II GZ 87/26

II GZ 87/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-02-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Gabriela Jyż /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 2856/25 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-11-07
Skarżony organ
Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2856/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 czerwca 2025 r. nr DZP-II.603.64.2021 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażaleń na zarządzenia Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej do prowadzenia egzaminu adwokackiego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 7 listopada 2025 r. odrzucił skargę R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 czerwca 2025 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażaleń na zarządzenia Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej do prowadzenia egzaminu adwokackiego.
Sąd pierwszej instancji wskazał w uzasadnieniu, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 września 2025 r., Skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie numeru PESEL w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
WSA wskazał również, że przesyłka zawierająca powyższe wezwania powróciła do Sądu pierwszej instancji z adnotacją "Zwrot- nie podjęto w terminie" i została uznana za doręczoną w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") w dniu 3 października 2025 r.
Odrzucając skargę Sąd pierwszej instancji stwierdził, że Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie nr PESEL, oraz do uiszczenia wpisu od skargi wraz z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwań w wyznaczonym terminie w postaci odrzucenia skargi.
WSA instancji wskazał również, że wezwania zostały uznane za doręczone Skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 3 października 2025 r., co oznacza, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu upłynął w dniu 10 października 2025 r. Strona nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL oraz nie uiściła wpisu sądowego od skargi ww. terminie.
W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.
Skarżący nie zgadzając z postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył zażalenie, w którym wniósł o jego uchylenie w całości jako bezprawnego na szkodę skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosowanie do normy prawnej z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, § 3 i § 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Ponadto, stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów formalnych stosownie do postanowień art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. jest podanie w pierwszym piśmie procesowym numeru PESEL osoby wnoszącej pismo. W przypadku stwierdzenia braków formalnych pisma uniemożliwiających nadanie mu prawidłowego biegu, przewodniczący w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Należy wyjaśnić, że odmienny skutek został przewidziany w przypadku nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w sytuacji takiej sąd odrzuca wniesioną skargę.
Z kolei sposób doręczania pism sądowych w razie niemożności doręczenia pisma do rąk własnych lub innych upoważnionych osób został uregulowany w art. 73 p.p.s.a. Przepis § 1 tego artykułu stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie natomiast z art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Natomiast w myśl art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. In fine, § 4 tego przepisu stanowi, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Powyższe przepisy określają warunki, które muszą zostać spełnione, aby sąd mógł przyjąć fikcję doręczenia, tj. stwierdzić, że na mocy ustawy pismo nieodebrane przez stronę traktuje się jako prawidłowo doręczone.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie doszło do skutecznej fikcji doręczenia, bowiem ze znajdującej się w aktach sprawy niepodjętej i zwróconej do Sądu przesyłki – w której znajdowały się wezwania do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego - wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana: dnia 19 września 2025 r. oraz 29 września 2025 r. Na prawidłowo wypełnionym przez listonosza zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajduje się zaś informacja, że awizo dotyczące przesyłki zostało zostawione w oddawczej skrzynce pocztowej. W konsekwencji należy uznać, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował fikcję doręczenia uznając na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a, że przesyłka zawierająca wezwania została doręczona w dniu 3 października 2025 r. z powodu niepodjęcia przesyłki z placówki pocztowej w terminie. Podkreślić w tym miejscu należy, że zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 1568 ze zm.) (zob. np. wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2016 r., sygn. II FSK 3421/14, postanowienie SN z dnia 22 marca 2019 r., sygn. I CZ 118/17, postanowienie NSA z dnia 5 czerwca 2019 r., sygn. II OZ 500/19, postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2024 r., sygn. I OZ 9/24 opubl. https://orzeczenia.nsa.gov.pl), przez co podlega ono domniemaniu prawdziwości.
Kwestionowana w zażaleniu skuteczność doręczenia nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy, z których wprost wynika, że oba wezwania zostały Skarżącemu prawidłowo doręczone przez WSA na adres podany w treści skargi (k. 2 akt sądowych), zaś w konsekwencji niepodjęcia przesyłki sądowej z placówki pocztowej w ustawowym terminie, nastąpił jej zwrot do akt sprawy ze skutkiem uznania za doręczoną (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
Wobec powyższego, należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji, prawidłowo wskazał, że siedmiodniowy termin na wykonanie obu zarządzeń minął 10 października 2025 r., a w związku z nieuzupełnieniem w tym terminie przez Skarżącego ani braku formalnego, ani braku fiskalnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.