II K 133/20

Sąd Rejonowy w KaliszuKalisz2021-09-14
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuNiskarejonowy
groźba karalnaprzemoc domowakodeks karnyart. 190 kkkara grzywnytymczasowe aresztowanieniebieska karta

Sąd Rejonowy w Kaliszu skazał mężczyznę za groźby karalne wobec żony, wymierzając mu karę grzywny i zaliczając na jej poczet okres tymczasowego aresztowania.

Sąd Rejonowy w Kaliszu rozpoznał sprawę przeciwko D. K., oskarżonemu o groźby karalne wobec swojej żony S. K. Zdarzenie miało miejsce w dniu 27 listopada 2019 roku. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego czynu z art. 190 § 1 kk, wymierzając mu karę grzywny w wysokości 60 stawek dziennych po 15 złotych każda. Na poczet orzeczonej kary zaliczono również okres rzeczywistego pozbawienia wolności. Zasądzono także koszty sądowe.

Sąd Rejonowy w Kaliszu, Wydział II Karny, wydał wyrok w sprawie sygn. akt II K 133/20 przeciwko D. K. Oskarżony został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 190 § 1 Kodeksu karnego, polegającego na grożeniu swojej żonie S. K. pozbawieniem życia i zdrowia w dniu 27 listopada 2019 roku. Sąd ustalił, że groźby te, ze względu na okoliczności ich wypowiedzenia, wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia. Na podstawie art. 190 § 1 kk, sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 60 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 15 złotych. Dodatkowo, na mocy art. 63 § 1 kk, sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 26 listopada 2019 roku do 27 listopada 2019 roku, przyjmując, że jeden dzień pozbawienia wolności odpowiada dwóm dziennym stawkom grzywny. Sąd zasądził również od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 160 złotych tytułem kosztów sądowych. Uzasadnienie wyroku opierało się na zeznaniach pokrzywdzonej S. K., świadków M. Ł., R. Ł. oraz funkcjonariuszy Policji M. M. (2) i M. M. (3), które sąd uznał za wiarygodne i spójne. Wyjaśnienia oskarżonego oraz zeznania jego rodziny zostały uznane za niewiarygodne i stanowiące linię obrony.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, groźba wypowiedziana w sposób i w okolicznościach wskazujących na jej realność, wzbudzająca u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę jej spełnienia, wypełnia znamiona przestępstwa z art. 190 § 1 kk.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na zeznaniach pokrzywdzonej i świadków, którzy potwierdzili wypowiedzenie groźby oraz jej wpływ na psychikę pokrzywdzonej. Groźba była konkretna (pozbawienie życia) i wypowiedziana w sposób agresywny, co zwiększało jej wiarygodność i potencjalne zagrożenie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
D. K.osoba_fizycznaoskarżony
S. K.osoba_fizycznapokrzywdzona

Przepisy (4)

Główne

k.k. art. 190 § 1

Kodeks karny

Przepis penalizuje groźbę popełnienia przestępstwa na szkodę pokrzywdzonego lub osoby mu najbliższej, która wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę jej spełnienia. Ochronie podlega wolność człowieka od strachu i zastraszenia.

Pomocnicze

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

Przepis reguluje zaliczanie okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet orzeczonej kary, w tym kary grzywny, przyjmując określony przelicznik.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Przepis reguluje zasądzenie kosztów sądowych od skazanego na rzecz Skarbu Państwa.

k.k. art. 53

Kodeks karny

Przepis określa zasady wymiaru kary, uwzględniając m.in. stopień winy, społecznej szkodliwości czynu oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zeznania pokrzywdzonej S. K. jako wiarygodne źródło informacji o groźbach. Zeznania świadków M. Ł. i R. Ł. potwierdzające przebieg zdarzenia i wypowiedziane groźby. Zeznania funkcjonariuszy Policji potwierdzające wezwanie na interwencję i zgłoszenie gróźb. Agresywne zachowanie oskarżonego i kontekst sytuacyjny wskazujący na realność groźby.

Odrzucone argumenty

Wyjaśnienia oskarżonego D. K. zaprzeczające groźbom i przedstawiające inną wersję zdarzeń. Zeznania świadków K. K. (obecnie G.) i Z. K. (rodzina oskarżonego) mające na celu polepszenie jego sytuacji procesowej.

Godne uwagi sformułowania

groził jej słowami „i tak Cię kurwo zabiję” wzbudziły u pokrzywdzonej obawę, że zostaną spełnione groźba jest oddziaływaniem na psychikę drugiej osoby przez przedstawienie zagrożonemu zła, które go spotka ze strony grożącego Pokrzywdzony musi więc potraktować groźbę poważnie i uważając jej spełnienie za prawdopodobne.

Skład orzekający

Joanna Urbańska - Czarnasiak

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji art. 190 § 1 kk w kontekście groźby karalnej i oceny jej realności."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad interpretacyjnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy powszechnego przestępstwa groźby karalnej w kontekście przemocy domowej, co czyni ją interesującą dla prawników zajmujących się prawem karnym i rodzinnym.

Groził żonie pozbawieniem życia. Sąd Rejonowy wydał wyrok.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 133/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 września 2021 roku Sąd Rejonowy w Kaliszu Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia Sądu Rejonowego Joanna Urbańska - Czarnasiak Protokolant : sekr. sądowy Daria Włodarska w obecności /-/ po rozpoznaniu w dniach 26 stycznia 2021r. i 07 września 2021r. sprawy karnej: D. K. syna Z. i M. zd. B. ur. (...) w K. oskarżonego o to, że: w dniu 27 listopada 2019r., w m. Brzeziny, powiat (...) groził swojej żonie S. K. pozbawieniem życia i zdrowia, a okoliczności w jakich się to odbywało i wypowiadane przy tym groźby wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę, że mogą zostać spełnione - tj. o czyn z art. 190 § 1 kk 1. oskarżonego D. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej wypełniającego znamiona przestępstwa z art. 190 § 1 kk i za to na podstawie art. 190 § 1 kk wymierza mu karę grzywny w wysokości 60 /sześćdziesięciu/ stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 15,00 /piętnaście/ złotych, 2. na podstawie art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej w pkt. 1 wyroku kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 26.11.2019r. godz. 21:00 do dnia 27.11.2019r. godz. 12:10 tj. w wymiarze 1 dnia, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny, 3. na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 160,00 /sto sześćdziesiąt 00/100/ złotych tytułem kosztów sądowych. sędzia Joanna Urbańska –Czarnasiak UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 133/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. D. K. oskarżonego o to, że: w dniu 27 listopada 2019r., w m. Brzeziny, powiat (...) groził swojej żonie S. K. pozbawieniem życia i zdrowia, a okoliczności w jakich się to odbywało i wypowiadane przy tym groźby wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę, że mogą zostać spełnione - tj. o czyn z art. 190 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.W dniu 27 listopada 2019 roku w godzinach popołudniowych S. K. wraz z małoletnimi dziećmi M. oraz J. udała się w odwiedziny do swojej koleżanki M. Ł. . W trakcie pobytu koło domu Państwa Ł. przejeżdżał kilkukrotnie oskarżony. Z uwagi na to, że pokrzywdzona obawiała się sama wracać do domu poprosiła M. Ł. i jej męża , aby jechali za nią w drodze powrotnej do domu. Po tym jak oskarżona, a za nią Państwo Ł. , skręcili w polną drogę przy domu i zaparkowali swoje samochody przed ogrodzeniem, podjechał do nich oskarżony, który stanął swoim pojazdem za ich samochodami. Mężczyzna miał otwartą szybę swojego samochodu i trzymał w ręku telefon. Oskarżony rozpoczął nagrywanie, a jego nagranie obejmowało jedynie początkową część spotkania i całego zdarzenia. Doszło do wymiany zdań między oskarżonym, a pokrzywdzoną. W trakcie wymiany zdań pokrzywdzona została potraktowana gazem łzawiącym, a syn małżonków, który siedział w samochodzie ojca, opuścił pojazd, wyszedł do matki i zaczął ją szarpać i okładać rękoma. Agresywnego chłopca próbował odciągnąć od matki R. Ł. . W trakcie całego zdarzenia oskarżony wyzywał pokrzywdzoną słowami powszechnie uznanymi za obelżywe oraz groził jej słowami „i tak Cię kurwo zabiję”. Słowa te wzbudziły u pokrzywdzonej obawę, że zostaną spełnione, w szczególności z uwagi na agresję oskarżonego w trakcie ich wypowiadania. Na miejsce zdarzenia została wezwana Policja oraz pogotowie ratunkowe na prośbę oskarżonego celem przebadania syna. Po przybyciu na miejsce funkcjonariusze wysłuchali osoby biorące udział w zdarzeniu. W trakcie pobytu w domu S. K. wyczuli woń gazu. Po wysłuchaniu relacji osób biorących udział w zdarzeniu funkcjonariusze zatrzymali oskarżonego. 2. W rodzinie Państwa K. interwencje Policji bywały dość często. W dniu 04.06.2019 roku założono Niebieską Kartę, gdzie wskazano, iż osobą dotkniętą przemocą jest oskarżony D. K. , a osobą stosującą przemoc jest pokrzywdzona S. K. . W dniu 12.06.2019 roku wpłynęła kolejna Niebieska Karta, gdzie wskazano, iż osobą dotkniętą przemocą jest pokrzywdzona S. K. , a osobą stosującą przemoc jest oskarżony D. K. . W dniu 02.12.2019 roku wpłyną kolejny wniosek o Niebieską Kartę, gdzie wskazano, iż osobą dotkniętą przemocą jest pokrzywdzona S. K. , a osobą stosującą przemoc jest oskarżony D. K. . 3. Oskarżony D. K. ma 39 lat. Posiada wykształcenie średnie. Z zawodu technik elektryk. Jest żonaty, posiada na utrzymaniu troje dzieci. Utrzymuje się z pracy, w której osiąga dochód około 1920 złotych netto. Jest współwłaścicielem działki o powierzchni 59 arów. Nie leczy się psychiatrycznie, karany za czyn z art. 288 k.k. notatka urzędowa k. 1, 16 zeznania świadka S. K. k. 3-4v, k. 72v-73v zeznania świadka M. Ł. k. 6-8, k. 74-74v zeznania świadka M. M. (2) k. 24-25, k. 73v-74 zeznania świadka R. Ł. 93-94 zeznania świadka M. M. (3) k. 94-95 protokół zatrzymania oskarżonego k. 11-11v płyta (...) k. 17 protokół oględzin rzeczy (płyta) k. 18-19v rysunek poglądowy k. 91 informacja z (...) w B. k. 30 protokoły z posiedzeń grupy roboczej k. 31-33 notatka urzędowa dot. stanu maj. oskarżonego k. 34 dane osobo-poznawcze oskarżonego k. 72 dane o karalności k. 28-29, 67-68, 87-88 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu zeznania świadków dowodu z dokumentów wyjaśnienia oskarżonego zeznania świadków Sąd dał w pełni wiarę i oparł się na zeznaniach pokrzywdzonej S. K. . Złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa bezpośrednio po objętym aktem oskarżenia zdarzeniu i została przesłuchana w charakterze świadka w toku postępowania przygotowawczego, następnie w trakcie trwania rozprawy głównej składała zeznania przed Sądem. Opisała całe zdarzenie, podczas którego oskarżony obrażał ją słowami uznanymi za powszechnie obelżywe, groził, że pozbawi ją życia. Sąd nie znalazł podstaw aby odmówić wiarygodności zeznaniom świadka. Zeznania te są spójne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a także korelują z zeznaniami innych świadków, w szczególności z naocznymi świadkami przedmiotowego zdarzenia, którego dopuścił się wobec niej oskarżony. Zeznania świadka M. Ł. : Sąd dał im wiarę i oparł na nich stan faktyczny, albowiem zeznania te były spójne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. M. Ł. była naocznym świadkiem zdarzenia objętego aktem oskarżenia. Składała swoje zeznania w postępowaniu przygotowawczym oraz w trakcie trwania rozprawy głównej przed Sądem. Sąd uznał, iż należy dać zeznaniom świadka przymiot wiarygodności. Świadek opisała całe zdarzenie w sposób szczegółowy, jednak z uwagi na dynamikę zdarzenia nie potrafiła właściwie wskazać chronologii całej sytuacji. Zdaniem Sądu świadczy to o tym, że świadek nie przygotowywała się wcześniej co do swoich zeznań. Zeznania świadka R. Ł. : Sąd dał im wiarę i oparł na nich stan faktyczny, albowiem zeznania te były spójne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z zeznaniami pokrzywdzonej i żony M. Ł. .. R. Ł. był naocznym świadkiem zdarzenia. Składał swoje zeznania w trakcie trwania rozprawy głównej przed Sądem w sposób swobodny i bardzo logiczny. Sąd uznał, iż zeznania świadka są wiarygodne, spójne i rzeczowe. Z uwagi na dynamikę zdarzenia świadek nie potrafił właściwie wskazać chronologii całej sytuacji i momentu kiedy dokładnie padły z ust oskarżonego groźby. Niemniej jednak wyraził 100 procentową pewność, że te groźby wtedy zostały wypowiedziane, i to nie jeden raz. Zdaniem Sądu świadczy to o tym, że świadek nie przygotowywał się wcześniej co do swoich zeznań, a jego zeznania miały wysoki walor wiarygodności. Zeznania świadków funkcjonariuszy Policji M. M. (2) i M. M. (3) – Sąd dał im wiarę i oparł się na nich. Zeznania te były spójne i wiarygodne. Funkcjonariusze wskazali, iż tego dnia zostali wezwani na miejsce zdarzenia, podczas którego doszło do kierowania gróźb pozbawienia życia i zdrowia w kierunku S. K. . Podobnych interwencji co do oskarżonego funkcjonariusz Policji M. M. (2) przeprowadzał wiele. Pomimo to opisał zdarzenie w sposób szczegółowy. Sąd nie znalazł podstaw aby odmówić wiarygodności zeznaniom świadków. Podsumowując, cały zgromadzony w sprawie osobowy materiał dowodowy (oprócz wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadków K. K. (2) (obecnie G. ) i Z. K. , a więc: zeznania pokrzywdzonej S. K. , świadków M. i R. Ł. , świadka M. M. (2) , świadka M. M. (3) jest spójny i wzajemnie się uzupełnia. Zeznania wszystkich wymienionych świadków nie są ze sobą sprzeczne, tworzą jednolity obraz osoby oskarżonego i jego zachowania w trakcie zdarzenia. We wszystkich zeznaniach podkreślana jest agresja oskarżonego. Brak jest w ocenie Sądu przesłanek by twierdzić, iż zeznania te są niewiarygodne. Nieosobowy materiał dowodowy: Sąd dał wiarę i oparł się na zgromadzonych w sprawie notatkach urzędowych, protokole zatrzymania oskarżonego, płycie (...) , protokole oględzin nagrania z płyty, informacji z (...) w B. . protokołach z posiedzeń grupy roboczej (...) , karcie karnej Sąd nie dopatrzył się podstaw aby waloru tego im odmówić. W szczególności, iż zostały one sporządzone przez uprawnione organy w ramach przysługujących im kompetencji, w sposób rzetelny i fachowy. Ich prawdziwość i autentyczność nie wzbudziła w ocenie Sądu wątpliwości. W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego nie zasługują na uznanie ich za wiarygodne. Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego nie składał obszernych wyjaśnień, ograniczył się w zasadzie do zaprzeczenia okolicznościom wskazywanym przez innych świadków i wskazał, że zdarzenie z dnia 27 listopada 2019 roku (w notatce urzędowej i zeznaniach świadków widnieje data 26 listopada 2019 roku) wyglądało zupełnie inaczej. Zdaniem Sądu wyjaśnienia oskarżonego to wyłącznie przyjęta linia obrony i próba uniknięcia odpowiedzialności za popełnione czyny. Wyjaśnienia oskarżonego nie znajdują potwierdzenia w żadnym innym materiale dowodowym, nie tylko tym osobowym, ale również nieosobowym (notatkach urzędowych, zeznaniach świadków). Zeznania świadka K. K. (2) (obecnie G. ), która jest siostrą oskarżonego – Sąd nie dał im wiary i nie oparł się na ich treści, ze względu na to, że były one wyłącznie obliczone na polepszenie pozycji procesowej oskarżonego i pozostają w oczywistej sprzeczności z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym. Zeznania świadka Z. K. – Sąd nie dał im wiary i nie oparł się na ich treści, ze względu na to, że były one wyłącznie obliczone na polepszenie pozycji procesowej oskarżonego i pozostają w oczywistej sprzeczności z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym. Świadek będąc ojcem oskarżonego najpierw twierdził, że wszytko widział i słyszał, i nie padły żadne groźby z ust oskarżonego, a potem zeznał, że ma problemy ze słuchem, a miejsca gdzie siedział w samochodzie w zasadzie nic nie widział 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu wyjaśnienia oskarżonego j.w PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 D. K. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Przestępstwo groźby karalnej opisane w art. 190 § 1 kk godzi w wolność człowieka w sferze psychicznej (wolności od strachu, zastraszenia). Jego treścią jest grożenie innej osobie popełnieniem przestępstwa (zbrodni lub występku) na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej. Przedmiotem ochrony w określeniu czynu zabronionego z art. 190 § 1 kk jest wolność człowieka przed obawą popełnienia przestępstwa na jego szkodę lub szkodę osoby mu najbliższej. W przepisie tym chronione jest więc poczucie bezpieczeństwa jednostki. Groźba jest oddziaływaniem na psychikę drugiej osoby przez przedstawienie zagrożonemu zła, które go spotka ze strony grożącego. Aby przestępstwo mogło być dokonane, groźba musi dotrzeć do pokrzywdzonego i wywołać u niego określony stan psychiczny Pokrzywdzony musi więc potraktować groźbę poważnie i uważając jej spełnienie za prawdopodobne. Treścią groźby musi być zapowiedź popełnienia czynu bezprawnego. Może być ona wyrażona za pomocą wszystkich środków mogących przekazać do świadomości odbiorcy jej treść. Może być dokonana ustnie, a także za pomocą gestu, czy też innego zachowania np. wyjęcia niebezpiecznego narzędzia i pokazania jaki zostanie zrobiony z niego użytek. ☐ 1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.6. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.7. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. K. pkt. 1 pkt. 2 Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego ustalonego w niniejszej sprawie należy stwierdzić, iż sąd nie miał wątpliwości, że oskarżony jest sprawcą zarzucanego mu czynu. Czyn ten jest czynem zabronionym, bezprawnym i karalnym. Sąd nie znalazł okoliczności wyłączających winę oskarżonego. Jest on osobą pełnoletnią i w pełni poczytalną. Miał pełną możliwość rozpoznania bezprawności czynu i owej bezprawności był świadomy. Dokonując czynu oskarżony działał w normalnej sytuacji motywacyjnej, Sąd wykluczył możliwość zaistnienia któregoś z kontratypów. Oskarżony miał możliwość zachować się w zgodzie z panującym porządkiem prawnym, a jednak nie zrobił tego. Z uwagi na to Sąd uznał oskarżonego za winnego wskazanego czynu. Sąd uznał, że społeczna szkodliwość czynu sprawcy była znaczna. Przestępstwo gróźb karalnych jest przestępstwem godzącym w wolność człowieka, a więc jedną z najważniejszych wartości. Co za tym idzie już samo godzenie w to dobro powoduje wzrost stopnia społecznej szkodliwości czynu - tym bardziej, że oskarżony groził pokrzywdzonej popełnieniem na jej szkodę najpoważniejszego z przestępstw, a więc zabójstwa. Biorąc pod uwagę rodzaj przypisanego oskarżonemu czynu i opisane wyżej okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemu D. K. za czyn objęty aktem – zagrożony w kodeksie karnym karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat dwóch – karę 60 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu jednej stawki na kwotę 15,00 złotych. W myśl art. 53 k.k. Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a ponadto potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu. Sąd na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej w pkt 1 wyroku kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 26 listopada 2019 roku godz. 21:00 do 27 listopada 2019 roku godz. 12:10, tj. w wymiarze jednego dnia, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm stawkom dziennym grzywny. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności pkt. 3 O kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Z uwagi na sytuację materialną oskarżonego, możliwości zarobkowe Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 160,00 złotych tytułem kosztów postępowania. 1Podpis sędzia Joanna Urbańska –Czarnasiak

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI