II K 150/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy skazał oskarżonego za rozbój, znieważenie i usiłowanie naruszenia nietykalności funkcjonariuszy policji oraz uszkodzenie pojazdu służbowego, orzekając karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Oskarżony I. D. M. został uznany za winnego popełnienia szeregu przestępstw, w tym rozboju na osobie G. M., znieważenia i usiłowania naruszenia nietykalności funkcjonariuszy policji podczas pełnienia przez nich obowiązków służbowych, a także uszkodzenia pojazdu służbowego. Sąd zakwalifikował czyn z pkt I jako wypadek mniejszej wagi. Orzeczono kary jednostkowe za poszczególne czyny, które następnie połączono w karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet kary zaliczono okres tymczasowego aresztowania. Nakazano również naprawienie szkody poprzez zapłatę pokrzywdzonym.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia rozpoznał sprawę przeciwko I. D. M., oskarżonemu o popełnienie siedmiu przestępstw. Oskarżony został uznany za winnego rozboju na osobie G. M. (art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk), znieważenia funkcjonariuszy policji (art. 226 § 1 kk) w trzech przypadkach, usiłowania naruszenia ich nietykalności cielesnej (art. 13 § 1 kk w zw. z art. 222 § 1 kk) w dwóch przypadkach, a także uszkodzenia pojazdu służbowego policji (art. 288 § 1 kk). Sąd zakwalifikował czyn z punktu I jako wypadek mniejszej wagi. Za popełnione czyny orzeczono kary jednostkowe pozbawienia wolności, które następnie połączono w karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonego od 15 grudnia 2014 r. do 4 grudnia 2015 r. Ponadto, orzeczono środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę pokrzywdzonemu G. M. kwoty 40 zł oraz Komendzie Stołecznej Policji kwoty 559,16 zł. Oskarżony został zwolniony od kosztów sądowych, które przejął na siebie Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Sąd zakwalifikował czyn jako rozbój mniejszej wagi (art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk), uznając, że groźba użycia przemocy przez osoby trzecie wezwane telefonicznie stanowi podstawę do zastosowania art. 283 kk.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że sposób grożenia pokrzywdzonemu, choć spełniający znamiona rozboju, stanowi wypadek mniejszej wagi, co pozwoliło na zastosowanie łagodniejszej kwalifikacji prawnej i kary.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazujący
Strona wygrywająca
oskarżyciel publiczny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| I. D. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| G. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| sierż. sztab. M. D. | organ_państwowy | funkcjonariusz Policji |
| st. post. P. J. (1) | organ_państwowy | funkcjonariusz Policji |
| st. sierż. P. J. (2) | organ_państwowy | funkcjonariusz Policji |
| Prokuratura Rejonowa Warszawa-Śródmieście | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| Komenda Stołeczna Policji | organ_państwowy | pokrzywdzony |
Przepisy (20)
Główne
kk art. 280 § 1
Kodeks karny
kk art. 283
Kodeks karny
kk art. 226 § 1
Kodeks karny
kk art. 13 § 1
Kodeks karny
kk art. 222 § 1
Kodeks karny
kk art. 288 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
kk art. 14 § 1
Kodeks karny
kpk art. 568a § 1
Kodeks postępowania karnego
kk art. 85 § 1 i 2
Kodeks karny
kk art. 86 § 1
Kodeks karny
kk art. 63 § 1
Kodeks karny
kk art. 46 § 1
Kodeks karny
kk art. 4 § 1
Kodeks karny
Prawo o adwokaturze art. 29 § 1
Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze
rozp. MS ws. opłat art. 14 § 2 pkt 3
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
rozp. MS ws. opłat art. 16
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
rozp. MS ws. opłat art. 2 § 3
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
rozp. MS ws. opłat art. 21
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
kpk art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
u. o opłatach w sprawach karnych art. 17 § 1
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi znieważenie funkcjonariusza Policji podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych usiłował naruszyć nietykalność cielesną funkcjonariusza Policji podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych krzycząc przy tym, iż jest zarażony wirusem HIV i HCV
Skład orzekający
Justyna Koska-Janusz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Kwalifikacja prawna czynów popełnionych przez oskarżonego, w tym rozboju mniejszej wagi, znieważenia i usiłowania naruszenia nietykalności funkcjonariuszy policji, a także zasady orzekania kary łącznej i obowiązku naprawienia szkody."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie stanowi przełomowej interpretacji prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa zawiera elementy typowe dla przestępczości pospolitej, ale opis zachowania oskarżonego (groźby, próba zarażenia wirusami) dodaje jej pewnego dramatyzmu i pokazuje złożoność pracy policji.
“Rozbój, groźby zarażeniem i atak na policjantów – surowy wyrok sądu.”
Dane finansowe
WPS: 40 PLN
naprawienie szkody: 40 PLN
naprawienie szkody: 559,16 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 150/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2016 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Justyna Koska-Janusz Protokolant: Anna Michalska, Mateusz Prokopiuk, Marzena Bundz, Monika Kamińska, Magdalena Szmania przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa-Śródmieście Tomasza Mioduszewskiego, Julii Pęciak-Kiełbus, Moniki Kazany, Karola Węgrzyna po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 15 kwietnia 2015 r., 11 maja 2015 r., 25 sierpnia 2015 r., 24 listopada 2015 r., 4 grudnia 2015 r. i 10 lutego 2016 r. sprawy I. D. M. , syna R. i W. z domu S. , urodzonego (...) w Ł. , oskarżonego o to, że: I. w dniu 15 grudnia 2014 r. w W. przy ul. (...) dokonał rozboju na osobie G. M. w ten sposób, że grożąc pokrzywdzonemu natychmiastowym użyciem przemocy poprzez wywołanie u niego swoim zachowaniem stanu obawy, że jakiekolwiek próby przeciwstawienia się jego woli spowodują niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia pokrzywdzonego, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 40 zł, a następnie ponownie grożąc pokrzywdzonemu natychmiastowym użyciem przemocy poprzez zapowiedź spowodowania uszkodzenia ciała pokrzywdzonego przez inne osoby wezwane przez I. M. telefonicznie, usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 60 zł, tj. o czyn z art. 280 § 1 kk ; II. w dniu 15 grudnia 2014 r. w W. przy ul. (...) w siedzibie Komendy Rejonowej Policji W. I znieważył funkcjonariusza Policji sierż. sztab. M. D. podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, w ten sposób, że wyzywał pokrzywdzonego przy użyciu słów wulgarnych uznawanych powszechnie za obelżywe, tj. o czyn z art. 226 § 1 kk ; III. w dniu 15 grudnia 2014 r. w W. przy ul. (...) w siedzibie Komendy Rejonowej Policji W. I usiłował naruszyć nietykalność cielesną funkcjonariusza Policji st. post. P. J. (1) podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, w ten sposób, że próbował kopnąć pokrzywdzonego w nogę i ubrudzić go krwią, tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 222 § 1 kk ; IV. w dniu 15 grudnia 2014 r. w W. przy ul. (...) w siedzibie Komendy Rejonowej Policji W. I znieważył funkcjonariusza Policji st. post. P. J. (1) podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, w ten sposób, że wyzywał pokrzywdzonego przy użyciu słów wulgarnych uznawanych powszechnie za obelżywe, tj. o czyn z art. 226 § 1 kk ; V. w dniu 15 grudnia 2014 r. w W. przy ul. (...) w siedzibie Komendy Rejonowej Policji W. I usiłował naruszyć nietykalność cielesną funkcjonariusza Policji st. sierż. P. J. (2) podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, w ten sposób, że będąc ranny próbował dotknąć pokrzywdzonego i ubrudzić krwią oraz opluć go, krzycząc przy tym, iż jest zarażony wirusem HIV i HCV, tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 222 § 1 kk ; VI. w dniu 15 grudnia 2014 r. w W. przy ul. (...) w siedzibie Komendy Rejonowej Policji W. I znieważył funkcjonariusza Policji st. sierż. P. J. (2) podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, w ten sposób, że wyzywał pokrzywdzonego przy użyciu słów wulgarnych uznawanych powszechnie za obelżywe, tj. o czyn z art. 226 § 1 kk ; VII. w dniu 15 grudnia 2014 r. w W. będąc konwojowany samochodem służbowym Policji marki F. (...) o nr rej. (...) , numer boczny (...) z Komendy Rejonowej Policji W. I przy ul. (...) do Pomieszczenia Dla Osób Zatrzymanych Komendy Rejonowej Policji W. IV, uszkodził wymieniony pojazd uderzając rękami, nogami i głową w płytę zabezpieczającą drzwi samochodu powodując jej pęknięcie, czym spowodował szkodę w wysokości 559,16 zł, tj. o czyn z art. 288 § 1 kk ; orzeka I. oskarżonego I. D. M. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I -m oskarżenia z tym ustaleniem, że czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, czyn ten kwalifikuje z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk i za to na podstawie art. 283 kk skazuje go i wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; II. oskarżonego I. D. M. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt II -im oskarżenia, który to czyn kwalifikuje z art. 226 § 1 kk i za to na podstawie art. 226 § 1 kk skazuje go i wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; III. oskarżonego I. D. M. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt III -im oskarżenia, który to czyn kwalifikuje z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 222 § 1 kk i za to na podstawie art. 13 § 1 kk w zw. z art. 222 § 1 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 14 § 1 kk w zw. z art. 222 § 1 kk wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności; IV. oskarżonego I. D. M. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt IV -ym oskarżenia, który to czyn kwalifikuje z art. 226 § 1 kk i za to na podstawie art. 226 § 1 kk skazuje go i wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; V. oskarżonego I. D. M. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt V -ym oskarżenia, który to czyn kwalifikuje z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 222 § 1 kk i za to na podstawie art. 13 § 1 kk w zw. z art. 222 § 1 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 14 § 1 kk w zw. z art. 222 § 1 kk wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności; VI. oskarżonego I. D. M. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt VI-tym aktu oskarżenia, który to czyn kwalifikuje z art. 226 § 1 kk i za to na podstawie art. 226 § 1 kk skazuje go i wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; VII. oskarżonego I. D. M. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt VII -ym oskarżenia, który to czyn kwalifikuje z art. 288 § 1 kk i za to na podstawie art. 288 § 1 kk skazuje go i wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; VIII. na podstawie art. 568a § 1 pkt 1 kpk oraz art. 85 § 1 i 2 kk i art. 86 § 1 kk wymierzone oskarżonemu w punktach od I do VII jednostkowe kary pozbawienia wolności łączy i orzeka wobec oskarżonego karę łączną za przypisane oskarżonemu tym wyrokiem przestępstwa w wymiarze 2 (dwóch) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; IX. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej w pkt VIII-ym wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zalicza okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w niniejszej sprawie w dniach od 15 grudnia 2014 r. do 4 grudnia 2015 r.; X. na podstawie art. 46 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody w całości przez zapłatę pokrzywdzonemu G. M. kwoty 40 (czterdziestu) zł oraz Komendzie Stołecznej Policji kwoty 559,16 zł (pięćset pięćdziesięciu dziewięciu złotych 16/100); XI. na podstawie na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2015 r. poz. 615, z późn. zm.) i § 14 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 16 w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461, z późn. zm.) w zw. z § 21 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800), zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. N. G. kwotę 1.008,00 zł (jeden tysiąc osiem złotych 00/100) powiększonych o należną stawkę podatku od towarów i usług - tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu; XII. na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223, z późn. zm.) zwalnia oskarżonego od kosztów i opłat w sprawie i określa, że ponosi je Skarb Państwa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI