II K 1185/20
Podsumowanie
Sąd uniewinnił oskarżonego od zarzutu popełnienia przestępstwa skarbowego, uznając brak dowodów na umyślność działania.
Oskarżony J. L. został oskarżony o złożenie fałszywych deklaracji VAT, wykazując usługi transportowe jako świadczone za granicą, co miało spowodować zaniżenie podatku i nienależny zwrot. Sąd Rejonowy w Nowym Sączu uniewinnił go, stwierdzając brak dowodów na umyślność działania, zwłaszcza z zamiarem ewentualnym. Oskarżony sprawdził kontrahentów, a pierwsza kontrola podatkowa nie wykazała nieprawidłowości.
Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny, w wyroku z dnia 12 maja 2021 roku, sygn. akt II K 1185/20, uniewinnił oskarżonego J. L. od zarzutu popełnienia przestępstwa skarbowego. Oskarżonemu zarzucono złożenie organowi podatkowemu deklaracji VAT z danymi niezgodnymi ze stanem rzeczywistym, wykazując usługi transportowe świadczone na rzecz czeskich spółek jako świadczone za granicą, co miało doprowadzić do zaniżenia podatku należnego i nienależnego zwrotu VAT. Sąd uznał, że materiał dowodowy nie dał podstaw do przypisania oskarżonemu umyślności działania, w tym zamiaru ewentualnego. Oskarżony przed rozpoczęciem współpracy sprawdził kontrahentów, którzy byli zarejestrowani jako czynni podatnicy VAT w Czechach. Pierwsza kontrola podatkowa nie wykazała nieprawidłowości. Oskarżony dowiedział się o potencjalnych nieprawidłowościach dopiero podczas drugiej kontroli, kiedy to współpraca już się zakończyła, a informacje o fikcyjnej rejestracji spółek pochodziły od czeskich służb skarbowych, do których oskarżony nie miał dostępu. Sąd podkreślił, że nie można przypisać oskarżonemu winy, gdyż nie można mu przypisać zamiaru popełnienia czynu zabronionego. W związku z uniewinnieniem, kosztami procesu obciążono Skarb Państwa, a oskarżonemu zasądzono zwrot kosztów obrony.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, materiał dowodowy nie dał podstaw do przypisania oskarżonemu umyślności działania, w tym zamiaru ewentualnego.
Uzasadnienie
Oskarżony przed rozpoczęciem współpracy sprawdził kontrahentów, a pierwsza kontrola podatkowa nie wykazała nieprawidłowości. Wiedza o fikcyjnej rejestracji spółek pojawiła się dopiero w drugiej kontroli, do której oskarżony nie miał dostępu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uniewinnienie
Strona wygrywająca
J. L.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. L. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (9)
Główne
k.k.s. art. 76 § 2
Kodeks karny skarbowy
k.k.s. art. 56 § 2
Kodeks karny skarbowy
k.k.s. art. 6 § 2
Kodeks karny skarbowy
k.k.s. art. 7 § 1
Kodeks karny skarbowy
Pomocnicze
u.p.t.u. art. 28b § 2
Ustawa o podatku od towarów i usług
k.k.s. art. 4 § 1
Kodeks karny skarbowy
Przepisy przewidują odpowiedzialność karną za zachowanie umyślne.
k.k.s. art. 4 § 2
Kodeks karny skarbowy
Definicja zamiaru bezpośredniego i ewentualnego.
k.p.k. art. 626 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak dowodów na umyślność działania oskarżonego. Oskarżony podjął dostępne kroki weryfikacyjne kontrahentów. Pierwsza kontrola podatkowa nie wykazała nieprawidłowości. Wiedza o fikcyjnej rejestracji kontrahentów pojawiła się po zakończeniu współpracy i nie była dostępna dla oskarżonego.
Godne uwagi sformułowania
nie można przypisać oskarżonemu choćby tego, że przewidywał możliwość składania przez siebie deklaracji niezgodnych ze stanem rzeczywistym nie miał wówczas żadnej innej możliwości realnego sprawdzenia, czy spółki te rzeczywiście wykonują tam swoją działalność nie można więc w przypadku J. L. mówić, że działał on umyślnie, przynajmniej z zamiarem ewentualnym nie można przy tym czynić oskarżonemu zarzutu (...) że nie zawarł z kontrahentami umowy w tradycyjnej formie pisemnej, w obecności drugiej strony. Nie ma bowiem żadnej normy prawnej, która by do tego obligowała.
Skład orzekający
Wojciech Langer
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa skarbowego, w szczególności wymogu umyślności i sposobu weryfikacji kontrahentów w obrocie międzynarodowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku wiedzy o fikcyjnej rejestracji kontrahentów, która ujawniła się po zakończeniu współpracy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest udowodnienie umyślności w przestępstwach skarbowych i jak trudno jest przypisać winę, gdy oskarżony podjął kroki weryfikacyjne, a nieprawidłowości ujawniły się później.
“Czy można być winnym przestępstwa skarbowego, jeśli nie wiedziało się o oszustwie kontrahenta?”
Dane finansowe
WPS: 242 328 PLN
Sektor
transport
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II K 1185/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 maja 2021 roku Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia Wojciech Langer Protokolant : Katarzyna Szczygieł po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2021 roku sprawy J. L. syna W. i J. z domu P. urodzonego (...) w G. oskarżonego o to, że: działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, w okresie od dnia 22 grudnia 2014 r. do dnia 24 sierpnia 2015 r. w N. , złożył organowi podatkowemu, tj. Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w N. deklaracje podatkowe dla podatku od towarów i usług (...) -7 za okres od miesiąca listopada 2014 r. do miesiąca lipca 2015 r. z zarejestrowanej na własne nazwisko działalności gospodarczej pod nazwą – J. L. Usługi (...) z siedzibą w G. przy ul. (...) , w których przez podanie danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym, tj. wykazanie usług transportowych świadczonych na rzecz (...) s.r.o. N. S. (...) B. oraz (...) s.r.o. N. S. (...) B. , jako świadczonych za granicą i w efekcie niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, wprowadził w błąd Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. , czym naruszył przepisy art. 28b ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), przez co zaniżył podatek należny i spowodował nienależny zwrot podatku VAT na jego rzecz za okres od miesiąca grudnia 2014 roku do miesiąca kwietnia 2015 r. w łącznej kwocie 242.328 zł, uszczuplenie podatku VAT w okresie od miesiąca grudnia 2014 roku do miesiąca lipca 2015 r. w kwocie 141.415 zł oraz narażenie na uszczuplenie podatku VAT w okresie od miesiąca listopada 2014 roku do miesiąca lipca 2015 r. w kwocie 67.949 zł, tj. o przestępstwo skarbowe z art. 76 § 2 kks i z art. 56 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks w zw. art 7 § 1 kks I. uniewinnia oskarżonego J. L. od zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu, a kosztami procesu obciąża Skarb Państwa; II. na zasadzie art. 626 § 1 kpk i art. 627 kpk zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego J. L. kwotę 1.200 (tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem jednego obrońcy w sprawie. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1185/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. J. L. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, w okresie od dnia 22 grudnia 2014 r. do dnia 24 sierpnia 2015 r. w N. , złożył organowi podatkowemu, tj. Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w N. deklaracje podatkowe dla podatku od towarów i usług (...) -7 za okres od miesiąca listopada 2014 r. do miesiąca lipca 2015 r. z zarejestrowanej na własne nazwisko działalności gospodarczej pod nazwą – J. L. Usługi (...) z siedzibą w G. przy ul. (...) , w których przez podanie danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym, tj. wykazanie usług transportowych świadczonych na rzecz (...) s.r.o. N. S. (...) B. oraz (...) s.r.o. N. S. (...) B. , jako świadczonych za granicą i w efekcie niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, wprowadził w błąd Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. , czym naruszył przepisy art. 28b ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), przez co zaniżył podatek należny i spowodował nienależny zwrot podatku VAT na jego rzecz za okres od miesiąca grudnia 2014 roku do miesiąca kwietnia 2015 r. w łącznej kwocie 242.328 zł, uszczuplenie podatku VAT w okresie od miesiąca grudnia 2014 roku do miesiąca lipca 2015 r. w kwocie 141.415 zł oraz narażenie na uszczuplenie podatku VAT w okresie od miesiąca listopada 2014 roku do miesiąca lipca 2015 r. w kwocie 67.949 zł, tj. o przestępstwo skarbowe z art. 76 § 2 kks i z art. 56 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks w zw. art 7 § 1 kks Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Firma (...) współpracowała z firmą (...) s.r.o. z siedzibą B. , na terenie Czech oraz z firmę (...) s.r.o z siedzibą w tym samym mieście. Propozycja kooperacji wyszła ze strony podmiotów czeskich. J. L. sprawdził czy obie firmy są czynnymi podatnikami VAT, z informacji jakimi dysponował J. L. wynikało, że spółki te nie prowadzą żadnej działalności na terenie Polski i działają w Czechach, gdzie są podatnikami VAT. Współpraca polegała na zleceniu firmie (...) usług transportowych, kierowcy wykonujący zlecenia nie mieli kontaktu z firmami zlecającymi. Współpraca opierała się na umowach ramowych. Kontakt między wymienionymi firmami miał charakter mailowy i telefoniczny, podobnie jak z innymi podmiotami współpracującymi z firmą (...) . Za wykonywane na zlecenie opisanych wyżej czeskich firm, firma (...) wystawiała faktury, wskazując stawkę VAT - 0,00. Taką stawkę wskazywał też J. L. w deklaracjach VAT. Czeskie spółki płaciły za wykonane usługi przelewem na wskazane konto firmy (...) , zdarzało się, że płatnikiem był inny podmiot niż ten, który widniał na fakturze. Były to przelewy dewizowe, w ich przypadku po stronie nadawcy widniał Narodowy Bank Polski. Przed zwrotem podatku VAT Urząd Skarbowy występował do firmy oskarżonego o dokumenty źródłowe związane ze współpracą z czeskimi podmiotami, takie sprawdzenia kończyły się pozytywnie i zwracano podatek VAT firmie (...) zgodnie ze złożonymi przez niego deklaracjami. Faktury na rzecz czeskich firm, deklaracje VAT 66-89, 90--102 ogólne warunki współpracy, zlecenia transportowe, maile, wyciąg z konta bankowego 262-272 zeznania K. M. , D. G. , M. A. 308, 319, 324, 443, zeznania M. D. 315, 443 wyjaśnienia J. L. 338, 441 zeznania I. W. 385, 44 Kontrolerzy Urzędu Skarbowego w N. prowadzili kontrolę w firmie (...) badając okres od 1 lipca do 31 października 2014r., kiedy to trwała już opisana wyżej współpraca z czeskimi spółkami. Kontrola, dysponując dokumentami będącymi w posiadaniu J. L. , nie wykazała żadnych nieprawidłowości i uznała księgi podatkowe w zakresie VAT za rzetelne. Kontrolerzy Urzędu Skarbowego w N. w okresie od 5 lutego 2016r. do 27 lutego 2017r. przeprowadzili kolejną kontrole w firmie (...) . Powodem tej kontroli były informacje, jakie uzyskały służby skarbowe, a które nie były znane kontrolerom w czasie wcześniejszej kontroli - były to wiadomości ze strony czeskiej administracji skarbowej, o tym iż wymienione wyżej spółki nie prowadzą faktycznej działalności w Czechach. Do tego typu wiadomości nie ma dostępu podatnik i nie miał dostępu J. L. . W oparciu o wyniki kontroli Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. wydał wobec J. L. decyzje w przedmiocie podatku VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. oddalił skargę J. L. w zakresie tychże decyzji, wyrok ten został zaskarżony skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Po drugiej kontroli J. L. nie miał już kontaktu z czeskimi spółkami. protokół z kontroli podatkowej, decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. , wyrok WSA, skarga kasacyjna do NSA 2, 103-261, 295-307. 339, 346 wyjaśnienia J. L. 338, 441 zeznania I. W. 385, 444 zeznania W. P. 415, 444 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 protokół z kontroli podatkowej, decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. , wyrok WSA, skarga kasacyjna do NSA Obrazują czas i przebieg obu kontroli, oraz ich wnioski, obrazują także treść wydanych decyzji oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalającego skargę w ich przedmiocie oraz zaskarżenie tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Istotna jest przy tym różnica wniosków w czasie pierwszej i drugiej kontroli, gdy w obu przypadkach trwała współpraca ze spółkami zarejestrowanymi w Czechach. Treść i forma tych dokumentów nie była kwestionowana w toku postępowania, dlatego też stały się one podstawą dla dokonanych wyżej ustaleń faktycznych. Faktury na rzecz czeskich firm, deklaracje VAT Obrazują jaką stawkę podatku VAT wskazywał w fakturach wystawionych na rzecz czeskich kontrahentów oraz w deklaracjach VAT oskarżony J. L. . ogólne warunki współpracy, zlecenia transportowe, maile, wyciąg z konta bankowego Obrazują warunki współpracy między stronami, ze wskazaniem adresów współpracujących firm, formę i treść kontaktów między nimi, oraz faktyczne wykonanie i opłacenie konkretnych zleceń. zeznania K. M. , D. G. , M. A. Kierowcy zatrudnieni w firmie oskarżonego, w swoich zeznaniach podali jakimi dokumentami dysponowali wykonując transporty. Wszyscy oni podali także, że nie mieli kontaktów z firmami zlecającymi transport, nie znali też szczegółów związanych z rozliczeniami podatkowymi oskarżonego i tym w jaki sposób zawierał on kolejne umowy, choć nazwy obu czeskich spółek wymienionych w zarzucie przewijały się w dokumentacji wykonywanych przez nich transportów. Sąd uznał ich zeznania za wiarygodne i wykorzystał je przy dokonywaniu ustaleń faktycznych. zeznania M. D. Pracownik firmy oskarżonego zajmujący się koordynacją pracy kierowców, wykonujących transport krajowy, podał, że transportem międzynarodowym, w tym wystawianiem faktur zajmował się osobiście J. L. . W takim też zakresie jego relacja jako wiarygodna posłużyła przy powyższych ustaleniach. wyjaśnienia J. L. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach opisał w jaki sposób doszło do rozpoczęcia współpracy z czeskimi spółkami, wskazał przy tym wyraźnie, że inicjatywa wyszła od czeskich podmiotów, podał też, że spółki te zostały przez niego sprawdzone jako czynni podatnicy VAT, ponadto kontrola obejmująca okres od lipca do października 2014r. nie wykazała żadnych nieprawidłowości, w tym w zakresie stawki zerowej VAT. J. L. stwierdził, że wedle jego wiedzy obie spółki nie prowadziły żadnej działalności na terenie Polski. Opisał on także w jaki sposób kontaktowały się z nim obie spółki i że kontakt ten się urwał po drugiej kontroli. Oskarżony wyjaśnił też, że płatność otrzymywał na konto, przy czym były to także przelewy dewizowe i wówczas nie widział rachunku bankowego nadawcy, tylko rachunek techniczny NBP. Sąd dał wiarę relacji oskarżonego, jest ona bowiem zbieżna z pozostałym materiałem dowodowym. Dlatego też stała się podstawą dla poczynionych wyżej ustaleń faktycznych. zeznania I. W. Księgowa zajmująca się rozliczeniami firmy oskarżonego podała, w jaki sposób rozliczany był VAT za usługi świadczone na rzecz czeskich spółek, zeznała przy tym, że przed zwrotem VAT Urząd Skarbowy zwracał się o dokumenty źródłowe dotyczące tej współpracy i po ich otrzymaniu dokonywał zwrotu. Odniosła się także do wyników dwóch kontroli, z czego pierwsza nie stwierdziła żadnych nieprawidłowości, a druga miała poważne zastrzeżenia, do tego samego zakresu rozliczeń podatkowych. zeznania W. P. Kontroler, prowadzący czynności zarówno w czasie pierwszej jak i drugiej kontroli. W swoich zeznaniach odniósł się do wniosków obu kontroli, stwierdzając, że w czasie pierwszej oceniano dokumenty będące w posiadaniu oskarżonego i na ich podstawie nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości, zaś prowadzenie ksiąg podatkowych oceniono jako rzetelne, druga kontrola miała miejsce, gdyż jak zeznał świadek "pojawiły się pewne okoliczności, które nie były znane organowi podatkowemu podczas pierwszej kontroli". Przed Sądem dodał on, że informacje te pochodziły ze strony administracji czeskiej, do których nie miał dostępu oskarżony, ani inny podatnik. Sąd uznał jego relację za wiarygodną i posłużył się nią przy dokonywaniu ustaleń faktycznych. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☒ 3.5. Uniewinnienie I J. L. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia J. L. zarzucono popełnienie przestępstwa skarbowego z art. 76 § 2 kks i art. 56 § 2 kks . Oba te przepisy przewidują odpowiedzialność karną za zachowanie umyślne ( art. 4 § 1 kks ). Tym samym dla wykazania zasadności zarzutu postawionego J. L. w akcie oskarżenia oskarżyciel publiczny, winien wykazać przed sądem, iż oskarżony działał umyślnie, to jest albo z zamiarem bezpośrednim albo z zamiarem ewentualnym. Ten pierwszy ma miejsce wtedy gdy sprawca chce popełnić czyn, a ten drugi, gdy przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi ( art. 4 § 2 kks ). W niniejszej sprawie zamiar winien więc obejmować złożenie organowi podatkowemu deklaracji podatkowych od podatku od towarów i usług, w których przez podanie danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym, to jest wykazanie usług transportowych świadczonych na rzecz spółek (...) , jako świadczonych za granicą i w efekcie niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, wprowadził w błąd Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. , przez co zaniżył podatek należny i spowodował nienależny zwrot podatku VAT. Materiał dowodowy zebrany w tej sprawie nie dał żadnych podstaw do przypisania J. L. choćby tego, że przewidywał możliwość składania przez siebie deklaracji niezgodnych ze stanem rzeczywistym, w zakresie tego, że wymienione wyżej czeskie spółki, jedynie fikcyjnie są zarejestrowane na terenie Republiki Czeskiej. Oskarżony, czego nie negował oskarżyciel publiczny w toku procesu, przed rozpoczęciem współpracy z tymi podmiotami sprawdził w dostępnym mu systemie, że są one czynnymi podatnikami VAT z siedzibami w czeskim B. . Nie miał wówczas żadnej innej możliwości realnego sprawdzenia, czy spółki te rzeczywiście wykonują tam swoją działalność. W powyższym utwierdziła oskarżonego pierwsza kontrola, która nie stwierdziła żadnych nieprawidłowości, w zakresie współpracy z czeskimi podmiotami. Oskarżony dowiedział się o potencjalnych nieprawidłowościach dopiero w czasie drugiej kontroli, kiedy to już zakończył współpracę. Organy prowadzące drugą kontrolę informację o tym, iż spółki (...) , mogą być fikcyjnie zarejestrowane w Czechach, posiadały od czeskich służb skarbowych. Oskarżony nie miał takiej wiedzy na żadnym etapie współpracy z tymi spółkami. Z przeprowadzonego postępowania dowodowego wynika także, że nie mógł takiej wiedzy mieć. Przesłuchiwany kontroler nie wskazał bowiem, w jaki sposób oskarżony powinien w chwili rozpoczynania współpracy sprawdzić swoich nowych kontrahentów. Nie można więc w przypadku J. L. mówić, że działał on umyślnie, przynajmniej z zamiarem ewentualnym. Tym samym jego zachowanie nie zrealizowało koniecznych znamion podmiotowych zarzucanego mu czynu zabronionego. Nie można przy tym czynić oskarżonemu zarzutu (jak czynili to kontrolerzy skarbowi, a za nimi i oskarżyciel publiczny), że nie zawarł z kontrahentami umowy w tradycyjnej formie pisemnej, w obecności drugiej strony. Nie ma bowiem żadnej normy prawnej, która by do tego obligowała. Ponadto we współczesnej gospodarce, w tym w branży transportowej, czymś powszechnym jest skuteczne zawieranie umów za pośrednictwem rozmaitych platform internetowych, w przeciągu kilku minut od wystawienia oferty. Biorąc to wszystko pod uwagę, wobec braku znamion czynu zabronionego w zachowaniu J. L. , któremu nie można przypisać zamiaru, należało go uniewinnić od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa skarbowego. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności I, II W związku z uniewinnieniem oskarżonego kosztami procesu obciążono Skarb Państwa. Ponadto Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz J. L. kwotę 1.200 zł tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem jednego obrońcy w sprawie. Podpis
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę