I OZ 1047/09

I OZ 1047/09 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2009-11-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-11-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Borowiec /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne
Wyłączenie sędziego
Sygn. powiązane
I OZ 1046/09 - Postanowienie NSA z 2009-11-13
I OZ 282/09 - Postanowienie NSA z 2009-04-02
II SA/Wa 2069/07 - Wyrok WSA w Warszawie z 2008-05-27
I OZ 1045/09 - Postanowienie NSA z 2009-11-13
Skarżony organ
Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 18, art. 19
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Małgorzata Borowiec, , po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 2069/07 o oddaleniu wniosku J. C. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Eugeniusza Wasilewskiego w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek J. C. z dnia 7 czerwca 2009 r. w przedmiocie wyłączenia sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Eugeniusza Wasilewskiego od orzekania w sprawie II SA/Wa 2069/07 ze skargi J. C. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego.
W uzasadnieniu wydanego orzeczenia, Sąd pierwszej instancji wskazał, iż czynności sędziego podjęte zostały na podstawie i w granicach obowiązującego prawa, zmierzały do wyjaśnienia woli skarżącego. Z tego względu, zarzuty skarżącego mataczenia i fałszowania akt sprawy przez sędziego, wobec braku współdziałania J. C. z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, poprzez nieudzielenie odpowiedzi na wezwanie Sądu, są niezrozumiałe i bezpodstawne.
Wydając rozstrzygnięcie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie miał na uwadze treść art. 18, 19 i 20 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) oraz oświadczenie sędziego, że brak jest jakichkolwiek przesłanek, które przesądzają o wyłączeniu lub mogłyby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.
Pismem z dnia 7 września 2009 r., J. C. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uznając je za "fałszywe i fikcyjne", wnosząc o jego uchylenie i wskazując, że jest pozbawiony możliwości działania i dostępu do niezawisłego sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie może odnieść zamierzonego skutku.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, bowiem analiza akt niniejszej sprawy nie daje podstaw do wskazania przesłanek, które pozwalałyby na powzięcie wątpliwości, co do bezstronności w omawianym postępowaniu sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Eugeniusza Wasilewskiego. Przyczyny wyłączenia sędziego zostały określone wyczerpująco w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dotyczącym wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy, oraz art. 19 wskazanej ustaw, umożliwiającym stosowanie tej instytucji na żądanie sędziego lub strony. Wskazać należy, iż sąd postanawia o wyłączeniu sędziego na podstawie art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli stwierdzi możliwość istnienia wątpliwości co do jego bezstronności w sprawie, natomiast czynnik podważający obiektywizm sędziego stanowić może wyłącznie stosunek osobisty łączący sędziego ze stroną lub jej przedstawicielem, przy czym za taki uznać należy relację natury emocjonalnej lub gospodarczej, a także wynikającą z zależności służbowej. Uzasadniając zażalenie, skarżący nie przytoczył natomiast, poza jedynie hasłowym sformułowaniem zarzutów, jakichkolwiek okoliczność mogących służyć choćby uprawdopodobnieniu ich prawdziwości.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił istnienia żadnego ze wskazanych powyżej stosunków pomiędzy sędzią objętym wnioskiem a stroną, czy jej pełnomocnikiem, podczas gdy sędzia w złożonym oświadczeniu takim okolicznościom wyraźnie zaprzeczył, co słusznie odnotował Wojewódzki Sąd Administracyjny. Warto również podkreślić, iż wniosku o wyłącznie sędziego nie uzasadnia ewentualne prowadzenie przez niego postępowania w sposób niezgodny z literą prawa, jak również okoliczność, że sędzia reprezentuje pogląd prawny niekorzystny dla strony.
Dotychczasowy przebieg postępowania nie ujawnił, by wskazany przez żalącego sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, naruszył jakąkolwiek zasadę procesu administracyjnego, czy też w sposób ostry i subiektywny reagował na prezentowane przez żalącego stanowisko, co uzasadniałoby tezę o istnieniu choćby pozorów osobistego zaangażowania sędziego orzekającego w sprawie po którejś ze stron sporu.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie.