II SA/Rz 331/08

II SA/Rz 331/08 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2008-08-28
Data wpływu
2008-05-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jolanta Ewa Wojtyna /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Przywrócenie terminu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 88
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. J. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi poprzez jej podpisanie w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2008r. znak: [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej ze środków pomocy społecznej - postanawia - odrzucić wniosek.
Uzasadnienie
S. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego
z dnia [...] lutego 2008r. znak: [...] uchylającą decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2008r. znak: [...] - która umarzała postępowanie o przyznanie pomocy finansowej ze środków pomocy społecznej – i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Z uwagi na fakt, iż skarga powyższa została przesłana faksem, wezwano wnoszącego ją do podpisania tej skargi bądź też nadesłania jej oryginału. Na wykonanie wezwania wskazano termin 7 dni, wskazując jednocześnie rygor
w postaci odrzucenia skargi, mający zastosowanie w razie nieuzupełnienia powyższego braku.
Odpowiadając w powyższym terminie na wezwanie, S. J. nadesłał do tut. Sądu przedmiotową skargę. Powyżej treści skargi widnieje własnoręczny podpis skarżącego, który Sąd uznał za zadośćuczynienie wymogowi podpisania skargi.
W dniu 21 sierpnia 2008r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik S. J. złożył
w tut. Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi poprzez jej podpisanie bądź złożenie jej oryginału.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W razie, gdy strona postępowania sądowoadministracyjnego podejmie w tym postępowaniu czynność, już po upływie przewidzianego do jej dokonania terminu, czynność ta jest bezskuteczna. Powyższe wynika z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.
Stosownie jednak do brzmienia art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Przesłanką merytorycznego rozpatrzenia wniosku, skutkującego jego uwzględnieniem bądź odmową uwzględnienia, jest dopuszczalność takiego wniosku. Zgodnie bowiem z art. 88 P.p.s.a. obowiązkiem sądu jest odrzucenie wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego.
Jednym z przypadków, kiedy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej jest niedopuszczalny jest sytuacja, gdy
w rzeczywistości czynność strony była dokonana z zachowaniem określonego ustawą terminu (tak np. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka –Medek w Komentarzu "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Zakamycze 2005r.). Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie. S. J. wezwany do uzupełnienia braku skargi przez jej podpisanie bądź nadesłanie jej oryginału, nadesłał bowiem egzemplarz skargi wraz z widniejącym przed jej treścią podpisem. Jak już wyżej wspomniano powyższy podpis uznano za spełnienie obowiązku podpisania skargi, który przewidziany jest w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.
W związku zatem z faktem, iż strona skarżąca wykonała wezwanie Sądu we wskazanym jej w tym celu terminie, brak jest podstaw do merytorycznego rozpatrywania wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi. Dlatego też odrzucono przedmiotowy wniosek, działając w tym zakresie na podstawie art. 88 P.p.s.a.