II K 119/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Słupsku skazał dwie osoby na 25 lat pozbawienia wolności za zabójstwo popełnione w Niemczech, uznając jednego z oskarżonych za podżegacza, a drugiego za wykonawcę.
Sąd Okręgowy w Słupsku wydał wyrok w sprawie zabójstwa K. L. popełnionego w Niemczech. Oskarżony A. F. został uznany za winnego podżegania do zabójstwa i zorganizowania całego procederu, za co skazano go na 25 lat pozbawienia wolności. Oskarżony R. K. został uznany za winnego bezpośredniego dokonania zabójstwa i również skazany na 25 lat pozbawienia wolności. Obaj oskarżeni mogą ubiegać się o warunkowe przedterminowe zwolnienie po odbyciu 20 lat kary.
Sąd Okręgowy w Słupsku, w składzie SSO Robert Rzeczkowski, SR del. do SO Małgorzata Ziółkowska oraz ławnicy, rozpoznał sprawę przeciwko A. F. i R. K., oskarżonym o zbrodnię zabójstwa K. L. popełnioną w Niemczech w dniu 11 marca 2005 roku. Oskarżony A. F. został uznany za winnego podżegania do zabójstwa, zorganizowania i sfinansowania transportu sprawcy, udostępnienia mieszkania, wskazania ofiary oraz udzielenia informacji ułatwiających dokonanie zbrodni. Za popełnienie czynu z art. 148 § 1 k.k. skazano go na karę 25 lat pozbawienia wolności, z możliwością warunkowego przedterminowego zwolnienia po odbyciu 20 lat. Oskarżony R. K. został uznany za winnego bezpośredniego zadania ofierze śmiertelnego ciosu nożem, również kwalifikowanego jako zbrodnia z art. 148 § 1 k.k., za co również skazano go na 25 lat pozbawienia wolności, z analogiczną możliwością warunkowego zwolnienia. Sąd zaliczył oskarżonemu A. F. na poczet kary okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania. Obaj oskarżeni zostali zwolnieni od kosztów sądowych, a ich obrońcom z urzędu zasądzono wynagrodzenie od Skarbu Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, sprawca bezpośrednio dokonujący zabójstwa jest winny zbrodni zabójstwa, a osoba podżegająca i organizująca jest winna tego samego czynu w zbiegu z podżeganiem.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że obie osoby ponoszą odpowiedzialność za zbrodnię zabójstwa, przypisując im popełnienie czynu z art. 148 § 1 k.k. A. F. jako podżegacz i organizator, a R. K. jako wykonawca.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. F. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| R. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| K. L. | osoba_fizyczna | ofiara |
| R. K. | osoba_fizyczna | ofiara |
| Prokuratura Okręgowa w Słupsku | organ_państwowy | prokurator |
| adw. P. S. | inne | obrońca z urzędu |
| adw. N. J. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (4)
Główne
k.k. art. 18 § 2
Kodeks karny
Podżeganie do popełnienia zbrodni.
k.k. art. 148 § 1
Kodeks karny
Zbrodnia zabójstwa.
Pomocnicze
k.k. art. 77 § 2
Kodeks karny
Warunkowe przedterminowe zwolnienie.
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Zaliczenie okresu pozbawienia wolności na poczet kary.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia zbrodnia z art. 148 § 1 k.k. warunkowo przedterminowo zwolnić z odbycia reszty kary pozbawienia wolności
Skład orzekający
Robert Rzeczkowski
przewodniczący
Małgorzata Ziółkowska
sędzia
Zbigniew Pabis
ławnik
Gabriela Gaweł
ławnik
Teresa Hetman-Czynienik
ławnik
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów dotyczących podżegania do zabójstwa, odpowiedzialności współsprawców oraz zaliczania okresu pozbawienia wolności na poczet kary."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy czynu popełnionego za granicą, co może wpływać na jej bezpośrednie zastosowanie w sprawach krajowych, choć zasady odpowiedzialności karnej są uniwersalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy zbrodni zabójstwa z elementem międzynarodowym (czyn popełniony w Niemczech) i pokazuje złożoność odpowiedzialności karnej, gdzie jedna osoba podżega i organizuje, a druga wykonuje śmiertelny cios.
“Zlecił zabójstwo żony za 2000 euro – polski sąd skazał podżegacza i wykonawcę na 25 lat więzienia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmieniony1.Sygn. akt II K 119/10; V Ds.23/10 1.3.W Y R O K 1.4.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 1.4.1.Dnia 03 sierpnia 2012 roku Sąd Okręgowy w Słupsku w II Wydziale Karnym w składzie: 1.4.2.Przewodniczący: SSO Robert Rzeczkowski Sędzia: SR del. do SO Małgorzata Ziółkowska Ławnicy: Zbigniew Pabis, Gabriela Gaweł, Teresa Hetman-Czynienik Protokolant: st. sekr. sąd. Marlena Holweg przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Słupsku Jacka Kamińskiego 1.4.5.po rozpoznaniu w dniach: 25.03., 11.04., 21.04., 02.06., 03.06., 06.06., 09.06., 10.06., 13.07., 18.07., 19.07., 27.07., 28.07., 08.09., 26.09., 12.10., 28.11., 14.12., 16.12.2011 roku oraz 23.01., 08.02., 07.03., 14.03., 21.03., 04.04., 30.04., 05.06. i 03.08.2012 roku sprawy: 1. A. F. ( F. ) syna S. i K. z domu P. , urodzonego (...) w S. , oskarżonego o to, że: I. w okresie od 02 marca 2005 r. do 11 marca 2005 r. w B. (Niemcy), chcąc aby R. K. dokonał zabójstwa jego żony K. L. , nakłaniał go do tego obiecując w zamian kwotę 2000 euro, w wyniku czego R. K. zadał K. L. cios nożem w jamę brzuszną, powodując ranę kłutą o głębokości 13 cm, w wyniku której uszkodzeniu uległą ściana jamy brzusznej, jelita oraz duża aorta miednicy, co spowodowało krwotok wewnętrzny i w konsekwencji śmierć wymienionej, tj. o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. 2. R. K. ( K. ) syna J. i K. z domu F. , urodzonego (...) w S. , oskarżonego o to, że: II. w dniu 11 marca 2005 r. w B. (Niemcy), działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia K. L. , zadał jej nożem cios w jamę brzuszną powodując ranę kłutą o głębokości 13 cm, w wyniku której uszkodzeniu uległa ściana jamy brzusznej, jelita oraz duża aorta miednicy, co spowodowało krwotok wewnętrzny i w konsekwencji śmierć wymienionej, tj. o czyn z art. 148 § 1 k.k. 1. oskarżonego A. F. uznaje za winnego tego, że: w okresie od 08 marca 2005 roku do 11 marca 2005 roku w B. (Republika Federalna Niemiec), działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia K. L. , poprzez: - wydanie R. K. w drodze połączeń telefonicznych zlecenia pozbawienia życia K. L. , - zorganizowanie i sfinansowanie transportu R. K. ze S. do B. (Republika Federalna Niemiec) oraz na terenie B. (Republika Federalna Niemiec) i z B. (Republika Federalna Niemiec) do S. , - udostępnienie R. K. zajmowanego przez siebie mieszkania na czas jego pobytu na terenie B. (Republika Federalna Niemiec), - wskazanie R. K. miejsca zamieszkania K. L. i jego okolicy, - udzielenie informacji co do faktu i przybliżonej godziny wychodzenia przez K. L. na wieczorny spacer z należącym do K. L. psem, kierował wykonaniem przez R. K. czynu polegającego na tym, że w dniu 11 marca 2005 roku w B. (Republika Federalna Niemiec) tenże R. K. , działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia K. L. , zadał jej jeden cios nożem w jamę brzuszną – śródbrzusze po stronie lewej, powodując ranę kłutą o długości wkłucia na skórze wynoszącej 3 (trzy) centymetry i o długości kanału wkłucia wynoszącym 13 (trzynaście) centymetrów, w wyniku którego to ciosu uszkodzeniu uległy: ściana jelita cienkiego w trzech miejscach, w tym w dwóch miejscach „na wylot”, krezka jelita cienkiego w trzech miejscach, w tym w jednym miejscu z uszkodzeniem przylegającej ściany jelita cienkiego (nacięcie) oraz doszło do powierzchownego uszkodzenia więzadła podłużnego przedniego na poziomie krążka międzykręgowego między czwartym i piątym kręgiem lędźwiowym po stronie lewej, a nadto doszło do nacięcia ściany tętnicy biodrowej wspólnej lewej, co spowodowało krwotok wewnętrzny do jamy otrzewnej z uszkodzonego w obrębie kanału rany dużego naczynia tętniczego – tętnicy biodrowej wspólnej lewej i w konsekwencji zgon wyżej wymienionej, który to czyn kwalifikuje, jako zbrodnię z art. 148 § 1 k.k. i za jego popełnienie na podstawie art. 148 § 1 k.k. skazuje go na karę 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności; 2. na podstawie art. 77 § 2 k.k. ustala, że oskarżonego A. F. można warunkowo przedterminowo zwolnić z odbycia reszty kary pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie 1. sentencji niniejszego wyroku po odbyciu jej w wymiarze co najmniej 20 (dwudziestu) lat; 3. oskarżonego R. K. uznaje za winnego tego, że: w dniu 11 marca 2005 roku w B. (Republika Federalna Niemiec), działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia K. L. , zadał jej jeden cios nożem w jamę brzuszną – śródbrzusze po stronie lewej, powodując ranę kłutą o długości wkłucia na skórze wynoszącej 3 (trzy) centymetry i o długości kanału wkłucia wynoszącym 13 (trzynaście) centymetrów, w wyniku którego to ciosu uszkodzeniu uległy: ściana jelita cienkiego w trzech miejscach, w tym w dwóch miejscach „na wylot”, krezka jelita cienkiego w trzech miejscach, w tym w jednym miejscu z uszkodzeniem przylegającej ściany jelita cienkiego (nacięcie) oraz doszło do powierzchownego uszkodzenia więzadła podłużnego przedniego na poziomie krążka międzykręgowego między czwartym i piątym kręgiem lędźwiowym po stronie lewej, a nadto doszło do nacięcia ściany tętnicy biodrowej wspólnej lewej, co spowodowało krwotok wewnętrzny do jamy otrzewnej z uszkodzonego w obrębie kanału rany dużego naczynia tętniczego – tętnicy biodrowej wspólnej lewej i w konsekwencji zgon wyżej wymienionej, który to czyn kwalifikuje, jako zbrodnię z art. 148 § 1 k.k. i za jego popełnienie na podstawie art. 148 § 1 k.k. skazuje go na karę 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności; 4. na podstawie art. 77 § 2 k.k. ustala, że oskarżonego R. K. można warunkowo przedterminowo zwolnić z odbycia reszty kary pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie 3. sentencji niniejszego wyroku po odbyciu jej w wymiarze co najmniej 20 (dwudziestu) lat; 5. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego A. F. w punkcie 1 sentencji niniejszego wyroku kary 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności zalicza okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w przedmiotowej sprawie, to jest: - zatrzymanie w dniu 12 marca 2005 roku, - tymczasowe aresztowanie w okresie od dnia 17 marca 2011 roku do dnia 03 sierpnia 2012 roku, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności odpowiada jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; 6. zwalnia oskarżonych A. F. i R. K. od obowiązku uiszczenia należnych Skarbowi Państwa kosztów sądowych; 7. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. S. kwotę 4.797,00 (cztery tysiące siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych za realizowanie obrony z urzędu oskarżonego A. F. w postępowaniu przygotowawczym oraz sądowym; 8. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. N. J. kwotę 4.797,00 (cztery tysiące siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych za realizowanie obrony z urzędu oskarżonego R. K. w postępowaniu przygotowawczym oraz sądowym.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI