II GZ 61/12

II GZ 61/12 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2012-02-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-02-08
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zofia Borowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
V SA/Wa 806/10 - Wyrok WSA w Warszawie z 2011-11-17
II GZ 96/11 - Postanowienie NSA z 2011-03-16
Skarżony organ
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 20, art. 22, art. 161, art. 194 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 8 grudnia 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 806/10 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi B. B. S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: odrzucić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. umorzył postępowanie w sprawie wniosku B. B. S. o wyłączenie sędziów w sprawie z jej skargi na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy. W piśmie procesowym z dnia 15 listopada 2011 r. (data nadania) B. B. S., w postępowaniu z jej skargi na decyzję Prezesa ARiMR o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania płatności ONW, zwróciła się do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z kolejnym wnioskiem o wyłączenie sędzi B. M. Wniosek ten wpłynął do Prezesa WSA w W. w dniu 17 listopada 2011 r. o godzinie 9:50, a następnie został przekazany do Wydziału V tego Sądu o godzinie 10:05.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uznał, że postępowanie w sprawie ww. wniosku B. B. S. podlegało umorzeniu. Uzasadniając podał, że okoliczności ustalone na podstawie akt sprawy, a w szczególności na podstawie treści protokołu rozprawy z dnia 17 listopada 2011 r. i adnotacji sekretariatu Prezesa WSA w W. na piśmie skarżącej, wskazują, że złożyła ona wniosek po zamknięciu rozprawy i ogłoszeniu w dniu 17 listopada 2011 r. wyroku oddalającego jej skargę. Z treści protokołu rozprawy wynikało bowiem, że rozprawa zakończyła się w dniu 17 listopada 2011 r. o godzinie 9:10. Twierdzenia skarżącej zawarte w uzasadnieniu wniosku nie wskazywały natomiast, że przyczyna wyłączenia sędziów powstała lub stała się skarżącej znana dopiero po zamknięciu rozprawy i wydaniu wyroku.
Podsumowując WSA wskazał, że wniosek złożony przez skarżącą po zamknięciu rozprawy i ogłoszeniu wyroku, nie spełnia wymogów określonych w art. 20 § 1 i § 2 p.p.s.a. W sytuacji, kiedy Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał już kontroli zaskarżonej doń decyzji administracyjnej, brak było podstaw do żądania wyłączenia sędziów tego Sądu. Dokonanie na skutek takiego żądania oceny, czy zachodzą bezwzględne, bądź względne przesłanki wyłączenia w sprawie, Sąd I instancji uznał za bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. orzekł powołując w podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a.
Zażalenie na to postanowienie wniosła B. B. S. zaskarżając to orzeczenie w całości i wnosząc o jego unieważnienie. Postanowieniu zarzuciła:
1. naruszenie przepisów postępowania:
– art. 18 § 1 pkt 6a lub i 6 w zw. z art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a. przez orzekanie przez sędziego wyłączonego z mocy ustawy,
- art. 1 p.p.s.a., art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP:
a) w zw. z art. 133 § 1 p.p.s.a. i art. 134 § 1 p.p.s.a. przez błędną ocenę stanu faktycznego i dowodów zebranych w sprawie,
b) oraz w zw. z art. 106 § 3 p.p.s.a. i art. 113 § 1 p.p.s.a. przez nieprzeprowadzenie wnioskowanych dowodów z dokumentów,
2. fałsz intelektualny:
a) wniosek z dnia 15 listopada 2011 r. o sygn. akt V SA/Wa 806/10 dotyczy tylko i wyłącznie jednego sędziego, tj. sędzi WSA B. M.,
b) zachowanie terminu wniesienia przedmiotowego wniosku (15 listopada 2011 r.), reguluje art. 83 § 3 p.p.s.a.
W uzasadnieniu zażalenia B. B. S. podnosiła argumenty mające wykazać zasadność jej wniosku o wyłączenie sędziego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu.
Zgodnie z przyjętą w postępowaniu sądowoadministracyjnym regułą wyrażoną w art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:
1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
8) odrzucenie zażalenia;
9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
10) ukaranie grzywną.
Zatem zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia. Jeżeli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne.
Analiza wskazanego art. 194 § 1 p.p.s.a. w powiązaniu z przepisami regulującymi postępowanie w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziego, tj. art. 20, art. 22 p.p.s.a. oraz art. 161 p.p.s.a. dotyczącym wydania postanowienia o umorzeniu postępowania wskazuje, że zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie, którego przedmiotem jest oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego. Nie można zatem przyjąć, że dopuszczalne są wszelkie zażalenia na postanowienia wydane w przedmiocie wyłączenia sędziego, w tym o umorzeniu postępowania (postanowienie NSA z dnia 11 maja 2005 r., sygn. akt I OZ 418/05, treść dostępna na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.