II K 1143/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu, IV Wydział Karny – Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonych K. L. i J. W. od wyroku Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 17 grudnia 2019 r., sygn. akt II K 1143/17, którym zostali oni skazani za usiłowanie zakłócenia przetargu publicznego (art. 13 § 1 kk w zw. z art. 305 § 1 kk). Sąd Okręgowy, po rozpoznaniu sprawy w dniu 23 lipca 2020 r., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. W apelacji obrońca podniósł szereg zarzutów, w tym błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący rzekomej prowokacji ze strony świadka B. W. oraz braku zamiaru popełnienia czynu, obrazę przepisów prawa procesowego (m.in. art. 168a kpk, art. 424 § 1 kpk, art. 7 kpk) związaną z dopuszczeniem dowodów uzyskanych w sposób rzekomo nielegalny oraz wadliwością uzasadnienia wyroku pierwszej instancji, a także obrazę prawa materialnego (art. 13 § 1 kk w zw. z art. 305 § 1 kk) poprzez błędną kwalifikację prawną czynu jako usiłowania udolnego. Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował wszystkie zarzuty, uznając je za niezasadne. W szczególności odrzucono argumentację o prowokacji, podkreślając, że inicjatywa porozumienia wyszła od oskarżonych, a dowody zostały uzyskane legalnie. Sąd odwoławczy potwierdził prawidłowość ustaleń faktycznych Sądu Rejonowego, w tym ocenę dowodów, kwalifikację prawną czynu jako usiłowania udolnego zakłócenia przetargu oraz wymiar kar grzywny, który został zindywidualizowany stosownie do sytuacji majątkowej oskarżonych. W konsekwencji, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy, a oskarżonych obciążono kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących dopuszczalności dowodów prywatnych w postępowaniu karnym oraz kwalifikacji prawnej usiłowania zakłócenia przetargu publicznego.
Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów procesowych w kontekście prywatnych nagrań.
Zagadnienia prawne (3)
Czy dowody uzyskane przez osobę prywatną, nawet potajemnie, mogą być dopuszczone w postępowaniu karnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, dowody uzyskane przez osobę prywatną, nawet potajemnie, mogą być dopuszczone w postępowaniu karnym, o ile nie zostały uzyskane w związku z pełnieniem przez funkcjonariusza publicznego obowiązków służbowych w wyniku zabójstwa, umyślnego spowodowania uszczerbku na zdrowiu lub pozbawienia wolności.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy odwołał się do art. 168a kpk i art. 393 § 3 kpk, wskazując, że zakaz dowodowy dotyczy organów procesowych, a nie prywatnego gromadzenia dowodów. Powołano się na orzecznictwo Sądu Najwyższego potwierdzające dopuszczalność dowodów z prywatnych nagrań.
Czy próba porozumienia się z konkurentem w celu uzyskania korzyści majątkowej w zamian za nieprzystąpienie do przetargu stanowi usiłowanie udolne zakłócenia przetargu publicznego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli istnieje przedmiot przetargu i środek (próba porozumienia) mógł potencjalnie doprowadzić do zakłócenia przetargu, a nie było obiektywnej niemożności dokonania czynu.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy odrzucił zarzut usiłowania nieudolnego, wskazując, że w sytuacji oskarżonych istniał przedmiot przetargu i środek w postaci próby porozumienia, który mógł doprowadzić do zakłócenia przetargu. Podkreślono, że nie było obiektywnej niemożności dokonania czynu, a jedynie trudności w jego realizacji ze względu na postawę świadka B. W.
Czy uzasadnienie wyroku pierwszej instancji musi odnosić się do wszystkich kwestii podniesionych w apelacji, nawet jeśli sąd pierwszej instancji nie podzielił argumentacji strony?
Odpowiedź sądu
Nie, uzasadnienie wyroku musi odpowiadać wymogom procesowym (art. 424 § 1 kpk), przedstawiając dowody, które zostały uwzględnione i dlaczego, oraz powody nieuwzględnienia innych dowodów. Nie musi jednak szczegółowo analizować argumentów apelacji, jeśli sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że uzasadnienie Sądu Rejonowego było prawidłowe i odpowiadało wymogom art. 424 § 1 kpk. Wskazano, że sąd pierwszej instancji przedstawił istotne okoliczności faktyczne i powody oceny dowodów, a obrona nie przekonała o błędnych ustaleniach faktycznych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. L. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. W. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 13 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 305 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 168a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 393 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 455a
Kodeks postępowania karnego
u.p. art. 19
Ustawa o Policji
u.p. art. 19a
Ustawa o Policji
u.o.w.k. art. 3 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
r.M.S.z dn. 18.06.2003 art. 1
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym
Argumenty
Odrzucone argumenty
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dotyczący prowokacji ze strony świadka B. W. • Zarzut obrazy prawa procesowego (art. 168a kpk) dotyczący dopuszczenia dowodów uzyskanych w sposób rzekomo nielegalny. • Zarzut obrazy prawa procesowego (art. 424 § 1 kpk) dotyczący wadliwości uzasadnienia wyroku pierwszej instancji. • Zarzut obrazy prawa procesowego (art. 7 kpk) dotyczący naruszenia zasady swobodnej oceny dowodu z nagrania audio. • Zarzut obrazy prawa materialnego (art. 13 § 1 kk w zw. z art. 305 § 1 kk) dotyczący błędnej kwalifikacji prawnej czynu jako usiłowania udolnego. • Zarzut rażącej surowości kar grzywien.
Godne uwagi sformułowania
Obrońca ukazał bardzo subiektywny punkt widzenia w tym temacie, nakierowany na wykazanie, że B. W. sprowokowała całą sytuację z udziałem oskarżonych, którzy w efekcie tych działań stali się ofiarami jej planu. • Sąd odwoławczy stoi na stanowisku, że zakaz dowodowy z art. 168a kpk odnosi się do organów procesowych. • Dopuszczalne jest więc w postępowaniu karnym przeprowadzenie dowodu z nagrania rozmowy utrwalonej, nawet potajemnie, przez jednego z jej uczestników. • Istota konstrukcji usiłowania nieudolnego polega 'na obiektywnej niemożności dokonania czynu ex ante'.
Skład orzekający
Hanna Bartkowiak
przewodniczący
Mariusz Sygrela
sędzia
Dariusz Śliwiński
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dopuszczalności dowodów prywatnych w postępowaniu karnym oraz kwalifikacji prawnej usiłowania zakłócenia przetargu publicznego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów procesowych w kontekście prywatnych nagrań.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ciekawego zagadnienia dopuszczalności dowodów z prywatnych nagrań w kontekście potencjalnej prowokacji policyjnej, co jest często podnoszone w sprawach karnych.
“Czy prywatne nagranie może być dowodem w sądzie? Sąd Okręgowy rozstrzyga w sprawie o zakłócanie przetargu.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.