II K 11/17

Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu, w sprawie o sygnaturze II K 11/17, wydał wyrok skazujący oskarżonego P.W. za kradzież elementów metalowych (dwóch wałów od rozrzutnika, jednego wału od innej maszyny rolniczej oraz osi od bryczki) o łącznej wartości 600,00 zł, która miała miejsce 12 grudnia 2016 r. na szkodę K.C. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa z art. 278 § 1 kk. Wymierzono mu karę 4 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, zgodnie z art. 37a kk, art. 34 § 1 § 1a pkt 1 kk i art. 35 § 1 kk. Na poczet orzeczonej kary zaliczono okres zatrzymania oskarżonego z dnia 19 grudnia 2016 r., uznając go za równoważny 2 dniom kary ograniczenia wolności (art. 63 § 1 kk). Sąd zwolnił oskarżonego od opłat sądowych, a wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa. Uzasadnienie wyroku, zgodnie z art. 423 § 1a kpk, ograniczono do rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych. Sąd wyjaśnił, że kara ograniczenia wolności została zastosowana jako łagodniejsza alternatywa dla kary pozbawienia wolności, biorąc pod uwagę dyrektywy z art. 53 kk. Jako okoliczności łagodzące wskazano przyznanie się oskarżonego do winy, skruchę i niską szkodę, natomiast jako obciążającą – uprzednią karalność. Sąd odrzucił wniosek oskarżyciela publicznego o nałożenie na oskarżonego obowiązku naprawienia szkody w wysokości 90,00 zł na rzecz M.S. Uzasadniono to tym, że zgodnie z art. 46 § 1 kk i art. 49 § 1 kpk, pokrzywdzonym jest osoba, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone, a w tym przypadku był nim wyłącznie K.C., który odzyskał mienie. M.S. nie był bezpośrednio pokrzywdzony, a sprzedaż przedmiotów jemu nie stanowiła czynu współukaranego. Sąd podkreślił, że orzeczenie obowiązku naprawienia szkody na rzecz M.S. było wykluczone z powodu braku bezpośredniości naruszenia jego dóbr prawnych.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający