II GZ 375/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania decyzji o karze pieniężnej za urządzanie gier hazardowych, uznając brak uzasadnienia wniosku przez skarżącego.
Skarżący M. O. złożył zażalenie na postanowienie WSA we Wrocławiu, które odmówiło wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora IAS nakładającej karę pieniężną za urządzanie gier hazardowych bez koncesji. WSA uznał, że skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie, nie przedstawiając okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. NSA podzielił to stanowisko, podkreślając, że ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy i wymaga przedstawienia konkretnych faktów, a nie ogólnych stwierdzeń o nieadekwatności kary.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie M. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, które odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Decyzja ta dotyczyła nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych na automatach bez wymaganej koncesji. Sąd I instancji odmówił wstrzymania wykonania, wskazując na brak uzasadnienia wniosku przez skarżącego i nieprzedstawienie przez niego okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W złożonym zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a., podnosząc, że nałożona kara pieniężna znacząco przekracza jego majątek i jest nieadekwatna do dochodów, a jego majątek został dodatkowo zabezpieczony przez Prokuraturę. Naczelny Sąd Administracyjny uznał jednak zażalenie za niezasadne. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., ciężar dowodu w zakresie wykazania przesłanek do wstrzymania wykonania spoczywa na wnioskodawcy i wymaga przedstawienia konkretnych zdarzeń i faktów. NSA stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił tych okoliczności, a jedynie ogólnie wskazał na nieadekwatność kary, co nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku. Sąd zaznaczył, że nieuwzględnienie wniosku nie wyklucza możliwości jego ponownego złożenia, jeśli pojawią się nowe okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie uprawdopodobnił przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji.
Uzasadnienie
Skarżący nie przedstawił konkretnych okoliczności faktycznych wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ograniczając się do ogólnych stwierdzeń o nieadekwatności kary i zabezpieczeniu majątku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 61 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do wstrzymania wykonania aktu lub czynności na wniosek skarżącego wymagane jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący nie wykazał konkretnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Ciężar dowodu w zakresie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Sąd nie ma obowiązku poszukiwania argumentów przemawiających za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania.
Odrzucone argumenty
Kara pieniężna jest nieadekwatna do możliwości finansowych skarżącego. Cały majątek skarżącego został zabezpieczony przez Prokuraturę.
Godne uwagi sformułowania
Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, okoliczności i faktów, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Brak jednocześnie podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu.
Skład orzekający
Wojciech Kręcisz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. w kontekście wniosków o wstrzymanie wykonania decyzji, zwłaszcza w sprawach dotyczących kar pieniężnych i hazardu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania. Nie rozstrzyga merytorycznie sprawy głównej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury wstrzymania wykonania decyzji, gdzie kluczowe jest prawidłowe uzasadnienie wniosku. Brak tu nietypowych faktów czy przełomowej wykładni.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII GZ 375/24 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2024-09-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-08-08 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Wojciech Kręcisz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne Hasła tematyczne Wstrzymanie wykonania aktu Sygn. powiązane II GSK 1444/25 - Postanowienie NSA z 2025-07-22 III SA/Wr 172/24 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2025-03-05 Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 61 § 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 12 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 172/24 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 20 marca 2024 r. nr 0201-IOA.4246.8.2024 w sprawie kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2024 r., sygn. III SA/Wr 172/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił M. O. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 20 marca 2024 r. nr 0201-IOA.4246.8.2024 w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, że skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie przytoczył żadnych okoliczności, które świadczyłyby o zasadności wniosku. Sąd I instancji uznał, że nie mógł przez to stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uwzględnienie w całości wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji zgłoszony w skardze. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że jego zdaniem zachodzą ustawowe przesłanki do uwzględnienia wniosku. Wskazał, że nałożona kara pieniężna znacząco przekracza jego majątek i jest nieadekwatna do uzyskiwanych przez niego dochodów z działalności gospodarczej. Skarżący podniósł także, że jego cały majątek został zabezpieczony przez Prokuraturę Okręgową w Jeleniej Górze. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji służy ochronie tymczasowej przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby wywołać decyzja ostateczna, zanim zostanie przeprowadzona sądowoadministracyjna kontrola jej legalności. Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, okoliczności i faktów, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 26 marca 2024 r., sygn. I GZ 321/24; 26 listopada 2007 r., sygn. II FZ 338/07; 10 maja 2011 r., sygn. II FZ 106/11; 28 września 2011 r., sygn. I FZ 219/11). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, ocena wniosku dokonana przez Sąd I instancji jest prawidłowa. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w celu wykazania zaktualizowania się przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. niezbędne jest podniesienie konkretnych okoliczności pozwalających ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak jednocześnie podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04, 9 września 2011 r., sygn. II OZ 751/11, 26 stycznia 2012 r., sygn. II FSK 2910/11). Sąd I instancji prawidłowo uznał, że złożony wniosek nie zawiera argumentów, które przemawiałyby za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak już wyżej wspomniano, wnioskodawca jest zobowiązany uprawdopodobnić, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji będzie skutkował niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie skarżący tego nie uprawdopodobnił, gdyż nie uzasadnił wniosku, co nie tworzy podstaw do jego merytorycznego rozpoznania. Skarżący wyjaśnił w zażaleniu, że nałożona kara przewyższa jego zdolności finansowe i jest nieadekwatna, natomiast nie uzasadnił, że okoliczności te świadczą o wystąpieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle przedstawionych argumentów, nie było podstaw aby zaskarżone postanowienie Sądu I instancji uznać za nieprawidłowe. Wyjaśnienia wymaga również, że nieuwzględnienie żądania strony o wstrzymanie wykonania w całości lub w części aktu lub czynności nie uniemożliwia złożenia ponownie takiego wniosku i udzielenia ochrony tymczasowej, o ile zaktualizują się przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. do wykazania których zobowiązany jest wnioskodawca. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI