II K 111/02

Sąd Okręgowy we WrocławiuWrocław2013-12-12
SAOSKarnewyrok łącznyŚredniaokręgowy
wyrok łącznykara łącznarecydywakodeks karnysąd okręgowywrocławkradzieżrozbójwłamanie

Sąd Okręgowy we Wrocławiu połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec P.E. w ośmiu prawomocnych wyrokach, wymierzając dwie kary łączne po 7 lat pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu rozpoznał wniosek skazanego P.E. o wydanie wyroku łącznego. Skazany był objęty ośmioma prawomocnymi wyrokami, które obejmowały liczne czyny, głównie z zakresu kradzieży, włamań i rozbojów. Sąd połączył kary jednostkowe z części wyroków, wymierzając dwie kary łączne po 7 lat pozbawienia wolności, stosując zasadę asperacji. Postępowanie umorzono w zakresie dwóch pierwszych wyroków z uwagi na brak zbiegu realnego przestępstw. Skazanego zwolniono od kosztów sądowych.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu, rozpoznając sprawę o wyrok łączny na wniosek skazanego P.E., połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w ośmiu prawomocnych wyrokach. Skazany był wielokrotnie karany za czyny takie jak kradzież z włamaniem, rozbój, oszustwo i inne. Sąd analizując poszczególne wyroki, stwierdził, że kary z pierwszych dwóch wyroków nie podlegały łączeniu z uwagi na brak zbiegu realnego przestępstw, w związku z czym postępowanie w tym zakresie umorzono. Pozostałe czyny popełnione przez skazanego zostały podzielone na dwa zbiegi realne. Pierwszy zbieg obejmował czyny popełnione przed wyrokiem Sądu Rejonowego z 28 grudnia 2010 r. (sygn. akt XII K 1018/10), a kary za nie połączono, wymierzając karę łączną 7 lat pozbawienia wolności. Drugi zbieg obejmował czyny popełnione po tym wyroku, za które również wymierzono karę łączną 7 lat pozbawienia wolności. Sąd zastosował zasadę asperacji, uznając ją za priorytetową w wymiarze kary łącznej, aby uniknąć nieuzasadnionego premiowania sprawcy. Zaliczył skazanemu na poczet kar okresy zatrzymania i tymczasowego aresztowania. Zasądzono również koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu, a skazanego zwolniono od kosztów sądowych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa, stosując zasadę asperacji jako priorytetową, unikając pełnej absorpcji lub kumulacji, chyba że istnieją szczególne uzasadnienia.

Uzasadnienie

Sąd odwołał się do art. 85 i 86 § 1 k.k. oraz orzecznictwa, wskazując, że zasada asperacji pozwala na sprawiedliwe wymierzenie kary łącznej, unikając sytuacji, w której sprawca popełniający wiele przestępstw nie ponosi adekwatnej kary. Pełna absorpcja jest rozwiązaniem skrajnym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

wyrok łączny

Strona wygrywająca

skazany P.E. (w zakresie połączenia kar i zwolnienia z kosztów)

Strony

NazwaTypRola
P. E.osoba_fizycznaskazany
Elżbieta OrzełinneProkurator Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu
adw. W. B. K.inneobrońca z urzędu

Przepisy (7)

Główne

k.k. art. 85

Kodeks karny

Dotyczy sytuacji, gdy sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok co do któregokolwiek z nich.

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

Określa zasady wymiaru kary łącznej, wskazując na granice, w jakich może być orzeczona.

Pomocnicze

k.p.k. art. 572

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do umorzenia postępowania w przedmiocie wyroku łącznego.

Prawo o adwokaturze art. 29 § ust. 1

Ustawa Prawo o adwokaturze

Podstawa do zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy recydywy.

k.k. art. 64 § § 2

Kodeks karny

Dotyczy recydywy wielokrotnej specjalnej.

k.k. art. 65 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy kwalifikacji czynów w warunkach recydywy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniosek skazanego o wydanie wyroku łącznego. Zastosowanie zasady asperacji przy wymiarze kary łącznej. Zaliczenie okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania na poczet kary łącznej. Zwolnienie skazanego od kosztów sądowych z uwagi na jego sytuację.

Odrzucone argumenty

Umorzenie postępowania w zakresie wyroków I i II części wstępnej z powodu braku zbiegu realnego przestępstw.

Godne uwagi sformułowania

Sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Priorytetową zasadą wymiaru kary łącznej powinna być zasada asperacji. Zastosowanie zasady pełnej absorpcji lub kumulacji traktować należy jako rozwiązanie skrajne, stosowane wyjątkowo i wymagające szczególnego uzasadnienia.

Skład orzekający

Artur Kosmala

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja zasad wymiaru kary łącznej, w szczególności stosowanie zasady asperacji i umarzanie postępowania w przypadku braku zbiegu realnego przestępstw."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji łączenia wielu kar pozbawienia wolności w warunkach recydywy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje złożoność wymiaru kary łącznej w przypadku wielokrotnej recydywy i licznych skazań, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.

Jak sąd łączy 8 wyroków skazujących? Kluczowe zasady wymiaru kary łącznej.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy we Wrocławiu w Wydziale III Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Artur Kosmala Protokolant: Olga Lechowicz przy udziale Elżbiety Orzeł Prokuratora Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 roku we Wrocławiu sprawy o wyrok łączny : P. E. ur. (...) we W. syna S. i D. zd. S. PESEL (...) skazanego prawomocnymi wyrokami: I) Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 2 czerwca 2003 r. w sprawie o sygn. akt II K 111/02 za czyny z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk , 310 § 1 kk i art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk , 280 § 1 kk , 289 § 2 kk , 278 § 1 kk i art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk , 278 § 5 kk , 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk , 278 § 1 kk popełnione: w okresie od 18 sierpnia do 12 września 2001 r. oraz w dniach: 11.09.2001 r., 19.08.2001 r., we wrześniu 2001 r., w sierpniu 2001 r., 9.09.2001 r., 19.05.2001 r., 17.08.2001 r., 18.07.2001 r., 18.08.2001 r. na kary pozbawienia wolności w wymiarze: 2 lat, 2 lat, trzykrotnie po 1 roku, dwukrotnie pod 2 lata, 1 roku, 8 miesięcy, 10 miesięcy, 10 miesięcy, 1 roku i 10 miesięcy oraz karę grzywny 30 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł. i karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na poczet kary łącznej okresu tymczasowego aresztowania od 13.09.2001 r. do 2.06.2003 r.; II) Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 04 września 2007 r. w sprawie o sygn. akt XII K 479/06 za czyny z art. 247 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , 197 § 3 kk w zw. art. 64 § 1 kk popełnionych w okresie od 13 do 15 lutego 2004 r. oraz w dniu 15.02.2004 r. na kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku oraz 4 lat i kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem na poczet kary łącznej okresu tymczasowego aresztowania od 10.03.2006 r. do 4.09.2007 r., III) Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 28 grudnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt XII K 1018/10 za czyn z art. 286 § 1 kk i art. 284 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełniony w dniu 4 kwietnia 2010 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, IV) Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 8 marca 2012 r. w sprawie o sygn. akt V K 672/11 za czyny: a) z art.: 280 § 1 k i art. 275 § 1 kk i art. 276 kk i art. 227 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk popełniony w dniu 11.09.2010 r. na karę 4 lat pozbawienia wolności; b) z art. 280 § 1 kk i art. 276 kk i art. 227 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk popełniony w nocy 17.09.2010 r. na karę 4 lat pozbawienia wolności; c) z art. 278 § 1 kk i art. 275 § 1 kk i art. 276 kk i art. 227 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk popełniony w nocy 22/23.09.2010 r. na karę 2 lat pozbawienia wolności; d) z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk popełniony w nocy 22/23.09.2010 r. na karę 2 lat pozbawienia wolności; e) z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk popełniony w nocy 22/23.09.2010 r. na karę 4 lat pozbawienia wolności; f) z art. 280 § 1 kk i art. 275 § 1 kk i art. 276 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk popełniony 13.04.2011 r. na karę 4 lat pozbawienia wolności; g) z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk popełniony 12.04.2011 r. na karę 4 lat pozbawienia wolności; i karę łączną 10 lat pozbawiania wolności z zaliczeniem na poczet kary łącznej okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania od 1.10.2010 r. do 20.01.2011 r. oraz od 13.04.2011 r. do 19.04.2011 r. oraz od 19.02.2012 r. do 8.03.2012 r.; V) Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 2 sierpnia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II K 1434/11 za czyny: a) z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełniony w dniu 1.04.2011 r. na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności b) z art. 280 § 1 kk , art. 275 § 1 kk , art. 278 § 1 kk w zw. z art 278 § 5 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art 64 § 2 kk popełniony w dniu 12.04.2011 r. na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; VI) Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 25 maja 2012 r. w sprawie o sygn. akt XII K 852/11 za czyny: a) z art.: 280 § 1 k i art. 278 § 5 kk w z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełniony w dniu 6.03.2011 r. na karę 3 lat pozbawienia wolności; b) z art.: 280 § 1 k i art. 278 § 5 kk i art. 276 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełniony w dniu 29.03.2011 r. na karę 3 lat pozbawienia wolności; c) z art.: 281 k i art. 275 § 1 kk i art. 276 k.k. w z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełniony w nocy z 1 na 2.04.2011 r. na karę 3 lat pozbawienia wolności; d) z art.: 281 k i art. 275 § 1 kk i art. 276 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełniony w dniu 6.04.2011 r. na karę 3 lat pozbawienia wolności; i karę łączną 6 lat pozbawiania wolności ; VII) Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 30 stycznia 2013 r. w sprawie o sygn. akt V K 717/11 za czyn z art. 280 § 1 kk i 278 § 5 kk i art. 276 k.k. i art. 278 § 5 k.k. w z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełniony w dniu 3.04.2011r. na karę pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności ; VIII) Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt II K 1402/11 za czyn z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełniony w dniu 6.04.2011r. na karę pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat; ***** I. na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk łączy skazanemu P. E. kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanym w pkt III oraz w pkt: IVa, IVb, IVc, IVd i IVe części wstępnej wyroku i wymierza mu karę łączną 7 ( siedmiu ) lat pozbawienia wolności; II. zalicza na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej w pkt I skazanemu okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od 1.10.2010 r. do 20.01.2011 r. od 13.04.2011 r. do 19.04.2011 r. i od 19.02.2012 r. do 8.03.2012 r. oraz okres kar odbytych na podstawie wyroków podlegających łączeniu; III. na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk łączy skazanemu P. E. kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanym w pkt: IVf, IVg i Va, Vb i VIa, VIb, VIc, VId i VII i VIII części wstępnej wyroku i wymierza mu karę łączną 7 ( siedmiu ) lat pozbawienia wolności; IV. pozostałe orzeczenia z wyroków podlegających połączeniu pozostawia do odrębnego wykonania ; V. na podstawie art. 572 k.p.k. umarza postępowanie w przedmiocie wyroku łącznego w zakresie wyroków opisanych w pkt 1 i 2 części wstępnej wyroku łącznego ; VI. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata adw. W. B. K. kwotę 147,60 zł brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ; VII. zwalnia skazanego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty. — SSO Artur Kosmala — UZASADNIENIE Na wniosek skazanego P. E. Sąd wszczął postepowanie o wydanie kolejnego wyroku łącznego. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: P. E. został skazany prawomocnymi wyrokami: I. Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 2 czerwca 2003 r. w sprawie o sygn. akt II K 111/02 za czyny z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk , 310 § 1 kk i art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk , 280 § 1 kk , 289 § 2 kk , 278 § 1 kk i art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk , 278 § 5 kk , 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk , 278 § 1 kk popełnione: w okresie od 18 sierpnia do 12 września 2001 r. oraz w dniach: 11.09.2001 r., 19.08.2001 r., we wrześniu 2001 r., w sierpniu 2001 r., 9.09.2001 r., 19.05.2001 r., 17.08.2001 r., 18.07.2001 r., 18.08.2001 r. na kary pozbawienia wolności w wymiarze: 2 lat, 2 lat, trzykrotnie po 1 roku, dwukrotnie pod 2 lata, 1 roku, 8 miesięcy, 10 miesięcy, 10 miesięcy, 1 roku i 10 miesięcy oraz karę grzywny 30 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł. i karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na poczet kary łącznej okresu tymczasowego aresztowania od 13.09.2001 r. do 2.06.2003 r., II. Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 04 września 2007 r. w sprawie o sygn. akt XII K 479/06 za czyny z art. 247 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , 197 § 3 kk w zw. art. 64 § 1 kk popełnionych w okresie od 13 do 15 lutego 2004 r. oraz w dniu 15.02.2004 r. na kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku oraz 4 lat i kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem na poczet kary łącznej okresu tymczasowego aresztowania od 10.03.2006 r. do 4.09.2007 r., III. Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 28 grudnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt XII K 1018/10 za czyn z art. 286 § 1 kk i art. 284 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełniony w dniu 4 kwietnia 2010 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, IV. Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 8 marca 2012 r. w sprawie o sygn. akt V K 672/11 za czyny: a) z art.: 280 § 1 k i art. 275 § 1 kk i art. 276 kk i art. 227 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk popełniony w dniu 11.09.2010 r. na karę 4 lat pozbawienia wolności; b) z art. 280 § 1 kk i art. 276 kk i art. 227 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk popełniony w nocy 17.09.2010 r. na karę 4 lat pozbawienia wolności; c) z art. 278 § 1 kk i art. 275 § 1 kk i art. 276 kk i art. 227 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk popełniony w nocy 22/23.09.2010 r. na karę 2 lat pozbawienia wolności; d) z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk popełniony w nocy 22/23.09.2010 r. na karę 2 lat pozbawienia wolności; e) z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk popełniony w nocy 22/23.09.2010 r. na karę 4 lat pozbawienia wolności; f) z art. 280 § 1 kk i art. 275 § 1 kk i art. 276 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk popełniony 13.04.2011 r. na karę 4 lat pozbawienia wolności; g) z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk popełniony 12.04.2011 r. na karę 4 lat pozbawienia wolności; i karę łączną 10 lat pozbawiania wolności z zaliczeniem na poczet kary łącznej okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania od 1.10.2010 r. do 20.01.2011 r. oraz od 13.04.2011 r. do 19.04.2011 r. oraz od 19.02.2012 r. do 8.03.2012 r., V. Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 02 sierpnia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II K 1434/11 za czyny: a) z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełniony w dniu 1.04.2011 r. na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności b) z art. 280 § 1 kk , art. 275 § 1 kk , art. 278 § 1 kk w zw. z art 278 § 5 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art 64 § 2 kk popełniony w dniu 12.04.2011 r. na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności VI. Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 25 maja 2012 r. w sprawie o sygn. akt XII K 852/11 za czyny: a) z art.: 280 § 1 k i art. 278 § 5 kk w z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełniony w dniu 6.03.2011 r. na karę 3 lat pozbawienia wolności; b) z art.: 280 § 1 k i art. 278 § 5 kk i art. 276 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełniony w dniu 29.03.2011 r. na karę 3 lat pozbawienia wolności; c) z art.: 281 k i art. 275 § 1 kk i art. 276 k.k. w z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełniony w nocy z 1 na 2.04.2011 r. na karę 3 lat pozbawienia wolności; d) z art.: 281 k i art. 275 § 1 kk i art. 276 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełniony w dniu 6.04.2011 r. na karę 3 lat pozbawienia wolności; i karę łączną 6 lat pozbawiania wolności ; VII. Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 30 stycznia 2013 r. w sprawie o sygn. akt V K 717/11 za czyn z art. 280 § 1 kk i 278 § 5 kk i art. 276 k.k. i art. 278 § 5 k.k. w z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełniony w dniu 3.04.2011r. na karę pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności ; VIII. Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt II K 1402/11 za czyn z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełniony w dniu 6.04.2011r. na karę pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat; Dowód: - informacja z KRK – k. 16-18, 64-67 - akta poszczególnych spraw, - odpisy wyroków – k. 4-5, 10-14 , 19-20, 23-27, 29-30 P. E. aktualnie odbywa karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym nr 1 we W. . Skazany w zasadzie przestrzega zasad i regulaminu jednostki penitencjarnej. Był trzykrotnie karany dyscyplinarnie, ostatni raz 20 sierpnia 2013r. za samouszkodzenia. Kilkadziesiąt razy był wyróżniany nagrodami regulaminowymi. Nie jest uczestnikiem podkultury więziennej. Proces resocjalizacji skazanego P. E. przebiega powoli, lecz bez większych zaburzeń, a prognoza penitencjarna jest umiarkowana. Dowód: - opinia o skazanym - k. 90 Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Stosownie do treści z art. 85 k.k. „ Jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne rozstrzygnięcie podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa ”. Oczywistym jest, że zawarty w art. 85 kk zwrot „ zanim zapadł pierwszy wyrok ” odnosi się do pierwszego chronologicznie wyroku, który zapadł przed popełnieniem przez sprawcę kolejnego (kolejnych) przestępstw (uchwała SN z 25.02.2005 r., I KZP 36/04, OSNKW 2005/2/13), a zatem skazany nie może sobie wybierać (proponować), jakie kary chciałby połączyć węzłem kary łącznej, ale możliwość łączenia kar wynika wyłącznie z możliwości jakie daje ustawodawca, który określa warunki przesadzają o tym, że zachodzi „ zbieg przestępstw ” i sytuacja „ kary łącznej ”, a rzeczą sądu jest ustalenie czy one nastąpiły. Sąd Okręgowy we Wrocławiu przeanalizował wszystkie skazania dotyczące P. E. . Analiza wyroków wskazuje, po pierwsze, że kary wymierzone w pkt I i II w ogóle nie podlegają łączeniu, ponieważ każdorazowo po popełnieniu przez skazanego czynu (czynów) orzekano wobec niego karę (kary), a zatem nie nastąpił zbieg realny przestępstw w rozumieniu art. 85 k.k. Z tego też powodu na podstawie art. 572 k.p.k. Sąd umorzył postępowanie w tym zakresie. Przestępstwa, za które P. E. został skazany wyrokami opisanym w punkach od III do VIII tworzą dwa zbiegi realne. Pierwszy zbieg realny istnieje pomiędzy czynami, za które P. E. został skazany wyrokami opisanym w punkach: III oraz w pkt IVa, IVb, IVc, IVd i IVe części wstępnej wyroku. Czyny te nastąpiły przed pierwszym chronologicznie wyrokiem dotyczącym skazanego, tj. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Fabrycznej z dnia 28 grudnia 2010 r. w sprawie XII K 1018/10 . Orzeczone za te czyny kary jednostkowe zostały objęte pierwszą karą łączną 7 lat pozbawienia wolności, wymierzoną skazanemu w pkt I części dyspozytywnej wyroku. Wszystkich kolejnych przestępstw skazany dopuścił się po wydaniu wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Fabrycznej z dnia 28 grudnia 2010 r. w sprawie XII K 1018/10 , co tworzyło drugi zbieg realny przestępstw. Czyny te zostały objęte wyrokami opisanymi w punktach: IVf, IVg , Va i Vb, VIa, VIb, VIc. VId, VII i VIII części wstępnej wyroku łącznego, natomiast kary jednostkowe wymierzone za te czyny Sąd połączył wymierzając skazanemu drugą karę łączną w wymiarze 7 lat pozbawienia wolności . W przypadku pierwszej kary łącznej Sąd mógł orzec wobec skazanego - zgodnie z art. 86 § 1 kk - karę od najwyższej z wymierzonych kar jednostkowych, tj. 4 lat pozbawienia wolności do ich sumy, ale nie przekraczając kary 15 lat pozbawienia wolności. Co istotne, suma kary jednostkowych przy pierwszym zbiegu realnym wyniosła 16 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, a zatem maksymalna granica kary łącznej wyniosła w tym wypadku 15 lat pozbawienia wolności. W przypadku drugiej kary łącznej Sąd mógł orzec wobec skazanego - zgodnie z w/w wskazaniami - karę od najwyższej z wymierzonych kar jednostkowych, tj. 4 lat pozbawienia wolności do 15 lat pozbawienia wolności, (suma kar jednostkowych i w tym także wypadku przekraczała górną granice kary łącznej pozbawienia wolności wyrażoną w dyspozycji art. 86 § 1 k.k. ) Wymierzając obie kary łączne Sąd zastosował wobec P. E. zasadę asperacji. Należy zauważyć, że oskarżony dopuścił się całego szeregu przestępstw skierowanych przeciwko różnym dobrom chronionym prawnie, a suma kar jednostkowych wymierzonych skazanemu była skrajnie wysoka, którą w obu wypadkach musiał ograniczać maksymalny pułap kary pozbawienia wolności przewidziany przez ustawodawcę. Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 16 marca 2010 r., (II AKa 57/10 LEX nr 583690 ) art. 86 § 1 k.k. nie nakazuje przy orzekaniu kary łącznej stosowania zasady absorpcji. Przepis ten określa jedynie granice, w jakich kara łączna może być orzeczona. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się, że niezależnie od możliwości zastosowania przy wymiarze kary łącznej zasady pełnej absorpcji, asperacji jak i zasady pełnej kumulacji, oparcie wymiaru kary na zasadzie absorpcji lub kumulacji traktować należy jako rozwiązanie skrajne, stosowane wyjątkowo i wymagające szczególnego uzasadnienia. Natomiast priorytetową zasadą wymiaru kary łącznej powinna być zasada asperacji (por. A. Marek: Komentarz, Kodeks karny, Warszawa 2004 rok s. 293; wyrok SN z 2 grudnia 1975 roku Rw 628/75, OSNKW 1976/2/33, wyrok SA w Katowicach z dnia 13 listopada 2003 roku, II AKa 339/03, LEX nr 183336). Zastosowana przez Sąd Okręgowy w obu wypadkach zasada łączenia w postaci asperacji pozwala uniknąć nieuzasadnionego premiowania sprawcy popełniającego kilkanaście przestępstw, do czego prowadzi dyrektywa pełnej absorpcji, oznaczająca w istocie wymiar kary za jedno z pozostających w zbiegu przestępstw oraz praktyczną bezkarność w zakresie pozostałych. Należy również mieć na względzie, że zasada pełnej absorpcji przy wymierzaniu kary łącznej może być zastosowana wówczas, gdy przesłanka prognostyczna pozwala na stwierdzenie, że kara łączna w wysokości najwyższej z wymierzonych kar jednostkowych jest wystarczającą oceną zachowania się sprawcy (podobnie: Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 3 stycznia 1997 r., II A Ka 321/96, Orz. Prok. i Pr. 1997, nr 7-8). W tym względzie Sąd podzielił także stanowisko, że zasadę absorpcji zastosować można wówczas, gdy albo wszystkie czyny wykazują bardzo bliską więź podmiotową i przedmiotową, albo gdy orzeczone za niektóre z czynów kary są tak minimalne, że w żadnym stopniu nie mogłyby rzutować na karę łączną, albo też, gdy istnieją jakieś szczególne okoliczności dotyczące osoby oskarżonego (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 8 marca 2001 r., II A Ka 59/2001, Prokuratura i Prawo - dodatek 2002/3, poz. 21, a także nadal aktualny wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29.04.1974 r., Biuletyn SN 1974, Nr 9-10, poz. 112). Należy zauważyć, że skazany P. E. jeszcze przed dopuszczeniem się czynów z pkt III-V części wstępnej wyroku dopuszczał się przestępstw i był już karany - a jednak nie zmienił swojego zachowania, co świadczy o jego utrwalonej niepoprawności. W sprawach objętych karami łącznymi prowadził bogatą działalność przestępczą (dopuścił się szeregu poważnych przestępstw, głównie w postaci brutalnych napadów rabunkowych, kradzieży z włamaniem, kradzieży) co świadczy o tym, że lekceważy on normy porządku prawnego. Fakt dokonania szeregu różnych przestępstw w skali wielu lat i dokonanie ich w warunkach recydywy wielokrotnej specjalnej z art. 64 § 2 kk nie może być premią, która powoduje, że sprawca w wyniku łączenia kar za część przestępstw nie poniesie w istocie adekwatnej i sprawiedliwej kary. Przeciwko takiemu rozstrzygnięciu przemawiały względy prewencji ogólnej i potrzeby kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Ostatecznie obie kary łączne w wymiarze 7 lat pozbawienia wolności są współmierne i sprawiedliwe. Przy ich orzekaniu Sąd wziął też pod uwagę generalnie pozytywną opinię o skazanym z zakładu karnego. Na podst. art. 577 kpk na poczet orzeczonej pierwszej kary łącznej Sąd zaliczył skazanemu okresy zatrzymania i tymczasowego aresztowania od 1.10.2010 r. do 20.01.2011 r. od 13.04.2011 r. do 19.04.2011 r. i od 19.02.2012 r oraz okresy kar dotychczas odbytych na podstawie wyroków podlegających łączeniu. Jednocześnie pozostawiono do odrębnego wykonania inne orzeczenie zawarte w wyrokach podlegających łączeniu i nie będących przedmiotem wyroku łącznego. Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. B. K. kwotę 147,60 zł. brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu. Biorąc natomiast pod uwagę aktualną sytuację skazanego Sąd zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. — SSO Artur Kosmala —

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI