II K 1056/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Kaliszu skazał mężczyznę za uporczywe nękanie byłej żony za pomocą setek wiadomości SMS i połączeń telefonicznych, orzekając karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, zakaz kontaktów i zbliżania się, oraz zadośćuczynienie.
Oskarżony Ł. G. został uznany winnym uporczywego nękania swojej byłej żony E. G. (obecnie A.) poprzez wysyłanie kilkuset wiadomości SMS i wykonywanie połączeń telefonicznych w okresie od września 2021 r. do kwietnia 2022 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu, eliminując fragment o przyjeżdżaniu pod miejsce zamieszkania, skazał go na 10 miesięcy pozbawienia wolności, orzekł zakaz kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonej na 3 lata, a także zasądził 5000 zł zadośćuczynienia.
Sąd Rejonowy w Kaliszu rozpoznał sprawę przeciwko Ł. G., oskarżonemu o uporczywe nękanie byłej żony E. G. (obecnie A.) za pomocą licznych wiadomości SMS i połączeń telefonicznych w okresie od 14 września 2021 r. do 20 kwietnia 2022 r. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 190a § 1 k.k., modyfikując opis czynu poprzez wyeliminowanie fragmentu dotyczącego przyjeżdżania pod miejsce zamieszkania pokrzywdzonej. Oskarżonemu wymierzono karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczono zakaz kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonej na okres 3 lat, a także zasądzono od niego na rzecz pokrzywdzonej kwotę 5000 zł tytułem zadośćuczynienia. Uzasadnienie wskazuje, że zachowanie oskarżonego, mimo jego deklaracji o chęci kontaktu z dziećmi, stanowiło uporczywe nękanie, naruszające prywatność i wzbudzające poczucie zagrożenia u pokrzywdzonej, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych gróźb karalnych i prawomocnego skazania. Sąd podkreślił społeczną szkodliwość czynu i lekceważące podejście oskarżonego do orzeczeń sądowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, takie zachowanie stanowi uporczywe nękanie, które istotnie narusza prywatność pokrzywdzonej i wzbudza uzasadnione poczucie zagrożenia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że uporczywość zachowania oskarżonego przejawiała się w trwaniu nękania przez ponad 8 miesięcy, mimo braku zgody pokrzywdzonej na kontakty i wcześniejszych orzeczeń sądowych. Intensywność, powtarzalność wiadomości oraz uzależnianie obowiązków alimentacyjnych od zgody na kontakty z dziećmi świadczą o celowym działaniu mającym na celu wymuszenie decyzji na pokrzywdzonej. Ignorowanie przez oskarżonego jasnych sygnałów o niechcianych kontaktach i wcześniejsze groźby karalne uzasadniały poczucie zagrożenia u pokrzywdzonej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
oskarżony
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ł. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| E. G. (obecnie A.) | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
Przepisy (6)
Główne
k.k. art. 190a § 1
Kodeks karny
Karze podlega ten, kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby dla niej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia lub istotnie narusza jej prywatność.
k.k. art. 41a § 1
Kodeks karny
Orzeczenie zakazu kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonej jako środka karnego.
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
Orzeczenie zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonej.
Pomocnicze
k.k. art. 63 § 4
Kodeks karny
Zaliczenie okresu stosowania środków zapobiegawczych na poczet orzeczonego środka karnego.
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie oskarżonego kosztami sądowymi w części.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie oskarżonego wydatkami poniesionymi przez oskarżyciela posiłkowego z tytułu zastępstwa procesowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zachowanie oskarżonego nosiło znamiona uporczywego nękania, naruszając prywatność pokrzywdzonej i wzbudzając poczucie zagrożenia. Intensywność, powtarzalność i treść wiadomości SMS, w tym uzależnianie obowiązków alimentacyjnych od zgody na kontakty z dziećmi, świadczą o celowym działaniu mającym na celu wymuszenie decyzji. Ignorowanie przez oskarżonego jasnych sygnałów o niechcianych kontaktach i wcześniejsze groźby karalne uzasadniają poczucie zagrożenia u pokrzywdzonej.
Odrzucone argumenty
Oskarżony twierdził, że wysyłał wiadomości jedynie w celu odzyskania kontaktu z dziećmi, jednak sąd uznał to za próbę wymuszenia decyzji.
Godne uwagi sformułowania
uporczywe nękanie istotnie naruszył jej prywatność wzbudził uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia chęcią wymuszenia określonych decyzji na pokrzywdzonej lekceważące podejście do obowiązków wynikających z orzeczeń sądowych
Skład orzekający
Agnieszka Wachłaczenko
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 190a § 1 k.k. w kontekście uporczywego nękania byłego małżonka za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w tym ustalanie uporczywości, naruszenia prywatności i poczucia zagrożenia, a także orzekanie środków karnych i zadośćuczynienia."
Ograniczenia: Konkretny stan faktyczny sprawy, który może nie być bezpośrednio przenoszalny na inne sytuacje bez uwzględnienia specyfiki relacji między stronami i historii ich konfliktu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu nękania po rozpadzie związku, pokazując, jak prawo karne może interweniować w ochronie prywatności i bezpieczeństwa jednostki.
“Setki SMS-ów i telefonów od byłego męża. Sąd skazał za uporczywe nękanie.”
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 5000 PLN
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 1008 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 1056/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 października 2023r Sąd Rejonowy w Kaliszu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Agnieszka Wachłaczenko Protokolant st. sekretarz sądowy Agnieszka Dębowa w obecności Prokuratora--- po rozpoznaniu dnia 20.09.2023r., 10.10.2023r sprawy Ł. G. syna A. i M. z domu Fornalska, urodzonemu (...) w S. oskarżonego o to, że: w okresie od 14 września 2021r do 20 kwietnia 2022r w m. M. gm. K. , uporczywie nękał swoją byłą żonę E. G. (obecnie A. ) w ten sposób, że za pomocą kontaktów telefonicznych wysyłał jej na jej numer telefonu kilkaset wiadomości sms oraz połączeń telefonicznych o różnych porach dnia i nocy, ponadto przyjeżdżał w pobliże jej miejsca zamieszkania, czym wzbudził w niej uzasadnione okolicznościami (przede wszystkim uprzednim kierowaniem gróźb karalnych za które został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 07 kwietnia 2021r- sygn. II K 675/20) poczucie zagrożenia i istotnie naruszył jej prywatność,, tj. o czyn z art. 190a § 1 k.k. oskarżonego Ł. G. uznaje za winnego zarzucanego mu czynu wypełniającego dyspozycję art. 190a § 1 k.k eliminując z opisu czynu fragment od słowa „ponadto” do słowa „zamieszkania” i za to na podstawie art. 190a § 1 k.k. w wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 41a § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego zakaz kontaktowania się w jakikolwiek sposób, za wyjątkiem kontaktu za pośrednictwem pełnomocnika, z pokrzywdzoną E. G. oraz zakaz zbliżania się do niej na odległość mniejszą niż 50 (pięćdziesiąt) metrów przez okres 3 (trzech) lat; na podstawie art. 63 § 4 k.k. na poczet orzeczonego środka karnego zalicza okres stosowania tych środków od dnia 7 lutego 2023 r.; zasądza od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej E. G. kwotę 5.000 (pięciu tysięcy) zł tytułem zadośćuczynienia; zasądza od oskarżonego na rzecz E. G. kwotę (...) (jeden tysiąc osiem) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adw. N. M. kwotę (...) (jeden tysiąc osiem) zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem pomocy prawnej udzielonej Ł. G. z urzędu, zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 500 (pięćset) z tytułem częściowego zwrotu kosztów sądowych. sędzia Agnieszka Wachłaczenko UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1056/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. Ł. G. W okresie od 14 września 2021 r. do 20 kwietnia 2022 r. w miejscowości M. gm. K. uporczywie nękał swoją byłą żonę E. G. (obecnie A. ) w ten sposób, że za pomocą kontaktów telefonicznych wysyłał jena jej numer telefonu kilkaset wiadomości sms oraz połączeń telefonicznych o różnych porach dnia i nocy, czym wzbudził w niej uzasadnione okolicznościami (przede wszystkim uprzednim kierowaniem gróźb karalnych za które został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 7 kwietnia 2021 r. – sygn. akt II K 675/20) poczucie zagrożenia i istotnie naruszył jej prywatność, tj. czyn z art. 190a § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony Ł. G. i pokrzywdzona E. G. – obecnie A. byli małżeństwem od 29 maja 2017 r. W dniu 23 lutego 2022 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu wyrokiem w sprawie I C 589/20 rozwiązał małżeństwo stron z winy pozwanego, wykonywanie władzy rodzicielskiej nad wspólnymi małoletnimi dziećmi stron K. i I. powierzył E. G. jednocześnie pozbawiając Ł. G. władzy rodzicielskiej i zakazując mu kontaktów z dziećmi, a także obciążył go obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz małoletnich dzieci oraz na rzecz E. G. . Wcześniej zakaz kontaktów oskarżonego z dziećmi został orzeczony postanowieniem Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 15 września 2021 r. W 2019 r. oskarżony wyprowadził się z domu. Od grudnia 2019 r. do 14 maja 2019 r. wielokrotnie w wysyłanych do E. A. SMS-ach kierował pod jej adresem groźby pozbawienia życia i zniszczenia mienia. Jednocześnie kierował pod adresem żony wulgarne określenia i sugerował, że jeśli osobiście nie spełni tych gróźb to są osoby, które zrobią to w jego imieniu. Groził jej także odebraniem, (uprowadzeniem) dzieci, popełnieniem samobójstwa Za czyn z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. Ł. G. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 7 kwietnia 2021 roku (wyrok ten uprawomocnił się w dniu 17 listopada 2021 roku). W okresie od 14 września 2021 r. do 20 kwietnia 2022 r. wysyłał do byłej żony E. A. na jej numer telefonu wielokrotnie wiadomości SMS. Wykonywał też sporadycznie połączenia telefoniczne. E. A. nie reagowała na te wiadomości, nie odbierała również połączeń telefonicznych. W dniu 10 października 2021 r. pokrzywdzona wysłała oskarżonemu wiadomość przypominającą o orzeczeniu Sądu zakazującym mu kontaktów z dziećmi oraz z informacją, iż te smsy traktuje jako nękanie (k. 14 godz. 17:06). Sporadycznie pokrzywdzona reagowała jeszcze lakonicznymi wiadomościami, ograniczającymi się do przypomnienia o zakazie kontaktu z dziećmi W tych wiadomościach oskarżony mimo sądowego zakazu domagał się przede wszystkim od E. A. umożliwienia kontaktów z dziećmi. Aby wymusić te kontakty uzależniał wykonywanie obowiązku alimentacyjnego od zezwolenia na kontakty z dziećmi (np. k. 6, godz. 6:35; k. 10 godz. 20:26, 20:28, k. 18 godz. 16:15)) lub odstąpienie od żądania spłaty udziału w majątku wspólnym (np. k.7, godz. 18:00, 18:01). Groził też, iż będzie przyjeżdżał pod szkołę do której uczęszczają dzieci (k. 7, godz. 13:51, k. 13 godz. 12:12), podejmie kroki w celu odebrania praw rodzicielskich pokrzywdzonej. Oskarżony pisał, że chce tworzyć z pokrzywdzoną i dziećmi normalną rodzinę (np. k. 81, godz. 13:36), informował o prezentach pozostawianych na działce. 1. odpis orzeczenia Sądu Okręgowego w Sieradzu w sprawie I C 589/20 2. postanowienie 3. kopia wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie II K 675/20 4. kopia wyroku w sprawie III Ka 289/21 5. wykaz smsów 6. częściowo wyjaśnienia oskarżonego 7. zeznania E. A. 8. wydruki SMSów i połączeń 9. płyta z wykazem połączeń i transmisji z numeru oskarżonego wraz z protokołem oględzin i wydrukiem 1. k. 125 2. k. 119, 116 w akt I C 589/20 3. k. 427-435, 4. k. 438 5. k. 367 6. k. 446, 379-383, 615-616 7. k. 616-617 8. k. 6-72, 81-105, 131-147, 9. k. 150-331 Oskarżony Ł. G. ma 34 lata. Ma wykształcenie zawodowe, utrzymuje się z prac dorywczych, zarabia ok. 2.000 zł. Jest rozwiedziony, na utrzymaniu ma dwoje dzieci byłą żonę – na ich rzecz został obciążony obowiązkiem alimentacyjnym. Był karany. Oskarżony ma osobowość nieprawidłową mieszaną, jednak ten zespół nie ma istotnego wpływu na zdolność odbierania bodźców zewnętrznych, analizowania ich i prawidłowego reagowania na nie. 1 . dane osobowe 2 . dane o karalności 3 . opinia 1 . k. 446, 615 2 . k. 333, 621-622, 3 . k. 556-561 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Dowód Numer karty OCena DOWOdów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. odpis orzeczenia Sądu Okręgowego w Sieradzu w sprawie I C 589/20 2. postanowienie 3. kopia wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie II K 675/20 4. kopia wyroku w sprawie III Ka 289/21 5. wykaz smsów 6. częściowo wyjaśnienia oskarżonego 7. zeznania E. A. 8. wydruki SMSów i połączeń 9. płyta z wykazem połączeń i transmisji z numeru oskarżonego wraz z protokołem oględzin i wydrukiem Przywołane dowody tworzą spójną całość. Sąd dał częściowo wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, iż chciał dopiąć celu w postaci odnowienia wznowienia kontaktów ze swoimi dziećmi K. i I. . Oskarżony przyznał, iż to on wysyłał SMSy, nie kwestionował ich treści. Sąd dał także wiarę zeznaniom pokrzywdzonej E. A. , zarówno w zakresie ilości jak i treści otrzymywanych SMS-ów, a także co do okoliczności, iż był to kontakt przez nią niechciany a oskarżony o tym wiedział. Wynika to wprost z treści wiadomości, w których pokrzywdzona kilkukrotnie powoływała się na orzeczenie Sądu Okręgowego w Sieradzu, informowała oskarżonego że wiadomości te odbiera jako jej nękanie i nie wyraża zgody na kontakt dzieci z oskarżonym. Z natężenia oraz treści wiadomości wynika, iż oskarżony nie przyjmował rozstrzygnięcia Sądu do wiadomości. Sąd dał wiarę zgromadzonym dokumentom, gdyż nie ujawniły się okoliczności nakazujące zakwestionować ich wiarygodność. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1. wyjaśnienia oskarżonego, 2. częściowo zeznania pokrzywdzonej Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego jakoby wysyłał on wiadomości jedynie w celu odzyskania, utrzymania kontaktu z dziećmi, względnie uzyskania informacji o nich. Niewątpliwie był to główny cel działania oskarżonego, jednak oskarżony w celu osiągnięcia oczekiwanego efektu nękał pokrzywdzoną przede wszystkim setkami wiadomości tekstowych wysyłanych seriami niejednokrotnie kilkukrotnie w ciągu doby. Ilość, powtarzająca się tematyka tych wiadomości, uzależnianie rozliczeń majątkowych między małżonkami, rozliczeń alimentacyjnych od udzielenia zgody przez pokrzywdzoną na kontakty oskarżonego z dziećmi wskazują, iż oskarżony wbrew swoim twierdzeniom usiłował wymusić decyzje na pokrzywdzonej i miał tego świadomość. Pokrzywdzona informowała oskarżonego, iż wiadomości te odbiera jako nękanie. Oskarżony na te informacje nie reagował. Jednocześnie dając wiarę, iż oskarżony przejeżdżał obok nieruchomości, w której zamieszkuje pokrzywdzona z dziećmi lub oczekując obok remizy strażackiej Sąd przyjął, iż były to czynności faktycznie zmierzające jedynie do zobaczenia dzieci. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. Ł. G. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zgodnie treścią art. 190a § 1 k.k. karze podlega ten, kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby dla niej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia lub istotnie narusza jej prywatność. W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na przypisanie oskarżonemu zarzucanego mu czynu po niewielkiej korekcie opisu czynu. Znamię uporczywości łączy w sobie dwa elementy. Jeden z nich charakteryzuje postępowanie sprawcy od strony podmiotowej, a polega na szczególnym nastawieniu psychicznym wyrażającym się w nieustępliwości, chęci postawienia na swoim (obojętnie z jakich pobudek), podtrzymywaniu własnego stanowiska na przekór ewentualnym próbom jego zmiany. Drugi element, obiektywny, polega na trwaniu takiego stanu rzeczy przez pewien dłuższy czas. Zachowanie oskarżonego cechuje się właśnie chęcią wymuszenia określonych decyzji na pokrzywdzonej, a wbrew rozstrzygnięciom Sądu, zabraniającym oskarżonemu kontaktów z dziećmi i trwało ono ponad 8 miesięcy. Tu należy zauważyć, iż postanowieniem Sądu Okręgowego w Sieradzu władza rodzicielska została oskarżonemu ograniczona do współdecydowania o istotnych sprawach dotyczących wychowania w szczególności wyboru szkoły i zawodu oraz sposobu leczenia. Znikoma część tych wiadomości dotyczy tych istotnych spraw. Trudno też przyjąć, iż oskarżony działał kierując się dobrem dzieci, skoro uzależniał płacenie alimentów od decyzji matki w sprawie kontaktów z dziećmi, nadto jak wynika z treści wiadomości tekstowych oskarżony żądał od pokrzywdzonej, by ta zrezygnowała z uzyskiwania alimentów za pośrednictwem komornika sądowego. Oskarżony niepokoił pokrzywdzoną wielością wysyłanych do niej wiadomości tekstowych, powtarzalnością tematu, tj. wymuszeniem kontaktów z dziećmi i powrotu pokrzywdzonej do oskarżonego, obietnicami dobrowolnej zapłaty alimentów lub korzystniejszych rozliczeń majątkowych, gdy pokrzywdzona umożliwi oskarżonemu regularne kontakty z dziećmi. Były to kontakty, których pokrzywdzona nie chciała i jasno dała to do zrozumienia oskarżonemu. Wskutek tego doszło do naruszenia prawa pokrzywdzonej do prywatności rozumianej jako sfera wolności do decydowania np. o częstotliwości, rodzaju kontaktów, wreszcie doboru osób z którymi pokrzywdzona się kontaktuje, czasu tego kontaktu. Biorąc pod uwagę częstotliwość tych kontaktów oskarżonego z pokrzywdzoną było to istotne naruszenie. Takie zachowanie wzbudzało u pokrzywdzonej uzasadnione poczucie zagrożenia. Wynikało to z faktu, iż oskarżony całkowicie ignorował bezpośrednie, klarowne informacje pokrzywdzonej, iż jest to dla niej nieakceptowana forma kontaktów. Uprzednio oskarżony w wiadomościach tekstowych wysyłał pokrzywdzonej groźby karalne, zatem uzasadnione jest twierdzenie pokrzywdzonej, iż każda nowa wiadomość pochodząca od oskarżonego budziła w niej zaniepokojenie. Oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Świadczy o tym fakt, iż wiedząc już, jakie treści zawarte w SMSach mogą wywołać konsekwencje prawne, nie zaprzestał kierowania żądań widzenia się z dziećmi natomiast zaprzestał kierowania gróźb pod adresem pokrzywdzonej. Oskarżony, choć znajdował się w trudnej dla siebie sytuacji – został pozbawiony kontaktu z dziećmi - miał możliwość rozpoznania znaczenia swojego czynu i pokierowania swoim postępowaniem. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Ł. G. 1 Wymierzając oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności Sąd miał na uwadze, iż zachowanie oskarżono cechowało się sporą społeczną szkodliwością. Oskarżony swoim zachowaniem godził w takie dobra jak wolność pokrzywdzonej rozumianej jako prawo do życia według własnego wyboru a przede wszystkim życia wolnego od niechcianych nacisków, presji, wolnego od niechcianych nadmiarowych kontaktów, wyboru osób z którymi pokrzywdzona chciałaby się kontaktować. Oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Miał on wiedzę o treści postanowienia z 15 września 2021 r. zakazującym mu kontaktów z dziećmi, gdyż uczestniczył w posiedzeniu Sądu mimo to przez cały czas dążył do tych kontaktów. Oskarżony dopiero w toku postępowania przed Sądem podjął terapię psychologiczną. W toku postępowania niezbędne było zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci dozoru Policji połączonego z zakazem kontaktowania się z pokrzywdzoną oraz zakazem zbliżania się do niej. Podkreślić również należy, iż oskarżony mając możliwość podjęcia działań realnie zmierzających do przywrócenia mu władzy rodzicielskiej jeszcze w toku postępowania w przedmiocie rozwodu uciekał się do środków pozaprawnych. Dlatego w ocenie Sądu oskarżony musi realnie odczuć konsekwencje swojego lekceważącego podejścia do obowiązków wynikających z orzeczeń sądowych. Okolicznością obciążającą dla oskarżonego jest karalność oskarżonego. Również w toku niniejszego postępowania oskarżony dopuścił się kolejnego czynu zabronionego, tym razem z art. 224 § 2 k.k. i art. 226 § 1 k.k. Wskazuje to, iż oskarżony ma skłonności do przemocowego działania wobec innych osób. Z tych też przyczyn niezbędne było w ocenie Sądu orzeczenie na podstawie art. 41a § 1 k.k. zakazu kontaktowania się w jakikolwiek sposób, (za wyjątkiem kontaktu za pośrednictwem pełnomocnika pokrzywdzonej) z pokrzywdzoną oraz zakaz zbliżania się do niej na odległość mniejszą niż 50 m. Zakaz ten jest w ocenie Sądu niezbędny, z jednej strony by zapewnić ochronę pokrzywdzonej, która nadal korzysta z pomocy psychologicznej w związku m.in. z koniecznością utrzymywania kontaktów z oskarżonym ale także by umożliwić oskarżonemu podjęcie stosownych kroków w celu zapobieżenia w przyszłości podobnym zachowaniom i uregulowania swojej sytuacji osobistej. Na podstawie art. 46 § 1 k.k. Sąd orzekł na rzecz pokrzywdzonej E. G. kwotę 5.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Orzekając o zadośćuczynieniu dla pokrzywdzonej Sąd miał na uwadze stosunkowo długi okres nękania jej, intensywność zachowań oskarżonego oraz fakt, iż pokrzywdzona zmuszona jest nadal korzystać z pomocy psychologa. Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3., 4. Zgodnie z treścią art. 624 § 1 k.p.k. oskarżony został obciążony kosztami sądowymi w części oraz na podstawie art. 627 wydatkami poniesionymi przez oskarżyciela posiłkowego z tytułu zastępstwa procesowego. Podpis sędzia Agnieszka Wachłaczenko
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI