II K 115/24Kierowca skazany za śmierć pieszych nadmierna prędkość
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Przysusze, w wyroku z dnia 29 października 2025 r., uznał oskarżonego B. B. (2) winnym spowodowania śmiertelnego wypadku drogowego. Do zdarzenia doszło 31 października 2023 r. w Ż., gdzie oskarżony, kierując samochodem osobowym, umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Kluczowe naruszenia obejmowały przekroczenie dozwolonej prędkości o co najmniej 51 km/h, niedostosowanie prędkości do panujących warunków drogowych (deszcz, mokra nawierzchnia, słaba widoczność) oraz brak szczególnej ostrożności. W wyniku tych działań oskarżony potrącił pieszego X. A., który przechodził przez jezdnię tuż przed przejściem dla pieszych. Pieszy doznał obrażeń czaszkowo-mózgowych, które skutkowały jego śmiercią na miejscu. Sąd oparł swoje ustalenia na zeznaniach świadków, opiniach biegłych (w tym opinii kryminalistycznej dotyczącej wypadków drogowych) oraz materiałach dowodowych, takich jak nagrania z monitoringu, protokoły oględzin i dokumentacja medyczna. Sąd odrzucił argumenty obrony dotyczące rzekomej niewiarygodności opinii biegłego V. oraz kwestionowania jakości nagrań. Ustalono, że prędkość oskarżonego w momencie kolizji wynosiła około 80 km/h, a gdyby jechał z dopuszczalną prędkością 50 km/h, uniknąłby potrącenia. Za popełnione przestępstwo z art. 177 § 2 kk, sąd wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności. Dodatkowo, orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat oraz zaliczono na jego poczet okres zatrzymania prawa jazdy. Na rzecz rodziców zmarłego pieszego zasądzono kwotę 30 000 zł tytułem częściowego zadośćuczynienia. Oskarżony został również obciążony kosztami postępowania, w tym zwrotem wydatków na rzecz oskarżycieli posiłkowych oraz częścią wydatków na rzecz Skarbu Państwa, jednocześnie zwalniając go od opłaty.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 177 § 2 kk w kontekście umyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego skutkującego śmiercią, ocena dowodów w sprawach o wypadki drogowe, ustalanie prędkości na podstawie nagrań.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i dowodowego. Wartość precedensowa może być ograniczona przez specyfikę dowodów (nagrania, opinie).
Zagadnienia prawne (3)
Czy umyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w tym przekroczenie prędkości, które skutkuje śmiercią pieszego, kwalifikuje się jako przestępstwo z art. 177 § 2 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, umyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, skutkujące śmiercią pieszego, kwalifikuje się jako przestępstwo z art. 177 § 2 kk.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że oskarżony umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym poprzez znaczące przekroczenie prędkości i niedostosowanie jej do warunków, co bezpośrednio doprowadziło do śmierci pieszego. Związek przyczynowy między naruszeniem a skutkiem został jednoznacznie potwierdzony.
Jaka kara jest adekwatna za spowodowanie śmiertelnego wypadku drogowego w wyniku umyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Kara 2 lat pozbawienia wolności, 5-letni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz zadośćuczynienie dla rodziny ofiary.
Uzasadnienie
Sąd wymierzył karę pozbawienia wolności, uwzględniając znaczny stopień winy, rodzaj i skutki naruszenia (śmierć pieszego), umyślne naruszenie przepisów oraz prędkość pojazdu dwukrotnie przekraczającą dopuszczalną. Wzięto pod uwagę również niekaralność oskarżonego i jego młody wiek, ale decydujący był skutek i umyślność naruszenia.
Czy sąd powinien uwzględnić opinię prywatną biegłego kwestionującą ustalenia biegłego sądowego w sprawie wypadku drogowego?
Odpowiedź sądu
Nie, sąd oddalił wnioski dowodowe obrony oparte na opinii prywatnej, uznając je za zmierzające do przedłużenia postępowania i niepodważające wiarygodności opinii biegłego sądowego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że opinia prywatna była niewiarygodna, ponieważ opierała się na błędnej analizie materiału dowodowego i nagrań, a jej wnioski były sprzeczne z ustaleniami biegłego sądowego. Sąd samodzielnie ocenił jakość nagrań i uznał, że pozwalają one na identyfikację uczestników zdarzenia i obliczenie prędkości.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. B. (2) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| X. A. | osoba_fizyczna | ofiara |
| Ż. A. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| F. A. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 177 § §2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 42 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 43 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 63 § §4
Kodeks karny
k.k. art. 46 § §1
Kodeks karny
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 624 § §1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Umyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez oskarżonego. • Znaczne przekroczenie dopuszczalnej prędkości i niedostosowanie jej do warunków drogowych. • Bezpośredni związek przyczynowy między naruszeniem zasad a śmiercią pieszego. • Wiarygodność opinii biegłego sądowego w zakresie ustalenia prędkości i okoliczności wypadku. • Niewiarygodność opinii prywatnej obrony.
Odrzucone argumenty
Oskarżony jechał z dozwoloną prędkością. • Pieszy pojawił się nagle i był jedyną przyczyną wypadku. • Nagrania z monitoringu są niewiarygodne i nie pozwalają na ustalenie prędkości. • Opinia biegłego sądowego jest błędna.
Godne uwagi sformułowania
umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym • przekroczył dozwoloną prędkość o co najmniej 51 km/h • nie dostosował prędkości do panujących warunków drogowych i nie zachował szczególnej ostrożności • skutkujących jego śmiercią na miejscu zderzenia • gdyby kierujący poruszał się z prędkością 50 km/h, zdołałby zatrzymać pojazd przed pieszym • wina oskarżonego w zakresie wywołanego skutku (wypadek) ma charakter nieumyślny i wyraża się w umyślnym naruszeniu zakazu poruszania się z prędkością większą nić 50 km/h
Skład orzekający
Nina Kober
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 177 § 2 kk w kontekście umyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego skutkującego śmiercią, ocena dowodów w sprawach o wypadki drogowe, ustalanie prędkości na podstawie nagrań."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i dowodowego. Wartość precedensowa może być ograniczona przez specyfikę dowodów (nagrania, opinie).
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy tragicznego wypadku drogowego ze skutkiem śmiertelnym, co zawsze budzi zainteresowanie. Pokazuje konsekwencje brawurowej jazdy i znaczenie przestrzegania przepisów ruchu drogowego.
“2 lata więzienia za śmierć pieszego. Sąd: kierowca jechał dwukrotnie szybciej niż przepisy pozwalają.”
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 30 000 PLN
zadośćuczynienie: 30 000 PLN
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 3075 PLN
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 3075 PLN
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.