II K 1469/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy skazał oskarżonego za znieważenie i naruszenie nietykalności cielesnej policjantów podczas wykonywania przez nich obowiązków służbowych, orzekając karę 3 miesięcy pozbawienia wolności i zadośćuczynienie dla pokrzywdzonych.
Oskarżony M.N. został uznany winnym popełnienia przestępstwa z art. 224 § 2 kk i art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. W dniu 23 sierpnia 2019 roku w Nowym Sączu, stosując przemoc (szarpanie, odpychanie) wobec funkcjonariuszy policji, zmuszał ich do zaniechania czynności służbowej związanej z legitymowaniem i doprowadzeniem do sądu. Dodatkowo znieważył ich słowami obelżywymi. Sąd wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz zasądził zadośćuczynienie w kwocie po 200 zł na rzecz każdego z pokrzywdzonych policjantów.
Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny, wyrokiem z dnia 28 stycznia 2021 roku, uznał oskarżonego M.N. za winnego popełnienia czynu polegającego na stosowaniu przemocy wobec funkcjonariuszy policji oraz ich znieważeniu podczas wykonywania obowiązków służbowych. Oskarżony szarpał i odpychał policjantów, zmuszając ich do zaniechania czynności związanych z legitymowaniem i doprowadzeniem do sądu, a także używał wobec nich słów obelżywych. Sąd, na mocy art. 224 § 2 kk w zw. z art. 11 § 3 kk, wymierzył oskarżonemu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Dodatkowo, na mocy art. 46 § 1 kk, orzeczono środek kompensacyjny w postaci zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w kwocie po 200 zł na rzecz pokrzywdzonych funkcjonariuszy. Koszty sądowe w części (100 zł) zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa, zwalniając go od pozostałych kosztów ze względu na jego trudną sytuację materialną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, zachowanie oskarżonego wypełnia znamiona przestępstw z art. 224 § 2 kk (zmuszanie funkcjonariusza do zaniechania prawnej czynności służbowej) i art. 226 § 1 kk (znieważenie funkcjonariusza publicznego).
Uzasadnienie
Sąd uznał, że oskarżony umyślnie, z zamiarem bezpośrednim, stosował przemoc (szarpanie, odpychanie) wobec policjantów, zmuszając ich do zaniechania czynności związanych z legitymowaniem i doprowadzeniem do sądu. Ponadto, używał wobec nich słów powszechnie uznanych za obelżywe, co wypełnia znamiona znieważenia funkcjonariusza publicznego podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazujący
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. N. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. Ź. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| M. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| G. N. (1) | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (10)
Główne
k.k. art. 224 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 226 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 626 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 53
Kodeks karny
k.k. art. 69
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zeznania funkcjonariuszy policji są spójne i precyzyjne. Wyjaśnienia oskarżonego dotyczące stosowania przemocy są niewiarygodne i sprzeczne z innymi dowodami. Uszkodzenie odzieży funkcjonariusza potwierdza użycie siły.
Odrzucone argumenty
Oskarżony twierdził, że policjanci nie przedstawili się i nie wylegitymowali. Oskarżony zaprzeczał stosowaniu przemocy i szarpaniu się z policjantem. Matka oskarżonego próbowała przedstawić zdarzenie jako reakcję policjantów na zachowanie syna.
Godne uwagi sformułowania
stosując przemoc w postaci szarpania, odpychania funkcjonariuszy zmuszał ich do zaniechania prawnej czynności służbowej znieważył ich słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe brak było jakichkolwiek podstaw do podważenia wiarygodności zeznań świadków wyjaśnienia M. N. zostały złożone wyłącznie na użytek niniejszej postępowania, celem stworzenia jak najkorzystniejszej sytuacji procesowej wymierzona oskarżonemu kara jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, stopnia winy oskarżonego oraz realizuje zapobiegawcze i wychowawcze cele kary
Skład orzekający
Wojciech Langer
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie kwalifikacji prawnej czynów z art. 224 § 2 kk i art. 226 § 1 kk oraz zasad wymiaru kary i środków kompensacyjnych w tego typu sprawach."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa przeciwko funkcjonariuszom publicznym, z jasnym stanem faktycznym i rozstrzygnięciem. Brak w niej nietypowych elementów czy zaskakujących zwrotów akcji.
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 200 PLN
zadośćuczynienie: 200 PLN
Sektor
prawo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 1469/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 stycznia 2021 roku Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia Wojciech Langer Protokolant : Katarzyna Lorek po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2021 roku sprawy M. N. syna S. i G. z domu F. urodzonego (...) w N. oskarżonego o to, że: W dniu 23 sierpnia 2019 roku w N. stosując przemoc w postaci szarpania, odpychania funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w N. sierż. szt. M. K. i st. post. P. Ź. , zmuszał ich do zaniechania prawnej czynności służbowej związanej z legitymowaniem i realizacją nakazu doprowadzenia do Sądu Rejonowego I Wydziału Cywilnego w N. , a ponadto znieważył ich słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe, podczas i w związku pełnieniem przez nich obowiązków służbowych tj. o przestępstwo z art. 224 § 2 kk i art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk I. uznaje oskarżonego M. N. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, stanowiącego przestępstwo z art. 224 § 2 kk i art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na mocy art. 224 § 2 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; II. na mocy art. 46 § 1 kk orzeka oskarżonemu M. N. środek kompensacyjny w postaci zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w kwotach po 200 zł na rzecz pokrzywdzonych P. Ź. i M. K. ; III. na zasadzie art. 626 § 1 kpk i art. 627 kpk zasądza od oskarżonego M. N. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu częściowych kosztów sądowych, zaś na zasadzie art. 624 § 1 kpk zwalnia go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w pozostałym zakresie. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1469/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. N. M. W dniu 23 sierpnia 2019 roku w N. stosując przemoc w postaci szarpania, odpychania funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w N. sierż. szt. M. K. i st. post. P. Ź. , zmuszał ich do zaniechania prawnej czynności służbowej związanej z legitymowaniem i realizacją nakazu doprowadzenia do Sądu Rejonowego I Wydziału Cywilnego w N. , a ponadto znieważył ich słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe, podczas i w związku pełnieniem przez nich obowiązków służbowych Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 23 sierpnia 2019 r. w godzinach od 6 do 14:00 st. post. P. Ź. pełnił służbę patrolową wraz z sierż. sztab. M. K. . Około godz. 8:00 w związku z realizacją nakazu doprowadzenia M. N. do Sądu Rejonowego I Wydziału Cywilnego w N. , ww. funkcjonariusze policji udali się na ul. (...) w N. . zeznania P. Ź. 3-4, 93 na odwrocie zeznania M. K. 5-6, 93 na odwrocie-94 Na miejscu, drzwi do mieszkania otworzyła matka oskarżonego G. N. (1) . Po przedstawieniu się ze stopnia, imienia i nazwiska, jak również po okazaniu legitymacji służbowej - w/w dobrowolnie wpuściła funkcjonariuszy do mieszkania, pokazując pokój w którym przebywał jej syn. Mężczyzna spał. Po przebudzeniu go, funkcjonariusze Policji przedstawili się, okazali legitymacje służbową, jak również nakaz doprowadzenia. W reakcji na powyższe, oskarżony M. N. zwrócił się do ww. słowami " co wy tu kurwa robicie, nie widzicie kurwa jeszcze śpię wypierdalać z mojego pokoju". Pomimo wezwania mężczyzny do zachowania zgodnego z prawem, jak również poinformowania o możliwości użycia środków przymusu bezpośredniego - oskarżony w dalszym ciągu zachowywał się w sposób agresywny, wymachując rękami i krzycząc " kurwa jeszcze mi tu psów brakowało". W dalszej kolejności, M. N. udał się do sąsiedniego pokoju celem ubrania się. W trakcie wskazanej czynności, oskarżony zaczął kopać nogami po meblach powodujących ich uszkodzenie. Mężczyzna nie reagował na polecenia funkcjonariuszy Policji, w związku z czym M. K. użył wobec niego środków przymusu bezpośredniego w postaci siły fizycznej i chwytów obezwładniających. Pomimo powyższego, M. N. zaczął się szarpać, uniemożliwiając założenie kajdanek, odpychać w/w, w konsekwencji czego policjant upadł na łóżko, a następnie na podłogę. Nadto, podczas wskazanych powyżej czynności M. K. został uderzony w prawy bark lewą ręką oskarżonego, równocześnie krzycząc " kurwy puśćcie mnie, wypierdalać chuje stąd". zeznania M. K. 5-6, 93 na odwrocie-94 zeznania P. Ź. 3-4, 93 na odwrocie protokół oględzin osoby 11-17 częściowe wyjaśnienia M. N. 12-13, 76-77 częściowe zeznania G. N. (1) 7-8. 77 Po obezwładnieniu oskarżonego, za pośrednictwem Oficera Dyżurnego na miejsce został wezwany dodatkowy patrol policji celem udzielenia wsparcia. Po przybyciu drugiego patrolu udano się wraz z oskarżonym M. N. do Sądu Rejonowego w (...) a następnie do Komendy Miejskiej Policji w N. celem wykonania czynności służbowych. zeznania P. Ź. 3-4, 93 na odwrocie zeznania M. K. 5-6, 93 na odwrocie-94 protokół zatrzymania osoby 10 częściowe wyjaśnienia M. N. 12-13, 76-77 M. N. jest kawalerem, posiada jedno 1,5 roczne dziecko. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu technik administracji, bezrobotny, utrzymuje się z prac dorywczych. Nie posiada majątku, dotychczas wielokrotnie karany. dane o podejrzanym 26 zaświadczenie 27 karta karna 81-83 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 zeznania M. K. zeznania P. Ź. Brak było jakichkolwiek podstaw do podważenia wiarygodności zeznań świadków – funkcjonariuszy policji M. K. i P. Ź. . Świadkowie ci w sposób precyzyjny opisali cały przebieg realizacji nakazu doprowadzenia do Sądu Rejonowego I Wydział Cywilny w N. . Zeznania w/w tworzą logiczną całość, dając przejrzysty obraz zachowania oskarżonego z dnia 3 sierpnia 2019 roku. Świadkowie spójnie i rzeczowo opisali wszystkie okoliczności w jakich doszło do zdarzenia, z uwzględnieniem własnego położenia i roli w zdarzeniu. Zeznania świadków są szczere i autentyczne, oraz zbieżne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym w postaci chociażby częściowych wyjaśnieniami przyznającego się do popełnienia przestępstwa znieważenia funkcjonariuszy Policji - M. N. . Wypowiedzi analizowanych świadków miały charakter wyważony, bez intensyfikowania przemocy i agresji ze strony oskarżonego. W ocenie Sądu, za obiektywizmem ww. przemawia także okoliczność, że relacje ich nie ewoluowały na różnych etapach postępowania. O tym zaś, że zdarzenie miało miejsce świadczy ponadto zachowanie funkcjonariuszy Policji, w postaci wezwania za pośrednictwem Oficera Dyżurnego dodatkowego patrolu do udzielenia wsparcia ww. Zasady bowiem logicznego myślenia nakazują przyjąć, że gdyby M. N. nie zachował się w sposób agresywny względem funkcjonariuszy, nie prosiliby o wsparcie, nie mieliby oni bowiem podstaw do poczucia zagrożenia z jego strony. częściowe wyjaśnienia M. N. Jednocześnie brak było podstaw do zanegowania wartości dowodowej depozycji złożonych przez oskarżonego M. N. w tej części, w której w sposób jednoznaczny przyznał się do dokonania przypisywanego mu czynu polegającego na znieważeniu funkcjonariuszy policji. Oskarżony wskazał bowiem, że używał do realizujących nakaz doprowadzenia policjantów wulgarne słowa " spierdalać chuje ," " wypierdalać ". częściowe zeznania G. N. (1) Przechodząc do zeznań G. N. (1) Sąd obdarzył je walorem wiarygodności jedynie co do tych okoliczności, które okazały się bezsporne, a zatem faktu, że ww. w dniu 3 sierpnia 2019 roku wpuściła do mieszkania funkcjonariuszy Policji, którzy przedstawili się i okazali legitymacje służbową, jak