Orzeczenie · 2024-12-10

II K 1158/23

Sąd
Sąd Rejonowy w Grudziądzu
Miejsce
Grudziądz
Data
2024-12-10
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniarejonowy
oszustwosprowadzanie samochodówniekorzystne rozporządzenie mieniemwprowadzenie w błądpożyczkanaprawienie szkodygrzywna

Sąd Rejonowy w Grudziądzu wydał wyrok w sprawie karnej przeciwko J. F., oskarżonemu o oszustwo na szkodę S. S. Oskarżony został uznany winnym popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 kk, polegającego na tym, że w okresie od maja do lipca 2023 roku w Grudziądzu i nieustalonej miejscowości na terenie (...) doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Działanie to polegało na wprowadzeniu w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy zakupu i sprowadzenia pojazdu osobowego marki R. (...) (kwota 5200 zł) oraz pobraniu kwoty 1600 euro w ramach pożyczki, również z zamiarem jej zwrotu. Sąd, stosując art. 37a § 1 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk, skazał oskarżonego na karę 200 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda. Ponadto, na mocy art. 46 § 1 kk, zobowiązał oskarżonego do naprawienia wyrządzonej szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 8682 zł. Zasądzono również od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwotę 1008 zł tytułem zwrotu kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika, a od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 400 zł oraz wydatki postępowania w kwocie 996,36 zł. Uzasadnienie wyroku opiera się na zeznaniach pokrzywdzonego, które sąd uznał za w pełni wiarygodne, szczere i konsekwentne. Sąd odrzucił wyjaśnienia oskarżonego jako niewiarygodne, wskazując na ich sprzeczność z zeznaniami pokrzywdzonego i zasadami logicznego rozumowania. Sąd podkreślił, że oskarżony od początku nie miał zamiaru wywiązania się z zobowiązania, co potwierdzają okoliczności przekazania pieniędzy i późniejsza postawa oskarżonego. Sąd nie uwzględnił wniosku o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę, uznając, że pokrzywdzony poniósł wyłącznie szkodę materialną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja znamion oszustwa w kontekście umów o sprowadzenie pojazdu i pożyczek, a także stosowanie łagodniejszych kar w celu naprawienia szkody.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale stanowi przykład stosowania przepisów dotyczących oszustwa i wymiaru kary.

Zagadnienia prawne (3)

Czy wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy zakupu pojazdu i sprowadzenia go z zagranicy, a także pobranie pożyczki bez zamiaru jej zwrotu, stanowi przestępstwo oszustwa z art. 286 § 1 kk?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, takie działania stanowią przestępstwo oszustwa, jeśli sprawca działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżony od początku nie miał zamiaru wywiązania się z umowy ani zwrotu pożyczki, co potwierdzają okoliczności przekazania pieniędzy i jego późniejsza postawa. Działania te nosiły znamiona podstępu i wprowadzenia w błąd.

Czy w przypadku oszustwa przy sprowadzaniu samochodu z zagranicy, sąd powinien orzec karę grzywny zamiast kary pozbawienia wolności?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd może orzec karę łagodniejszego rodzaju, np. grzywnę, jeśli uzna ją za najodpowiedniejszą dla realizacji celów wychowawczych i represyjnych, zwłaszcza gdy oskarżony uzyskuje dochody i może naprawić szkodę.

Uzasadnienie

Sąd zastosował art. 37a § 1 kk, wybierając karę grzywny jako najodpowiedniejszą, aby umożliwić oskarżonemu naprawienie szkody. Pobyt w więzieniu lub prace społeczne mogłyby zniweczyć tę możliwość.

Czy pokrzywdzonemu w sprawie o oszustwo przysługuje zadośćuczynienie za doznaną krzywdę moralną, jeśli poniósł wyłącznie szkodę materialną?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zadośćuczynienie za doznaną krzywdę przysługuje w przypadku naruszenia dóbr osobistych lub doznania krzywdy moralnej, a nie tylko w sytuacji szkody materialnej.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że pokrzywdzony poniósł jedynie szkodę materialną, a odczuwany dyskomfort czy emocje nie stanowią podstawy do zasądzenia zadośćuczynienia za krzywdę moralną.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Skazanie
Strona wygrywająca
J. F.

Strony

NazwaTypRola
J. F.osoba_fizycznaoskarżony
S. S.osoba_fizycznapokrzywdzony

Przepisy (8)

Główne

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

Odnosi się do przestępstwa oszustwa, które polega na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

k.k. art. 37a § 1

Kodeks karny

Pozwala na orzeczenie kary łagodniejszego rodzaju, np. grzywny, zamiast kary pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności, jeśli jest to odpowiednie dla celów wychowawczych i zapobiegawczych.

k.k. art. 33 § 1 i 3

Kodeks karny

Reguluje zasady wymiaru kary grzywny w stawkach dziennych, określając liczbę stawek i wysokość jednej stawki, biorąc pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe.

k.k. art. 46 § 1

Kodeks karny

Dotyczy obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, orzekanego przez sąd na wniosek pokrzywdzonego lub z urzędu.

Pomocnicze

k.k. art. 4 § 1

Kodeks karny

Dotyczy stosowania przepisów ustawy w czasie, w tym zasady, że do oceny czynu stosuje się ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia, chyba że przepisy o tymczasowym stosowaniu ustaw bezwzględnie korzystniejsze dla sprawcy stanowią inaczej.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Reguluje zasady zasądzania kosztów sądowych od skazanego na rzecz Skarbu Państwa oraz wydatków na rzecz oskarżyciela posiłkowego.

Dz. U. Nr 49 z 1983r. poz. 223 ze zm. art. 2 § 1 pkt 4

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Określa wysokość opłat w sprawach karnych.

Dz.U. 2015, poz. 1800 art. 11 § 1 pkt 1, 2 pkt 3, 17 pkt 1, 7

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie

Określa stawki opłat za czynności adwokackie, stosowane odpowiednio do opłat za czynności w postępowaniu karnym dla pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim osiągnięcia korzyści majątkowej. • Oskarżony wprowadził pokrzywdzonego w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy i zwrotu pożyczki. • Pokrzywdzony nie miał podstaw do składania fałszywych zeznań. • Wyjaśnienia oskarżonego były niewiarygodne i sprzeczne z zeznaniami pokrzywdzonego.

Odrzucone argumenty

Transakcja miała charakter cywilnoprawny, a nie oszustwo. • Przyczyną niedojścia transakcji było to, że musiała być dokonana przelewem, a pokrzywdzony nie mógł go wykonać. • Kwota 2800 zł była zapłatą za paliwo w ramach pierwotnej umowy. • Kwota 1600 euro była pożyczką, którą oskarżony miał zamiar zwrócić.

Godne uwagi sformułowania

Nie każde doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem stanowi oszustwo. • Podstawowym kryterium rozgraniczającym oszustwo od niewywiązania się ze zobowiązania o charakterze cywilno-prawnym jest istnienie w chwili zawierania umowy wymaganego przez przepis karny zamiaru bezpośredniego o szczególnym zabarwieniu. • Oskarżony od początku nie miał zamiaru wywiązania się z przyjętego na siebie zobowiązania. • Pokrzywdzony nie miał podstaw aby zeznawać niezgodnie z prawdą i narażać się tym samym na odpowiedzialność karną za składanie fałszywych zeznań. • Sąd doszedł do przekonania, że w przeważającej części istotnej dla rozstrzygnięcia niniejsze sprawy, wyjaśnienia oskarżonego nie były wiarygodne.

Skład orzekający

Małgorzata Piotrowska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion oszustwa w kontekście umów o sprowadzenie pojazdu i pożyczek, a także stosowanie łagodniejszych kar w celu naprawienia szkody."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale stanowi przykład stosowania przepisów dotyczących oszustwa i wymiaru kary.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak łatwo można przekroczyć granicę między zobowiązaniem cywilnym a przestępstwem oszustwa, co jest istotne dla wielu osób zawierających transakcje. Dodatkowo, pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów o naprawieniu szkody i wymiarze kary.

Oszustwo na samochodzie z zagranicy: kiedy umowa staje się przestępstwem?

Dane finansowe

WPS: 5200 PLN

naprawienie szkody: 8682 PLN

zwrot kosztów pełnomocnika: 1008 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst