II K 283/17

Sygn. akt: II K 283/17 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 października 2017 roku Sąd Rejonowy w Chełmnie Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący – SSR Jakub Wąwoźny Protokolant – sekr. sąd. A. K. przy udziale Prokuratora (...) po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 roku sprawy P. B. syna A. i I. z domu B. , urodzonego w dniu (...) w C. skazanego prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego w (...) z dnia 19.10.2015 r w sprawie o sygn. akt II k 200/15 za czyn z art. 284§2 kk popełniony w czerwcu 2010r na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności; 2. Sądu Rejonowego w (...) z dnia 3.11.2015 r w sprawie o sygn. akt IIk 269/15 za czyn z art. 244 kk popełniony w dniu 28.03.2015 r na karę 100 stawek dziennych grzywny; 3. Sądu Rejonowego w (...) z dnia 18.10.2016 roku w sprawie o sygn. akt II K 379/15 za czyn z art. 178a§1 i 4 kk popełniony w dniu 29.08.2015r, na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; 4. Sądu Rejonowego w (...) z dnia 14.12.2016 r w sprawie o sygn. akt II k 392/16 za czyn z art. 178a§1 i 4 kk popełniony w w dniu 32.10.2016 r r na karę 1 roku ograniczenia wolności; 5. Sądu Rejonowego w (...) z dnia 2 marca 2015 r w sprawie o sygn. akt VIII k 1662/14 za czyn z art. 178a§1 kk popełniony w dniu 8.12.2014r na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, której wykonanie zarządzono w dniu 26.04.2017r; w przedmiocie wydania wyroku łącznego orzeka: I. na podstawie art. 569 § 1 kpk , art. 85 kk , art. 86 § 1 kk oraz art. 4§1 kk łączy jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wobec P. B. następującymi wyrokami: - Sądu Rejonowego w (...) z dnia 19.10.2015 r w sprawie o sygn. akt II k 200/15, - Sądu Rejonowego w (...) z dnia 2 marca 2015 r w sprawie o sygn. akt VIII k 1662/14, - Sądu Rejonowego w (...) z dnia 14.12.2016 r w sprawie o sygn. akt II k 392/16, i w ich miejsce wymierza P. B. karę łączną 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. zalicza na poczet orzeczonej kary łącznej okres dotychczas odbytych kar pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 572 kpk oraz art. 4§1 kk umarza postępowanie odnośnie wyroku Sądu Rejonowego w (...) z dnia 3.11.2015 r w sprawie o sygn. akt IIk 269/15 oraz Sądu Rejonowego w (...) z dnia 18.10.2016 roku w sprawie o sygn. akt II K 379/15; IV. w pozostałym zakresie wyżej wymienione wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu; V. zasądza ze Skarbu Państwa /Sądu Rejonowego w (...) / kwotę 147,60 zł brutto na rzecz adwokata Z. Ś. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu; VI. wydatkami poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa. II K 283/17 UZASADNIENIE Skazany P. B. został skazany prawomocnymi wyrokami: 6. Sądu Rejonowego w (...) z dnia 19.10.2015 r w sprawie o sygn. akt II k 200/15 za czyn z art. 284§2 kk popełniony w czerwcu 2010 r na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności; 7. Sądu Rejonowego w (...) z dnia 3.11.2015 r w sprawie o sygn. akt IIk 269/15 za czyn z art. 244 kk popełniony w dniu 28.03.2015 r na karę 100 stawek dziennych grzywny; 8. Sądu Rejonowego w (...) z dnia 18.10.2016 roku w sprawie o sygn. akt II K 379/15 za czyn z art. 178a§1 i 4 kk popełniony w dniu 29.08.2015r, na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; 9. Sądu Rejonowego w (...) z dnia 14.12.2016 r w sprawie o sygn. akt II k 392/16 za czyn z art. 178a§1 i 4 kk popełniony w w dniu 2.10.2016 r na karę 1 roku ograniczenia wolności; 10. Sądu Rejonowego w (...) z dnia 2 marca 2015 r w sprawie o sygn. akt VIII k 1662/14 za czyn z art. 178a§1 kk popełniony w dniu 8.12.2014r na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, której wykonanie zarządzono w dniu 26.04.2017r; Według treści art. 569 § 1 kpk wydanie wyroku łącznego możliwe jest jedynie w tych przypadkach, gdy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej różnymi wyrokami. Przesłanki, których równoczesne spełnienie pozwala na orzeczenie kary łącznej, określa z kolei art. 85 kk . Są nimi: - popełnienie przez oskarżonego, co najmniej dwóch przestępstw, - wymierzenie za nie prawomocnymi wyrokami kar tego samego rodzaju lub innych podlegających łączeniu, - podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub części kary lub kary łączne Aktualnie wykonywane są wobec P. B. następujące kary: - Sądu Rejonowego w (...) z dnia 19.10.2015 r w sprawie o sygn. akt II k 200/15 od dnia 17.09.2017 r do 16.12.2017r, - Sądu Rejonowego w (...) z dnia 2 marca 2015 r w sprawie o sygn. akt VIII k 1662/14, od 16.12.2017 r do 15.04.2018r, - Sądu Rejonowego w (...) z dnia 14.12.2016 r w sprawie o sygn. akt II k 392/16, gdzie wykonaniu podlega kara ograniczenia wolności. Na wstępie stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 4§1 kk oraz po myśli art. 19.1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r o zmianie ustawy – kodeks karny oraz niektórych innych ustaw z uwagi na fakt, iż wyroki o sygn. II k 200/15 i II k 392/16 zapadły po 1 lipca 2015 r należało zastosować w niniejszej sprawie nową ustawę karną. Wydając wyrok łączny i rozważając wysokość kar łącznych Sąd oceniał przede wszystkim czy pomiędzy poszczególnymi czynami, za które wymierzono te kary istnieje ścisły związek podmiotowy, przedmiotowy lub czasowy, czy też związek ten jest dość odległy lub w ogóle go brak, a ponadto czy okoliczności, które zaistniały już po wydaniu poprzednich wyroków przemawiają za korzystnym lub niekorzystnym ukształtowaniem kary łącznej /wyrok SN z dn. 25.10.1983r. OSNKW 5-6/84 poz.65/. Sąd w niniejszej sprawie dysponował opinią o skazanym (k. 23), w którym jego zachowanie określono jako poprawne. Analizując zbiegające się przestępstwa objęte wszystkimi wyrokami zauważyć można, że były one w przeważającej części skierowane przeciwko tym samym dobrom chronionym tj. przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Ponadto sposób działania skazanego był w każdym przypadku podobny, choć nie identyczny, co oczywiste w sytuacji skazania za czyn z art. 284§2 kk . Zwrócić należy na odstępy czasowe pomiędzy kolejnymi czynami. Wydając wyrok Sąd nie mógł również pominąć dyrektyw prewencji indywidualnej i generalnej. Z punktu widzenia tej pierwszej konieczne było w niniejszej sprawie uwzględnienie postawy sprawcy po zapadnięciu pierwszego wyroku skazującego. Zarówno z tego skazania, jak i z kolejnych, skazany nie wyciągnął żadnych właściwie wniosków, mimo danych mu przez Sąd szans i wymierzenia mu wielokrotnie różnych kar, przede wszystkim wolnościowych. W większości przypadków skazany zawodził zaufanie Sądu. Okoliczność ta pozwala ocenić postawę skazanego, wielokrotnie popadającego w konflikty z prawem i niepotrafiącego wyciągnąć wniosków z poprzednich doświadczeń, jako zdecydowanie negatywną. Jego resocjalizacja w warunkach wolnościowych nie przyniosła oczekiwanego rezultatu, a skoro okres przebywania na wolności skazany wykorzystał w celu popełniania kolejnych przestępstw, konieczna stała się w stosunku do niego izolacja penitencjarna. Zważywszy na okoliczności, tj. omówioną powyżej częściową zbieżność przedmiotową i rozbieżność czasową, jak i pozytywne zachowanie skazanego w ramach izolacji penitencjarnej, nie było dostatecznych podstaw uzasadniających zastosowanie ani pełnej kumulacji kar, ani ich pełnej absorpcji. W tej sytuacji Sąd zastosował zasadę częściowej absorpcji kar i orzekł karę łączną 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, zdecydowanie z naciskiem na pełniejszą absorpcję, gdyż kara łączna w pełnej kumulacji wynieść mogłaby wymiar 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, co w sytuacji braku zamiany kary ograniczenia wolności na zastępczą w sprawie II k 392/16 byłoby zdecydowanie zbyt surową reakcją. Sąd zaliczył na poczet orzeczonej kary łącznej okres dotychczas odbytych kar pozbawienia wolności, zaś na podstawie art. 572 kpk umorzył postępowanie odnośnie wyroku Sądu Rejonowego w (...) z dnia 3.11.2015 r w sprawie o sygn. akt IIk 269/15 oraz Sądu Rejonowego w (...) z dnia 18.10.2016 roku w sprawie o sygn. akt II K 379/15 O kosztach obrony udzielonej skazanemu z urzędu przez adw. Z. Ś. orzeczono na podstawie § 14 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Wydatkami poniesionymi w sprawie obciążono Skarb Państwa. SSR – J. W.