II GZ 596/24

II GZ 596/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-01-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Dorota Dąbek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Wyłączenie sędziego
Sygn. powiązane
III SA/Gl 889/23 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2024-07-10
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 194 par. 1 pkt 6, art. 195 par. 1 - 3, art. 196, art. 197 par. 1, art. 46 par. 1 pkt 4.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 sierpnia 2024 r., sygn. akt III SA/Gl 889/23 w zakresie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 18 sierpnia 2023 r., nr SKO.4204.185.2023 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odrzucić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2024 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek M. B. o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 18 sierpnia 2023 r., w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
M. B. pismem z dnia 3 września 2024 r., zatytułowanym "Sprzeciw" zaskarżył postanowienie Sądu I instancji w całości, zarzucając złamanie praw wynikających z przepisów Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega odrzuceniu z poniższych przyczyn.
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego. Zgodnie z § 2 zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
Z obowiązujących przepisów wynika obowiązek wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w którym wydano postanowienie podlegające kontroli instancyjnej. Z art. 195 § 1 zdanie pierwsze oraz § 2 i § 3 p.p.s.a. wynika bowiem, że zażalenie powinno zostać wniesione do sądu I instancji, który wydał zaskarżone postanowienie, celem doręczenia odpisów zażalenia pozostałym stronom oraz umożliwienia Sądowi I instancji dokonania autokontroli wydanego orzeczenia bądź wydania stosownego postanowienia w przypadku gdy postępowanie zażaleniowe stało się z jakichkolwiek przyczyn bezprzedmiotowe. Ponadto, zgodnie z art. 196 p.p.s.a., Sąd I instancji władny jest do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia.
Jak zatem wynika z powołanych regulacji, warunkiem skutecznego wniesienia zażalenia jest jego wniesienie za pośrednictwem sądu I instancji, który wydał objęte nim postanowienie. Nieskuteczne jest zatem wniesienie omawianego środka zaskarżenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pominięcie opisanego wymogu wniesienia zażalenia skutkować może uchybieniem terminu do dokonania tej czynności procesowej.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarżący wnosząc zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 sierpnia 2024 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, uchybił terminowi do wniesienia tego zażalenia.
Jak bowiem wynika z analizy akt niniejszej sprawy, postanowienie Sądu I instancji w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziego zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 29 sierpnia 2024 r. (k: 98 akt sprawy), zatem termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem 5 września 2024 r.
Przesyłka zawierająca zażalenie nadana została przez stronę w dniu 4 września 2024 r., co wynika z odcisku stempla pocztowego na kopercie, w której nadano zażalenie (k: 110 akt sprawy). Jakkolwiek zażalenie nadane zostało w otwartym terminie do jego wniesienia, to skarżący, co również wynika z treści informacji zawartych na kopercie, skierował je bezpośrednio na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego, do którego zażalenie faktycznie wpłynęło w dniu 9 września 2024r., na co wskazuje odcisk stempla Biura Podawczego NSA (k: 100 akt sprawy). Zażalenie strony zostało następnie niezwłocznie, bo w dniu 10 września 2024 r., przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który jego wpływ zarejestrował w dniu 13 września 2024 r. (k: 99 akt sprawy).
W takim stanie faktycznym przyjąć należy, że skarżący nie dochował siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia, o którym mowa w art. 197 § 2 p.p.s.a., albowiem wadliwe skierowanie zażalenia skutkowało jego wpłynięciem do właściwego sądu po upływie terminu do dokonania tej czynności (por. postanowienia NSA z: 15 czerwca 2012 r., sygn. akt I OZ 432/12; 13 marca 2012 r., sygn. akt II Oz 163/12; 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt II Fz 334/08).
Zauważyć ponadto należy, że zażalenie nie spełniało również wymogu przewidzianego w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., gdyż nie zostało ono podpisane przez stronę.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu zażalenia jako wniesionego z uchybieniem terminu.