II GZ 9/07

II GZ 9/07 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2007-01-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-08
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Robotowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6172 Notariusze i aplikanci notarialni
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 1400/06 - Wyrok WSA w Warszawie z 2007-04-25
II GZ 156/06 - Postanowienie NSA z 2006-12-01
Skarżony organ
Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 1400/06 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Ś. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska notariusza postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1400/06 odmówił wstrzymania wykonania decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 czerwca 2006 r., nr DO IV 634/12/06 odwołującej M. Ś. ze stanowiska notariusza z dniem 13 sierpnia 2006 r.
W uzasadnieniu Sąd podał, iż skarżąca nie wykazała w swym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, iż zachodzą przesłanki uzasadniające niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania powyższej decyzji, nie uzasadniła, na czym miałaby polegać podstawa dla zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej: p.p.s.a.
Maria Świecka zaskarżyła w całości powyższe postanowienie zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 61 § 3 w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a., przez ich niezastosowanie w sytuacji, gdy zachodziły ku temu przesłanki. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu Warszawie do ponownego rozpoznania, ewentualnie zmianę zaskarżonego postanowienia przez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, iż zamknięcie kancelarii notarialnej jest procesem złożonym, związanym z koniecznością zakończenia funkcjonowania biura, w którym skarżąca zatrudniała dwóch pracowników oraz dokonania rozliczeń dotyczących podatku i składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Zaznaczyła również, iż czasowe zamknięcie kancelarii notarialnej spowodować może trwałą utratę klientów, którzy z uwagi na niemożność skorzystania z usług skarżącej, skorzystają z usług innych notariuszy. Skarżąca podniosła również, iż niemożność świadczenia usług notarialnych wiąże się niewątpliwie z utratą dochodów z tego tytułu, co w jej przypadku jest o tyle istotne, iż już wcześniej wskazywała na trudną sytuację życiową i materialną rodziny.
Postanowieniem z dnia 29 września 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając w trybie samokontroli (art. 195 § 2 p.p.s.a.), uchylił postanowienie z dnia 29 sierpnia 2006 r. oraz wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
Orzekając na skutek zażalenia Ministra Sprawiedliwości na powyższe postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 grudnia 2006 r., sygn. akt II GZ 156/06 uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zachodziła podstawa do uchylenia postanowienia Sądu I instancji z dnia 29 sierpnia 2006 r. w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a. Sąd nie rozważył zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny rozpatruje obecnie zażalenie skarżącej z dnia 14 września 2006 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2006 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego odmowa wstrzymania wykonania decyzji Ministra Sprawiedliwości była zasadna. Skarżąca nie wykazała w swym
wniosku, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji o odwołaniu ze stanowiska notariusza.
Odwołanie notariusza pociąga za sobą niewątpliwie konieczność zaprzestania prowadzenia kancelarii i jej zlikwidowanie. Są to z pewnością skutki wynikające z wykonania decyzji o odwołaniu notariusza. Nie są to jednak skutki w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. Nawet w przypadku uwzględnienia skargi nie można przyjąć, że nieuzyskiwanie dochodu w określonym czasie w związku zaprzestaniem prowadzenia działalności jest znaczną szkodą w rozumieniu art. 61 p.p.s.a., natomiast w ogóle nie można mówić o trudnych do odwrócenia skutków, gdyż do takich skutków nie należy zaprzestanie, a następnie podjęcie określonej działalności.
Z powyższych względów zażalenie jako niezasadne, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., podlega oddaleniu.