II K 142/17

Sąd Rejonowy w Chełmnie, II Wydział Karny, wydał wyrok w sprawie sygn. akt II K 142/17 przeciwko D. O., oskarżonemu o przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. Oskarżony miał uporczywie uchylać się od obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniego syna I. O. w okresie od 1 marca 2016 r. do 30 września 2016 r., nie płacąc ustalonych w ugodzie alimentów w kwocie 400 zł miesięcznie. Sąd, po rozpoznaniu sprawy w dniu 2 sierpnia 2017 r., uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego czynu, z tym ustaleniem, że wyeliminował z opisu narażenie na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, a łączna wysokość zaległości stanowiła równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych. Za ten czyn wymierzono karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, przyjmując wartość jednej stawki na 20 zł. Dodatkowo, na podstawie art. 46 § 2 k.k., zasądzono od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego I. O. kwotę 800 zł tytułem nawiązki. Sąd obciążył również oskarżonego opłatą w kwocie 200 zł oraz kosztami postępowania w wysokości 70 zł. Uzasadnienie wyroku zostało ograniczone do wniosku prokuratora dotyczącego orzeczonej kary, zgodnie z art. 423 § 1a k.p.k. Sąd przy wymiarze kary uwzględnił okoliczności łagodzące, takie jak przyznanie się do winy i wyjaśnienia oskarżonego, a także fakt, że obecnie pracuje za granicą i łoży na utrzymanie dziecka. Jako okoliczności obciążające wskazano wysoką społeczną szkodliwość czynu, brak starań o wywiązanie się z obowiązku, półroczny okres braku alimentacji oraz wcześniejszą karalność. Zasądzona nawiązka odpowiadała dwóm ratom alimentacyjnym.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający