II K 133/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu umorzył postępowanie w sprawie wydania wyroku łącznego, uznając, że nie można łączyć kar zastępczych ani kar różnego rodzaju, które nie podlegają łączeniu.
Skazany E.M. wniósł o wydanie wyroku łącznego, powołując się na kilka wcześniejszych wyroków skazujących, w których kary grzywny zostały zamienione na zastępcze kary pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy w Poznaniu umorzył postępowanie, wyjaśniając, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, nie można łączyć kar zastępczych ani kar różnego rodzaju, które nie podlegają łączeniu. W związku z tym wniosek skazanego został uznany za niezasadny.
Sąd Okręgowy w Poznaniu rozpoznał wniosek skazanego E.M. o wydanie wyroku łącznego. Skazany powołał się na sześć wyroków skazujących, z których cztery obejmowały kary grzywny zamienione na zastępcze kary pozbawienia wolności, jeden dotyczył kary grzywny, a ostatni kary pozbawienia wolności. Sąd, opierając się na przepisach Kodeksu karnego oraz orzecznictwie Sądu Najwyższego, w szczególności na wyroku z dnia 20.02.2006 r. (IV KK 1/06), stwierdził, że nie ma możliwości orzekania kary łącznej co do kar zastępczych, określonych w miejsce zasadniczych kar ograniczenia wolności lub grzywny. Ponadto, kary orzeczone wyrokami w punktach V i VI nie podlegały łączeniu ze względu na różnorodność rodzajową. Wobec braku podstaw prawnych do połączenia orzeczonych kar, Sąd Okręgowy postanowił umorzyć postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego i obciążyć Skarb Państwa kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, nie można łączyć kar zastępczych w ramach wyroku łącznego.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego (IV KK 1/06), zgodnie z którym Kodeks karny nie przewiduje możliwości orzekania kary łącznej co do kar zastępczych, określonych w miejsce zasadniczych kar ograniczenia wolności lub grzywny. Dotyczy to zarówno łączenia kar zastępczych między sobą, jak i z karami zasadniczymi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. M. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokuratura Okręgowa w Poznaniu | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 87
Kodeks karny
Ograniczenie możliwości łączenia kar rożnych rodzajowo do przypadku łączenia kary pozbawienia wolności z karą ograniczenia wolności.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kary zastępcze nie podlegają łączeniu w ramach wyroku łącznego. Kary różnych rodzajów, które nie podlegają łączeniu zgodnie z art. 87 k.k., nie mogą być łączone.
Godne uwagi sformułowania
Kodeks karny nie przewiduje (…) możliwości orzekania kary łącznej co do kar zastępczych, określonych w miejsce zasadniczych kar ograniczenia wolności lub grzywny.
Skład orzekający
Karolina Siwierska
przewodnicząca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretacja przepisów dotyczących kar zastępczych i wyroku łącznego."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy w miejsce kar zasadniczych orzeczono kary zastępcze lub gdy łączone kary są różnych rodzajów i nie podlegają łączeniu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia w prawie karnym wykonawczym – możliwości łączenia kar, co ma bezpośrednie przełożenie na sytuację wielu skazanych.
“Czy kary zastępcze można łączyć? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPOSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale III Karnym w składzie: Przewodnicząca: SSO Karolina Siwierska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu G. K. po rozpoznaniu sprawy skazanego E. M. z urzędu w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego postanawia 1. na podstawie art. 572 k.p.k. umorzyć postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego; 2. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE E. M. był karany sądownie następującymi wyrokami: I. wyrokiem Sądu Rejonowego w Mielcu z dnia 10. 04. 2010 r. w sprawie o sygn. akt II K 133/15 na karę grzywny, którą następnie zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności, II. wyrokiem Sądu Rejonowego w Biłgoraju z dnia 15. 07. 2015 r. w sprawie o sygn. akt II K 317/15 na karę grzywny, którą następnie zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności, III. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa - Nowej Huty z dnia 19. 01. 2016 r. w sprawie o sygn. akt II K 350/15/N na karę grzywny, którą następnie zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności, IV. wyrokiem Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z dnia 22. 01. 2016 r. w sprawie o sygn.. akt II K 1460/15 na karę grzywny, którą następnie zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności, V. wyrokiem Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z dnia 28. 06. 2016 r. w sprawie o sygn. akt II K 1438/15 na karę grzywny, VI. wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 06. 06. 2017 r. w sprawie o sygn. akt III K 69/17 na karę pozbawienia wolności. Pismem z dnia 12. 06. 2018 r. skazany wniósł o wydanie wyroku łącznego. Sąd zważył, co następuje: Wniosek E. M. okazał się niezasadny i nie zasługuje na uwzględnienie. W ramach kary łącznej wolno łączyć tylko kary tego samego rodzaju, a więc karę pozbawienia wolności z inną karą pozbawienia wolności, karę ograniczenia wolności z inną karą ograniczenia wolności, karę grzywny z inną karą grzywny oraz kary rodzajowo różne, lecz podlegające łączeniu; acz możliwość łączenia kar rożnych rodzajowo – za sprawą art. 87 k.k. – została ograniczona do przypadku łączenia kary pozbawienia wolności z karą ograniczenia wolności. Kary będące podstawą wymiaru kary łącznej określa się często mianem kar jednostkowych. W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę na to, że omawiany warunek dotyczy wyłącznie kar pierwotnie wymierzonych. Takie rozumienie rzeczonego warunku przyjął również SN, który w wyroku z dnia 20. 02. 2006 r. (IV KK 1/06, Prok. i Pr. – wkł. 2006, Nr 6, poz. 9) wyraźnie stwierdził, że: " Kodeks karny nie przewiduje (…) możliwości orzekania kary łącznej co do kar zastępczych, określonych w miejsce zasadniczych kar ograniczenia wolności lub grzywny". Nie ma zatem podstaw do łączenia kar zastępczych ani ze sobą (wyr. SN z 20.2.2006 r., IV KK 1/06, OSNwSK 2006, Nr 1, poz. 285; wyr. SN z 18.3.2010 r., IV KK 8/10, Biul. PK 2010, Nr 3, poz. 7; wyr. SA w Szczecinie z 21.12.2016 r., II AKa 185/16, niepubl.; D. K. , M. K. , K. łączna i wyrok łączny, s. 51–52), ani z karami zasadniczymi (wyr. SN z 14.1.2010 r., V KK 250/09, L. ; wyr. SN z 3.4.2006 r., V KK 487/05, OSNKW 2006, Nr 6, poz. 59; post. SN z 20.4.2017 r., II KK 93/17, L. ; D. K. , M. K. , K. łączna i wyrok łączny, s. 51–52). W odniesieniu do wniosku skazanego należy stwierdzić, że nie ma podstaw do połączenia kar orzeczonych wobec niego wyrokami opisanymi wyżej w punktach I-IV, z uwagi na fakt, iż w tych przypadkach w miejsce kar grzywny zostały orzeczone kary zastępcze pozbawienia wolności. Z kolei kary orzeczone wyrokami opisanymi wyżej w punktach V i VI nie podlegają łączeniu ze względu na różnorodność rodzajową. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skazanego i wydania wyroku łącznego, wobec czego Sąd umorzył postępowanie. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie przepisów powołanych w pkt. 2 postanowienia. SSO Karolina Siwierska
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI