II K 131/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu, IV Wydział Karny - Odwoławczy, rozpoznał sprawę F. S. oskarżonego z art. 193 kk w zb. z art. 216 § 1 kk w zb. z art. 217 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i inne, na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Tomyślu z dnia 6 marca 2025 r., sygn. akt II K 131/23. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych D. P., M. K. i J. P. kwoty po 840 zł, łącznie 2.520 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie odwoławcze. Zasądził również od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w kwocie 40 zł i wymierzył mu opłatę za II instancję w kwocie 300 zł. Uzasadnienie wyroku szczegółowo analizuje zarzuty apelacji, w tym dotyczące obrazy przepisów postępowania (art. 424 § 1 kpk, art. 410 kpk, art. 174 kpk, art. 7 kpk), błędu w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 kpk) oraz rażącej niewspółmierności kary (art. 438 pkt 4 kpk). Sąd Okręgowy uznał wszystkie zarzuty za niezasadne, stwierdzając brak podstaw do zmiany lub uchylenia wyroku pierwszej instancji. Kontrola odwoławcza nie potwierdziła słuszności podniesionych przez obronę zarzutów, a brak było również podstaw do uchylenia lub zmiany wyroku z urzędu. Wobec nieuwzględnienia apelacji, oskarżony został obciążony kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w postępowaniu karnym, w szczególności w kontekście dokumentacji medycznej oskarżonego, wykorzystania notatek urzędowych, oceny zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego, a także stosowania przepisów o znieważeniu, naruszeniu nietykalności cielesnej i groźbach karalnych.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i może mieć ograniczoną wartość precedensową w innych sprawach.
Zagadnienia prawne (9)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy, w tym dokumentację medyczną oskarżonego, i czy istniała potrzeba dopuszczenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji nie pominął dokumentacji medycznej, a brak było podstaw do dopuszczenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów, gdyż nie zaistniały uzasadnione wątpliwości co do poczytalności oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że dokumentacja medyczna nie stanowiła podstawy do dopuszczenia dowodu z opinii biegłych, a wątpliwości co do poczytalności muszą mieć obiektywną podstawę, a nie być jedynie subiektywnym przekonaniem obrony. Sam fakt leczenia psychiatrycznego nie obliguje do badania poczytalności.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył art. 174 kpk poprzez zastąpienie dowodu z zeznań świadka notatką urzędową?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, notatka urzędowa nie zastąpiła dowodu z zeznań świadka, a jedynie stanowiła dodatkowe, drugorzędne źródło informacji.
Uzasadnienie
Zakaz zastępowania dowodu z zeznań świadka treścią notatki urzędowej nie zabrania wykorzystania tych dokumentów obok zeznań, o ile nie zastępują one protokołów. W tej sprawie notatka miała drugorzędne znaczenie, a stan faktyczny ustalono na podstawie wiarygodnych zeznań.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył art. 410 kpk i art. 7 kpk poprzez brak wystarczającego uzasadnienia podstawy faktycznej orzeczenia w zakresie czynu z art. 216 § 1 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy, a zarzut obrony opierał się na wybiórczej analizie dowodów.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że sąd pierwszej instancji rozważył całość materiału dowodowego, a zarzut obrony opierał się na błędnym założeniu, że każdy dowód musi stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Nagrania audio i wideo stanowiły jedynie fragmenty zdarzeń i nie podważały wiarygodności zeznań pokrzywdzonych i świadków.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zeznania świadka M. K. i wyjaśnienia oskarżonego F. S. (1)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ocena dowodów dokonana przez sąd pierwszej instancji mieściła się w granicach swobodnej oceny dowodów i była zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że obrona nie wykazała uchybień w ocenie dowodów przez sąd pierwszej instancji, a jedynie przedstawiła subiektywne stanowisko. Zeznania M. K. znalazły potwierdzenie w innych dowodach, a wyjaśnienia oskarżonego były zmienne i niespójne.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył art. 410 kpk i art. 7 kpk poprzez pominięcie przyznania się oskarżonego do popełnienia czynu z pkt III aktu oskarżenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, choć wystąpiło pewne niedociągnięcie w uzasadnieniu, nie miało ono wpływu na prawidłowość orzeczenia.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że przyznanie się oskarżonego do winy było chwiejne i nie stanowiło podstawy do zmiany orzeczenia, gdyż stan faktyczny został ustalony na podstawie innych wiarygodnych dowodów.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył art. 424 § 1 pkt 1 kpk i art. 410 kpk poprzez pominięcie nagrania z telefonu oskarżonego w uzasadnieniu czynu z pkt V wyroku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nagranie było zbyt krótkie i nie stanowiło obiektywnego dowodu, a zeznania świadków były spójne i wiarygodne.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że nagranie trwało zaledwie 22 sekundy i nie mogło stanowić podstawy ustaleń faktycznych, podczas gdy zeznania świadków i dokumentacja medyczna potwierdzały ustalenia sądu pierwszej instancji.
Czy kary orzeczone wobec oskarżonego są rażąco niewspółmierne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kary orzeczone przez sąd pierwszej instancji są współmierne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że kary były zgodne z dyrektywami wymiaru kary, a przyznanie się oskarżonego do winy było chwiejne i nie stanowiło wystarczającej podstawy do złagodzenia kary. Kary były zbliżone do dolnych granic ustawowego zagrożenia.
Czy doszło do obrazy prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu z art. 217 § 1 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kwalifikacja prawna dokonana przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że stan faktyczny został ustalony prawidłowo na podstawie wiarygodnych dowodów, a zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 217 § 1 kk.
Czy doszło do obrazy prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu z art. 224 § 2 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 224 § 2 kk.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że dla bytu przestępstwa z art. 224 § 2 kk nie jest konieczne wywołanie u adresata groźby obawy jej spełnienia. Słowa oskarżonego były skierowane do ratowników medycznych i stanowiły groźby karalne.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| F. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| D. P. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| M. K. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| J. P. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| Prokuratura Okręgowa w Poznaniu | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (39)
Główne
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 193
Kodeks karny
k.k. art. 216 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 217 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 424 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 174
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 202 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 31 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 37a § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 53
Kodeks karny
k.k. art. 216 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 217 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 222 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 224 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 226 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 226 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 222 § § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 1a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 455
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 616 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
u.o.p.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o.p.k. art. 2 § ust. 1 pkt 4
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o.p.k. art. 2 § ust. 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 11 § ust. 2 pkt 4
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 15 § ust. 1 i 3
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 17 § pkt 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym art. 1
Ustawa z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego art. 3 § ust. 2
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstaw do dopuszczenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów. • Notatka urzędowa nie zastąpiła zeznań świadka. • Ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa. • Kary orzeczone wobec oskarżonego nie są rażąco niewspółmierne. • Kwalifikacja prawna czynów jest prawidłowa.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 424 § 1 kpk, art. 410 kpk, art. 174 kpk, art. 7 kpk). • Błąd w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 kpk). • Rażąca niewspółmierność kary (art. 438 pkt 4 kpk). • Obraza prawa materialnego (art. 217 § 1 kk, art. 224 § 2 kk).
Godne uwagi sformułowania
Kontrola odwoławcza nie potwierdziła słuszności podniesionego przez obronę zarzutu. • Nie można formułować zarzutu obrazy art. 410 kpk, w sytuacji, gdy niektóre dowody nie stanowiły podstawy ustaleń faktycznych, jeżeli sąd je rozważył i odrzucił na płaszczyźnie art. 7 kpk jako niewiarygodne. • Pojęcie niewspółmierności rażącej oznacza znaczną, wyraźną i oczywistą, a więc niedającą się zaakceptować dysproporcję między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą (zasłużoną).
Skład orzekający
Hanna Bartkowiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w postępowaniu karnym, w szczególności w kontekście dokumentacji medycznej oskarżonego, wykorzystania notatek urzędowych, oceny zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego, a także stosowania przepisów o znieważeniu, naruszeniu nietykalności cielesnej i groźbach karalnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i może mieć ograniczoną wartość precedensową w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie zawiera szczegółową analizę zarzutów apelacyjnych, co jest cenne dla prawników procesowych. Dotyczy jednak typowych kwestii proceduralnych i oceny dowodów, bez elementów zaskoczenia czy przełomowych interpretacji.
“Sąd Okręgowy oddalił apelację obrońcy: szczegółowa analiza zarzutów procesowych i materialnych.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.