II GZ 94/08

II GZ 94/08 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2008-05-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-04-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Korycińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 541/06 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2006-03-30
Skarżony organ
Minister Transportu
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 175 § 1, art. 175 § 3 pkt 1 i art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 2 marca 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 541/06 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej R.R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 30 marca 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 541/06 odrzucającego skargę R.R. na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2005 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji przewozowej na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną R.R. od postanowienia tego Sądu z dnia 30 marca 2006 r. odrzucającego skargę R.R. na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2005 r. w przedmiocie cofnięcia licencji przewozowej na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy. Jednocześnie Sąd zwrócił skarżącemu kwotę 100 złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Uzasadniając zaskarżone postanowienie Sąd I instancji stwierdził, że powodem odrzucenia skargi kasacyjnej R.R. było jej sporządzenie przez doradcę podatkowego, podczas gdy skargę kasacyjną w niniejszej sprawie powinien był sporządzić adwokat lub radca prawny.
W zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego sporządzonym przez radcę prawnego R.R. domagał się uchylenia powyższego postanowienia i przekazania sprawy WSA w W. do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu podniósł, że zlecił doradcy podatkowemu prowadzenie spraw urzędowych związanych z wykonywanym przez niego międzynarodowym zarobkowym przewozem drogowym rzeczy. Podkreślił, że działał w zaufaniu do posiadanych przez tego doradcę podatkowego kompetencji do sporządzenia skargi kasacyjnej w sprawie, której przedmiotem jest cofnięcie licencji przewozowej. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia dowiedział się natomiast, że działał pod wpływem błędu, który obecnie naprawia, składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, wraz z tą skargą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji przedstawiając motywy podjętego rozstrzygnięcia trafnie wskazał na treść i konsekwencje wynikające z naruszenia art. 175 p.p.s.a. W myśl § 1 tego przepisu skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Zgodnie zaś z § 3 pkt 1) tego przepisu, skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych.
Sporządzona przez doradcę podatkowego skarga kasacyjna wniesiona w sprawie, która nie dotyczy obowiązków podatkowych, została więc prawidłowo odrzucona jako niedopuszczalna, z powodu niesporządzenia jej, wbrew wyraźnemu wymogowi z art. 175 § 1 p.p.s.a., przez adwokata lub radcę prawnego, o czym skarżący został pouczony przy doręczeniu mu postanowienia o odrzuceniu skargi (punkt 2 pouczenia, k. 13 akt sądowych).
Mając na uwadze treść przepisu art. 175 p.p.s.a. oraz prawidłowe pouczenie skarżącego o wynikającym z niego obowiązku, nie można uznać za usprawiedliwiającą naruszenie tego przepisu, a podnoszoną w zażaleniu okoliczność, że skarżący działał w zaufaniu do posiadanych przez doradcę podatkowego kompetencji do sporządzenia skargi kasacyjnej w sprawie, której przedmiotem jest cofnięcie licencji przewozowej. Okoliczność ta nie zmienia zatem osądu o prawidłowości zaskarżonego postanowienia.
Z akt sprawy wynika bowiem, że WSA w W. po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustanowił na rzecz R.R. pełnomocnika z urzędu - radcę prawnego. Nastąpiło to natomiast dopiero po wydaniu zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Niezrozumiała jest więc decyzja skarżącego, który na ówczesnym etapie postępowania, to jest po doręczeniu mu postanowienia o odrzuceniu skargi, nie zwrócił się do Sądu I instancji z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Skarżący był przecież o takiej możliwości pouczony przy doręczeniu postanowienia o odrzuceniu skargi (pkt 3 i 4 pouczenia, k. 13 akt sądowych).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowe pouczenie w zakresie obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej w tej sprawie przez adwokata lub radcę prawnego potwierdza, że Sąd I instancji nie dopuścił się naruszenia przepisów art. 178 w związku z art. 175 p.p.s.a., stanowiących podstawę wydania zaskarżonego postanowienia.
Skoro postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu skargi kasacyjnej R.R. zostało wydane w sytuacji nie zastosowania się skarżącego do wymogu, o którym mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a., to brak jest podstaw do skutecznego zakwestionowania zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wymaga przy tym podkreślenia, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając wniesione w niniejszej sprawie zażalenie nie może odnieść się do podnoszonych w toku postępowania okoliczności i przyczyn wniesienia skargi do Sądu I instancji z uchybieniem terminu, jak również licznych wniosków skarżącego oraz innych niż zaskarżone postanowienie rozstrzygnięć wydanych w toku postępowania w tej sprawie.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.