II GZ 746/25

II GZ 746/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-11-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-10-28
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Patrycja Joanna Suwaj /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 § 3 , art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 959/25 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 14 stycznia 2025 r., nr EA-b-78/25/1985/24 w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celu łowieckiego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 959/25 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. (dalej przywoływany jako: "Skarżący" "Strona") na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 14 stycznia 2025 r., nr EA-b-78/25/1985/24 w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celu łowieckiego.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Wraz
z wnioskiem nie zostały przedstawione żadne argumenty ani dowody na jego poparcie. W ocenie Sądu, Skarżący nie wykazał w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że na skutek wykonania decyzji zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do Odwrócenia skutków. Samo sformułowanie wniosku w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., bez powołania stosownych okoliczności i przedłożenia dokumentów uzasadniających przedmiotowy wniosek, nie jest wystarczające dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
2. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Skarżący, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie
art. 7 oraz 7b kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niedokładne oraz w niewystarczającym zakresie wyjaśnienia stanu faktycznego naruszając interes społeczny oraz słuszny interes obywateli poprzez nieużycie środków adekwatnych do charakteru okoliczności i stopnia złożoności sprawy.
art. 8. § 1 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez naruszenie zasady bezstronności oraz naruszenie zasady zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej
art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji poprzez wadliwe zastosowanie, a w konsekwencji błędne przyjęcie, iż skazanie prawomocnym wyrokiem karnym może stanowić samodzielną przesłankę do cofnięcia pozwolenia na broń. Organ I instancji powinien wykazać bezpośredni związek pomiędzy popełnionym przestępstwem, za które został skazany, a cechami charakteru i dotychczasowej niekaralności, które mogłyby stworzyć obawę użycia broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lup porządku publicznego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem podniesione w nim zarzuty i ich motywy, pomieszczone w uzasadnieniu, nie podważają prawidłowości oceny wniosku skarżącego, jakiej dokonał Sąd I instancji.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe zaś twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, a tym bardziej ich brak, nie może stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
4. Ponadto, analiza skargi, tak w zakresie zarzutów jak i jej uzasadnienia, nie zawiera jakichkolwiek motywów, które przy ocenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mogłyby zostać wzięte choćby pomocniczo pod rozwagę w aspekcie art. 61 § 3 p.p.s.a.
5. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji