II GZ 630/17

II GZ 630/17 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2017-08-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-08-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zofia Borowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III SA/Kr 1348/16 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2017-05-09
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art.58 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1348/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] czerwca 2016 r. znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 9 maja 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 1348/16 odrzucił skargę T. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podniósł, iż decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., znak [...], Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.
Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi skarżącego T. C. (dalej: skarżący) adw. A. S. w dniu 19 lipca 2016 r.
Na powyższą decyzję w dniu 22 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego) skargę złożyła pełnomocnik skarżącego adw. A. S.
Wobec tego, iż termin do wniesienia skargi na powyższą decyzję upłynął w dniu 18 sierpnia 2016 r. Sąd pierwszej instancji skargę jako wniesioną po upływie terminu - zobligowany był odrzucić w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie. Podniósł, iż z adnotacji poczynionych na decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] czerwca 2016 r. wynika, iż pismo było dwukrotnie awizowane, w tym drugi raz w dniu [...] lipca 2016 r., natomiast odebrane przez pełnomocnika zostało w dniu 25 lipca 2016 r., a zatem termin do wniesienia skargi mijał dopiero w dniu 24 sierpnia 2016 r., wobec czego pełnomocnik dochował terminu do wniesienia skargi na powyższą decyzję.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Po pierwsze należy wskazać iż, jak wynika z art. z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi do organu właściwego po upływie tego terminu, podlega ona odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest data prawidłowego doręczenia skarżącemu przesyłki w sposób przewidziany w art. 73 p.p.s.a., zawierającej decyzję organu II instancji, od której to daty liczony jest termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 73 § 4 w zw. z 73 § 1 p.p.s.a. przyjmuje się, że za dzień doręczenia należy uznać ostatni dzień czternastodniowego okresu liczony od dnia wystawienia pierwszego awizo. Przyjmuje się domniemanie, że doręczenie w sprawie nastąpiło z końcem 14 dnia od pierwszego zawiadomienia. Należy zauważyć, że jeśli adresat odbierze pismo przed upływem czternastego dnia – wówczas datą doręczenia jest faktyczna data odebrania (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 1971 r., III CZP 10/71, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2001 r., I PZ 83/00). Jeśli natomiast adresat pisma odbierze je po upływie czternastego dnia wskazanego przez ustawę za datę doręczenia przyjmuje się – zgodnie z ustawą – ten ostatni, czternasty dzień (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2010 r., I FZ 188/10.).
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. (k. 147 akt administracyjnych) w dniu [...] lipca 2016 r. przesyłkę umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej (pierwsze awizo) na okres 14 dni, a następnie w dniu 19 lipca 2016 r. doręczono przesyłkę adresatowi – A. S.
Zatem skarżący odebrał przesyłkę w piętnastym dniu od dnia wystawienia pierwszego awizo – było to możliwe jedynie dlatego, że poczta nie zdążyła jeszcze odesłać przesyłki do sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie". To, że skarżący fizycznie odebrał przesyłkę (korzystając z okoliczności, że znajdowała się ona jeszcze w placówce pocztowej) piętnastego dnia, nie zmienia tego, iż ustawodawca wskazał, że doręczenie nastąpiło czternastego, ostatniego, dnia. Skoro doręczenie nastąpiło 14 dnia to od tej daty należy liczyć wszystkie terminy (por. postanowienie NSA z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt II FZ 977/15).
Nie ulega wątpliwości i nie było to także kwestionowane przez skarżącego, że pierwsze awizo wystawiono 4 lipca 2016 r. oraz zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszczono w "oddawczej skrzynce pocztowej adresata". Zatem należało przyjąć, że z końcem 18 lipca 2016 r. nastąpiło doręczenie, co oznacza, że ostatnim dniem do terminowego nadania przesyłki był dzień 17 sierpnia 2016 r.
Prawidłowo zatem Sąd I instancji odrzucił wniesioną w dniu 22 sierpnia 2016 r. skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.