II K 105/17

Sygn. akt II K 105/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie II Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca: SSR Małgorzata Olejarczyk Protokolant: st. sekr. sądowy Ewelina Kazberuk Prokurator Prok. Rej. w K. : J. R. po rozpoznaniu w dniach: 25.05.2017r. i 20.06.2017r. sprawy J. K. (1) s. J. i S. z domu G. ur. (...) w K. oskarżonego o to, że: W dniu 28 stycznia 2017r. w ruchu lądowym w miejscowości G. gm. B. na drodze (...) kierował ciągnikiem rolniczym marki W. (...) nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem I – 1,00 mg/l i 1,11 mg/l, II – 1,09 mg/l i 1,07 mg/l, III – 1,00 mg/l i 1,02 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o przestępstwo określone w art. 178a § 1 k.k. I. oskarżonego J. K. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to z mocy art. 178a § 1 k.k. skazuje go na karę grzywny w wysokości 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych; II. na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat; III. na podstawie art. 63 § 4 k.k. na poczet orzeczonego wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zalicza okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 28.01.2017r.; IV. na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonych oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5.000 (pięć tysięcy) złotych; V. na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych, w tym opłatę w kwocie 300 (trzysta) złotych. Sygn. akt. II K 105/17 UZASADNIENIE Zgodnie z treściąart. 423 §1a kpk uzasadnienie wyroku ograniczono do rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych. J. K. (2) oskarżony o to, że w dniu 28 stycznia 2017r. w ruchu lądowym w miejscowości G. gm. B. na drodze (...) kierował ciągnikiem rolniczym marki W. (...) nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem I – 1,00 mg/l i 1,11 mg/l, II – 1,09 mg/l i 1,07 mg/l, III – 1,00 mg/l i 1,02 mg/lalkoholu w wydychanym powietrzu tj. o popełnienie przestępstwa określonego w art. 178a § 1 k.k. Oskarżony przyznał się w całości do zarzuconego mu czynu. W dniu 20 czerwca 2017r. przed Sądem Rejonowym w Kętrzynie zapadł wyrok, w którym sąd skazał oskarżonego na karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 20 złotych. Wymierzając oskarżonemu samoistną karę grzywny, Sąd wziął pod uwagę znaczną społeczną szkodliwość popełnionego czynu, wyrażającą się w zagrożeniu, jakie niósł za sobą udział oskarżonego w ruchu drogowym. Znajdował się on bowiem w znacznym stanie nietrzeźwości – ok. 2 promile alkoholu w wydychanym powietrzu. Oskarżony w dniu zdarzenia jechał ze swoim synem J. , który jak wskazywał na rozprawie jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Ciągnik prowadzony przez oskarżonego jechał ,, szlaczkiem’’, po czym wjechał do rowu, uderzając po drodze w znak drogowy. Sytuacja ta obrazuje jakie niebezpieczeństwo na drodze stwarzał swoim zachowaniem oskarżony dla siebie, swojego syna oraz innych uczestników ruchu drogowego. W tej sytuacji orzeczona kara grzywny w wysokości 3.000 złotych, w ocenie Sądu spełni swoje cele, jest adekwatna do popełnionego czynu i społecznej szkodliwości czynu. Warto podkreślić, że sam oskarżony zaakceptował karę finansową, bowiem wyraził wolę dobrowolnego poddania się karze. Obrońca oskarżonego postulował również, by orzekając obligatoryjny środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, pozostawić oskarżonemu kategorię B. Na tę propozycję nie wyraził zgody oskarżyciel publiczny, co finalnie nie doprowadziło do zakończenia sprawy w trybie konsensualnym. Ostatecznie Sąd w wyroku orzekł wobec J. K. (1) czteroletni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych wszystkich kategorii. Sąd analizując argumenty przedstawione przez obronę, uznał że sytuacja rodzinna oskarżonego nie jest tak dramatyczna jak starano się ją przedstawić. Za pozostawieniem oskarżonemu kategorii B według obrony przemawia konieczność dowożenia syna J. K. (3) do szkoły. Według zaświadczenia wystawionego przez Specjalny Ośrodek Szkolno – (...) w K. J. K. (3) musi być dowożony do szkoły w poniedziałki, zaś w piątki odbierany. W ciągu tygodnia uczeń przebywa w internacie. Obowiązek dowożenia spoczywał dotychczas na oskarżonym, ponieważ nikt z członków rodziny nie posiada prawa jazdy. Od stycznia 2017 r. tj. od dnia zatrzymania oskarżonemu prawa jazdy, J. K. (3) do szkoły dowoził sąsiad, co wiązało się z dodatkowymi kosztami. W trakcie rozprawy podnoszono również, że żona oskarżonego choruje na kręgosłup, zatem musi się leczyć, co również związane jest z wyjazdami samochodem do lekarza. Podnoszone okoliczności Sąd wziął pod rozwagę, jednakże nie są one na tyle doniosłe, by w rezultacie pozostawić oskarżonemu możliwość poruszania się pojazdami kategorii B. Przede wszystkim, co należy podkreślić zgodnie z art. 6 ust. 3 pkt. 1 Ustawy o kierujących pojazdami z dnia 5 stycznia 2011r. prawo jazdy kategorii B uprawnia do kierowania ciągnikiem rolniczym, pojazdem wolnobieżnym oraz zespołem złożonym z tego pojazdu i przyczepy lekkiej. W istocie zatem oskarżony mógłby kierować nie tylko pojazdami samochodowymi o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej3,5 t, lecz również ciągnikami rolniczymi, co czyni orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznym, z wyłączeniem kategorii B iluzorycznym. Ponadto oskarżony posiada jeszcze dwoje dzieci, z których syn lat 19 mieszka z rodzicami i pomaga ojcu na gospodarce ( k. 91). Nic nie stoi zatem na przeszkodzie, by syn uzyskał prawo jazdy i w okresie obowiązywania zakazu, przejął obowiązki ojca. Poza tym uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami, niewątpliwie przyda się w pracy na gospodarstwie i w obecnej sytuacji jest jak najbardziej wskazane. W konsekwencji Sąd nie znalazł przesłanek, by orzec wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych z wyłączeniem kategorii B. Oskarżony prowadząc pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości nie zadośćuczynił kategorycznemu i bezwarunkowemu zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości i łamiąc ten bezwzględny i bezwarunkowy zakaz zdyskwalifikował się jako kierowca.Dlatego też orzeczony środek karny ma stanowić realną dolegliwość związaną z faktem popełnienia przez oskarżonego umyślnego przestępstwa przeciwko zasadom bezpieczeństwa w ruchu drogowym i wpłynąć na niego wychowawczo, jak również zapobiegawczo. Na poczet orzeczonego wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, Sąd zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 28.01.2017r. Na podstawie art. 43a § 2 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w minimalnej wysokości 5000 złotych na rzecz Funduszu i Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, co ma na celu wzmocnienie wychowawczego charakteru wymierzonej mu kary. Uwzględniając sytuację materialną oskarżonego, Sąd obciążył go kosztami sądowymi, w tym opłatą w kwocie 300 złotych.