II K 108/23

Sąd Rejonowy w Piotrkowie TrybunalskimPiotrków Trybunalski2023-06-14
SAOSKarnewykroczenia drogoweŚredniarejonowy
alkoholprawo karnewykroczenieruch drogowypojazdy mechanicznegrzywnazakaz prowadzenia pojazdów

Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim skazał M.S. za prowadzenie pojazdu w stanie po użyciu alkoholu, wymierzając grzywnę i zakaz prowadzenia pojazdów, zamiast zarzucanego przestępstwa prowadzenia w stanie nietrzeźwości.

Oskarżony M.S. został zatrzymany za prowadzenie samochodu w stanie wskazującym na spożycie alkoholu. Badania wykazały stężenie alkoholu w granicach wykroczenia (art. 87 § 1 kw), a nie przestępstwa (art. 178a § 1 kk). Sąd, stosując zasadę in dubio pro reo, uznał oskarżonego za winnego popełnienia wykroczenia, wymierzając grzywnę 3000 zł i zakaz prowadzenia pojazdów na 2 lata, zaliczając na poczet zakazu okres zatrzymania prawa jazdy.

Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim rozpoznał sprawę M.S., który był oskarżony o prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości (art. 178a § 1 kk). W trakcie kontroli drogowej przeprowadzono wielokrotne badania stanu trzeźwości, które wykazały stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu w granicach od 0,21 mg/l do 0,27 mg/l. Sąd, analizując wyniki badań oraz uwzględniając niepewność pomiaru urządzeń, uznał, że dowody nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie stanu nietrzeźwości, który jest warunkiem przypisania przestępstwa z art. 178a § 1 kk. Zgodnie z zasadą in dubio pro reo, sąd przyjął korzystniejszą dla oskarżonego kwalifikację prawną, uznając go za winnego popełnienia wykroczenia z art. 87 § 1 kw (prowadzenie pojazdu w stanie po użyciu alkoholu). W konsekwencji, sąd wymierzył M.S. karę grzywny w wysokości 3000 złotych oraz orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat. Na poczet orzeczonego zakazu zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 3 października 2022 roku. Zasądzono również od oskarżonego zwrot wydatków i opłatę.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, w przypadku wątpliwości co do przekroczenia progu nietrzeźwości, należy przyjąć korzystniejszą kwalifikację prawną wykroczenia.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wyniki badań alkomatem, zwłaszcza przy uwzględnieniu niepewności pomiaru, nie pozwalały na jednoznaczne stwierdzenie stanu nietrzeźwości wymaganego do przypisania przestępstwa z art. 178a § 1 kk. Zastosowano zasadę in dubio pro reo, przyjmując kwalifikację wykroczenia z art. 87 § 1 kw.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie za wykroczenie

Strona wygrywająca

oskarżony (w zakresie kwalifikacji prawnej)

Strony

NazwaTypRola
M. S.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (9)

Główne

k.w. art. 87 § 1

Kodeks wykroczeń

Przepis dotyczy prowadzenia pojazdu w stanie po użyciu alkoholu, definiowanym w Ustawie o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

k.w. art. 87 § 3

Kodeks wykroczeń

Przepis stanowi podstawę do orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

k.w. art. 29 § 4

Kodeks wykroczeń

Przepis umożliwia zaliczenie okresu zatrzymania prawa jazdy na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów.

Pomocnicze

k.k. art. 178a § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczy prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości, wymagającego stężenia alkoholu we krwi powyżej 0,5 promila lub 0,25 mg/l w wydychanym powietrzu.

u.w.t.p.a. art. 46 § 2

Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

Definiuje stan po użyciu alkoholu jako stężenie alkoholu etylowego w organizmie powyżej 0,2 promila lub poniżej 0,5 promila.

k.p.k. art. 5 § 2

Kodeks postępowania karnego

Zasada in dubio pro reo - niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego.

k.p.w. art. 8

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Zasada in dubio pro reo w postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do zasądzenia od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania.

u.o.w.s.k. art. 3 § 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Podstawa do wymierzenia opłaty.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wyniki badań alkomatem, uwzględniając niepewność pomiaru, nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie stanu nietrzeźwości. Zastosowanie zasady in dubio pro reo na korzyść oskarżonego.

Godne uwagi sformułowania

balansując na granicy różnicującej przestępstwo z art. 178a § 1 kk i wykroczenie z art. 87 § 1 kw nie jest - w ocenie Sądu - możliwe uzyskanie wiarygodnego dowodu potwierdzającego zasadność zarzutu zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 5 § 2 kpk w zw. z art. 8 kpw należało przyjąć korzystniejszy dla niego wariant ustaleń

Skład orzekający

Małgorzata Krupska-Świstak

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja zasady in dubio pro reo w sprawach o prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu, zwłaszcza w kontekście niepewności pomiaru alkomatem."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnych wyników pomiarów i specyfiki urządzeń pomiarowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne są szczegóły techniczne i zasady procesowe (in dubio pro reo) w rozstrzyganiu spraw, nawet tych pozornie oczywistych. Pokazuje, że nie każde zatrzymanie za jazdę po alkoholu kończy się skazaniem za przestępstwo.

Czy jazda z promilem alkoholu to zawsze przestępstwo? Sąd wyjaśnia.

Dane finansowe

grzywna: 3000 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygnatura akt II K 108/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 czerwca 2023 r. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Krupska-Świstak Protokolant: Martyna Łukasiewicz po rozpoznaniu w dniach 13 kwietnia 2023 roku, 14 czerwca 2023 roku na rozprawie sprawy M. S. syna J. i D. z domu S. urodzonego (...) w K. oskarżonego o to, że w dniu 2 października 2022 roku około godz. 23:25 w miejscowości T. (...) gmina G. powiat (...) województwo (...) na drodze publicznej prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny samochód osobowy m-ki A. (...) o numerach rejestracyjnych (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości prowadzącym o godz. 23:31 do stężenia na poziomie 0.27 mg/l alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu, tj. o czyn z art. 178a § 1 kk 1. w miejsce zarzuconego czynu uznaje oskarżonego M. S. za winnego tego, że w dniu 2 października 2022 roku około godz. 23:25 w miejscowości T. , gmina G. , powiat (...) , województwo (...) prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny - samochód osobowy m-ki A. (...) o numerach rejestracyjnych (...) znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, o jakim mowa w art. 46 ust. 2 Ustawy z dnia 26.10.1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. nr 35 poz. 230 ze zm.) tj. popełnienia wykroczenia z art. 87 § 1 kw i za to na podstawie art. 87 § 1 kw wymierza mu karę 3000 (trzy tysiące) złotych grzywny, 2. na podstawie art. 87 § 3 kw orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 (dwóch) lat, 3. na podstawie art. 29 § 4 kw na poczet orzeczonego zakazu zalicza oskarżonemu M. S. okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 03.10.2022 roku, 4. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 114 (sto czternaście) złotych tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 108/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. S. z art. 87 § 1 kw Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Fakt 1 W dniu 2 października 2022 r. o godz. 23:25 w miejscowości T. funkcjonariusze K. w P. Tryb. zatrzymali do kontroli drogowej poruszającego się po drodze publicznej samochodem osobowym marki A. o nr rej. (...) M. S. . Kierujący został dwukrotnie o godz. 23:31 i 00:03 poddany badaniu trzeźwości analizatorem wydechu typu A. (...) uzyskując wyniki odpowiednio 0,27 mg/l i 0,21 mg/l alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu. Jednocześnie badanie trzeźwości dwukrotnie wykonywano przy użyciu urządzenia typu (...) (...) uzyskując wyniki: o godz. 23:35 - 0,25 mg/l i o godz. 23:38 - 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. 1. notatka urzędowa 1 2. protokoły badania stanu trzeźwości 2-2v i 4-4v Fakt 2 W chwili wykonywania pomiaru trzeźwości u oskarżonego oba wykorzystane urządzenia posiadały ważne świadectwa wzorcowania, które w obu przypadkach przy wartości odniesienia 0,25 mg/l przyjmowały niepewność pomiaru na poziomie 0,01 mg/l (AlcoSensor) i 0,02 mg/l (Alkometr). świadectwa wzorcowania 3-3v, 5-5v 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. M. S. z art. 87 § 1 kw Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty niewątpliwe prowadzenie przez oskarżonego pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym w stanie odpowiadającym ustawowemu pojęciu "nietrzeźwości" protokoły badania stanu trzeźwości 2-2v i 4-4v 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Fakt 1 1. notatka urzędowa rutynowy zapis okoliczności i skutków podjętej kontroli drogowej o treści zbieżnej z zeznaniami S. F. oraz protokołami badań trzeźwości 2. protokoły badania stanu trzeźwości wiarygodne - co do zawartej w nich treści - dokumenty procesowe ilustrujące przebieg i wyniki badań trzeźwości uzyskane przez oskarżonego, skorelowane z wydrukami z urządzeń pomiarowych (...) i (...) A2.0 Fakt 2 świadectwa wzorcowania opracowane przez uprawniony podmiot potwierdzenie prawidłowej kalibracji urządzeń pomiarowych, ich zdatność do wykonywania miarodajnych badań trzeźwości w okresie objętym zarzutem oraz możliwą wartość niepewności pomiaru. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1.1 protokoły badania stanu trzeźwości Cztery odczyty stanu trzeźwości oskarżonego ujęte w odpowiednich protokołach nie stanowią dostatecznej podstawy dla przyjęcia sprawstwa czynu z art. 178a § 1 kk za pewne. Stan nietrzeźwości kierującego wymaga bowiem potwierdzenia przynajmniej dwoma niebudzącymi wątpliwości pomiarami, a takich w realiach sprawy nie ma. Pierwsze badanie wykonane u oskarżonego o godz. 23:31 wskazuje co prawda na wynik 0,27 mg/l odpowiadający pojęciu nietrzeźwości w rozumieniu art. 115 § 16 pkt 2 kk , ale dwa kolejne wykonane Alkometrem o godz. 23:35 i 23:38 wskazują każdorazowo na wartość graniczną tj. 0,25 mg/l. Uwzględnienie niepewności pomiaru, zakładanej przez samego wystawcę świadectw wzorcowania tj. odpowiednio 0,01 mg/l i 0,02 mg/l prowadzi do wątpliwości, których nie sposób rozstrzygnąć inaczej, aniżeli na korzyść oskarżonego. Czwarty wynik uzyskany o godz. 00:03 tj. 0,21 mg/l plasuje się poniżej ustawowego progu decydującego o bycie prawnym przestępstwa. Przy analizowanym poziomie intoksykacji alkoholowej i balansowaniu na granicy różnicującej przestępstwo z art. 178a § 1 kk i wykroczenie z art. 87 § 1 kw nie jest - w ocenie Sądu - możliwe uzyskanie wiarygodnego dowodu potwierdzającego zasadność zarzutu, bowiem nawet specjalistyczna opinia retrospektywna obarczona jest błędem, którego zakres będzie przesądzający dla uznania, że zarzucony oskarżonemu czyn mógł stanowić wykroczenie prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie po użyciu alkoholu. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 M. S. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Wobec niemożliwych do przezwyciężenia trudności dowodowych w wykazaniu ponad wszelką wątpliwość, że oskarżony kierował pojazdem mechanicznym będąc w stanie nietrzeźwości, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 5 § 2 kpk w zw. z art. 8 kpw należało przyjąć korzystniejszy dla niego wariant ustaleń przyjmując, że w chwili czynu znajdował się on w stanie po użyciu alkoholu w rozumieniu art. 46 ust. 2 Ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi . Akurat ta okoliczność nie budzi cienia wątpliwości, ponieważ wskazują na to wielokrotnie przeprowadzone badania trzeźwości, konsekwentnie i w sposób wzajemnie spójny prezentujące poziom intoksykacji alkoholowej odpowiadający znamieniu wykroczenia z art. 87 § 1 kw. Opisowym ujęciem znamienia "stanu po użyciu alkoholu" posłużył się tut. Sąd Okręgowy w wyroku z dnia 26 kwietnia 2022 r. IV Ka 907/21 rozstrzygając analogiczne wątpliwości i uznając tę technikę za uprawnioną zwłaszcza w stanach faktycznych wymagających zastosowania zasady in dubio pro reo - posłużono się w nią w niniejszej sprawie. Zgodnie z przepisem art. 87 § 1 kw - kto, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym podlega karze aresztu albo grzywny nie niższej niż 2500 złotych. Dobrem chronionym przez art. 87 kw jest bezpieczeństwo ruchu lądowego, wodnego i powietrznego, przy czym analizowane wykroczenie penalizuje stan tzw. zagrożenia abstrakcyjnego. Ustawodawca przyjął bowiem założenie, że prowadzenie pojazdu w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka zawsze jest niebezpieczne, zwalniając tym samym organ orzekający z obowiązku wykazania, że zachowanie konkretnego sprawcy zagroziło bezpieczeństwu w komunikacji. Zachowanie M. S. wyczerpało hipotezę analizowanego przepisu, ponieważ znajdując się w stanie po użyciu alkoholu kierował on samochodem osobowym po drodze publicznej w miejscowości T. , a tym samym w ruchu lądowym, o którym mowa w w/w przepisie. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. S. 1. 1. M. S. godził w cenne dobro prawne jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji umyślnie łamiąc kardynalną dla niego zasadę - tj. zasadę trzeźwości. Z tego względu przy wymiarze kary przewyższającej ustawowe minimum jako okoliczność obciążającą potraktowano działanie w sposób zasługujący na szczególne potępienie, a także uprzednią karalność. M. S. 2. 1. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 2 kw orzeczono obligatoryjny środek karny relatywizując jego długość do właściwości i warunków osobistych oskarżonego, który kolejny raz popada w konflikt z prawem i zdaje się nie wyciągać żadnych wniosków z uprzednich doświadczeń kryminalnych. Ponadto, z dłuższym niż minimalny okresem zakazu przemawiały okoliczności zdarzenia, w tym lokujący się w górnych granicach poziom intoksykacji alkoholowej oraz stworzenie zagrożenia bezpieczeństwa dla przewożonej pasażerki pojazdu. M. S. 3. 2. na poczet orzeczonego zakazu podlegał okres zatrzymania prawa jazdy, zgodnie z treścią art. 29 § 4 kw. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Analiza dokumentacji medycznej nadesłanej przez Szpital (...) w B. nie stanowiła podstawy do powzięcia tego rodzaju wątpliwości co do poczytalności oskarżonego, które należałoby uznać za uzasadnione. Krótkotrwała hospitalizacja oskarżonego na oddziale psychiatrycznym mająca miejsce kilka miesięcy po zdarzeniu objętym zarzutem, a spowodowana pobudzeniem psychoruchowym i agresją wobec rodziny stanowiła wynik zażycia substancji psychoaktwnych, co potwierdzono wywiadem lekarskim. Wdrożone leczenie prowadziło do uzyskania stabilizacji stanu oskarżonego, a w toku rozprawy jego zachowanie i wypowiedzi nie odbiegały od normy. Przed pobytem w szpitalu w/w regularnie pracował, toteż sam fakt leczenia psychiatrycznego nie jest czynnikiem przesądzającym o konieczności skorzystania z dowodu w postaci opinii biegłych. Wątpliwości co do stanu poczytalności oskarżonego muszą w sposób obiektywny wynikać z okoliczności sprawy, a nie jedynie z subiektywnego przekonania strony czy obrońcy. Muszą być nadto powzięte przez organ procesowy, w tym przypadku przez sąd, co nie nastąpiło. (wyrok SN z 9 marca 2021 r., IV KK 71/21, Legalis 2543678) 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 627 kpk obejmując koszty doręczenia korespondencji oraz uzyskania kopii dokumentacji medycznej, a opłatę wymierzono stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych 6. 1Podpis

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI