II GZ 636/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające skargę jako wniesioną po terminie, uznając zarzut wadliwego składu sądu za nieprzesłankę do merytorycznego rozpoznania kwestii terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę spółki na decyzję o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki, uznając ją za wniesioną po terminie. Skarżąca wniosła zażalenie, podnosząc zarzut wadliwego składu sądu (tzw. neo-KRS) oraz naruszenie przepisów o odrzuceniu skargi. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, stwierdzając, że termin do wniesienia skargi został przekroczony, a kwestia niezawisłości sędziego nie jest przesłanką do badania w kontekście odrzucenia skargi z powodu uchybienia terminu.
Sprawa dotyczy zażalenia A. Sp. p. A. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło skargę spółki na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. WSA odrzucił skargę, uznając ją za wniesioną po terminie, ponieważ decyzja została doręczona w trybie zastępczym w dniu 16 lipca 2024 r., a skarga została nadana dopiero 1 lutego 2025 r. Skarżąca wniosła zażalenie, zarzucając nieważność postępowania z powodu sprzecznego z prawem składu sądu (sędzia powołany z rekomendacji neo-KRS) oraz naruszenie przepisów proceduralnych poprzez odrzucenie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd podkreślił, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym i prekluzyjnym, a jego upływ skutkuje odrzuceniem skargi. NSA stwierdził, że skarżąca niewątpliwie uchybiła terminowi, a WSA miał obowiązek skargę odrzucić. Sąd odrzucił również argumentację dotyczącą wadliwego składu sądu, wskazując, że zakres art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. nie obejmuje badania spełnienia przez sędziego wymogów niezawisłości i bezstronności w kontekście powołania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, skarga wniesiona po upływie terminu podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Uzasadnienie
Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym i prekluzyjnym. Jego upływ skutkuje odrzuceniem skargi z urzędu. W przypadku doręczenia zastępczego, termin biegnie od dnia, w którym nastąpiło domniemane doręczenie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (9)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 53 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
p.p.s.a. art. 183 § § 2 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zażalenie może być wniesione m.in. z powodu nieważności postępowania.
Konstytucja RP art. 45 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo do sądu.
Konwencja art. 6 § ust. 1
Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności
Prawo do rzetelnego procesu sądowego.
KPP UE art. 47
Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej
Prawo do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu.
p.p.s.a. art. 5a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu, co uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Odrzucone argumenty
Zarzut wadliwego składu sądu (tzw. neo-KRS) jako podstawa do nierozpoznania skargi z powodu uchybienia terminu. Naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi, podczas gdy nie zaktualizowały się przesłanki do takiego działania.
Godne uwagi sformułowania
Wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd. Jest to również termin prekluzyjny w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę. Zakres normy wyrażonej w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. nie obejmuje badania spełnienia przez sędziego sądu administracyjnego wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowaniu po powołaniu.
Skład orzekający
Elżbieta Czarny-Drożdżejko
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie rygorystycznego podejścia sądów administracyjnych do terminów wnoszenia skarg, nawet w przypadku zarzutów dotyczących niezawisłości sędziowskiej. Podkreślenie odrębności procedury odrzucenia skargi z powodu uchybienia terminu od kwestii wadliwości składu sądu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji uchybienia terminu i zarzutów związanych z 'neo-KRS'. Może być mniej relewantne w sprawach, gdzie termin nie został przekroczony lub zarzuty dotyczące składu sądu są formułowane inaczej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego (terminy) oraz aktualnego tematu ustrojowego (kwestia niezależności sądownictwa i tzw. neo-KRS), co czyni ją interesującą dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i ustrojowym.
“Apteka przegrywa sprawę przez spóźnioną skargę. Czy zarzut 'neo-KRS' mógłby ją uratować?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII GZ 636/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-09-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-08-21 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Elżbieta Czarny-Drożdżejko /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane V SA/Wa 3028/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-05-15 II GZ 131/25 - Postanowienie NSA z 2025-03-27 Skarżony organ Inspektor Farmaceutyczny Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 § 1 pkt 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 17 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. p. A. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 3028/24 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu uiszczonego wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. Sp. p. A. w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] czerwca 2024 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 15 maja 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 3028/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. spółki partnerskiej aptekarzy w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z [...] czerwca 2024 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej i zasądził zwrot uiszczonego wpisu od skargi. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że A. spółka partnerska aptekarzy w W. (dalej: skarżąca) wniosła do tutejszego sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia tej skargi. Postanowieniem z 3 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Po rozpoznaniu zażalenia skarżącej, postanowieniem z 27 marca 2025 r. o sygn. akt II GZ 131/25, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uznając go za spóźniony. WSA ustalił, że zaskarżona decyzja została skierowana na adres pełnomocnika skarżącej i doręczona w trybie zastępczym z dniem 16 lipca 2024 r. Tym samym, termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 17 lipca 2024 r. i upłynął z dniem 15 sierpnia 2024 r. W konsekwencji, nadanie skargi w dniu 26 września 2024 r. nastąpiło już po upływie ustawowego terminu, zaś złożony wraz ze skargą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jako spóźniony, został odrzucony w/w postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: I. na podstawie art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Konwencja) i art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (KPP UE), nieważność postępowania ze względu na to, że skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa, w składzie orzekał sędzia WSA Konrad Łukaszewicz, który - zgodnie z informacjami publicznie dostępnymi - został powołany na urząd sędziego na wniosek nowej Krajowej Rady Sądownictwa (tzw. neo-KRS), która została ukształtowana w sposób sprzeczny z zasadami niezależności władzy sądowniczej, II. naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. polegające na odrzuceniu skargi, podczas gdy nie zaktualizowały się przesłanki do takiego działania, gdyż w przypadku prawidłowego ustalenia stanu faktycznego zasadne było rozpoznanie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd. Jest to również termin prekluzyjny w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 95/12; dostępny w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W zaskarżonym postanowieniu WSA prawidłowo ustalił – a skarżący tego nie kwestionuje, że zaskarżoną decyzję doręczona w trybie zastępczym z dniem 16 lipca 2024 r. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi od powyższej decyzji organu rozpoczął swój bieg w dniu 17 lipca 2024 r. i upłynął z dniem 15 sierpnia 2024 r. Zatem skarga, nadana w urzędzie pocztowym w dniu 1 lutego 2025 r. niewątpliwie została złożona z uchybieniem terminu. Tym samym uprawniona była ocena WSA, że skarga została złożona po terminie, przez co podlegała ona odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tej sprawie skarga była niewątpliwie spóźniona, a zatem WSA miał obowiązek skargę tę odrzucić. Nie podważa tego faktu argumentacja skarżącej dotycząca zarzutu, że skład sądu orzekającego w tej sprawie był sprzeczny z przepisami prawa. Zakres normy wyrażonej w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. nie obejmuje badania spełnienia przez sędziego sądu administracyjnego wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowaniu po powołaniu, o których z kolei stanowi art. 5a ustawy z 25 lipca 2002 r. p.p.s.a. Instytucje te różnią się zarówno zakresem przedmiotowym, jak i procedurą stosowania. Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI