II K 100/13

Sąd Okręgowy w ElbląguElbląg2014-06-06
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu, przestępstwa przeciwko mieniuNiskaokręgowy
rozbójusiłowanie rozbojuuszkodzenie ciałagroźby karalneprzemocnóżkara łącznatymczasowe aresztowanie

Sąd Okręgowy w Elblągu skazał T.B. za usiłowanie rozboju, rozbój na małoletnim, spowodowanie obrażeń ciała nożem oraz groźby karalne, orzekając karę łączną 3 lat pozbawienia wolności.

Oskarżony T.B. został uznany winnym popełnienia czterech przestępstw: usiłowania rozboju na P.K. w 2009 roku, rozboju na małoletnim K.K. w 2013 roku, spowodowania obrażeń ciała P.K. nożem w celu wymuszenia wierzytelności oraz groźby karalnej wobec P.K. Sąd orzekł wobec oskarżonego karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres tymczasowego aresztowania.

Wyrok Sądu Okręgowego w Elblągu dotyczy sprawy oskarżonego T.B., któremu zarzucono popełnienie szeregu przestępstw. W pierwszej kolejności sąd uznał oskarżonego za winnego usiłowania dokonania rozboju na osobie P.K. w kwietniu 2009 roku, polegającego na użyciu przemocy i próbie zabrania pieniędzy, za co orzeczono karę 2 lat pozbawienia wolności. Następnie, sąd uznał T.B. za winnego rozboju na małoletnim K.K. w styczniu 2013 roku, gdzie użyto przemocy fizycznej i zabrano 5 zł, orzekając za to karę 2 lat pozbawienia wolności. Kolejny zarzut dotyczył spowodowania obrażeń ciała P.K. nożem (dwukrotnie w ramię i raz w klatkę piersiową) w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności, co skutkowało obrażeniami wymagającymi interwencji chirurgicznej i rozstrojem zdrowia na okres 3-4 tygodni. Za ten czyn, kwalifikowany z art. 157 § 1 k.k. w zb. z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., orzeczono karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Ostatni zarzut dotyczył groźby pozbawienia życia P.K. w styczniu 2013 roku, przy czym oskarżony miał znaczną ograniczoną zdolność pokierowania swoim postępowaniem. Za ten czyn orzeczono karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd połączył następnie wszystkie orzeczone kary jednostkowe w karę łączną 3 lat pozbawienia wolności. Na poczet tej kary zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 28 stycznia 2013 roku do 6 czerwca 2014 roku. Sąd nakazał również zwrot zatrzymanych dowodów rzeczowych oraz zasądził koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu adwokatom. Oskarżony został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Sąd orzeka kary jednostkowe za poszczególne czyny, a następnie łączy je w karę łączną, uwzględniając całokształt okoliczności popełnienia przestępstw oraz stopień społecznej szkodliwości.

Uzasadnienie

Sąd analizuje każdy czyn oddzielnie, przypisując mu odpowiednią kwalifikację prawną i wymierzając karę. Następnie, zgodnie z zasadami prawa karnego, łączy kary jednostkowe w jedną karę łączną, biorąc pod uwagę m.in. celowość i potrzebę izolacji społecznej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazujący

Strona wygrywająca

oskarżony T.B. (w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych)

Strony

NazwaTypRola
T. B.osoba_fizycznaoskarżony
P. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
K. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
Beata Iskrzyńskaosoba_fizycznaprokurator
M. W.osoba_fizycznaobrońca z urzędu
S. A.osoba_fizycznapełnomocnik pokrzywdzonego z urzędu
P. D.osoba_fizycznaświadek

Przepisy (19)

Główne

k.k. art. 13 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 280 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 14 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 157 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 191 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 190 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 31 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 230 § 1

Kodeks postępowania karnego

Prawo o adwokaturze art. 29

Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu § 2 ust. 3

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu § 14 ust. 2 pkt. 5

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu § 16

k.p.k. art. 626 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

u.o.s.k. art. 17 § 1

Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

ograniczoną w stopniu znacznym zdolność pokierowania swoim postępowaniem

Skład orzekający

Władysław Kizyk

przewodniczący

Mirosława Wołosz

ławnik

Dorota Mostowiec

ławnik

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Kwalifikacja prawna i wymiar kary za zbieg przestępstw, w tym rozboju, uszkodzenia ciała i groźby karalnej. Zastosowanie art. 31 § 2 k.k."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych interpretacji prawa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy poważnych przestępstw z użyciem przemocy, w tym noża, co zawsze budzi zainteresowanie. Kwestia ograniczonej poczytalności dodaje jej pewnej złożoności.

Surowy wyrok za brutalny napad: 3 lata więzienia za rozbój, ciosy nożem i groźby karalne.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 100/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 06 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Elblągu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Władysław Kizyk Ławnicy Mirosława Wołosz Dorota Mostowiec Protokolant: sekr. sąd. Małgorzata Lewandowska przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Elblągu Beaty Iskrzyńskiej po rozpoznaniu w dniach: 05.12.2013 r., 20.12.2013 r., 21.01.2014 r., 25.02.2014 r., 25.03.2014 r., 14.04.2014 r., 20.05.2014 r., 06.06.2014 r. sprawy T. B. s. A. i W. z domu S. , ur. (...) w E. oskarżonego o to, że: I. w kwietniu 2009 roku w E. działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali dokonać rozboju na osobie P. K. w ten sposób, że po uprzednim użyciu wobec pokrzywdzonego przemocy polegającej na chwyceniu go i rzuceniu nim o sklepową szybę w wyniku czego uległa ona rozbiciu, usiłowali zabrać mu w celu przywłaszczenia nieustaloną kwotę pieniędzy, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę wydania pieniędzy przez pokrzywdzonego i stawiany przez niego opór, to jest o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. II. w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. dokonał rozboju na osobie małoletniego K. K. w ten sposób, że używając przemocy fizycznej polegającej na chwyceniu pokrzywdzonego od tyłu za szyję oraz przyduszeniu go i grożeniu uszkodzeniem ciała dokonał na jego szkodę zaboru pieniędzy w kwocie 5 zł, to jest o przestępstwo z art. 280 § 1 k.k. III. w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. trzykrotnie zadał P. K. uderzenia nożem - dwukrotnie w lewe ramię i jeden raz w klatkę piersiową, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci rany kłutej klatki piersiowej w okolicy podłopatkowej po stronie lewej z uszkodzeniem opłucnej ściennej i następową odmą opłucnową lewostronną oraz odmą podskórną tej okolicy, co wymagało zabiegu drenażu jamy opłucnowej lewej oraz dwóch ran kłutych ramienia lewego na powierzchni przednio - przyśrodkowej wymagających zaopatrzenia chirurgicznego, które to obrażenia spowodowały rozstrój jego zdrowia i naruszenie prawidłowej czynności oddechowej klatki piersiowej na okres przekraczający 7 dni, to jest około 3-4 tygodnie, to jest o przestępstwo z art. 157 § 1 k.k. , IV. w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. groził P. K. pozbawieniem życia, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę spełnienia, przy czym miał w stosunku do czynu ograniczoną w stopniu znacznym zdolność pokierowania swoim postępowaniem, to jest o przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. orzeka: I. oskarżonego T. B. uznaje za winnego tego, że w kwietniu 2009 roku w E. usiłował dokonać rozboju na osobie P. K. w ten sposób, że po uprzednim użyciu wobec pokrzywdzonego przemocy polegającej na chwyceniu go i rzuceniu nim o sklepową szybę w wyniku czego uległa ona rozbiciu, usiłował zabrać mu w celu przywłaszczenia nieustaloną kwotę pieniędzy, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę wydania pieniędzy przez pokrzywdzonego i stawiany przez niego opór, które kwalifikuje z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. i za to na mocy art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. wymierza karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności ; II. oskarżonego T. B. uznaje za winnego tego, że w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. dokonał rozboju na osobie małoletniego K. K. w ten sposób, że używając przemocy fizycznej polegającej na chwyceniu pokrzywdzonego od tyłu za szyję i grożeniu uszkodzeniem ciała dokonał na jego szkodę zaboru pieniędzy w kwocie 5 zł, które kwalifikuje z art. 280 § 1 k.k. i za to na mocy art. 280 § 1 k.k. wymierza karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności ; III. oskarżonego T. B. uznaje za winnego tego, że w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności stosował przemoc wobec P. K. w ten sposób, iż trzykrotnie zadał pokrzywdzonemu uderzenia nożem - dwukrotnie w lewe ramię i jeden raz w klatkę piersiową, w wyniku czego P. K. doznał obrażeń ciała w postaci rany kłutej klatki piersiowej w okolicy podłopatkowej po stronie lewej z uszkodzeniem opłucnej ściennej i następową odmą opłucnową lewostronną oraz odmą podskórną tej okolicy, co wymagało zabiegu drenażu jamy opłucnowej lewej oraz dwóch ran kłutych ramienia lewego na powierzchni przednio - przyśrodkowej wymagających zaopatrzenia chirurgicznego, które to obrażenia spowodowały rozstrój jego zdrowia i naruszenie prawidłowej czynności oddechowej klatki piersiowej na okres przekraczający 7 dni, to jest około 3-4 tygodnie, który kwalifikuje z art. 157 § 1 k.k. w zb. z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i skazując za to na mocy art. 157 § 1 k.k. w zb. z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. wymierza na mocy art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności ; IV. oskarżonego T. B. uznaje za winnego tego, że w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. groził P. K. pozbawieniem życia, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę spełnienia, przy czym miał w stosunku do czynu ograniczoną w stopniu znacznym zdolność pokierowania swoim postępowaniem, które kwalifikuje z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. i za to na mocy art. 190 § 1 k.k. wymierza karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; V. na mocy art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. oskarżonemu T. B. łączy orzeczone w punktach I, II, III, IV jednostkowe kary pozbawienia wolności i orzeka karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności ; VI. na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności oskarżonemu T. B. zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 28.01.2013r. do dnia 06.06.2014r.; VII. na mocy art. 230 § 1 k.p.k. niezwłocznie zwrócić zatrzymane dowody rzeczowe: - oskarżonemu T. B. opisane w księdze dowodów rzeczowych Sądu Okręgowego w Elblągu nr (...) pod poz. (...) oraz (...) - świadkowi P. D. opisane w księdze dowodów rzeczowych Sądu Okręgowego w Elblągu nr (...) pod poz. (...) ; VIII. na podstawie art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 z późn. zm.) w zw. z § 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt. 5 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) zasądza od Skarbu Państwa: - na rzecz adw. M. W. kwotę 2140,20 zł w tym podatek VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu T. B. ; - na rzecz adw. S. A. kwotę 1771,20 zł wraz z podatkiem VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pokrzywdzonemu P. K. z urzędu; IX. na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) oskarżonego T. B. zwalnia od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI