II OZ 978/25
Podsumowanie
Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na postanowienie WSA, które utrzymało w mocy zarządzenie referendarza o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy z powodu nieuzupełnienia braków formalnych.
Skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie, które utrzymało w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Powodem było nieuzupełnienie przez wnioskodawcę wymaganych dokumentów mimo wezwania. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że od postanowienia WSA wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. (rozpoznającego sprzeciw od zarządzenia referendarza) nie przysługują dalsze środki prawne, w tym zażalenie do NSA. W związku z tym, zażalenie zostało odrzucone.
Sprawa dotyczy zażalenia wniesionego przez K. P., R. P., D. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2025 r. (sygn. akt VII SPP/Wa 602/24). Postanowienie WSA utrzymało w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 27 listopada 2024 r., które pozostawiło bez rozpoznania wniosek D. K. o przyznanie prawa pomocy. Powodem było nieuzupełnienie przez wnioskodawcę braków formalnych wniosku, mimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, stwierdził, że zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. Sprzeciw od zarządzenia referendarza w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania jest rozpoznawany przez wojewódzki sąd administracyjny, który orzeka jako sąd II instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Od postanowienia WSA wydanego w tym trybie nie przysługują już środki prawne do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z tym, NSA orzekł o odrzuceniu zażalenia.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. nie przysługują dalsze środki prawne do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Uzasadnienie
Przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 260 p.p.s.a.) stanowią, że sprzeciw od zarządzenia referendarza jest rozpoznawany przez wojewódzki sąd administracyjny, który orzeka jako sąd II instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Od postanowień WSA wydanych w tym trybie nie przewidziano dalszych środków prawnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 258 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy.
p.p.s.a. art. 260
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza sądowego wymienionych w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a. jest rozpoznawany przez wojewódzki sąd administracyjny, który orzeka jako sąd II instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Od postanowień WSA wydanych w tych sprawach nie przysługują dalsze środki prawne do NSA.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Od postanowienia WSA wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. nie przysługują środki prawne do NSA.
Godne uwagi sformułowania
Od prawomocnego postanowienia utrzymującego w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy nie przysługuje zatem żaden środek odwoławczy.
Skład orzekający
Andrzej Jurkiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczących prawa pomocy i środków prawnych od orzeczeń referendarza i WSA."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z prawem pomocy i brakiem dalszych środków odwoławczych od postanowień WSA wydanych w tym trybie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy interpretacji przepisów o prawie pomocy, co czyni ją mało interesującą dla szerszej publiczności, ale istotną dla prawników procesowych.
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
II OZ 978/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-07-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-05-30 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Andrzej Jurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Hasła tematyczne Odrzucenie zażalenia Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Odrzucono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 178, 197, 258, 260 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P., R. P., D. K. i D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2025 r. sygn. akt VII SPP/Wa 602/24 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. P., D.K. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2025 r. sygn. akt VII SPP/Wa 602/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 27 listopada 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 602/24, pozostawiające bez rozpoznania wniosek D. K. o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd podzielił ustalenia referendarza sądowego, że D. K. wezwany do złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu, prawidłowo poinformowany o konsekwencjach niewykonania wezwania, tj. o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania, nie uzupełnił powyższego braku, co prawidłowo skutkowało pozostawieniem wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania. Pismem nazwanym skargą kasacyjną K. P., R. P., D. K. i D. K. zaskarżyli powyższe postanowienie. Pismo to Sąd pierwszej instancji potraktował jako zażalenie i przekazał do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., wniesienie sprzeciwu od zarządzeń lub postanowień referendarza sądowego, wymienionych w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a. (zarządzenia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, postanowienia o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy oraz o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, a także postanowienia o przyznaniu zawodowemu pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy), nie powoduje automatycznej utraty mocy takiego orzeczenia, ale stosownie do art. 260 § 2 p.p.s.a., wstrzymuje jego wykonalność. Sprzeciw jest rozpoznawany przez wojewódzki sąd administracyjny, który w takich przypadkach orzeka jako sąd II instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, co oznacza, że od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanych w tych sprawach nie przysługują już środki prawne do Naczelnego Sądu Administracyjnego (M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 260). Od prawomocnego postanowienia utrzymującego w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy nie przysługuje zatem żaden środek odwoławczy. Ani bowiem w art. 194 § 1 p.p.s.a., ani w żadnym innym przepisie tej ustawy, nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia bądź też sprzeciwu od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. W związku z powyższym przedmiotowe zażalenie podlegało odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę