II K 1547/24
Podsumowanie
Sąd umorzył postępowanie karne wobec prezesa stowarzyszenia za niezłożenie sprawozdania finansowego w terminie, uznając społeczną szkodliwość czynu za znikomą.
Sąd Rejonowy w Kaliszu umorzył postępowanie karne wobec W. W., prezesa Stowarzyszenia (...), oskarżonego o niezłożenie sprawozdania finansowego za 2023 rok do Krajowego Rejestru Sądowego w ustawowym terminie. Sąd uznał, że czyn ten, choć formalnie wypełniał znamiona przestępstwa z ustawy o rachunkowości, miał znikomą społeczną szkodliwość, zwłaszcza że sprawozdanie zostało złożone niezwłocznie po wszczęciu postępowania, a oskarżony nie działał celowo. Kosztami procesu obciążono Skarb Państwa.
Sąd Rejonowy w Kaliszu, w składzie przewodniczący sędzia Daniel Hudak, wydał wyrok w sprawie II K 1547/24, umarzając postępowanie karne wobec W. W., prezesa Stowarzyszenia (...) z siedzibą w Kaliszu. Oskarżony był o to, że jako kierownik jednostki nie złożył do Krajowego Rejestru Sądowego sprawozdania finansowego Stowarzyszenia za rok 2023 w terminie do 15 lipca 2024 roku, czym naruszył art. 69 ust. 1 ustawy o rachunkowości, co stanowiło przestępstwo z art. 79 pkt 4 tej ustawy. Sąd, opierając się na wyjaśnieniach oskarżonego i zgromadzonych dokumentach, ustalił stan faktyczny. Oskarżony przyznał, że sprawozdanie zostało przygotowane i zatwierdzone na czas, jednak z powodu zaniedbania pracownika nie zostało złożone do KRS. Dowiedział się o tym fakcie dopiero po otrzymaniu postanowienia sądu. Po wszczęciu postępowania, Stowarzyszenie złożyło brakujący dokument 7 października 2024 roku. Sąd, stosując art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k., umorzył postępowanie, uznając społeczną szkodliwość czynu za znikomą. Podkreślono, że oskarżony nie działał celowo, a czyn był jednorazowym zaniedbaniem, które zostało niezwłocznie naprawione. Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej, co dodatkowo zmniejszało wagę naruszonego dobra prawnego. Kosztami procesu obciążono Skarb Państwa.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, czyn formalnie wypełnia znamiona przestępstwa, jednakże w przypadku znikomej społecznej szkodliwości postępowanie powinno zostać umorzone na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że czyn oskarżonego formalnie wypełniał znamiona przestępstwa z ustawy o rachunkowości, jednakże wziął pod uwagę okoliczności łagodzące, takie jak niezwłoczne złożenie dokumentu po wszczęciu postępowania, brak celowego działania, jednorazowy charakter zaniedbania oraz znikomą społeczną szkodliwość czynu, co uzasadnia umorzenie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania
Strona wygrywająca
oskarżony W. W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. W. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Naczelnik Urzędu Skarbowego | organ_państwowy | oskarżyciel skarbowy |
Przepisy (7)
Główne
u.o.r. art. 69 § ust. 1
Ustawa o rachunkowości
Obowiązek złożenia sprawozdania finansowego do rejestru sądowego.
u.o.r. art. 79 § pkt 4
Ustawa o rachunkowości
Przestępstwo polegające na niezłożeniu sprawozdania finansowego we właściwym rejestrze sądowym.
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Umorzenie postępowania w przypadku znikomej społecznej szkodliwości czynu.
k.p.k. art. 414 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Umorzenie postępowania w przypadku, gdy czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego lub społeczna szkodliwość czynu jest znikoma.
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie Skarbu Państwa kosztami procesu w przypadku umorzenia postępowania.
Pomocnicze
u.o.r. art. 3 § ust. 1 pkt 6
Ustawa o rachunkowości
Przez kierownika jednostki rozumie się m.in. członka zarządu lub innego organu zarządzającego.
u.o.r. art. 4 § ust. 5
Ustawa o rachunkowości
Kierownik jednostki ponosi odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości, również w przypadku powierzenia ich innej osobie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Znikoma społeczna szkodliwość czynu. Niezwłoczne złożenie sprawozdania po wszczęciu postępowania. Brak celowego działania oskarżonego. Jednorazowy charakter zaniedbania. Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej.
Godne uwagi sformułowania
czyn został popełniony 16 lipca 2024 roku stopień społecznej szkodliwość czynu popełnionego przez oskarżonego jest znikomy Zachowanie oskarżonego było typowym zaniedbaniem z jego strony związane z natłokiem zajęć, także brakiem doświadczenia pracownika Przestępstwo z art. 79 ustawy o rachunkowości należy zaliczyć do grupy przestępstw formalnych (bezskutkowych).
Skład orzekający
Daniel Hudak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania w sprawach o niezłożenie sprawozdania finansowego w terminie z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji stowarzyszenia nieprowadzącego działalności gospodarczej i znikomych okoliczności czynu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa pokazuje, że nawet formalne naruszenie przepisów może nie prowadzić do skazania, jeśli czyn ma znikomą społeczną szkodliwość. Jest to przykład praktycznego zastosowania zasady subsydiarności karnej.
“Niezłożone sprawozdanie finansowe: czy zawsze grozi za to kara? Sąd umarza postępowanie.”
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II K 1547/24 WYROK W I M I E N I U R Z E C Z P O S P O L I T E J P O L S K I E J Dnia 12.05.2025 roku Sąd Rejonowy w Kaliszu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Daniel Hudak Protokolant: starszy sekretarz sądowy Ewelina Galik w obecności oskarżyciela skarbowego obsługującego Naczelnika Urzędu Skarbowego P. G. G. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12.05.2025r. sprawy W. W. s. S. i B. zd. G. ur. (...) w K. oskarżonego o to, że: w K. , woj. (...) , będąc w myśl art.3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 września 1994 roku 0 rachunkowości kierownikiem jednostki STOWARZYSZENIE (...) z/s w K. , nr KRS (...) , zgodnie z art.4 ust.5 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości — jako kierownik jednostki ponosząc odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości określonych cyt. ustawą, a przez to będąc odpowiedzialnym za prowadzenie dokumentacji (...) , nie złożył do dnia 15 lipca 2024 roku do rejestru sądowego - Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sprawozdania finansowego Stowarzyszenia za 2023 rok, przyjmując, że czyn został popełniony 16 lipca 2024 roku, czym naruszył art.69 ust. 1 ustawy o rachunkowości , to jest o przestępstwo z art.79 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (Dz.U. z 2023 r. poz.120 z późn. zm.), 1. na podstawie art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. umarza postępowanie karne wobec oskarżonego W. W. , 2. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami procesu obciąża Skarb Państwa. Sędzia Daniel Hudak UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1547/24 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1. W. W. w K. , woj. (...) , będąc w myśl art.3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 września 1994 roku 0 rachunkowości kierownikiem jednostki STOWARZYSZENIE (...) z/s w K. , nr KRS (...) , zgodnie z art.4 ust.5 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości — jako kierownik jednostki ponosząc odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości określonych cyt. ustawą, a przez to będąc odpowiedzialnym za prowadzenie dokumentacji (...) , nie złożył do dnia 15 lipca 2024 roku do rejestru sądowego - Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sprawozdania finansowego Stowarzyszenia za 2023 rok, przyjmując, że czyn został popełniony 16 lipca 2024 roku, czym naruszył art.69 ust. 1 ustawy o rachunkowości , to jest o przestępstwo z art.79 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (Dz.U. z 2023 r. poz.120 z późn. zm.) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Stowarzyszenie (...) z siedzibą w K. wpisane jest w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem (...) . Wedle wpisu w skład zarządu Stowarzyszenia wchodzą następujące osoby: W. W. pełniący funkcję prezesa zarządu, S. Z. , T. K. , L. P. . Przedmiotem działalności wskazanego podmiotu jest przede wszystkim realizacja celów statutowych, takich jak: działalność społeczna i współpraca z jednostkami samorządu terytorialnego, szkołami, uczelniami dla promocji przemysłu lotniczego i edukacji technicznej oraz wsparcie rynku pracy w regionie K. i województwa (...) . Oskarżony W. W. nie złożył do rejestru sądowego – Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu rocznego sprawozdania finansowego Stowarzyszenie (...) z siedzibą w K. za rok 2023 w terminie do 15 lipca 2024 roku. W dniu 27 września 2024 roku wszczęto postępowanie wobec członków zarządu Stowarzyszenia (...) z siedzibą w K. zobowiązujące uczestników postępowania do przedłożenia sprawozdania finansowego podmiotu za 2023 rok i złożenia wniosku o wpisanie do rejestru sądowego wzmianki o złożonym sprawozdaniu. W dniu 7 października 2024 roku dokonano przedłożenia brakującego dokumentu za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. W związku z powyższym postanowieniem Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 22 października 2024 roku postępowanie zostało umorzone. Informacja z KRS Protokół przesłuchania oskarżonego Pismo oskarżonego Protokół rozprawy Postanowienia SR Poznań- Nowe Miasto i W. w P. z dn. 27.09. 2024 r. i 22.10.2024 r. Pismo do KRS k. 2-7v k. 19-20, 51-52 k. 21-24 k. 51-52 k. 10, 26-29 k. 30 Oskarżony W. W. ma ukończone 62 lata. Posiada obywatelstwo polskie. Legitymuje się wykształceniem wyższym, z zawodu inżynier mechanik. Osiąga miesięczny dochód w wysokości 40.000 złotych. Oskarżony jest żonaty, posiada na utrzymaniu dwie osoby. Jest właścicielem domu jednorodzinnego i współwłaścicielem kamienicy położonej w K. . Uprzednio niekarany. Dane osobopoznawcze Informacja od KAS Informacja z K. k. 37, 51 k. 34 k. 42 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1. Wyjaśnienia oskarżonego W. W. Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego złożone w postępowaniu przed Sądem. W. W. potwierdził, iż ma świadomość, że Stowarzyszenie objęte jest obowiązkiem publikowania sprawozdania za 2023 rok. Wskazał, iż przedmiotowe sprawozdanie zostało przygotowane o czasie i zatwierdzone przez walne zgromadzenie pod koniec maja 2023 roku oraz zarząd. Z nieznanych oskarżonemu przyczyn w/w sprawozdanie nie zostało zamieszczone w rejestrze KRS, co zostało w dniu 11 lipca 2024 roku zlecone innemu pracownikowi. O zaniechaniu złożenia właściwego sprawozdania dowiedział się dopiero po otrzymaniu postanowienia Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto w P. z dnia 27 września 2024 roku. W dniu 7 października 2024 roku Stowarzyszenie złożyło dokumenty sprawozdania finansowego za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. W związku z powyższym postanowieniem Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 22 października 2024 roku postępowanie zostało umorzone. Przekaz oskarżonego Sąd ocenia jako rzetelną i rzeczową relację. 1.1. Dokumentarny materiał dowodowy Sąd oparł się także na zgromadzonych dokumentach albowiem zostały one sporządzone przez uprawnione do tego organy: Urząd Skarbowy, Krajowy Rejestr Sądowy, Krajowej Administracji Skarbowej ich treść nie była przez żadną ze stron podważana. Sąd również nie znalazł powodów by je zakwestionować, zarówno w zakresie formalnym, jak i materialnym 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. W. W. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona art. 79 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości – dalej R. . Zgodnie z jego treścią, kto wbrew przepisom ustawy nie składa sprawozdania finansowego, skonsolidowanego sprawozdania finansowego, sprawozdania z działalności, sprawozdania z działalności grupy kapitałowej, sprawozdania z płatności na rzecz administracji publicznej, skonsolidowanego sprawozdania z płatności na rzecz administracji publicznej we właściwym rejestrze sądowym - podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności. Przepisy ustawy o rachunkowości co do zasady chronią m.in. interes uczestników obrotu gospodarczego w uzyskaniu na podstawie stosownych dokumentów, np. sprawozdań finansowych, danych co do sytuacji majątkowej i gospodarczej spółki, zgodnych z rzeczywistym stanem. Na podstawie informacji pochodzących ze sprawozdań finansowych dokonywana jest ocena wyników działalności podmiotów gospodarczych przez odbiorców zewnętrznych. W orzecznictwie podkreśla się, że sprawozdanie finansowe jest najbardziej syntetycznym źródłem informacji o sytuacji danej jednostki. Stanowi narzędzie pozwalające na szybkie uporządkowanie informacji i ich analizę oraz na porównywanie jej wyników z wynikami innych jednostek. Stanowi użyteczny instrument służący do wymiany informacji między jednostką funkcjonującą w obrocie a zainteresowanymi nią użytkownikami (tak m.in. wyrok SN z 6.11.2014 r., IV KK 200/14, Lex nr 1551679). Przestępstwo z art. 79 pkt 4 R. . ma charakter indywidualny. Może się tego przestępstwa dopuścić osoba, na której spoczywa określony obowiązek. W. W. był kierownikiem jednostki Stowarzyszenie (...) z siedzibą w K. . W myśl art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy, przez kierownika jednostki – rozumie się m.in. członka zarządu lub innego organu zarządzającego, a jeżeli organ jest wieloosobowy – członków tego organu, z wyłączeniem pełnomocników ustanowionych przez jednostkę. Zgodnie zaś z art. 4 ust. 5 ustawy kierownik jednostki, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, ponosi odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości określonych ustawą, w tym z tytułu nadzoru, również w przypadku, gdy określone obowiązki w zakresie rachunkowości - z wyłączeniem odpowiedzialności za przeprowadzenie inwentaryzacji w formie spisu z natury - zostaną powierzone innej osobie lub przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 11 ust. 2, za ich zgodą. Przyjęcie odpowiedzialności przez inną osobę lub przedsiębiorcę powinno być stwierdzone w formie pisemnej. Przepis art. 79 pkt 4 rachunkowości, penalizuje zachowanie polegające na nieskładaniu sprawozdania finansowego lub sprawozdania z działalności we właściwym rejestrze sądowym i odnosi się do niezrealizowania obowiązku określonego w art. 69 tej ustawy. Wynika z tego, że przestępstwo to nie może zostać popełnione wtedy, kiedy jeszcze nie minął termin do zatwierdzenia sprawozdania (dopiero uchybienie 15-dniowemu terminowi po zatwierdzeniu wypełniałoby znamiona tego przestępstwa), nie mówiąc już o sytuacji, gdy nie minął nawet termin do jego sporządzenia. Oba wskazane terminy (do sporządzenia oraz zatwierdzenia sprawozdania) zgodnie z ustawą o rachunkowości biegną od dnia bilansowego, który ustawa w art. 3 ust. 1 pkt 10 definiuje jako dzień, na który jednostka sporządza sprawozdanie bilansowe (por. wyrok SN z 4.09.2013r., III KK 285/13 Lex nr 1363024). Przestępstwo z art. 79 ustawy o rachunkowości należy zaliczyć do grupy przestępstw formalnych (por. wyrok SA w Szczecinie z 7.11.2016 r., II AKa 94/16, Lex nr 2292445). Do jego popełnienia nie jest konieczny skutek w postaci poniesienia szkody. W. W. był w myśl art. 3 ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy ., kierownikiem jednostki Stowarzyszenia (...) z siedzibą w K. , zgodnie z art. 4 ust. 5 tej ustawy, jako kierownik jednostki będąc odpowiedzialnym za prowadzenie dokumentacji finansowo – księgowej spółki, nie złożył w terminie 15 dni od dnia zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego do rejestru sądowego sprawozdania finansowego spółki za 2023 rok za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Ponosi więc odpowiedzialność za niewykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości określonych wskazaną ustawą. Analizując stopień społecznej szkodliwości czynu sąd wziął pod uwagę kwantyfikatory określone w art. 115 § 2 k.k. , do których należą: rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, waga naruszonych przez sprawcę obowiązków, postać zamiaru, motywacja sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. W ocenie Sądu stopień społecznej szkodliwość czynu popełnionego przez oskarżonego jest znikomy. Oskarżony faktycznie naruszył normę prawną z art. 79 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r., o rachunkowości, jednakże nie spowodowało to żadnych daleko idących następstw. Oskarżony obowiązek złożenia sprawozdania finansowego spółki za 2023 rok zrealizował w późniejszym okresie czasu jednakże nastąpiło to niezwłocznie po wszczęciu tzw. postępowania przez Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu – 27 września 2024 roku wszczęto postępowanie, a 7 października 2024 roku po doręczeniu w tym dniu odpisu postanowienia, spółka dopełniła obowiązku rejestrowego za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Zachowanie oskarżonego było typowym zaniedbaniem z jego strony związanym z natłokiem zajęć, także brakiem doświadczenia pracownika, któremu zlecono złożenie dokumentu do rejestru sądowego za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Sam oskarżony przyznał, iż sprawozdanie zostało sporządzone i zaakceptowane przez walne zgromadzenie i zarząd na czas, jednakże przez przeoczenie nie wysłane do Krajowego Rejestru Sądowego. Oskarżony nie dopuścił się celowego zaniechania, które mogło by narazić na brak dostarczenia wiarygodnej wiedzy kontrahentom podmiotu gospodarczego o jego kondycji finansowej, co uniemożliwiło by im podjęcie racjonalnych decyzji gospodarczych oraz w wymiarze wewnętrznym – poprzez nie dostarczenie organom właścicielskim i nadzorczym podmiotu gospodarczego rzetelnych informacji umożliwiających im dokonanie obiektywnej oceny organu zarządzającego. (tak P. Kiziukiewicz [w:] Ustawa o rachunkowości. Komentarz , wyd. VIII, red. T. Kiziukiewicz, Warszawa 2021). Istotne jest również to, że Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej, realizuje cele statutowe. Dobro które zostało naruszone nie było aż tak istotne z punktu widzenia prawidłowego funkcjonowania obrotu gospodarczego. Należy zatem uznać, że oskarżony nie działał w celu wyrządzenia komukolwiek szkody, ani też nie dążył do celowego zatajenia informacji o Stowarzyszeniu. Sytuacja ta była jednorazowym zdarzeniem, które zostało niezwłocznie po uzyskaniu informacji o braku złożenia sprawozdania, naprawiona przez oskarżonego. W. W. wyjaśnił również, że w Stowarzyszeniu (...) zadbano, aby obsługę sprawozdań finansowych podmiotu, realizowały osoby kompetentne i z odpowiednim doświadczeniem. Przestępstwo z art. 79 ustawy z dnia 29 września 1994 r., o rachunkowości należy zaliczyć do grupy przestępstw formalnych (bezskutkowych). Wynika to z faktu, iż w opisie czynu zabronionego brak jest znamienia ustawowego w postaci skutku. Zatem przyjęcie takiej konstrukcji powoduje, iż organ orzekający zostaje zwolniony z obowiązku ustalenia, jak to jest w przypadku przestępstw materialnych, czy sprawca doprowadził do powstania skutku, jak również wykazania związku przyczynowo-skutkowego. Jak podkreśla się w doktrynie, cechy indywidualne czynu, konkretyzujące te okoliczności, decydują o stopniu jego społecznej szkodliwości i przy atypowym wystąpieniu okoliczności zmniejszających społeczną szkodliwość mogą spowodować, że osiągnie ona stopień znikomy wyłączający karygodność czynu. Jak więc wynika z powyższych rozważań jednorazowe zachowanie oskarżonego i krótki okres niewypełnienia obowiązku nałożonego przez ustawodawcę dają podstawy do ocenienia stopnia społecznej szkodliwości czynu jako znikomego, dlatego też obowiązkiem Sądu było z powołaniem na treść art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. umorzyć postępowanie w przedmiotowej sprawie. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2. O kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. obciążając nimi Skarb Państwa. 8. Podpis sędzia Daniel Hudak
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę