II K 1234/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd uniewinnił oskarżonego od zarzutu oszustwa, zwracając stronom dowody rzeczowe i zasądzając od Skarbu Państwa zwrot kosztów obrony.
Sąd Rejonowy w Rzeszowie rozpoznał sprawę z oskarżenia publicznego przeciwko J. T., oskarżonemu o oszustwo na kwotę ponad 10 tys. zł poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru zapłaty za naprawę samochodu. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, sąd uniewinnił oskarżonego od zarzucanego mu czynu. Dodatkowo, sąd zarządził zwrot dowodów rzeczowych stronom oraz zasądził od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego zwrot kosztów obrony.
W sprawie o sygnaturze akt II K 1234/14 Sąd Rejonowy w Rzeszowie, II Wydział Karny, wydał wyrok uniewinniający oskarżonego J. T. od zarzutu popełnienia przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 kk. Oskarżony był oskarżony o to, że w dniu 30 maja 2014 r. w Rzeszowie, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził J. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10452,70 zł. Miało to nastąpić poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z ustnej umowy zapłaty za naprawę samochodu. Sąd, po przeprowadzeniu rozprawy, uznał oskarżonego za niewinnego zarzucanego mu czynu. W dalszej części wyroku, sąd na podstawie art. 230 § 2 kpk zarządził zwrot dowodów rzeczowych stronom: kluczyków do samochodu J. T., faktury VAT za naprawę samochodu i kopii faktur VAT wystawionych na firmę (...) oskarżycielowi posiłkowemu J. K. (2), oraz akt szkodowych (...) S.A. V. (...) w W. Na podstawie art. 632 pkt 2 kpk, sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz J. T. kwotę 936 zł tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem obrońcy. Kosztami procesu obciążono Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, oskarżony został uniewinniony od zarzutu popełnienia czynu.
Uzasadnienie
Sąd nie dopatrzył się znamion czynu zabronionego z art. 286 § 1 kk w działaniu oskarżonego, co skutkowało jego uniewinnieniem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uniewinnienie
Strona wygrywająca
J. T.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. T. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. K. (2) | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| Prokuratura Rejonowa dla miasta R. | organ_państwowy | prokurator |
| (...) S.A. V. (...) w W. | spółka | inna strona |
Przepisy (3)
Główne
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 230 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Skład orzekający
Wioletta Zawora
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Uzasadnienie uniewinnienia w sprawach o oszustwo, zwrot dowodów rzeczowych i kosztów obrony."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i braku wykazania znamion przestępstwa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowego przestępstwa oszustwa, a jej rozstrzygnięcie jest standardowe. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego obrotu spraw.
Dane finansowe
WPS: 10 452,7 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 1234/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 kwietnia 2016 roku Sąd Rejonowy w Rzeszowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Wioletta Zawora Protokolant: Anna Pieczek w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla miasta R. J. K. (1) przy udziale oskarżyciela posiłkowego J. K. (2) po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 25 maja 2015 roku, 6 lipca 2015 roku, 14 października 2015 roku, 18 listopada 20015 roku, 30 marca 2016 roku sprawy z oskarżenia publicznego przeciwko J. T. s. J. i H. zd. S. ur. (...) w Ł. oskarżonemu o to, że: w dniu 30 maja 2014 r. w R. przy ul. (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził J. K. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10452,70 zł, poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z ustnej umowy zapłaty za naprawę samochodu marki O. (...) o nr rej. (...) czym spowodował straty w podanej wyżej wysokości na szkodę w/w pokrzywdzonego tj. o czyn z art. 286 § 1 kk I. uniewinnia J. T. od zarzutu popełnienia czynu wyżej w wyroku opisanego, II. na podstawie art. 230 § 2 kpk zwraca: - J. T. kluczyki do samochodu przechowywane w aktach sprawy k. 260, - oskarżycielowi posiłkowemu J. K. (2) fakturę VAT za naprawę samochodu i kopie faktur VAT wystawionych na firmę (...) przechowywane w aktach sprawy k. 260, - (...) S.A. V. (...) w W. akta szkodowe przechowywane w aktach sprawy k. 304, III. na podstawie art. 632 pkt 2 kpk zasądza od Skarbu Państwa na rzecz J. T. kwotę 936 zł (dziewięćset trzydzieści sześć złotych) tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem obrońcy w sprawie, IV. na podstawie art. 632 pkt 2 kpk kosztami procesu obciąża Skarb Państwa. POUCZENIE 1. W terminie zawitym 7 (siedmiu) dni od daty doręczenia wyroku, strona, a w wypadku wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, wydanego na posiedzeniu, także pokrzywdzony / pokrzywdzona, mogą złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Sporządzenie uzasadnienia z urzędu nie zwalnia strony, wymienionego podmiotu oraz pokrzywdzonego / pokrzywdzonej od złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia. Wniosek składa się na piśmie. Wniosek niepochodzący od oskarżonego powinien wskazywać tego z oskarżonych, którego dotyczy. 3. Wniosek powinien zawierać: oznaczenie organu, do którego jest skierowany, oraz sprawy, której dotyczy; oznaczenie oraz adres wnoszącego pismo; treść wniosku; datę i podpis składającego pismo. Za osobę, która nie może się podpisać, pismo podpisuje osoba przez nią upoważniona, ze wskazaniem przyczyny złożenia swego podpisu. We wniosku należy wskazać, czy dotyczy całości wyroku czy też niektórych czynów, których popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu / oskarżonej, bądź też jedynie rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu. Wniosek niepochodzący od oskarżonego / oskarżonej powinien również wskazywać oskarżonego / oskarżoną, którego / której dotyczy § 2. Dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu wyroku. 4. 3( art. 119 k.p.k. i art. 422 § 1 i 2 k.p.k. ). Czynność procesowa dokonana po upływie terminu zawitego jest bezskuteczna ( art. 122 § 1 k.p.k. ). Do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia ( art. 123 § 1 i 3 k.p.k. ). Termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej, w polskim urzędzie konsularnym lub złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji odpowiedniego zakładu, a przez członka załogi polskiego statku morskiego – kapitanowi statku ( art. 124 k.p.k. ). Jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 (siedmiu) dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana ( art. 126 § 1 k.p.k. ). 2. Od wyroku sądu pierwszej instancji stronom, podmiotowi określonemu w art. 416,a pokrzywdzonemu / pokrzywdzonej od wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, wydanego na posiedzeniu,, przysługuje apelacja ( art. 444 § 1 k.p.k. ). 3) 3. Termin zawity do wniesienia apelacji wynosi 14 (czternaście) dni i biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem ( art. 122 § 2 k.p.k. i art. 445 § 1 k.p.k. ). 4. Apelację wnosi się na piśmie do sądu, który wydał zaskarżony wyrok ( art. 428 § 1 k.p.k. ). 5. Oskarżony / oskarżona ma prawo do korzystania przy sporządzeniu apelacji z pomocy ustanowionego przez siebie obrońcy ( art. 6 k.p.k. i art. 83 § 1 k.p.k. ), a strona inna niż oskarżony / oskarżona może ustanowić pełnomocnika ( art. 87 § 1 k.p.k. ). Do czasu ustanowienia obrońcy przez oskarżonego / oskarżoną pozbawionego / pozbawioną wolności, obrońcę może ustanowić inna osoba ( art. 83 § 1 k.p.k. ). Apelacja od wyroku sądu okręgowego, która nie pochodzi od prokuratoralub pełnomocnika będącego radcą prawnym, powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego ( art. 446 § 1 k.p.k. ). 6. Wydatki związane z ustanowieniem obrońcy albo pełnomocnika wykłada strona, która go ustanowiła ( art. 620 k.p.k. ). 7. Oskarżony / oskarżona / pokrzywdzony / pokrzywdzona w wypadku wydania na posiedzeniu wyroku warunkowo umarzającego postępowanie / oskarżyciel posiłkowy / oskarżyciel prywatny nieposiadający / nieposiadająca obrońcy / pełnomocnika może złożyć wniosek o wyznaczenie obrońcy / pełnomocnika w celu sporządzenia apelacji. Wnioskujący może zostać obciążony kosztami wyznaczenia takiego obrońcy / pełnomocnika ( art. 444 § 2 i 3 k.p.k. ). 8. Obrońca / pełnomocnik z urzędu wyznaczany jest z listy obrońców / pełnomocników lub jest pozbawiony wolności( art. 81a § 1 k.p.k. i art. 88 zd. 2 k.p.k. ). 9. Wniosek o wyznaczenie obrońcy / pełnomocnika z urzędu prezes sądu, sąd lub referendarz sądowy rozpoznaje niezwłocznie. Jeżeli okoliczności wskazują na konieczność natychmiastowego podjęcia obrony / reprezentacji, prezes sądu, sąd lub referendarz sądowy, telefonicznie lub w inny sposób stosownie do okoliczności, powiadamia stronę oraz obrońcę / pełnomocnika o wyznaczeniu obrońcy / pełnomocnika z urzędu ( art. 81a § 2 i 3 k.p.k. i art. 88 zd. 2 k.p.k. ). 10. Strona może mieć jednocześnie nie więcej niż trzech obrońców albo pełnomocników ( art. 77 k.p.k. i art. 88 zd. 2 ). 11. Apelację co do winy uważa się za zwróconą przeciwko całości wyroku ( art. 447 § 1 k.p.k. ). 12. Apelację co do kary uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych ( art. 447 § 2 k.p.k. ). 13. Apelację co do środka karnego uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o środkach karnych. Zaskarżyć można również brak rozstrzygnięcia w przedmiocie środka karnego ( art. 447 § 3 k.p.k. ). 14. 3W apelacji można podnosić zarzuty, które nie stanowiły lub nie mogły stanowić przedmiotu zażalenia ( art. 447 § 4 k.p.k. ). 15. Podstawą apelacji nie może być błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia, oraz rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka, związane z treścią zawartego porozumienia w sprawie wydania wyroku skazującego, wymierzenia określonej kary lub środka karnego, orzeczenie przepadku lub środka kompensacyjnego lub rozstrzygnięcia w przedmiocie poniesienia kosztów procesu ( art. 447 § 5 k.p.k. ). 16. Prezes sądu pierwszej instancji odmówi przyjęcia apelacji, jeżeli apelacja zostanie wniesiona po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalna z mocy ustawy ( art. 429 § 1 k.p.k. ). 17. Jeżeli oskarżony / oskarżona jest nieletni / nieletnia lub ubezwłasnowolniony / ubezwłasnowolniona, jego / jej przedstawiciel ustawowy lub osoba, pod której pieczą oskarżony / oskarżona pozostaje, może podejmować na jego / jej korzyść wszelkie czynności procesowe, a przede wszystkim wnosić środki zaskarżenia, składać wnioski oraz ustanowić obrońcę ( art. 76 k.p.k. ). 18. (inne informacje wskazane przez sąd, nieuwzględnione w pkt 1-17) 4)
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI