II SA/Gl 137/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GliwicachGliwice2017-03-31
NSAtransportoweŚredniawsa
transport drogowykara pieniężnawstrzymanie wykonaniapostępowanie administracyjnesąd administracyjnyP.p.s.a.decyzja wykonalna

WSA w Gliwicach umorzył postępowanie w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o karze pieniężnej, gdyż skarga strony sprawiła, że decyzja stała się niewykonalna z mocy prawa.

Skarżący L. W. i A. W. wnieśli skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego utrzymującą w mocy karę pieniężną 8000 zł za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Skarżący złożył również wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Sąd uznał, że wniesienie skargi na decyzję o karze pieniężnej powoduje, iż decyzja ta staje się niewykonalna z mocy prawa, co czyni wniosek o jej wstrzymanie bezcelowym. W związku z tym, Sąd umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał sprawę ze skargi L. W. i A. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, która utrzymała w mocy decyzję o nałożeniu na skarżących kary pieniężnej w wysokości 8000,00 zł za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Skarżący wnieśli również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd, powołując się na art. 61 § 1 i § 3 P.p.s.a., przypomniał, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu, ale sąd może wstrzymać wykonanie na wniosek strony, gdy zachodzi niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże, zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy o transporcie drogowym, decyzja ostateczna nakładająca karę pieniężną staje się wykonalna po 30 dniach od doręczenia, jeśli nie wniesiono skargi. W przypadku wniesienia skargi, decyzja staje się wykonalna dopiero z chwilą odrzucenia skargi, cofnięcia skargi lub wydania prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. Ponieważ skarżący wniósł skargę, zaskarżona decyzja stała się niewykonalna z mocy samego prawa. Wobec tego, Sąd uznał wniosek o wstrzymanie wykonania za bezcelowy i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. umorzył postępowanie w przedmiocie tego wniosku.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek taki jest bezcelowy i podlega umorzeniu.

Uzasadnienie

Zgodnie z przepisami P.p.s.a. oraz ustawy o transporcie drogowym, wniesienie skargi na decyzję o karze pieniężnej sprawia, że decyzja ta staje się niewykonalna z mocy prawa do czasu rozstrzygnięcia skargi przez sąd. W związku z tym, wstrzymanie jej wykonania przez sąd jest zbędne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzono

Przepisy (6)

Główne

P.p.s.a. art. 161 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 61 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 61 § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 61 § 5

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.t.d. art. 92a § 1

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

u.t.d. art. 93 § 2

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniesienie skargi na decyzję o karze pieniężnej powoduje jej niewykonalność z mocy prawa, co czyni wniosek o wstrzymanie wykonania bezcelowym.

Godne uwagi sformułowania

decyzja taka staje się wykonalna z chwilą: odrzucenia skargi, cofnięcia skargi lub wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. Tym samym bezcelowe jest merytoryczne rozpatrywanie wniosku skarżącego przez Sąd.

Skład orzekający

Elżbieta Kaznowska

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów P.p.s.a. i ustawy o transporcie drogowym dotyczących skutków wniesienia skargi dla wykonalności decyzji administracyjnej oraz zasadności wniosku o jej wstrzymanie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy wniesienie skargi samo w sobie powoduje niewykonalność decyzji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy istotnej kwestii proceduralnej dla skarżących decyzje administracyjne, ale jej rozstrzygnięcie jest oparte na bezpośrednim zastosowaniu przepisów, bez głębszej analizy prawnej.

Dane finansowe

WPS: 8000 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Gl 137/17 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2017-03-31
Data wpływu
2017-02-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Elżbieta Kaznowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II GSK 4106/17 - Wyrok NSA z 2020-05-20
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 161 par. 1 pkt 3 w zw. z art. 61 par. 3 i par. 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. oraz A. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym w kwestii wniosku skarżącego L. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał
w mocy decyzję wymierzającą skarżącym karę pieniężną w wysokości 8000,00 zł za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W podstawie prawnej tej decyzji wskazano m. in. art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r.
o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego L. W. dotyczył decyzji wydanej m.in. w oparciu o regulację art. 92a ust. 1 ustawy
o transporcie drogowym. Tymczasem, zgodnie z treścią art. 93 ust. 2 ustawy
o transporcie drogowym, decyzja ostateczna, mocą której nałożona została kara pieniężna, o której mowa w art. 92a ust. 1 tej ustawy, staje się wykonalna
po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję
do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku jednak wniesienia skargi decyzja taka staje się wykonalna z chwilą: odrzucenia skargi, cofnięcia skargi lub wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi.
W związku z powyższym złożenie przez skarżącego L. W. skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, utrzymującą
w mocy decyzję organu I instancji o nałożeniu kary pieniężnej, oznacza, że decyzja ta nie podlega wykonaniu z mocy samego prawa. Tym samym bezcelowe jest merytoryczne rozpatrywanie wniosku skarżącego przez Sąd.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI