II K 100/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Elblągu skazał T.B. za usiłowanie rozboju, rozbój na małoletnim, spowodowanie obrażeń ciała nożem oraz groźby karalne, orzekając karę łączną 3 lat pozbawienia wolności.
Oskarżony T.B. został uznany winnym popełnienia czterech przestępstw: usiłowania rozboju na P.K. w 2009 roku, rozboju na małoletnim K.K. w 2013 roku, spowodowania obrażeń ciała P.K. nożem w celu wymuszenia wierzytelności oraz groźby karalnej wobec P.K. Sąd orzekł wobec oskarżonego karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres tymczasowego aresztowania.
Wyrok Sądu Okręgowego w Elblągu dotyczy sprawy oskarżonego T.B., któremu zarzucono popełnienie szeregu przestępstw. W pierwszej kolejności sąd uznał oskarżonego za winnego usiłowania dokonania rozboju na osobie P.K. w kwietniu 2009 roku, polegającego na użyciu przemocy i próbie zabrania pieniędzy, za co orzeczono karę 2 lat pozbawienia wolności. Następnie, sąd uznał T.B. za winnego rozboju na małoletnim K.K. w styczniu 2013 roku, gdzie użyto przemocy fizycznej i zabrano 5 zł, orzekając za to karę 2 lat pozbawienia wolności. Kolejny zarzut dotyczył spowodowania obrażeń ciała P.K. nożem (dwukrotnie w ramię i raz w klatkę piersiową) w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności, co skutkowało obrażeniami wymagającymi interwencji chirurgicznej i rozstrojem zdrowia na okres 3-4 tygodni. Za ten czyn, kwalifikowany z art. 157 § 1 k.k. w zb. z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., orzeczono karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Ostatni zarzut dotyczył groźby pozbawienia życia P.K. w styczniu 2013 roku, przy czym oskarżony miał znaczną ograniczoną zdolność pokierowania swoim postępowaniem. Za ten czyn orzeczono karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd połączył następnie wszystkie orzeczone kary jednostkowe w karę łączną 3 lat pozbawienia wolności. Na poczet tej kary zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 28 stycznia 2013 roku do 6 czerwca 2014 roku. Sąd nakazał również zwrot zatrzymanych dowodów rzeczowych oraz zasądził koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu adwokatom. Oskarżony został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Sąd orzeka kary jednostkowe za poszczególne czyny, a następnie łączy je w karę łączną, uwzględniając całokształt okoliczności popełnienia przestępstw oraz stopień społecznej szkodliwości.
Uzasadnienie
Sąd analizuje każdy czyn oddzielnie, przypisując mu odpowiednią kwalifikację prawną i wymierzając karę. Następnie, zgodnie z zasadami prawa karnego, łączy kary jednostkowe w jedną karę łączną, biorąc pod uwagę m.in. celowość i potrzebę izolacji społecznej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazujący
Strona wygrywająca
oskarżony T.B. (w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| K. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Beata Iskrzyńska | osoba_fizyczna | prokurator |
| M. W. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
| S. A. | osoba_fizyczna | pełnomocnik pokrzywdzonego z urzędu |
| P. D. | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (19)
Główne
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 280 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 14 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 191 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 31 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 230 § 1
Kodeks postępowania karnego
Prawo o adwokaturze art. 29
Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu § 2 ust. 3
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu § 14 ust. 2 pkt. 5
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu § 16
k.p.k. art. 626 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
u.o.s.k. art. 17 § 1
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
ograniczoną w stopniu znacznym zdolność pokierowania swoim postępowaniem
Skład orzekający
Władysław Kizyk
przewodniczący
Mirosława Wołosz
ławnik
Dorota Mostowiec
ławnik
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Kwalifikacja prawna i wymiar kary za zbieg przestępstw, w tym rozboju, uszkodzenia ciała i groźby karalnej. Zastosowanie art. 31 § 2 k.k."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych interpretacji prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy poważnych przestępstw z użyciem przemocy, w tym noża, co zawsze budzi zainteresowanie. Kwestia ograniczonej poczytalności dodaje jej pewnej złożoności.
“Surowy wyrok za brutalny napad: 3 lata więzienia za rozbój, ciosy nożem i groźby karalne.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 100/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 06 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Elblągu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Władysław Kizyk Ławnicy Mirosława Wołosz Dorota Mostowiec Protokolant: sekr. sąd. Małgorzata Lewandowska przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Elblągu Beaty Iskrzyńskiej po rozpoznaniu w dniach: 05.12.2013 r., 20.12.2013 r., 21.01.2014 r., 25.02.2014 r., 25.03.2014 r., 14.04.2014 r., 20.05.2014 r., 06.06.2014 r. sprawy T. B. s. A. i W. z domu S. , ur. (...) w E. oskarżonego o to, że: I. w kwietniu 2009 roku w E. działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali dokonać rozboju na osobie P. K. w ten sposób, że po uprzednim użyciu wobec pokrzywdzonego przemocy polegającej na chwyceniu go i rzuceniu nim o sklepową szybę w wyniku czego uległa ona rozbiciu, usiłowali zabrać mu w celu przywłaszczenia nieustaloną kwotę pieniędzy, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę wydania pieniędzy przez pokrzywdzonego i stawiany przez niego opór, to jest o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. II. w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. dokonał rozboju na osobie małoletniego K. K. w ten sposób, że używając przemocy fizycznej polegającej na chwyceniu pokrzywdzonego od tyłu za szyję oraz przyduszeniu go i grożeniu uszkodzeniem ciała dokonał na jego szkodę zaboru pieniędzy w kwocie 5 zł, to jest o przestępstwo z art. 280 § 1 k.k. III. w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. trzykrotnie zadał P. K. uderzenia nożem - dwukrotnie w lewe ramię i jeden raz w klatkę piersiową, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci rany kłutej klatki piersiowej w okolicy podłopatkowej po stronie lewej z uszkodzeniem opłucnej ściennej i następową odmą opłucnową lewostronną oraz odmą podskórną tej okolicy, co wymagało zabiegu drenażu jamy opłucnowej lewej oraz dwóch ran kłutych ramienia lewego na powierzchni przednio - przyśrodkowej wymagających zaopatrzenia chirurgicznego, które to obrażenia spowodowały rozstrój jego zdrowia i naruszenie prawidłowej czynności oddechowej klatki piersiowej na okres przekraczający 7 dni, to jest około 3-4 tygodnie, to jest o przestępstwo z art. 157 § 1 k.k. , IV. w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. groził P. K. pozbawieniem życia, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę spełnienia, przy czym miał w stosunku do czynu ograniczoną w stopniu znacznym zdolność pokierowania swoim postępowaniem, to jest o przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. orzeka: I. oskarżonego T. B. uznaje za winnego tego, że w kwietniu 2009 roku w E. usiłował dokonać rozboju na osobie P. K. w ten sposób, że po uprzednim użyciu wobec pokrzywdzonego przemocy polegającej na chwyceniu go i rzuceniu nim o sklepową szybę w wyniku czego uległa ona rozbiciu, usiłował zabrać mu w celu przywłaszczenia nieustaloną kwotę pieniędzy, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę wydania pieniędzy przez pokrzywdzonego i stawiany przez niego opór, które kwalifikuje z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. i za to na mocy art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. wymierza karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności ; II. oskarżonego T. B. uznaje za winnego tego, że w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. dokonał rozboju na osobie małoletniego K. K. w ten sposób, że używając przemocy fizycznej polegającej na chwyceniu pokrzywdzonego od tyłu za szyję i grożeniu uszkodzeniem ciała dokonał na jego szkodę zaboru pieniędzy w kwocie 5 zł, które kwalifikuje z art. 280 § 1 k.k. i za to na mocy art. 280 § 1 k.k. wymierza karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności ; III. oskarżonego T. B. uznaje za winnego tego, że w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności stosował przemoc wobec P. K. w ten sposób, iż trzykrotnie zadał pokrzywdzonemu uderzenia nożem - dwukrotnie w lewe ramię i jeden raz w klatkę piersiową, w wyniku czego P. K. doznał obrażeń ciała w postaci rany kłutej klatki piersiowej w okolicy podłopatkowej po stronie lewej z uszkodzeniem opłucnej ściennej i następową odmą opłucnową lewostronną oraz odmą podskórną tej okolicy, co wymagało zabiegu drenażu jamy opłucnowej lewej oraz dwóch ran kłutych ramienia lewego na powierzchni przednio - przyśrodkowej wymagających zaopatrzenia chirurgicznego, które to obrażenia spowodowały rozstrój jego zdrowia i naruszenie prawidłowej czynności oddechowej klatki piersiowej na okres przekraczający 7 dni, to jest około 3-4 tygodnie, który kwalifikuje z art. 157 § 1 k.k. w zb. z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i skazując za to na mocy art. 157 § 1 k.k. w zb. z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. wymierza na mocy art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności ; IV. oskarżonego T. B. uznaje za winnego tego, że w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. groził P. K. pozbawieniem życia, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę spełnienia, przy czym miał w stosunku do czynu ograniczoną w stopniu znacznym zdolność pokierowania swoim postępowaniem, które kwalifikuje z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. i za to na mocy art. 190 § 1 k.k. wymierza karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; V. na mocy art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. oskarżonemu T. B. łączy orzeczone w punktach I, II, III, IV jednostkowe kary pozbawienia wolności i orzeka karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności ; VI. na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności oskarżonemu T. B. zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 28.01.2013r. do dnia 06.06.2014r.; VII. na mocy art. 230 § 1 k.p.k. niezwłocznie zwrócić zatrzymane dowody rzeczowe: - oskarżonemu T. B. opisane w księdze dowodów rzeczowych Sądu Okręgowego w Elblągu nr (...) pod poz. (...) oraz (...) - świadkowi P. D. opisane w księdze dowodów rzeczowych Sądu Okręgowego w Elblągu nr (...) pod poz. (...) ; VIII. na podstawie art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 z późn. zm.) w zw. z § 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt. 5 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) zasądza od Skarbu Państwa: - na rzecz adw. M. W. kwotę 2140,20 zł w tym podatek VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu T. B. ; - na rzecz adw. S. A. kwotę 1771,20 zł wraz z podatkiem VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pokrzywdzonemu P. K. z urzędu; IX. na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) oskarżonego T. B. zwalnia od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI