II K 1120/19

Sąd Rejonowy w Nowym SączuNowy Sącz2019-12-20
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko porządkowi publicznemuŚredniarejonowy
zniewagafunkcjonariusz publicznystraż gminnaradnychuligańskigrzywnazadośćuczynieniekoszty procesu

Sąd Rejonowy skazał radnego za znieważenie funkcjonariusza Straży Gminnej, orzekając grzywnę, zadośćuczynienie i zwalniając od kosztów sądowych.

Sąd Rejonowy w Nowym Sączu uznał oskarżonego E. R. za winnego popełnienia przestępstwa znieważenia funkcjonariusza Straży Gminnej podczas interwencji. Oskarżony, radny, używał wulgarnych słów wobec funkcjonariusza, który prosił o przeparkowanie pojazdu z miejsca objętego zakazem. Sąd wymierzył karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 zł każda, zasądził zadośćuczynienie na rzecz pokrzywdzonego w kwocie 700 zł oraz zasądził od oskarżonego zwrot kosztów procesu na rzecz pokrzywdzonego w kwocie 840 zł. Oskarżony został zwolniony od kosztów sądowych.

Sąd Rejonowy w Nowym Sączu rozpoznał sprawę E. R., radnego, oskarżonego o znieważenie funkcjonariusza Straży Gminnej A. B. podczas interwencji parkingowej. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk, przyjmując, że miało to miejsce 26 lutego 2019 roku. Oskarżony, w miejscu publicznym, bez powodu, okazując rażące lekceważenie porządku prawnego, znieważył funkcjonariusza używając wulgarnych słów podczas interwencji dotyczącej parkowania w miejscu objętym zakazem. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 100 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 10 zł. Dodatkowo, na mocy art. 46 § 1 kk, orzeczono środek kompensacyjny w postaci zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego w kwocie 700 zł. Na zasadzie art. 624 § 1 kpk oskarżony został zwolniony w całości od zapłaty kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa. Jednocześnie, na mocy art. 626 § 1 kpk i art. 627 kpk, zasądzono od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwotę 840 zł tytułem zwrotu kosztów procesu związanych z ustanowieniem pełnomocnika. Uzasadnienie podkreśla wiarygodność zeznań pokrzywdzonego i świadka S. L., a także odrzuca wyjaśnienia oskarżonego jako niewiarygodne. Sąd uznał czyn za mający charakter chuligański ze względu na publiczne działanie bez powodu i rażące lekceważenie porządku prawnego. Sąd nie uwzględnił wniosku oskarżyciela posiłkowego o zobowiązanie oskarżonego do pisemnych przeprosin, wskazując na brak podstaw prawnych do orzeczenia takiego środka przy samoistnej karze grzywny.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, znieważenie funkcjonariusza publicznego przez radnego, używającego wulgarnych słów podczas interwencji dotyczącej parkowania w miejscu objętym zakazem, wypełnia znamiona przestępstwa z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że użyte przez oskarżonego słowa były powszechnie uznane za obelżywe i skierowane wobec funkcjonariusza podczas pełnienia przez niego obowiązków służbowych. Działanie oskarżonego, mimo jego subiektywnej oceny interwencji, było publiczne, bez powodu i rażąco lekceważyło porządek prawny, co kwalifikuje czyn jako występek o charakterze chuligańskim.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

A. B. (1)

Strony

NazwaTypRola
E. R.osoba_fizycznaoskarżony
A. B. (1)osoba_fizycznapokrzywdzony
A. B. (1)osoba_fizycznaoskarżyciel posiłkowy
A. B. (2)osoba_fizycznaświadek
S. L.osoba_fizycznaświadek
J. R.osoba_fizycznaświadek

Przepisy (11)

Główne

k.k. art. 226 § § 1

Kodeks karny

Znieważenie funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych.

k.k. art. 57a § § 1

Kodeks karny

Występek o charakterze chuligańskim.

Pomocnicze

k.k. art. 46 § § 1

Kodeks karny

Środek kompensacyjny w postaci zadośćuczynienia.

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zwolnienie od kosztów sądowych.

k.p.k. art. 626 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zasądzenie kosztów procesu.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Zasądzenie kosztów procesu.

u.s.g. art. 23

Ustawa o strażach gminnych

Strażnicy straży gminnych korzystają z ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.

k.k. art. 115 § § 21

Kodeks karny

Definicja występku o charakterze chuligańskim.

k.k. art. 33 § § 3

Kodeks karny

Ustalanie wysokości stawki dziennej grzywny.

k.k. art. 32 § pkt. 1

Kodeks karny

Rodzaje kar.

k.k. art. 72 § § 1

Kodeks karny

Środki probacyjne.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Oskarżony znieważył funkcjonariusza publicznego podczas pełnienia obowiązków służbowych. Zachowanie oskarżonego miało charakter chuligański. Oskarżony, jako radny, nie był uprawniony do obrażania funkcjonariusza. Zeznania pokrzywdzonego i świadka S. L. są wiarygodne.

Odrzucone argumenty

Oskarżony twierdził, że nie znieważył funkcjonariusza i że interwencja była niezasadna. Oskarżony próbował usprawiedliwić swoje zachowanie statusem radnego.

Godne uwagi sformułowania

okazując rażące lekceważenie obowiązującego porządku prawnego słowa powszechnie uznane za obelżywe wypełnia znamiona czynu zabronionego zachowanie oskarżonego nosiło zatem cechy występku chuligańskiego brak jest więc prawnych podstaw do orzeczenie wymienionego środka w sytuacji wymierzenia sprawcy za popełniony czyn zabroniony samoistnej kary grzywny

Skład orzekający

Wojciech Langer

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 226 § 1 kk i art. 57a § 1 kk w kontekście znieważenia funkcjonariusza publicznego przez osobę pełniącą funkcję publiczną (radnego), a także kwestia orzekania środków probacyjnych przy karze grzywny."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki roli radnego w kontekście interwencji straży gminnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje konflikt między osobą pełniącą funkcję publiczną a funkcjonariuszem, co może być interesujące dla prawników i obywateli. Podkreśla konsekwencje przekraczania granic w relacjach służbowych.

Radny znieważył strażnika gminnego. Sąd wydał wyrok.

Dane finansowe

zadośćuczynienie: 700 PLN

zwrot kosztów procesu: 840 PLN

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 1120/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 grudnia 2019 roku Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSR Wojciech Langer Protokolant : sekr. sądowy Katarzyna Lorek po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2019 roku sprawy E. R. syna P. i L. z domu G. urodzonego (...) w N. oskarżonego o to, że: W dniu 28 lutego 2019 roku w miejscowości C. rejonu (...) na parkingu samochodowym przy Urzędzie Gminy, działając umyślnie w miejscu publicznym bez żadnego powodu, okazując rażące lekceważenie obowiązującego porządku prawnego znieważył funkcjonariusza (...) w C. A. B. (1) wykrzykując pod jego adresem słowa powszechnie uznane za obelżywe podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych związanych z podjętą wobec niego interwencją tj. o przestępstwo z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk I. uznaje oskarżonego E. R. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, przyjmując, że miał on miejsce w dniu 26 lutego 2019 roku, stanowiącego przestępstwo z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk i za to na mocy powołanych przepisów wymierza mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; II. na mocy art. 46 § 1 kk orzeka oskarżonemu E. R. środek kompensacyjny w postaci zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego A. B. (1) w kwocie 700 (siedemset) złotych; III. na zasadzie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego E. R. w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych; IV. na zasadzie art. 626 § 1 kpk i art. 627 kpk zasądza od oskarżonego E. R. na rzecz oskarżyciela posiłkowego A. B. (1) kwotę 840 (osiemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu związanych z ustanowieniem pełnomocnika. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1120/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. W dniu 28 lutego 2019 roku w miejscowości C. rejonu (...) na parkingu samochodowym przy Urzędzie Gminy, działając umyślnie w miejscu publicznym bez żadnego powodu, okazując rażące lekceważenie obowiązującego porządku prawnego znieważył funkcjonariusza (...) w C. A. B. (1) wykrzykując pod jego adresem słowa powszechnie uznane za obelżywe podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych związanych z podjętą wobec niego interwencją Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty znieważenie przez oskarżonego funkcjonariusza (...) w C. A. B. (1) (poprzez wykrzykiwanie pod jego adresem słów powszechnie uznanych za obelżywe) podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych związanych z podjętą przez niego interwencją zeznania świadka S. L. 17-18, 148 zeznania J. R. 23-24 zeznania A. B. (2) 26-27 zeznania A. B. (1) 1-3, 147-148 wyjaśnienia oskarżonego E. R. 36-37 umyślne działanie oskarżonego w miejscu publicznym bez żadnego powodu, czym okazał rażące lekceważenie obowiązującego porządku prawnego zeznania świadka S. L. 17-18, 148 zeznania A. B. (1) 1-3, 147-148 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 zeznania A. B. (1) Sąd uznał zeznania pokrzywdzonego za w pełni wiarygodne (kierując się przy ich ocenie wymaganą tu szczególną wnikliwością i krytycyzmem) i w konsekwencji - przyjął za podstawę poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych; pokrzywdzony bardzo szczegółowo zwłaszcza w postępowaniu przygotowawczym cytował słowa oskarżonego, zwracał uwagę na jego nieuzasadnione publiczne działanie w ocenie Sądu pokrzywdzony jako osoba obca dla oskarżonego, zeznająca na okoliczności dotyczące wyłącznie jego służby - nie miał motywów aby tworzyć fałszywe oskarżenie zeznania świadka S. L. wypowiedzi ocenianego świadka miały charakter wyważony, bez intensyfikowania agresji ze strony oskarżonego, kwestia zaś używanych przez oskarżonego zniewag wobec (...) została przez niego opisana w chłodny sposób. W ocenie Sądu świadczy to o obiektywizmie ocenianej relacji. S. L. jest osobą całkowicie obcą dla oskarżonego, nie miał zatem motywów aby bezpodstawnie oskarżać E. R. fałszywie kreując przebieg zdarzenia z jego udziałem. za wiarygodnością przedstawionej przez świadka relacji zdarzenia przemawia również ta okoliczność, że wprost przyznał się, że chwilę wcześniej sam zaparkował samochód w miejscu niedozwolonym (dokładnie tym samym co oskarżony), wówczas podszedł do niego funkcjonariusz (...) (pokrzywdzony) grzecznie prosząc o przeparkowaniu samochodu, to samo zrobił w stosunku do oskarżonego świadek zwracał uwagę, że zachowanie oskarżonego było zauważalne dla wielu postronnych ludzi, którzy byli nim bardzo zbulwersowani zeznania A. B. (2) zeznania o charakterze pobocznym, świadkowie nie byli bezpośrednimi obserwatorami zdarzenia, o tym, że taka sytuacja miała miejsce dowiedzieli się od pokrzywdzonego bądź w Urzędzie Gminy, świadkowie w swoich zeznaniach opisali osobiste zdarzenia z udziałem oskarżonego, zwracając uwagę na jego agresywne, wulgarne i roszczeniowe zachowanie zeznania J. R. wyjaśnienia oskarżonego E. R. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego tylko w niewielkim marginalnym zakresie w jakim potwierdził, że inkryminowanego dnia doszło między nim a pokrzywdzonym ( (...) ) do "konfrontacji", funkcjonariusz (...) nakazał mu przeparkować samochód pod groźbą udzielenia mandatu karnego, wyjaśnienia w tym zakresie korespondują zarówno z relacją pokrzywdzonego jak i obiektywnego świadka zdarzenia S. L. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonego E. R. W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego w zakresie w jakim nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i podawał własną wersję zdarzenia nie zasługują na wiarę. Zaprezentowany przez niego przebieg zdarzenia został stworzony na potrzeby niniejszego postępowania w celu uniknięcia grożącej mu odpowiedzialności karnej. Do wniosku takiego prowadzi ich weryfikacja dokonana w kontekście wszystkich dowodów zgromadzonych w sprawie, w szczególności w postaci zeznań pokrzywdzonego A. B. (1) oraz postronnego świadka zdarzenia S. L. Analizując treść wyjaśnień oskarżonego nasuwa się jedna prawidłowość, a mianowicie, eksponuje on nieprawidłowe, wręcz naganne zachowania strażnika gminnego, stawiając je niejako w opozycji do swojej postawy osoby „skrzywdzonej” niezasadną interwencją. Osoby spokojnej, wyważonej, nieużywającej wulgaryzmów i przekleństw. Wyjaśnienia te w konfrontacji z materiałem dowodowym są odosobnione, a tym samym niewiarygodne. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I E. R. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Stosownie do treści art. 226 § 1 kk znamiona wskazanego występku wypełnia sprawca, który znieważa funkcjonariusza publicznego lub osobę do pomocy mu przybraną podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Oznacza to, iż przedmiotem odpowiedzialności jest jedynie taka zniewaga, która została dokonana podczas lub w związku z pełnieniem przez funkcjonariusza jego obowiązków służbowych. Odnosząc się zaś do samego znamienia znieważenia zauważyć należy, iż zniewaga może przybierać postać lżenia, wyszydzenia a nawet lekceważenia. Musi być jednak czymś więcej aniżeli nieprzyzwoitym zachowaniem się czy nietaktem. W orzecznictwie zwraca się uwagę na bezskutkowy charakter przestępstwa zniewagi i obiektywnie rozumianą, chronioną prawnokarnie, godność. Zniewaga musi przybierać postać aktywnego okazywania braku szacunku, a nie subiektywne mniemanie o sobie określonego funkcjonariusza lub osoby przybranej mu do pomocy (tak: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 1993 roku, w sprawie III KRN 24/92, opublikowany w OSNKW 1993/10/81). Strażnicy straży gminnych (miejskich) na podstawie art. 23 Ustawy o strażach gminnych w związku z wykonywaniem czynności służbowych korzystają z ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych. Analizując zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy, Sąd uznał, iż zachowanie oskarżonego E. R. wypełniło znamiona czynu zabronionego określone w art. 226 § 1 kk . Kierowane przez oskarżonego w dniu 28 lutego 2019 roku w miejscowości C. wulgarne słowa wobec (...) A. B. (1) w trakcie przeprowadzanej przez niego interwencji - „Jestem radnym i chuja mi zrobisz, gdzie mam kurwa stanąć ty kretynie jebany, tylko interesów wójta pilnujesz, jesteś jego marionetką, nic mi chuju nie zrobisz, to ja jestem władzą" - oznaczają, że oskarżony działał celowo, chcąc poniżyć interweniującego (...) . Zdaniem Sądu, oskarżony działał emocjonalnie, jednakże nie może być to usprawiedliwieniem dla czynu popełnionego przez niego, albowiem jego subiektywna ocena niezasadności interwencji (...) - nie stanowi przesłanki do usprawiedliwienia słów oskarżonego. W ocenie oskarżonego E. R. fakt, że jest radnym i przejechał pod Urząd Gminy w C. w związku z planowaną sesją Rady Gminy - uprawniał go do parkowania w dowolnym miejscu, nawet tam gdzie zabraniał tego znak B-36. Ocena taka jest jednak błędna i nie zasługuje na aprobatę. Nie może również stanowić usprawiedliwienia zachowania oskarżonego względem (...) . Jak wynika z zeznań postronnego świadka ( S. L. ), strażnik grzecznościowo prosił o przeparkowanie samochodu z miejsca objętego zakazem parkowania zarówno jego, jak i oskarżonego. Jednakże reakcja oskarżonego znacznie odbiegała od standardów. Zachowanie oskarżonego względem strażnika bulwersowało nie tylko świadka, ale też inne osoby postronne które widziały zdarzenie. Ostatnie, wskazane okoliczności stanowią również jednoznacznie, że czyn zarzucony oskarżonemu E. R. niewątpliwie miał charakter chuligański. Treść art. 115 § 21 kk stanowi, że ,,występkiem o charakterze chuligańskim jest występek polegający na umyślnym zamachu na zdrowie, na wolność, na cześć lub nietykalność cielesną, na bezpieczeństwo powszechne, na działalność instytucji państwowych lub samorządu terytorialnego, na porządek publiczny (…), jeżeli sprawca działa publicznie i bez powodu, albo z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego. Ze względu na czas, jak i okoliczności zajścia zachowanie oskarżonego było dostrzegalne dla szerszego kręgu osób, oraz było to działanie bez powodu – zachowanie oskarżonego nosiło zatem cechy występku chuligańskiego – co też znalazło swoje odzwierciedlenie w kwalifikacji prawnej czynu. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności I I okoliczności łagodzące : niekaralność okoliczności obciążające : znaczny stopień społecznej szkodliwości; oskarżony swoim zachowaniem zaatakował dobra chronione w aktach prawnych o wysokiej randze, jakim jest wolność wyboru postępowania osoby wykonującej obowiązki służbowe, jej godność i powaga oraz wolność człowieka rozumiana jako wolność od strachu, obawy przed popełnieniem przestępstwa na szkodę zagrożonego; postać zamiaru oskarżonego, intensywność zachowań oraz brak jakiegokolwiek powodu do tego rodzaju agresji, działanie w sposób bardzo zuchwały, ukazujący lekceważący stosunek do obowiązujących norm prawnych Ustalając wysokość stawki dziennej Sąd zgodnie z treścią art. 33 § 3 kk wziął pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. Oskarżony jest emerytem ze świadczeniem 2200 zł miesięcznie, właścicielem nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym oraz samochodu osobowego marki O. (...) , nie posiada nikogo na swoim utrzymaniu, budżet rodzinny zasila również emerytura żony oskarżonego w wysokości 1500 złotych miesięcznie. Sąd uznał, że wymierzenie kary grzywny w orzeczonym wymiarze jest współmierne i sprawiedliwe, będzie stanowiło dostateczną dolegliwość dla sprawcy. Nadto odpowiada stopniu jego zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. W ocenie Sądu wysokość orzeczonej kary powinna spełnić swe cele zapobiegawcze względem sprawcy oraz będzie oddziaływać w ramach społecznej świadomości prawnej, przy tym jest wystarczająco wychowawcza i dotkliwa I II Pokrzywdzony złożył wniosek o orzeczenie od oskarżonego zadośćuczynienia w wysokości 2.000 zł. W ocenie Sądu zasadne jest częściowe uwzględnienie jego żądania poprzez orzeczenie zadośćuczynienie w wysokości 700 zł. Oskarżony E. R. używał wobec pokrzywdzonego wyłącznie słów obraźliwych i wulgarnych. Nie doszło do naruszenia jego nietykalności cielesnej, nie powstała nadto żadna szkoda materialna na skutek zachowania oskarżonego. Pokrzywdzony jako funkcjonariusz (...) powinien liczyć się z ty, że w czasie wykonywania obowiązków służbowych może być naruszana jego godność osobista. Innymi słowy musi posiadać odporność psychiczną wyższą od tzw. przeciętnej. Takie zachowania są oczywiście naganne, karalne, ale nie dają podstaw do przyznania stosunkowo wysokiego zadośćuczynienia. Zdaniem Sądu kwota zadośćuczynienia rekompensuje krzywdę pokrzywdzonego funkcjonariusza. Środek karny tego rodzaju będzie stanowić nie tylko bezpośrednią dolegliwość dla oskarżonego ale przyniesie również skutek dla poszanowania porządku prawnego w przyszłości. W ocenie Sądu ten środek karny oraz wysokość orzeczonej kwoty w sposób wyraźny pozwoli odczuć oskarżonemu, że jednak poniósł on negatywne konsekwencje swojego zachowania. Sąd określił wysokość świadczenia uwzględniając jego sytuację finansową i możliwości zarobkowe. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Sąd nie uwzględnił wniosku oskarżyciela posiłkowego ( A. B. (1) ) i jego pełnomocnika o zobowiązanie oskarżonego do pisemnego publicznego przeproszenia oskarżyciela posiłkowego. Obowiązek przeproszenia pokrzywdzonego określony w art. 72 § 1 pkt 2 kk jest środkiem probacyjnym związanym z poddaniem sprawcy próbie w związku z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności. Brak jest więc prawnych podstaw do orzeczenie wymienionego środka w sytuacji wymierzenia sprawcy za popełniony czyn zabroniony samoistnej kary grzywny o której mowa w art. 32 pkt. 1 kk . . 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III orzekając o kosztach postępowania mając na uwadze sytuację materialną i rodzinną oskarżonego oraz orzeczoną karę, zadośćuczynienie oraz obowiązek zwrotu kosztów A. B. (1) związanych z ustanowieniem w sprawie pełnomocnika - Sąd zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych IV zwrot od oskarżonego E. R. na rzecz oskarżyciela posiłkowego A. B. (1) kosztów procesu związanych z ustanowieniem pełnomocnika w sprawie 1.Podpis

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI