II K 129/20

Sąd Rejonowy dla Warszawy ŚródmieściaWarszawa2021-04-13
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacjiNiskarejonowy
prawo karnewypadek drogowynaruszenie zasad bezpieczeństwaobrażenia ciaławarunkowe umorzenienawiązkakierowca taksówki

Podsumowanie

Sąd warunkowo umorzył postępowanie karne wobec kierowcy taksówki, który nieumyślnie spowodował obrażenia u pasażera, zasądzając nawiązkę i zwrot kosztów.

Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia warunkowo umorzył postępowanie karne wobec kierowcy taksówki R. H., oskarżonego o nieumyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Oskarżony, ruszając pojazdem bez upewnienia się, że pasażer O. B. bezpiecznie wsiadł, spowodował u niego złamanie nogi. Sąd uznał winę i szkodliwość społeczną czynu za nieznaczne, umarzając postępowanie na okres próby dwóch lat. Zasądzono nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego oraz zwrot kosztów.

Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia rozpoznał sprawę R. H., kierowcy taksówki, oskarżonego o nieumyślne spowodowanie obrażeń u pasażera O. B. w wyniku naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Do zdarzenia doszło, gdy oskarżony ruszył pojazdem, nie upewniając się, że pasażer bezpiecznie wsiada, co skutkowało złamaniem nogi u pokrzywdzonego. Sąd, uznając winę oskarżonego, ale jednocześnie stwierdzając, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, a okoliczności nie budzą wątpliwości, warunkowo umorzył postępowanie karne na okres próby wynoszący dwa lata. Dodatkowo, na mocy przepisów kodeksu karnego, orzeczono od oskarżonego nawiązkę w wysokości 20 000 zł na rzecz pokrzywdzonego O. B. Zasądzono również od oskarżonego zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 2 000 zł na rzecz pokrzywdzonego oraz koszty sądowe na rzecz Skarbu Państwa w kwocie 1 356,12 zł, a pozostałe koszty sądowe przejął na siebie Skarb Państwa.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu.

Uzasadnienie

Sąd ustalił, że oskarżony nie zachował szczególnej ostrożności podczas wsiadania pasażera, co doprowadziło do ruszenia pojazdem i spowodowania obrażeń. Sąd uznał, że czyn ten wypełnia znamiona występku z art. 177 § 1 kk.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

warunkowe umorzenie postępowania

Strona wygrywająca

R. H.

Strony

NazwaTypRola
R. H.osoba_fizycznaoskarżony
O. B.osoba_fizycznapokrzywdzony
Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północorgan_państwowyprokurator

Przepisy (11)

Główne

k.k. art. 177 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 66 § § 1

Kodeks karny

Warunki warunkowego umorzenia postępowania.

k.k. art. 67 § § 1

Kodeks karny

Okres próby przy warunkowym umorzeniu.

k.k. art. 67 § § 3

Kodeks karny

Zasądzenie nawiązki na rzecz pokrzywdzonego.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

k.p.k. art. 626 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zasądzenie kosztów sądowych.

k.p.k. art. 629

Kodeks postępowania karnego

Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 7

k.k. art. 624 § § 1

Kodeks karny

Przejęcie kosztów sądowych przez Skarb Państwa.

Pomocnicze

k.k. art. 157 § § 1

Kodeks karny

Określenie naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia trwającego dłużej niż 7 dni.

Ustawa Prawo o ruchu drogowym art. 3 § ust. 1

Zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne. Okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości.

Godne uwagi sformułowania

nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym na skutek nie zachowania szczególnej ostrożności podczas wsiadania do tego pojazdu pasażera wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne okoliczności popełnienia tego czynu nie budzą wątpliwości

Skład orzekający

Justyna Koska-Janusz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania w przypadku nieumyślnego spowodowania obrażeń u pasażera przez kierowcę taksówki, gdy wina i szkodliwość społeczna czynu nie są znaczne."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje praktyczne zastosowanie warunkowego umorzenia postępowania w typowym przypadku wypadku drogowego, z naciskiem na ocenę szkodliwości społecznej i winy.

Kierowca taksówki uniknął kary za wypadek z pasażerem – sąd warunkowo umorzył postępowanie.

Dane finansowe

nawiązka: 20 000 PLN

zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 2000 PLN

zwrot wydatków sądowych: 1356,12 PLN

opłata: 60 PLN

Sektor

transport

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II K 129/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 kwietnia 2021 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: sędzia Justyna Koska-Janusz Protokolant: Michał Maciążek, Aneta Cegiełka przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Mileny Tabor, Agnieszki Lejman-Jakubas, Marzeny Pierścińskiej i Tomasza Szredzkiego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2020 r., 24 listopada 2020 r., 9 lutego 2021 r. i 31 marca 2021 r. sprawy R. H. , syna K. i H. z domu M. , urodzonego (...) w W. , oskarżonego o to, że: w dniu 24 sierpnia 2019 r. w W. na ul. (...) , nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 3 ust. 1 ustawy „ Prawo o ruchu drogowym ” w ten sposób, że kierując samochodem taksówką marki A. o nr rej. (...) , na skutek nie zachowania szczególnej ostrożności podczas wsiadania do tego pojazdu pasażera O. B. , ruszył pojazdem, przez co nieumyślnie spowodował u niego obrażenia w postaci złamania dwukostkowego podudzia prawego i ranę podudzia prawego, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 7 dni w rozumieniu art. 157 § 1 kk , tj. o czyn z art. 177 § 1 kk ; orzeka I. uznając, że oskarżony R. H. dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, że pokrzywdzony doznał złamania dwukostkowego podudzia prawego i rany płatowej podudzia prawego, stanowiącego występek z art. 177 § 1 kk oraz uznając, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, a okoliczności popełnienia tego czynu nie budzą wątpliwości - na podstawie art. 66 § 1 kk w zw. z art. 67 § 1 kk postępowanie karne wobec oskarżonego R. H. warunkowo umarza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata; II. na podstawie art. 67 § 3 kk orzeka od oskarżonego R. H. na rzecz pokrzywdzonego O. B. nawiązkę w wysokości 20.000 zł (dwadzieścia tysięcy złotych); III. na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego O. B. kwotę 2.000 zł (dwa tysiące złotych) tytułem zwrotu ustanowienia pełnomocnika; IV. na podstawie art. 626 § 1 kpk , art. 627 kpk w zw. art. 629 kpk oraz art. 7 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od R. H. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.356,12 zł (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt sześć złotych 12/100) tytułem zwrotu części wydatków oraz kwotę 60,00 zł (sześćdziesiąt złotych 00/100) tytułem opłaty, a w pozostałym zakresie na podstawie art. 624 § 1 kpk koszty sądowe przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. sędzia Justyna Koska-Janusz

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę