II K 1297/13

Sygn. akt II K 1297/13 1 Ds. 2385/13 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 13 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie – w II Wydziale Karnym w składzie : Przewodniczący : SSR Krzysztof Bieńkowski Protokolant : Tomasz Grabowski przy udziale prokuratora Prok.Rej. - po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2014 r. sprawy: M. M. (1) , córki M. i M. zd. M. , ur. (...) w O. oskarżonej o to, że: w dniu 25 maja 2013 r. w O. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła E. W. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 30 zł w ten sposób, że będąc użytkownikiem portalu (...) .pl, wystawiła ogłoszenie o nr (...) o oddaniu aparatu fotograficznego N. , za co należało pokryć koszty wysyłki w wysokości 30 złotych, a następnie nie przekazała aparatu fotograficznego, czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego co do zamiaru wywiązania się z transakcji, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. ORZEKA: I. uznając czyn zarzucany oskarżonej czyn za wypadek mniejszej wagi kwalifikowany z art.286§1 i 3 k.k. , postępowanie karne wobec oskarżonej M. M. (1) na podstawie art.66§ 1 i 2 k.k. i art.67§1 k.k. warunkowo umarza na okres próby 1(jednego) roku; II. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy ustalił, co następuje : Oskarżona M. M. (1) zamieszkuje w K. razem z dwuletnią córką i ojcem dziecka u jego babci. Oskarżona w dniu 25 maja 2013 r., będąc użytkownikiem portalu (...) wystawiła fikcyjne ogłoszenie o nr (...) o oddaniu aparatu fotograficznego marki N. w zamian za pokrycie jedynie kosztów wysyłki w kwocie 30 zł. Tego samego dnia, pokrzywdzona E. W. (1) zainteresowana zamieszczonym ogłoszeniem skontaktowała się z oskarżoną drogą mailową w celu omówienia szczegółów transakcji. Następnego dnia, tj. 26 maja 2013 r. pokrzywdzona wpłaciła umówioną kwotę 30 zł na podane w mailu przez oskarżoną konto bankowe. Na tym kontakt pokrzywdzonej z oskarżoną się urwał. Oskarżona nie wywiązała się jednakże z umowy, gdyż po wpłaceniu przez pokrzywdzoną umówionej kwoty na jej konto nie przekazała jej faktycznie aparatu w konsekwencji czego oskarżona doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem pokrzywdzonej w kwocie 30 zł. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody: (zezn.śwd. E. W. i zawiadomienie o przestępstwie- k. 3, k.64 , dane osobowo poznawcze – k. 54, potwierdzenie przelewu – k. 8, korespondencja e-mailowa- k. 6-7, informacje z tablica.pl – k. 15-16, wyjaśni.osk.50-52 ) Oskarżona M. M. (1) przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu. Przesłuchana w charakterze podejrzanej przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu oraz wyraziła skruchę. Złożyła wyjaśnienia, w których oświadczyła, iż dopuściła się czynu ponieważ zmusiła ją do tego ciężka sytuacja życiowa. Obecnie nigdzie nie pracuje, ma na utrzymaniu dwuletnią córkę, ponadto spodziewa się drugiego dziecka. Oskarżona wyjaśniła, że czasami korzystała z Internetu, gdy odwiedzała ojca – M. M. (3) zamieszkałego przy ul. (...) w O. . Wyjaśniła, iż nigdy nie była w posiadaniu przedmiotowego aparatu dlatego go nie wysłała. Oświadczyła, iż dopuściła się zarzucanego jej czynu, gdyż potrzebowała pieniędzy na zakup pampersów dla dziecka. ( dowód: k. 50-52) Sąd zważył , co następuje : Wyjaśnienia oskarżonej przyznającej się do winy w kontekście zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ocenić należy jako całkowicie wiarygodne. Jej wyjaśnienia znajdują pełne potwierdzenie w innych zgromadzonych w sprawie dowodach, w szczególności spójnych i konsekwentnych zeznaniach pokrzywdzonej. Pokrzywdzona konsekwentnie zeznawała , iż do tej pory nigdy nie została oszukana, ufała ludziom, dlatego też uznała, że ogłoszenie zamieszczone na portalu tablica.pl, na które odpowiedziała jest wiarygodne. Wpłaciła pieniądze na konto wskazane przez oskarżoną jednakże w konsekwencji nie otrzymała aparatu. Próbowała się kontaktować z oskarżoną jednakże bezskutecznie. Jednocześnie podkreśliła , że rozumiejąc, w jakiej sytuacji znajduje się oskarżona, pokrzywdzona wybaczyła oskarżonej jej postępowanie, ponadto oświadczyła, iż zrzeka się roszczenia o naprawienie szkody. W świetle również pozostałych, zdaniem Sądu wiarygodnych i nie budzących wątpliwości dowodów w postaci zeznań pokrzywdzonej i innych dowodów całkowicie zasadne jest przyjęcie, że oskarżona dopuściła się zarzucanego jej czynu. ( dowód: korespondencja e-mailowa- k. 6-7, informacje z tablica.pl – k. 15-16, identyfikacja adresu IP– k. 27, zeznanie pokrzywdzonej – k. 64v) Oskarżona M. M. (1) działając z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w dniu 25 maja 2013 r. celowo doprowadziła pokrzywdzoną E. W. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci 30 zł przez wprowadzenie jej na portalu tablica.pl w błąd, poprzez wystawienie fikcyjnego ogłoszenia a w konsekwencji nie wywiązania się z zawartej z pokrzywdzoną umowy, czym całkowicie wyczerpała wszystkie znamiona określone w art. 286 § 1 k.k. . Uwzględniając wysokość kwoty przestępstwa i motywację sprawcy Sąd uznał zarzucony oskarżonej czyn za wypadek mniejszej wagi kwalifikowany z art. 286 § 1 i 3 k.k. W ocenie Sądu w świetle okoliczności zarówno przedmiotowych jak i podmiotowych zachodzą wymienione w art. 66 § 1 i 2 k.k. i art. 67 § 1 k.k. warunkowego umorzenia wobec oskarżonej postępowania karnego na okres próby jednego roku. W ocenie Sądu pomimo kategorycznego brzmienia art.67§3 k.k. w niniejszej sprawie nie zachodzą podstawy orzeczenia obowiązku naprawienia szkody. Wskazać należy, że kwestie odszkodowawcze uregulowane w k.k. odwołują się do cywilistycznego znaczenia tego pojęcia. Norma art. 415 § 5 k.p.k. nie zmienia określonych w Kodeksie cywilnym zasad odpowiedzialności za wyrządzoną szkodę. W konsekwencji wypada uznać, że jej sprawca (oskarżony) ponosi odpowiedzialność za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła ( art. 361 § 1 k.c. ). Odszkodowanie zaś zgodnie z art. 361 § 2 k.c. powinno odpowiadać wysokości poniesionych przez pokrzywdzonego strat (damnum emergens) oraz korzyści, które by osiągnął, gdyby mu szkody nie wyrządzono (lucrum cessans). [...] Wypada opowiedzieć się za szerokim rozumieniem zawartego tam [ art. 415 § 5 k.p.k. ] określenia "odszkodowanie". Tak więc pod tym pojęciem będziemy rozumieli również zadośćuczynienie za doznaną krzywdę. (Bulsiewicz Andrzej, Kala Dariusz, Cz. PKiNP.2002.2.93, Zasądzenie odszkodowania z urzędu w polskim procesie karnym. Teza nr 2, 36722/2) Wskazać należy , że na rozprawie pokrzywdzona wyraźnie oświadczyła , że nie żąda naprawienia szkody , a indagowana na tę okoliczność wskazała , że „zrzeka się roszczenia” i „nie chce ani teraz ani w przyszłości jego dochodzić”.(k.64v) Z cywilistycznego punktu widzenia uznać więc należy, że po stronie pokrzywdzonej nie istnieje roszczenie , którego realizację stanowi wymieniony w art.67§3 k.k. obowiązek. Oświadczenie E. W. (1) uznać bowiem należy za skuteczne, a w konsekwencji uznać należy , że zobowiązanie wygasło. W konsekwencji zdaniem Sądu brak jest podstaw do orzekania obowiązku naprawienia szkody. Sąd w oparciu art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, uznając, że ich uiszczenie byłoby dla niej zbyt uciążliwe ze względu na jej sytuację majątkową oraz brak jakichkolwiek dochodów.