również wskazali jaki jest cel ich wizyty. dane o podejrzanym Za w pełni wiarygodny materiał dowodowy Sąd uznał ujawnione i zaliczone w poczet dowodów dokumenty w postaci informacji o stanie majątkowym, danych osobo poznawczych oskarżonego, protokołu oględzin osoby, czy wreszcie karty karnej. Ich autentyczność, wiarygodność i wartość dowodowa nie budziły wątpliwości Sądu, bowiem dokumenty te sporządzone zostały przez właściwe osoby, w granicach ich kompetencji i w przewidzianej przepisami formie. Wiarygodność wskazanych dokumentów nie była również kwestionowana przez żadną ze stron, a Sąd nie znalazł podstaw, aby czynić to z urzędu. karta karna zaświadczenie Protokół oględzin wraz z materiałem poglądowym 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu częściowe wyjaśnienia M. N. Odnośnie natomiast kwestii stosowania przemocy wobec funkcjonariuszy policji, jak również zmuszania ich do zaniechania prawnej czynności służbowej – w ocenie sądu wyjaśnienia M. N. zostały złożone wyłącznie na użytek niniejszego postępowania, celem stworzenia jak najkorzystniejszej sytuacji procesowej. Konstatacja taka znajduje oparcie nie tylko w zasadach doświadczenia życiowego, ale przede wszystkim w spójnym materiałem dowodowym stanowiącym podstawę ustaleń stanu faktycznego niniejszej sprawy, a obejmującym miarodajne i korespondujące ze sobą w zasadniczych kwestiach dowody z zeznań świadków w tym przede wszystkim realizujących nakaz doprowadzenia funkcjonariuszy Policji. W ocenie sądu, M. N. doskonale zdawał sobie sprawę z grożącej odpowiedzialności karnej za postępowanie, którego się dopuścił i dlatego w składanych wyjaśnieniach starał się przerzucić odpowiedzialność za zaistniałe zdarzenie na policjantów utrzymując, że to ww. nie przedstawili się, nie wylegitymowali się, natomiast użycie względem niego środków przymusu bezpośredniego wynikało jedynie z trzaśnięcia przez niego szafką. To wtedy - zdaniem oskarżonego - " policjant rzucił się na mnie i mnie obezwładnił". M. N. stanowczo nadto zaprzeczył jakoby szarpał się z ww. Zaprezentowanej wersji nie sposób jednakże dać wiary, albowiem po pierwsze - w toku postępowania nie zgromadzono żadnych dowodów świadczących o powyższym, po drugie – bezpośrednio po zdarzeniu dokonano oględzin odzieży funkcjonariusza M. K. , która uległa uszkodzeniu (rozdarta koszula i kurtka). Nie umknął uwadze Sądu również fakt, że sam oskarżony słuchany w toku postępowania jurysdykcyjnego pomimo tego, że zaprzeczył jakoby szarpał się z policjantem, równocześnie przyznał, że ww. pokazywał mu szkody jakie powstały na jego ubraniach W dalszej kolejności należy podkreślić, że wyjaśnienia oskarżonego pozostają w całkowitej sprzeczności z zeznaniami jego matki, którą co ciekawe - podjęła ewidentną próbę wzmocnienia wiarygodności swojego syna. Po pierwsze bowiem pomimo tego, że oskarżony przyznał, że używał względem policjantów słowa wulgarne, G. N. (1) zaprzeczyła powyższemu : " nie słyszałam żeby używał wulgaryzmów " (k. 77). Po drugie, matka oskarżonego w swoich zeznaniach utrzymywała, że po "powaleniu" jej syna na wersalkę - sierż. M. K. miał go przyduszać. Co ciekawe, sam oskarżony w swoich wyjaśnieniach nie wskazał na takie zachowanie funkcjonariusza. Wreszcie, pomimo tego, że zdaniem oskarżonego realizujący nakaz doprowadzenia policjanci również grozili jego matce "zaraz Panią zagazujemy", G. N. (1) nie potwierdziła powyższego. częściowe zeznania G. N. (1) Odnośnie zeznań matki oskarżonego tj. G. N. (1) – Sąd podszedł do nich z duża ostrożnością, głównie z uwagi na źródło z którego pochodzą, ale i treść relacji. W ocenie Sądu, ww. podjęła nieudolną próbę wzmocnienia wiarygodności oskarżonego. W swoich zeznaniach starała się wykazać (jak już akcentowano wyżej), że całe zdarzenie było wynikiem reakcji funkcjonariuszy na trzaśnięcie przez jej syna drzwiami od szafy. Zdaniem świadka, rozzłościło to Pana K. , który "powalił M. na wersalkę, przyduszając go i wrzeszcząc". Niemniej jednak, pomimo tego, że zeznania ww. świadka miały uwiarygodnić wersję wskazaną przez M. N. zeznania wymienionej są wysoce tendencyjne, odosobnione, i co istotne - w wielu momentach sprzeczne z wyjaśnieniami oskarżonego. Wymieniona przejawiała wyraźną tendencję do wyolbrzymienia zachowania funkcjonariuszy, a minimalizowania reakcji oskarżonego (wbrew twierdzeniom samego M. N. , jego matka zeznała, że syn nie używał wulgaryzmów). Znamienne jest nadto to, że G. N. (1) składając relację w postępowaniu przygotowawczym dot. niniejszej sprawy zeznała, że kiedy zaprowadziła policjantów do pokoju syna " (...) M. się obudził, wtedy Policjant się przedstawił i powiedział, że ma nakaz doprowadzenia M. do Sądu w Nowym Sączu". W świetle powyższego, przy jednoczesnym uwzględnieniu okoliczności, które poruszono przy ocenie wyjaśnień oskarżonego – należało uznać że relacja G. N. zaprezentowana w toku postepowania jurysdykcyjnego, którym zaprzeczyła jakoby funkcjonariusze przedstawili się oskarżonemu - to kontynuacja przyjętej przez M. N. linii obrony, która nie może stanowić podstawy do poczynienia ustaleń faktycznych. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I N. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony dopuścił się zarzucanych mu przestępstw umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Zamiarem swym M. N. objął całość znamion przedmiotowych przestępstwa z art. 224 § 1 k.k. oraz przestępstwa z art. 226 § 1 k.k. w zw. z 11 § 2 k.k. Oskarżony zatem w płaszczyźnie intelektualnej miał świadomość tego, że wypowiadanymi słowami („ co wy tu kurwa robicie, nie widzicie kurwa jeszcze śpię wypierdalać z mojego pokoju" , " kurwa jeszcze mi tu psów brakowało". ) znieważa funkcjonariuszy policji pełniących obowiązki służbowe, stosując zaś przemoc w postaci szarpania i odpychania funkcjonariuszy K. w N. zmuszał ww. do zaniechania prawnej czynności służbowej związanej z legitymowaniem i realizacją nakazu doprowadzenia do Sądu. W płaszczyźnie woluntatywnej natomiast uświadomione przez oskarżonego zachowania objęte było chęcią ich popełnienia. Czyny, których dopuścił się oskarżony cechuje znaczny stopień społecznej szkodliwości. M. N. swoim zachowaniem zaatakował dobra chronione w aktach prawnych o wysokiej randze, jakim jest wolność wyboru postępowania osoby wykonującej obowiązki służbowe. Oskarżony swoim zachowaniem wartości te naruszył. M. N. zachowywał się wobec sierż. szt. M. K. i st. post. P. Ź. pełniących obowiązki służbowe agresywnie i wulgarnie, ingerując i zakłócając wykonywane przez nich obowiązki. Sąd uwzględnił również postać zamiaru oskarżonego, intensywność zachowań oraz brak jakiegokolwiek powodu do tego rodzaju agresji. Zachowanie oskarżonego było przy tym zawinione, jest on dorosłym mężczyzną, po jego stronie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające zdolność ponoszenia winy. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności N. M. I I Sąd orzekając karę kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 k.k. - tj. wziął pod uwagę wszystkie okoliczności łagodzące i obciążające ujawnione w toku przewodu sądowego. Jako okoliczność obciążającą Sąd wziął po uwagę rodzaj i charakter naruszonego nim dobra jakim jest działalność instytucji państwowych. Okolicznością łagodzącą jest zaś to, że oskarżony działał z zamiarem nagłym, został wybudzony przez policjantów, nie planował więc swojego czynu. Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu Sąd miał na uwadze nie tylko znamiona strony podmiotowej czynu oskarżonego, ale przede wszystkim ilość dóbr prawnych, w które godził. Nadto oskarżony był już uprzednio wielokrotnie karany a wymierzona uprzednio kara pozbawienia wolności - okazała się nieskuteczna i nie wdrożyła oskarżonego do przestrzegania prawa. W ocenie Sądu, wymierzona oskarżonemu kara jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, stopnia winy oskarżonego oraz realizuje zapobiegawcze i wychowawcze cele kary, a także jest karą sprawiedliwą w odczuciu społecznym. Orzeczona kara spełnia w ocenie Sądu również cel ogólno – prewencyjny stanowiąc ostrzeżenie dla potencjalnych sprawców przed powielaniem tego typu zachowań, jak i w zakresie społecznego oddziaływania kary. Sąd nie znalazł podstaw do przyjęcia pozytywnej prognozy co do wskazanego oskarżonego, jak też podstaw do uznania, że oskarżony pomimo niewykonania kary pozbawienia wolności będzie w przyszłości przestrzegać porządku prawnego. Zdaniem Sądu, brak jest racjonalnie dających się uzasadnić powodów, by stosować wobec niego dobrodziejstwo art. 69 k.k. i nast. i warunkowo zawieszać wobec niego orzeczoną karę pozbawienia wolności. W przedmiotowej sprawie warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej M. N. kary pozbawienia wolności byłoby nieuzasadnionym pobłażaniem Sądu dla tego rodzaju przestępczych zachowań. Oskarżony okazał się być osobą zdemoralizowaną, uporczywą i nieprzystosowaną społecznie. Przeciwko zastosowaniu warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności przemawia również wzgląd na społeczne oddziaływanie kary, a to z uwagi na fakt, że oskarżony dopuścili się przypisanych mu czynów po uprzednich skazaniach, co wskazuje na to, że ww. wykazał, że jest odporny na wszelkie środki oddziaływania, możliwe do zastosowania na wolności, a zmierzające do jego resocjalizacji. Z uwagi na uprzednią wielokrotną karalność brak było możliwości przyjęcie wypadku mniejszej wagi lub orzeczenia kary wolnościowej. Dlatego Sąd, wymierzając M. N. karę za przypisane mu przestępstwo kierował się przede wszystkim celami zapobiegawczymi kary, w szczególności chęcią uchronienia społeczeństwa, a przede wszystkim pokrzywdzonego w niniejszej sprawie, przed kolejnymi przestępczymi zachowaniami oskarżonego. W ocenie Sądu, wymierzona kara spełnia również oczekiwania społeczeństwa, dla którego przebywając na wolności oskarżony stanowi realne zagrożenie. Czasowa izolacja winna uświadomić oskarżonemu naganność jego działania oraz stanowiąc realną dolegliwość wpłynąć wychowawczo na niego, zapobiegając przed podejmowaniem tego typu zachowań w przyszłości. Nie można bowiem zapominać, iż celem wykonywania kary pozbawienia wolności jest właśnie "wzbudzanie w skazanym woli współdziałania w kształtowaniu jego społecznie pożądanych postaw, w szczególności poczucia odpowiedzialności oraz potrzeby przestrzegania porządku prawnego i tym samym powstrzymania się od powrotu do przestępstwa". N. M. I II Sąd, uznając winę i sprawstwo M. N. w ramach zarzuconych mu czynów, orzekł zgodnie z art. 46 § 1 k.k. i zobowiązał oskarżonego do zadośćuczynienia za doznana krzywdę w kwotach po 200 zł na rzecz pokrzywdzonych P. Ź. i M. K. . 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III W przedmiotowej sprawie brak jest jakichkolwiek danych, aby oskarżony z uwagi na swoje możliwości zarobkowe nie był w stanie ponieść w gruncie rzeczy niewielkich sądowych – dlatego też Sąd zasądził od M. N. na rzecz Skarbu państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu częściowych kosztów sądowych. Biorąc jednakże pod uwagę sytuację oskarżonego M. N. , który na skutek orzeczonej kary pozbawienia wolności nie będzie w stanie podjąć pracy, Sąd postanowił na zasadzie art. 627 § 1 k.p.k. zwolnić go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w pozostałym zakresie. 1.Podpis
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI