II K 1118/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy umorzył postępowanie w sprawie wydania wyroku łącznego z powodu braku przesłanek prawnych do połączenia orzeczonych kar.
Skazany T.S. złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego, domagając się połączenia kar orzeczonych czterema prawomocnymi wyrokami. Sąd Rejonowy, analizując przepisy Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r., stwierdził, że nie zachodzą przesłanki do orzeczenia kary łącznej, ponieważ przestępstwa, za które kary zostały orzeczone, nie pozostają w zbiegu określonym w art. 85 k.k. W związku z tym postępowanie w sprawie wydania wyroku łącznego zostało umorzone.
Wniosek o wydanie wyroku łącznego dotyczył skazanego T.S., który został prawomocnie skazany czterema wyrokami za popełnienie przestępstw, głównie z art. 178a § 1 k.k. (jazda pod wpływem alkoholu) i art. 244 k.k. (niestosowanie się do orzeczeń sądu). Sąd Rejonowy w Gdańsku rozpatrywał sprawę w oparciu o przepisy Kodeksu karnego obowiązujące przed 1 lipca 2015 r., zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy nowelizującej. Analiza wykazała, że pierwszy wyrok zapadł w 2004 r., a kolejne w 2006 r., 2010 r. i 2014 r. Kluczową przesłanką do wydania wyroku łącznego jest popełnienie przez sprawcę dwóch lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy wyrok, co do któregokolwiek z nich, oraz wymierzenie kar tego samego rodzaju lub podlegających łączeniu. Sąd ustalił, że przestępstwa popełnione przez T.S. nie spełniały tego warunku, ponieważ kolejne czyny były popełniane już po wydaniu pierwszego wyroku lub wyroki były zatarte. W szczególności, wyrok z 2006 r. uległ zatarciu z mocy prawa, co uniemożliwiło jego uwzględnienie przy orzekaniu kary łącznej. Wobec braku podstaw prawnych do połączenia kar, Sąd na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie. Dodatkowo, zasądzono koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz obciążono Skarb Państwa kosztami procesu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, nie istnieją podstawy do wydania wyroku łącznego, ponieważ przestępstwa, za które kary zostały orzeczone, nie pozostają w zbiegu określonym w art. 85 k.k.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że warunki do orzeczenia kary łącznej, określone w art. 85 k.k. (w brzmieniu obowiązującym przed 01.07.2015 r.), nie zostały spełnione. Kluczowe było ustalenie, że kolejne przestępstwa nie zostały popełnione przed wydaniem pierwszego wyroku, a wyrok z 2006 r. uległ zatarciu z mocy prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. S. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (13)
Główne
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.k. art. 178a § 1
Kodeks karny
k.k. art. 244
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
Prawo o adwokaturze art. 29 § 1
Ustawa Prawo o adwokaturze
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 14 § 5
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 19
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 2 § 3
k.p.k. art. 626 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 632 § 2
Kodeks postępowania karnego
Ustawa o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw art. 19 § 1
k.p.k. art. 106
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak spełnienia przesłanek z art. 85 k.k. do orzeczenia kary łącznej.
Godne uwagi sformułowania
wszystkie wymierzone prawomocnie wobec skazanego kary zostały orzeczone przed dniem 01 lipca 2015 r. o tym, kiedy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej, rozstrzyga w pierwszej kolejności przepis art. 85 kk w żadnym zakresie nie zachodzą w niniejszej sprawie warunki do orzeczenia kary łącznej, określone w art. 85 kk
Skład orzekający
Agnieszka Sosnowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania w sprawie wyroku łącznego z powodu braku przesłanek formalnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku zbiegu przestępstw w rozumieniu art. 85 k.k. oraz wpływu nowelizacji przepisów na stosowanie prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury wydania wyroku łącznego, gdzie kluczowe są formalne przesłanki prawne, a nie ciekawe fakty czy kontrowersyjne rozstrzygnięcia.
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 1118/15 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 marca 2016 r. Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku w Wydziale II Karnym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Agnieszka Sosnowska Protokolant: Małgorzata Kwasigroch w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej G. – O. w G. – nie stawił się zawiadomiony prawidłowo po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 marca 2016 r. wniosku o wydanie wyroku łącznego w sprawie T. S. , syna M. i M. z domu E. , urodzonego w dniu (...) w G. skazanego prawomocnymi wyrokami: 1. wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 23.03.2004 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt V K 684/03, za popełnione w dniu 11.08.2003 r. przestępstwo kwalifikowane z art. 178a § 1 kk na karę 60 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości stawki dziennej na kwotę 50 zł; 2. wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 12.10.2006 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt VIII K 728/06, za popełnione w dniu 12.07.2006 r. przestępstwo kwalifikowane z art. 244 kk w zb. z art. 178a § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat oraz karę 30 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości stawki dziennej na kwotę 20 zł; w dniu 07.10.2008 r. grzywna została umorzona; 3. wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 20.07.2010 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 406/10, za popełnione w dniu 06.09.2005 r. przestępstwo kwalifikowane z art. 244 kk w zb. z art. 178a § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat oraz karę 50 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości stawki dziennej na kwotę 10 zł; w dniu 10.01.2012 r. grzywna została wykonana; postanowieniem z dnia 04.07.2015 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności; 4. wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 20.05.2014 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 177/14, za popełnione w dniu 13.06.2012 r. przestępstwo kwalifikowane z art. 178a § 1 kk na karę roku i 7 miesięcy pozbawienia wolności. I. na podstawie art. 572 kpk umarza postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego; II. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.) oraz § 14 ust. 5, § 19 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokata J. W. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych 60/100) brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu; III. na podstawie art. 626 § 1 kpk , art. 632 pkt 2 kpk kosztami procesu obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE T. S. (1) został skazany prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 23 marca 2004 r. , wydanym w sprawie o sygnaturze akt V K 684/03 , za popełnione w dniu 11 sierpnia 2003 r. przestępstwo kwalifikowane z art. 178a § 1 kk na karę 60 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości stawki dziennej na kwotę 50 zł.; 2. Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 20 lipca 2010 r. , wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 406/10 , za popełnione w dniu 06 września 2005 r. przestępstwo kwalifikowane z art. 244 kk w zb. z art. 178a § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat oraz karę 50 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości stawki dziennej na kwotę 10 zł; przy tym w dniu 10 stycznia 2012 r. grzywna została wykonana, natomiast postanowieniem z dnia 04 lipca 2015 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności; 3. Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 20 maja 2014 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 177/14 , za popełnione w dniu 13 czerwca 2012 r. przestępstwo kwalifikowane z art. 178a § 1 kk na karę roku i 7 miesięcy pozbawienia wolności. (Dowód: dane o karalności k. 24-27; odpisy wyroków w sprawach Sądu Rejonowego w Giżycku w sprawie V K 684/03 k. 40; Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie II K 406/10 k. 15-16; Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 20 maja 2014 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 177/14 k. 20 ; informacje o pobytach i orzeczeniach k. 39) T. S. (1) obecnie osadzony jest w Zakładzie Karnym G. - P. w G. , w warunkach penitencjarnych przebywa od 04 marca 2014 r. W trakcie swojego pobytu skazany był czternastokrotnie nagradzany, jednokrotnie otrzymał ulgę, nie był karany dyscyplinarnie. Prognoza penitencjarna odnośnie skazanego jest pozytywna. (Dowód: opinia o skazanym k. 38) Sąd zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż rozważając kwestie istotne dla rozpoznania wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego należy przede wszystkim zbadać, czy zachodzą podstawy do wydania takiego wyroku. W kwestiach dotyczących możliwości połączenia kar orzeczonych wobec skazanego przede wszystkim wskazać należy, iż wobec wejścia z dniem 01 lipca 2015 r. w życie przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. ( Dz. U. z 2015 r. poz. 396 ) i zmiany z tym dniem stanu prawnego dotyczącego instytucji wyroku łącznego Sąd zobligowany był do zbadania czy w niniejszej sprawie zastosować przepisy kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01 lipca 2015 r. czy te aktualnie obowiązujące. Konieczność taka wynika bowiem z treści art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 396), zgodnie z którym przepisów rozdziału IX ustawy Kodeks karny w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. T. S. (1) został skazany trzema wyrokami: Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 23 marca 2004r., Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 20 lipca 2010 r. oraz Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 20 maja 2014 r. W efekcie uznać należało, iż wszystkie wymierzone prawomocnie wobec skazanego kary zostały orzeczone przed dniem 01 lipca 2015 r. a w związku z tym Sąd zastosował przepisy rozdziału IX Kodeksu karnego w brzmieniu dotychczasowym. Przechodząc do kwestii podstaw do wydania wyroku łącznego przede wszystkim stwierdzić należy, iż o tym, kiedy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej, rozstrzyga w pierwszej kolejności przepis art. 85 kk , w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01 lipca 2015 r. Zgodnie z treścią wskazanego przepisu, Sąd orzeka karę łączną, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Przekładając powyższe na realia niniejszej sprawy wskazać należy, iż pierwszy chronologicznie wyrok skazujący wydany względem T. S. , tj. wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku wydany w sprawie o sygnaturze akt V K 684/03, zapadł w dniu 23 marca 2004 r., zaś przed tą datą, w dniu 11 sierpnia 2003 r., T. S. (1) popełnił jedynie przestępstwo, za które został skazany tym właśnie wyrokiem. Następnie T. S. (1) został skazany wyrokiem wydanym w dniu 20 lipca 2010 r. przez Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku w sprawie II K 406/10, za czyn popełniony w dniu 12 lipca 2006 r. Przed datą wydania tego wyroku, a po dacie wydania opisanego wyżej pierwszego wyroku, T. S. (1) popełnił wprawdzie w dniu 12 lipca 2006 r. przestępstwo, za które został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk – P. z dnia 12 października 2006 r. a zatem chronologicznie wcześniejszym aniżeli wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku w sprawie II K 406/10, jednak wyrok ten uległ zatarciu z mocy prawa. W efekcie, na mocy 106 kpk skazanie to uważa się za niebyłe i nie mogło zostać wzięte pod uwagę przy stwierdzaniu przesłanek do wydania wyroku łącznego i należało przyjąć, iż T. S. (1) w okresie od dnia wydania poprzedniego wyroku do dnia wydania przez Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku wyroku w sprawie II K 406/10 nie popełnił żadnego innego przestępstwa. T. S. (1) został nadto skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 20 maja 2014 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 177/14, za przestępstwo popełnione w dniu 13 czerwca 2012 r. Podobnie jednak jak w odniesieniu do poprzednich wyroków, także i w tym przypadku przed jego wydaniem a po dniu wydania wyroku Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku w sprawie II K 406/10 nie popełnił on żadnego innego przestępstwa aniżeli to, za które został nim skazany. W efekcie, ze wskazanych wyżej względów żadna z orzeczonych kar nie może podlegać połączeniu z pozostałymi karami wymierzonymi skazanemu opisanymi wyżej wyrokami. Wynika to z okoliczności, iż w żadnym zakresie nie zachodzą w niniejszej sprawie warunki do orzeczenia kary łącznej, określone w art. 85 kk . W konsekwencji, z uwagi na wskazane wyżej przepisy, kary orzeczone wobec skazanego wyrokami Sądu Rejonowego w Giżycku w sprawie V K 684/03, Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku w sprawie II K 406/10 oraz Sądu Rejonowego w Gryficach w sprawie II K 177/14 nie mogą zostać objęte wyrokiem łącznym, albowiem przestępstwa, za które kary ta zostały orzeczone, nie pozostają w zbiegu określonym w art. 85 kk . W świetle powyższego, na podstawie art. 572 kpk Sąd po stwierdzeniu braku warunków do wydania wyroku łącznego jak wyżej, umorzył postępowanie w sprawie o wydanie wyroku łącznego. Ponadto Sąd na podstawie powołanych w wyroku przepisów zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokata J. W. kwotę 147,60 zł brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu. Nadto, z uwagi na umorzenie postępowania, na podstawie art. 626 § 1 kpk , art. 632 pkt 2 kpk kosztami procesu obciążył Skarb Państwa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI