II K 119/10

Sąd Okręgowy w SłupskuSłupsk2012-08-03
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaokręgowy
zabójstwopodżeganiekara pozbawienia wolnościmiędzynarodoweniemieckie prawo karnezbrodniaobrona z urzęduwarunkowe przedterminowe zwolnienie

Sąd Okręgowy w Słupsku skazał dwie osoby na 25 lat pozbawienia wolności za zabójstwo popełnione w Niemczech, uznając jednego z oskarżonych za podżegacza, a drugiego za wykonawcę.

Sąd Okręgowy w Słupsku wydał wyrok w sprawie zabójstwa K. L. popełnionego w Niemczech. Oskarżony A. F. został uznany za winnego podżegania do zabójstwa i zorganizowania całego procederu, za co skazano go na 25 lat pozbawienia wolności. Oskarżony R. K. został uznany za winnego bezpośredniego dokonania zabójstwa i również skazany na 25 lat pozbawienia wolności. Obaj oskarżeni mogą ubiegać się o warunkowe przedterminowe zwolnienie po odbyciu 20 lat kary.

Sąd Okręgowy w Słupsku, w składzie SSO Robert Rzeczkowski, SR del. do SO Małgorzata Ziółkowska oraz ławnicy, rozpoznał sprawę przeciwko A. F. i R. K., oskarżonym o zbrodnię zabójstwa K. L. popełnioną w Niemczech w dniu 11 marca 2005 roku. Oskarżony A. F. został uznany za winnego podżegania do zabójstwa, zorganizowania i sfinansowania transportu sprawcy, udostępnienia mieszkania, wskazania ofiary oraz udzielenia informacji ułatwiających dokonanie zbrodni. Za popełnienie czynu z art. 148 § 1 k.k. skazano go na karę 25 lat pozbawienia wolności, z możliwością warunkowego przedterminowego zwolnienia po odbyciu 20 lat. Oskarżony R. K. został uznany za winnego bezpośredniego zadania ofierze śmiertelnego ciosu nożem, również kwalifikowanego jako zbrodnia z art. 148 § 1 k.k., za co również skazano go na 25 lat pozbawienia wolności, z analogiczną możliwością warunkowego zwolnienia. Sąd zaliczył oskarżonemu A. F. na poczet kary okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania. Obaj oskarżeni zostali zwolnieni od kosztów sądowych, a ich obrońcom z urzędu zasądzono wynagrodzenie od Skarbu Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, sprawca bezpośrednio dokonujący zabójstwa jest winny zbrodni zabójstwa, a osoba podżegająca i organizująca jest winna tego samego czynu w zbiegu z podżeganiem.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że obie osoby ponoszą odpowiedzialność za zbrodnię zabójstwa, przypisując im popełnienie czynu z art. 148 § 1 k.k. A. F. jako podżegacz i organizator, a R. K. jako wykonawca.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strony

NazwaTypRola
A. F.osoba_fizycznaoskarżony
R. K.osoba_fizycznaoskarżony
K. L.osoba_fizycznaofiara
R. K.osoba_fizycznaofiara
Prokuratura Okręgowa w Słupskuorgan_państwowyprokurator
adw. P. S.inneobrońca z urzędu
adw. N. J.inneobrońca z urzędu

Przepisy (4)

Główne

k.k. art. 18 § 2

Kodeks karny

Podżeganie do popełnienia zbrodni.

k.k. art. 148 § 1

Kodeks karny

Zbrodnia zabójstwa.

Pomocnicze

k.k. art. 77 § 2

Kodeks karny

Warunkowe przedterminowe zwolnienie.

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

Zaliczenie okresu pozbawienia wolności na poczet kary.

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia zbrodnia z art. 148 § 1 k.k. warunkowo przedterminowo zwolnić z odbycia reszty kary pozbawienia wolności

Skład orzekający

Robert Rzeczkowski

przewodniczący

Małgorzata Ziółkowska

sędzia

Zbigniew Pabis

ławnik

Gabriela Gaweł

ławnik

Teresa Hetman-Czynienik

ławnik

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów dotyczących podżegania do zabójstwa, odpowiedzialności współsprawców oraz zaliczania okresu pozbawienia wolności na poczet kary."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy czynu popełnionego za granicą, co może wpływać na jej bezpośrednie zastosowanie w sprawach krajowych, choć zasady odpowiedzialności karnej są uniwersalne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy zbrodni zabójstwa z elementem międzynarodowym (czyn popełniony w Niemczech) i pokazuje złożoność odpowiedzialności karnej, gdzie jedna osoba podżega i organizuje, a druga wykonuje śmiertelny cios.

Zlecił zabójstwo żony za 2000 euro – polski sąd skazał podżegacza i wykonawcę na 25 lat więzienia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
1.Sygn. akt II K 119/10; V Ds.23/10 1.3.W Y R O K 1.4.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 1.4.1.Dnia 03 sierpnia 2012 roku Sąd Okręgowy w Słupsku w II Wydziale Karnym w składzie: 1.4.2.Przewodniczący: SSO Robert Rzeczkowski Sędzia: SR del. do SO Małgorzata Ziółkowska Ławnicy: Zbigniew Pabis, Gabriela Gaweł, Teresa Hetman-Czynienik Protokolant: st. sekr. sąd. Marlena Holweg przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Słupsku Jacka Kamińskiego 1.4.5.po rozpoznaniu w dniach: 25.03., 11.04., 21.04., 02.06., 03.06., 06.06., 09.06., 10.06., 13.07., 18.07., 19.07., 27.07., 28.07., 08.09., 26.09., 12.10., 28.11., 14.12., 16.12.2011 roku oraz 23.01., 08.02., 07.03., 14.03., 21.03., 04.04., 30.04., 05.06. i 03.08.2012 roku sprawy: 1. A. F. ( F. ) syna S. i K. z domu P. , urodzonego (...) w S. , oskarżonego o to, że: I. w okresie od 02 marca 2005 r. do 11 marca 2005 r. w B. (Niemcy), chcąc aby R. K. dokonał zabójstwa jego żony K. L. , nakłaniał go do tego obiecując w zamian kwotę 2000 euro, w wyniku czego R. K. zadał K. L. cios nożem w jamę brzuszną, powodując ranę kłutą o głębokości 13 cm, w wyniku której uszkodzeniu uległą ściana jamy brzusznej, jelita oraz duża aorta miednicy, co spowodowało krwotok wewnętrzny i w konsekwencji śmierć wymienionej, tj. o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. 2. R. K. ( K. ) syna J. i K. z domu F. , urodzonego (...) w S. , oskarżonego o to, że: II. w dniu 11 marca 2005 r. w B. (Niemcy), działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia K. L. , zadał jej nożem cios w jamę brzuszną powodując ranę kłutą o głębokości 13 cm, w wyniku której uszkodzeniu uległa ściana jamy brzusznej, jelita oraz duża aorta miednicy, co spowodowało krwotok wewnętrzny i w konsekwencji śmierć wymienionej, tj. o czyn z art. 148 § 1 k.k. 1. oskarżonego A. F. uznaje za winnego tego, że: w okresie od 08 marca 2005 roku do 11 marca 2005 roku w B. (Republika Federalna Niemiec), działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia K. L. , poprzez: - wydanie R. K. w drodze połączeń telefonicznych zlecenia pozbawienia życia K. L. , - zorganizowanie i sfinansowanie transportu R. K. ze S. do B. (Republika Federalna Niemiec) oraz na terenie B. (Republika Federalna Niemiec) i z B. (Republika Federalna Niemiec) do S. , - udostępnienie R. K. zajmowanego przez siebie mieszkania na czas jego pobytu na terenie B. (Republika Federalna Niemiec), - wskazanie R. K. miejsca zamieszkania K. L. i jego okolicy, - udzielenie informacji co do faktu i przybliżonej godziny wychodzenia przez K. L. na wieczorny spacer z należącym do K. L. psem, kierował wykonaniem przez R. K. czynu polegającego na tym, że w dniu 11 marca 2005 roku w B. (Republika Federalna Niemiec) tenże R. K. , działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia K. L. , zadał jej jeden cios nożem w jamę brzuszną – śródbrzusze po stronie lewej, powodując ranę kłutą o długości wkłucia na skórze wynoszącej 3 (trzy) centymetry i o długości kanału wkłucia wynoszącym 13 (trzynaście) centymetrów, w wyniku którego to ciosu uszkodzeniu uległy: ściana jelita cienkiego w trzech miejscach, w tym w dwóch miejscach „na wylot”, krezka jelita cienkiego w trzech miejscach, w tym w jednym miejscu z uszkodzeniem przylegającej ściany jelita cienkiego (nacięcie) oraz doszło do powierzchownego uszkodzenia więzadła podłużnego przedniego na poziomie krążka międzykręgowego między czwartym i piątym kręgiem lędźwiowym po stronie lewej, a nadto doszło do nacięcia ściany tętnicy biodrowej wspólnej lewej, co spowodowało krwotok wewnętrzny do jamy otrzewnej z uszkodzonego w obrębie kanału rany dużego naczynia tętniczego – tętnicy biodrowej wspólnej lewej i w konsekwencji zgon wyżej wymienionej, który to czyn kwalifikuje, jako zbrodnię z art. 148 § 1 k.k. i za jego popełnienie na podstawie art. 148 § 1 k.k. skazuje go na karę 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności; 2. na podstawie art. 77 § 2 k.k. ustala, że oskarżonego A. F. można warunkowo przedterminowo zwolnić z odbycia reszty kary pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie 1. sentencji niniejszego wyroku po odbyciu jej w wymiarze co najmniej 20 (dwudziestu) lat; 3. oskarżonego R. K. uznaje za winnego tego, że: w dniu 11 marca 2005 roku w B. (Republika Federalna Niemiec), działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia K. L. , zadał jej jeden cios nożem w jamę brzuszną – śródbrzusze po stronie lewej, powodując ranę kłutą o długości wkłucia na skórze wynoszącej 3 (trzy) centymetry i o długości kanału wkłucia wynoszącym 13 (trzynaście) centymetrów, w wyniku którego to ciosu uszkodzeniu uległy: ściana jelita cienkiego w trzech miejscach, w tym w dwóch miejscach „na wylot”, krezka jelita cienkiego w trzech miejscach, w tym w jednym miejscu z uszkodzeniem przylegającej ściany jelita cienkiego (nacięcie) oraz doszło do powierzchownego uszkodzenia więzadła podłużnego przedniego na poziomie krążka międzykręgowego między czwartym i piątym kręgiem lędźwiowym po stronie lewej, a nadto doszło do nacięcia ściany tętnicy biodrowej wspólnej lewej, co spowodowało krwotok wewnętrzny do jamy otrzewnej z uszkodzonego w obrębie kanału rany dużego naczynia tętniczego – tętnicy biodrowej wspólnej lewej i w konsekwencji zgon wyżej wymienionej, który to czyn kwalifikuje, jako zbrodnię z art. 148 § 1 k.k. i za jego popełnienie na podstawie art. 148 § 1 k.k. skazuje go na karę 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności; 4. na podstawie art. 77 § 2 k.k. ustala, że oskarżonego R. K. można warunkowo przedterminowo zwolnić z odbycia reszty kary pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie 3. sentencji niniejszego wyroku po odbyciu jej w wymiarze co najmniej 20 (dwudziestu) lat; 5. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego A. F. w punkcie 1 sentencji niniejszego wyroku kary 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności zalicza okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w przedmiotowej sprawie, to jest: - zatrzymanie w dniu 12 marca 2005 roku, - tymczasowe aresztowanie w okresie od dnia 17 marca 2011 roku do dnia 03 sierpnia 2012 roku, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności odpowiada jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; 6. zwalnia oskarżonych A. F. i R. K. od obowiązku uiszczenia należnych Skarbowi Państwa kosztów sądowych; 7. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. S. kwotę 4.797,00 (cztery tysiące siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych za realizowanie obrony z urzędu oskarżonego A. F. w postępowaniu przygotowawczym oraz sądowym; 8. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. N. J. kwotę 4.797,00 (cztery tysiące siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych za realizowanie obrony z urzędu oskarżonego R. K. w postępowaniu przygotowawczym oraz sądowym.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI