II GZ 76/07

II GZ 76/07 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2007-05-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-04-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marzenna Zielińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Koncesje
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 2226/06 - Wyrok WSA w Warszawie z 2007-11-15
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 185 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Komendanta Głównego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 2226/06 w zakresie wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji w sprawie ze skargi K. Ś. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 2 października 2006 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenie praw wynikających z licencji pracownika ochrony fizycznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. Ś. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 2 października 2006 r. nr [...]w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że skarżący uprawdopodobnił okoliczności z których wynika zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz wyrządzenia znacznej szkody.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył Komendant Główny Policji zaskarżając je w całości, wniósł o jego uchylenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu podkreślił, że skarżący mimo braku licencji może być nadal pracownikiem ochrony, wykonującym zadania nie objęte wymogiem posiadania licencji. Poza tym, skarżący jako osoba młoda i zdrowa fizycznie może podjąć inną pracę zawodową. Zdaniem Komendanta z tych względów nie można przyjąć, że wykonanie tej decyzji może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Podniósł ponadto, że zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 145, poz. 1221) w przypadku powzięcia wiadomości o wszczęciu postępowania karnego przeciwko pracownikowi ochrony o przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu, mieniu Komendant Wojewódzki Policji zawiesza prawa wynikające z licencji do czasu wydania prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie. Powyższe, zdaniem Komendanta, prowadzi do wniosku, że w ocenie ustawodawcy czasowe wstrzymanie możliwości wykonywania zawodu nie może spowodować trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia do czasu rozpoznania skargi służy zapobieżeniu wyrządzenia znacznej szkody lub skutków trudnych do odwrócenia, które mogłyby powstać, gdyby okazało się, że w wyniku uwzględnienia skargi zostanie wzruszone zaskarżone orzeczenie. Oceny w tym przedmiocie Sąd dokonuje na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Badając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu organu administracji publicznej należy wszechstronnie rozważyć wszelkie okoliczności, jakie mogą mieć znaczenie dla dokonania takiej oceny, mając na uwadze przede wszystkim fakt, iż celem instytucji wstrzymania wykonania aktu administracyjnego jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny.
W tej sprawie Sąd I instancji nie przeprowadził stosownej analizy w zakresie istnienia wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek mających przemawiać za wstrzymaniem wykonania decyzji, ograniczając się do ogólnikowego przytoczenia ich treści. W szczególności, Sąd nie rozważył, że zawieszenie licencji nie pozbawia skarżącego możliwości zarobkowania, co podnosi Komendant Główny Policji w zażaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny uznał więc, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien być przedmiotem ponownej analizy Sądu. Analiza ta powinna m.in. uwzględnić zarówno wspomniany wyżej fakt, że skarżący mimo braku licencji może być nadal pracownikiem ochrony, wykonującym zadania nieobjęte wymogiem posiadania licencji, jak i podnoszone przez skarżącego okoliczności związane z jego indywidualną sytuacją zawodową oraz rodzinną.
Na marginesie, nawiązując do wyrażonej w odpowiedzi na skargę sugestii związanej z obligatoryjnym charakterem art. 32 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o ochronie osób i mienia, należy zwrócić uwagę, że adresatem tego przepisu jest Komendant Wojewódzki Policji, którego obowiązkiem jest zawieszenie prawa wynikającego z licencji w przypadku powzięcia wiadomości o wszczęciu postępowania karnego przeciwko pracownikowi ochrony o przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu i mieniu, natomiast ów obligatoryjny charakter tego przepisu w żadnym razie nie rzutuje na uprawnienia sądu wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.