II GZ 93/24

II GZ 93/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-03-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Skoczylas /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6062 Ruch i likwidacja zakładu górniczego
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Sygn. powiązane
III SA/Łd 484/23 - Wyrok WSA w Łodzi z 2023-10-03
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 77 § 1, art. 177 § 1, art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 grudnia 2023 r. sygn. akt III SA/Łd 484/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 15 maja 2023 r. nr SKO.4176.1.2023 w przedmiocie uzgodnienia obowiązku dotyczącego ochrony środowiska i likwidacji zakładu górniczego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 19 grudnia 2023 r., sygn. akt III SA/Łd 484/23, odrzucił skargę kasacyjną M. G. od wyroku tego sądu z dnia 3 października 2023 r. oddalającego jego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 15 maja 2023 r. w przedmiocie uzgodnienia obowiązku dotyczącego ochrony środowiska i likwidacji zakładu górniczego.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że odpis wyroku WSA z dnia 3 października 2023 r., sygn. akt III SA/Łd 484/23 wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 listopada 2023 r. W dniu 8 grudnia 2023 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Odrzucając skargę kasacyjną Sąd I instancji stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, iż korespondencja zawierająca odpis wydanego w sprawie wyroku WSA została prawidłowo doręczona na adres pełnomocnika skarżącego w dniu 2 listopada 2023 r. Ustawowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, obliczony zgodnie z regułą przewidzianą w art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), zakończył się zatem w dniu 4 grudnia 2023 r. (poniedziałek). Skarga kasacyjna złożona w dniu 8 grudnia 2023 r. została więc wniesiona z uchybieniem terminu przewidzianego do jej wniesienia.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego zaskarżył orzeczenie w całości i wniósł o jego uchylenie i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jako wniesionej w terminie.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.:
- art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez jego wadliwe zastosowanie skutkujące odrzuceniem skargi kasacyjnej jako wniesionej po terminie wynikającym z art. 177 § 1 p.p.s.a. podczas, gdy ze stanu faktycznego sprawy oraz wydruków śledzenia przesyłek jednoznacznie wynika, iż powyższy środek zaskarżenia został wniesiony w terminie.
W uzasadnienie zażalenia podniesiono, że zgodnie z informacją widniejącą na stronie poczty polskiej dot. śledzenia przesyłek, odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony dnia 8 listopada 2023 r., a zatem zgodnie z przepisami, termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął dnia 8 grudnia 2023 r. Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została nadana dnia 8 grudnia 2023 r., jak wynika z potwierdzenia nadania, a zatem w terminie przewidzianym do złożenia tego środka zaskarżenia, który wynosi 30 dni.
Wraz z zażaleniem nadesłano dowody na poparcie przedstawionych twierdzeń, tj.: potwierdzenie nadania przesyłki poleconej w dniu 8 grudnia 2023 r., wydruki ze strony www.poczta-polska.pl dotyczące śledzenia przesyłek.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu /.../. Jak wynika z ugruntowanej linii orzeczniczej, jeżeli stronie skarżącej został doręczony odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem, to od tego momentu, zgodnie z treścią wskazanego przepisu, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt II OZ 625/11, postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2008 r., sygn. akt I OZ 555/08, postanowienie NSA z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 328/11, postanowienie z dnia 26 stycznia 2010 r., sygn. akt II GZ 213/09). W takiej sytuacji, aby skarga kasacyjna została rozpoznana, konieczne jest złożenie jej z zachowaniem terminu przewidzianego w ustawie.
W rozpoznawanej sprawie istotne znaczenie ma zatem aspekt czasowy zaistniałych zdarzeń, rodzących określone skutki prawne. By jednak stwierdzić wniesienie skargi kasacyjnej z zachowaniem ustawowego terminu lub z jego przekroczeniem, należy rozważyć argumenty pełnomocnika skarżącego, podniesione w zakresie daty doręczenia przesyłki sądowej zawierającej wyrok WSA wraz z uzasadnieniem.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że argumentacja strony skarżącej zawarta w uzasadnieniu zażalenia nie mogła spowodować uchylenia zaskarżonego postanowienia WSA. Stosownie do przepisu art. 77 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., odbierający pismo potwierdza odbiór i jego datę własnoręcznym podpisem. Określenie daty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru jest istotne z tego względu, że od daty doręczenia należy zacząć liczyć bieg terminów do wniesienia środków odwoławczych. Ratio legis tego przepisu prowadzi do stwierdzenia, że data i podpis odbiorcy na zwrotnym potwierdzeniu odbioru służą możliwości identyfikacji odbiorcy i daty, w jakiej pismo zostało odebrane. W postępowaniu sądowym istotne jest więc określenie w jakiej dacie pismo zostało rzeczywiście odebrane i czy zostało odebrane przez uprawnioną osobę.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest podstaw do uznania, że doręczenie wyroku WSA wraz z uzasadnieniem nastąpiło w innej dacie niż wskazał to Sąd I instancji, a zatem, że do doręczenia przesyłki sądowej doszło w dniu 8 listopada 2023 r. – jak twierdzi pełnomocnik skarżącego, a nie w dniu 2 listopada 2023 r. W aktach sprawy na karcie 47 znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru, z którego wynika, że przesyłka sądowa zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem została odebrana w siedzibie Kancelarii Adwokackiej pełnomocnika skarżącego – na potwierdzeniu odbioru wskazano doręczenie upoważnionemu pracownikowi, który potwierdził odbiór przesyłki odręcznym podpisem wraz ze wskazaniem daty odbioru, tj. właśnie 2 listopada 2023 r. Stwierdzić należy, że osoba, która w siedzibie kancelarii pełnomocnika profesjonalnego, na adres której doręczana jest cała korespondencja sądowa, dokonuje faktycznego odbioru przesyłki od doręczyciela i potwierdza to swoim podpisem wraz ze wskazaniem daty odbioru, jest uznawana za uprawnioną do odbioru korespondencji, tym bardziej, że wcześniejsze przesyłki sądowe również były odbierane przez tę samą osobę i doręczenia takie skutkowały stosownymi i terminowymi reakcjami pełnomocnika. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego nie przedstawił dowodów, które pozwoliłyby uznać, że odbiór korespondencji sądowej w siedzibie jego Kancelarii nastąpił w innej dacie niż data wynikająca ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki. Za taki dowód nie może być bowiem uznany wydruk dotyczący śledzenia przesyłek załączony do zażalenia.
Dane ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korzystają z domniemania prawdziwości informacji tam zawartych bowiem samo zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym. Jest to domniemanie, które można obalić wskazując okoliczności zaprzeczające zamieszczonym tam faktom, jednak w niniejszej sprawie nadesłany wraz z zażaleniem tracking – Śledzenie przesyłek pobrany ze strony internetowej Poczty Polskiej w żaden sposób nie podważa ustalonej przez Sąd I instancji na podstawie akt daty doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta akt sądowych nr 47). Do zażalenia dołączono bowiem śledzenie przesyłki nr [...], którą to przesyłką nadano skargę kasacyjną do Sądu I instancji (vide: koperta z datą nadania skargi kasacyjnej – karta akt sądowych nr 50) i której data nadania nie jest w rozpoznawanej sprawie sporna. Załączony wydruk śledzenia przesyłek nie dotyczy zatem przesyłki sądowej o nr [...], którą na adres Kancelarii pełnomocnika skarżącego nadano wyrok WSA wraz z uzasadnieniem. Nadesłany wraz z zażaleniem tracking śledzenia przesyłki nie dowodzi zatem twierdzeń pełnomocnika skarżącego o doręczeniu mu wyroku WSA wraz z uzasadnieniem w dniu 8 grudnia 2023 r. W konsekwencji powyższego Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że datą doręczenia przesyłki sądowej była data wynikająca ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, tj. 2 listopada 2023 r.
Reasumując stwierdzić należy, że Sąd I instancji prawidłowo uznał, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej został naruszony. Z uwagi na fakt, iż wyrok wraz z uzasadnieniem został pełnomocnikowi skarżącego doręczony w dniu 2 listopada 2023 r., należy uznać, że trzydziestodniowy termin do wniesienia środka zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej upłynął w poniedziałek 4 grudnia 2023 r. Jako że skarga kasacyjna została złożona w polskiej placówce pocztowej w dniu 8 grudnia 2023 r., która to data wynika z daty stempla pocztowego zamieszczonego na kopercie, w której nadano przesyłkę zawierającą tę skargę kasacyjną (vide: karta akt sądowy nr 50), należało uznać ją za spóźnioną i odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że argumentacja strony skarżącej zawarta w zażaleniu na postanowienie WSA odrzucające skargę kasacyjną nie mogła spowodować uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.