II K 153/15

Sygn. akt II K 153/15 UZASADNIENIE Skazany K. R. wniósł o wydanie wyroku łącznego i połączenie mu kar orzeczonych wyrokami Sądów Rejonowych i Sądu Okręgowego. Sąd ustalił następujący stan faktyczny w sprawie: K. R. – s. T. i W. zd. S. , ur. (...) w M. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 20.12.1999 r. w sprawie II K 503/99 za czyn z art. 278 § 3 kk w zb. z art. 275 § 1 kk w zw.z art. 11 § 2 kk popełniony w dniu 09.08.1999 r. na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, A. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 19.12.2013 r. wydanego w sprawie II K 588/13 ( na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności i karę łączną 3 lat pozbawienia wolności) obejmującego skazania w sprawach : 2. Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 26.09.2000 r. w sprawie II K 297/00 za : -ciąg przestępstw z art. 279 § 1 kk w zw.z art. 91 § 1 kk popełniony w okresie 22.08.1998 - 07-08.01.2000 r. na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności -ciąg przestępstw z art. 291 § 1 kk w zw.z art. 91 § 1 kk popełniony w okresie listopad - grudzień 1999 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym orzeczono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności , 3. Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 11.06.2001 r. w sprawie II K 93/01 za czyny: - z art. 280§ 1 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zb.z art. 276 kk w z.wz art. 11 § 2 kk popełniony w dniu 09.12.2000 r. na karę 2 lat pozbawienia wolności - z art. 157 § 1 kk popełniony w dniu 05.12.2000 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności - z art. 13 § 1 kk w zw.z art. 278 § 1 kk popełniony w dniu 08.06.2000 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym orzeczono karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, a ponadto skazanego wyrokiem : 4. Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 20.05.2003 r. w sprawie II K 7/03 za czyn z art. 247 § 1 kk popełniony w okresie 11.10.2002- 13.10.2002 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności B. wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28.06.2013 r. wydanego w sprawie II K 73/13 ( na karę łączną 4 lat pozbawienia wolności ) obejmującego skazania w sprawach : 5. Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 05.04.2012 r. w sprawie II K 391/11 za czyny: - z art. 223 kk w zw.z art. 64 § 1 kk popełniony w dniu 31.03.2011 r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności - z art.190 § 1 kk w zw.z art. 64 § 1 kk popełniony w dniu 31.03.2011 r. na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności - z art. 157 § 1 kk w zw.z art. 64 § 1 kk popełniony w dniu 19.03.2011 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności , przy czym orzeczono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności , 6. Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 29.06.2012 r. w sprawie II K 823/11 za czyn z art.158 § 1 kk w zw.z art.57a par. 1 kk w zw.z art. 64 par. 1 kk popełniony w dniu 04.08.2011 r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności 7. Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 17.10.2012 r. w sprawie II K 736/11 za czyn z art. 158 § 1 kk w zw.z art. 64 § 1 kk popełniony w dniu 16.04.2011 r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności 8. Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 31.10.2012 r. w sprawie II K 79/12 za czyn z art. 158 § 1 kk w zw.z art. 64 § 1 kk popełniony w dniu 27.10.2011 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności 9. Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 09.11.2012 r. w sprawie II K 305/12 za czyny: - z art. 158 § 1 kk popełniony w dniu 10.12.2011 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności - z art. 190 §1 kk w zw.z art. 64 § 1 kk popełniony w dniu 02.08.2011 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym orzeczono karę łączną 1 roku pozbawienia wolności oraz ponadto skazanego wyrokiem: 10. Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 25.07.2014 r. w sprawie II K 608/12 za czyn z art. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełniony w okresie od lipca 2011 do końca listopada 2011 r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności Sąd Okręgowy w Gorzowie Wlkp. wyrokiem łącznym z dnia 14 maja 2015r. w sprawie II K 60/15 rozwiązał wyrok łączny w sprawie II K 73/13 i dodając skazanie w sprawie II K 608/12 połączył kary orzeczone wobec skazanego w sprawach II K 391/11, II K 823/11, II K 736/11, II K 79/12, II K 305/12 i II K 608/12 wymierzając skazanemu karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 22 października 2015r. w sprawie II K 171/15 K. R. został skazany na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 242 § 3 kk popełniony w dniu 30 stycznia 2015r. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 25 listopada 2015r. w sprawie II K 36/15 K. R. został skazany na karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności za czyny z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk popełnione w dniach 15,18 i 24 lipca 2014r. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 26 lutego 2016r. zmienił w/w wyrok uznając , że skazany wypełnił znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 kk i obniżył orzeczoną karę pozbawienia wolności do 10 miesięcy pozbawienia wolności. Dowód: 1. Odpis orzeczeń, k. 7-10, 15-20, 24, 26-48, 103-107, 2. Karta karna, k. 11-13, 3. Akta spraw II K 503/99, II K 297/00, II K 93/01, II K 7/03, II K 588/13, II K 171/15, II K 73/13, II K 60/15 Skazany K. R. ma na utrzymaniu 2 dzieci na które ma zasądzone alimenty. Kontakt z konkubiną i dziećmi utrzymuje w formie widzeń i korespondencji. Przed osadzeniem skazany mieszkał z konkubiną, obecnie rodzina skazanego pozostaje w trudnej sytuacji finansowej. K. R. rozpoczął odbywanie kary pozbawienia wolności w dniu 16 grudnia 2011r. Zachowanie skazanego w okresie odbywania kary pozbawienia wolności jest zmienne, 8 razy był on karany dyscyplinarnie za samookaleczenie, nieprzyjmowanie posiłków oraz odmowę poddania się kontroli . Piętnastokrotnie był wyróżniony nagrodami regulaminowymi . K. R. jest krytycznie ustosunkowany do popełnionych przestępstw, nie deklaruje przynależności do podkultury przestępczej. Pracuje nieodpłatnie na stanowisku porządkowego. Karę pozbawienia wolności skazany odbywa w systemie programowego oddziaływania, wykazuje się działalnością społeczną. Postępy K. R. w resocjalizacji zostały uznane , w listopadzie 2015r., jako umiarkowane. Dowód: - opinia z ZK, k. 110. Sąd zważył, co następuje: Materiał dowodowy w niniejszej sprawie stanowiły dokumenty z akt sprawy, których autentyczność nie budzi wątpliwości, opinia dyrektora zakładu karnego , informacja z Krajowego Rejestru Karnego a także dokumenty w postaci odpisów wyroków. Na podstawie tych dokumentów Sąd ustalił stan faktyczny w sprawie, który nie budzi żadnych wątpliwości. W stosunku do skazanego K. R. zachodzą, w ocenie Sądu, warunki do wydania wyroku łącznego. Zgodnie z art. 85 § 1 kk jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu , Sąd orzeka karę łączną. Art. 85 § 2 kk stanowi, że podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu w całości lub części kary lub kary łączne za przestępstwa o których mowa w § 1 . W powyższej sytuacji Sąd orzeka karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy ( art. 86 § 1 kk ). Sąd przy wyrokowaniu w przedmiotowej sprawie dokonał analizy wszystkich orzeczeń dotyczących skazanego. Analizując daty wydania wyroków jednostkowych oraz daty popełnienia czynów zabronionych, należy zauważyć, iż w niniejszej sprawie istnieje możliwości połączenia kar w sprawach Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu– II K 171/15 i II K 36/15. Sąd Okręgowy łącząc w/w skazania połączył kary jednostkowe odpowiednio: 2 miesiące pozbawienia wolności i 10 miesięcy pozbawienia wolności i wymierzył skazanemu K. R. karę łączną 11 miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymierzaniu ww. kary łącznej pozbawienia wolności Sąd miał na względzie dyrektywy wypływające z treści art. 86§1 kk , które stanowią, że karę łączną należy wymierzyć w granicach od najwyższej z kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak granic określonych przepisami prawa. Poruszał się więc od najwyższej z poszczególnych wymierzonych skazanemu kar pozbawienia wolności do sumy wszystkich tych kar. Zatem łącząc w/w skazania granicę stanowiły kara od 10 miesięcy pozbawienia wolności do sumy wszystkich tych kar, która w tym przypadku wynosiła 1 rok pozbawienia wolności. Sąd, orzekając karę łączną w warunkach wyroku łącznego, kierował się względami takimi, jak przy orzekaniu kary łącznej w wypadku jednoczesnego osądzenia kilku czynów. Jednocześnie wymierzając karę łączną nie rozstrzygał Sąd ponownie o stopniu społecznej szkodliwości i winie poszczególnych przestępstw, lecz rozważał przedmiotowy i podmiotowy związek zachodzący pomiędzy realnie zbiegającymi się przestępstwami, mając w szczególności na względzie podobieństwa i różnice poszczególnych przestępstw, różnice w zamiarze i motywach działania oraz czas pomiędzy poszczególnymi przypisanymi czynami. Zastosowanie zasady absorpcji, asperacji czy kumulacji przy orzekaniu tak kary łącznej, jak i wydawaniu wyroku łącznego uwarunkowane jest przede wszystkim relacjami zachodzącymi pomiędzy prawomocnie osądzonymi czynami, objętymi tymże skazaniami. Relacje te sprowadzają się do określenia, jak bliski związek przedmiotowo-podmiotowy łączy te czyny oraz w jakich odstępach czasu zostały one popełnione. Sąd kładł przy tym nacisk na cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie mają odnieść kary w stosunku do skazanego. Wymierzając karę łączną 11 miesięcy pozbawienia wolności Sąd zastosował metodę asperacji, z uwzględnieniem okoliczności, które ustawodawca nakazał badać przy wydawaniu wyroku łącznego, a wskazanych w art. 571 kpk . Na tej decyzji Sądu zważył przede wszystkim fakt, iż czyny popełnione przez K. R. są skierowane przeciwko różnym dobrom chronionym prawem. Przy tym zauważyć należało, że pomiędzy czynami zachodzą dość bliskie związki czasowe. Zdaniem Sądu wymierzając skazanemu kary łączne należało zastosować zasadę asperacji. Za zastosowaniem tej zasady w orzekaniu wskazanej kary łącznej przemawiają wymienione powyżej relacje przedmiotowe i czasowe między poszczególnymi czynami, a także fakt, iż K. R. był wielokrotnie karany. Zastosowana zasada w niniejszej sprawie pozwala najpełniej oddać w nowo orzeczonej karze łącznej podniesione okoliczności. W ocenie Sądu zastosowanie tej zasady jest adekwatne do sylwetki skazanego po zapadnięciu wyroków jednostkowych, jak również do całokształtu obrazu przestępczej działalności skazanego w zakresie spraw połączonych. Sąd zważył również na zachowanie skazanego w zakładzie karnym. Sąd pozostawił do odrębnego wykonania pozostałe rozstrzygnięcia wynikające z połączonych wyroków . Na zasadzie art. 572 kpk w zw. z art. 85 § 3 i § 3a kk Sąd umorzył postępowanie karne w części dotyczącej wydania wyroku łącznego obejmującego pozostałe orzeczenia wydane wobec skazanego K. R. . Zgodnie z art. 85 § 3 kk jeżeli po rozpoczęciu a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo , za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu , orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w chwili popełnienia czynu. Art. 85 § 3a kk stanowi natomiast , że jeżeli kara wykonywana lub orzeczona , o której mowa w § 3 stanie się następnie podstawą orzeczenia kary lub kar łącznych , zakaz łączenia kar odnosi się również do tej kary lub kar łącznych. Analiza orzeczeń skazujących K. R. a także akt spraw II K 171/15 i II K 36/15 doprowadziła do ustalenia, że w chwili popełnienia czynów za które K. R. został skazany w sprawie II K 171/15 ( w dniu 30 stycznia 2015r.) i w sprawie II K 36/15 ( w dniach 15,18 i 24 lipca 2014r.) był on w trakcie wykonywania kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym w sprawie II K 73/13, który później został rozwiązany wyrokiem łącznym w sprawie II K 60/15 gdzie orzeczono karę łączną obejmującą skazania z wyroku łącznego w sprawie II K 73/13 i skazanie w sprawie II K 608/12. Zatem w chwili gdy skazany popełniał przestępstwa za które został skazany w sprawach II K 171/15 i II K 36/15 była wobec niego wykonywana kara łączna orzeczona wyrokiem w sprawie II K 73/13 w skład której wchodziły kary jednostkowe objęte wykonywaną obecnie karą łączną w sprawie II K 60/14. Z tego powodu niemożliwe było połączenie wyroków w sprawach II K 171/15 i II 36/15 z innymi orzeczeniami objętymi wyrokami łącznymi w sprawach: najpierw II K 73/13 a potem II K 60/14. Na podstawie art. 632 ust. 2 kpk Sąd zaliczył koszty procesu w części umarzającej postępowanie na rachunek Skarbu Państwa a na podstawie art.624§1 kpk zwolnił skazanego od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w pozostałym zakresie zaliczając dotychczas poniesione wydatki na rachunek Skarbu Państwa, uznając, że jego sytuacja materialna i życiowa przemawia za takim rozstrzygnięciem. (...) 1. (...) 2. (...) 3. (...) (...)