II GZ 59/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy.
Skarżący E. M. złożył zażalenie na postanowienie WSA odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy. NSA uznał zażalenie za niezasadne, podkreślając, że zakres kontroli ogranicza się do oceny zgodności z prawem. Sąd wskazał, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, a wskazane przez niego przeszkody (np. niemożność przyjazdu osoby wysyłającej korespondencję) nie stanowiły przeszkody nie do przezwyciężenia przy dołożeniu należytej staranności.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie E. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy. NSA podkreślił, że kontrola zaskarżonego postanowienia ogranicza się do oceny jego zgodności z prawem. Sąd zauważył, że postanowienie WSA odmawiające przyznania prawa pomocy zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 lutego 2006 r., a termin do wniesienia zażalenia upłynął 28 lutego 2006 r. Skarżący wniósł zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu 1 marca 2006 r. Zgodnie z przepisami, wniosek o przywrócenie terminu wymaga uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. NSA stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy, a wskazane przez niego okoliczności, takie jak niemożność przyjazdu osoby mającej wysłać korespondencję, nie stanowiły przeszkody nie do przezwyciężenia przy dołożeniu należytej staranności. Sąd nie stwierdził również, aby skarżący nie mógł dokonać czynności sam. W związku z tym, NSA oddalił zażalenie jako niezasadne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie powinien przywrócić terminu, jeśli strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.
Uzasadnienie
Brak winy w uchybieniu terminu oznacza, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Okoliczności wskazane przez skarżącego nie spełniały tego kryterium, a strona nie wykazała, że nie mogła dokonać czynności sama.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.
p.p.s.a. art. 87 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wymóg uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Wskazane przez skarżącego okoliczności nie stanowiły przeszkody nie do przezwyciężenia.
Godne uwagi sformułowania
zakres kontroli zaskarżonego postanowienia ograniczony jest do jego oceny zgodności z prawem o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia
Skład orzekający
Cezary Pryca
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności wymogu uprawdopodobnienia braku winy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy przyznania prawa pomocy i zażalenia na postanowienie w tym przedmiocie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z przywróceniem terminu i prawem pomocy, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII GZ 59/06 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2006-06-20 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-05-24 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Cezary Pryca /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6461 Wynalazki Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Sygn. powiązane VI SA/Wa 1282/04 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2005-06-24 II GZ 137/06 - Postanowienie NSA z 2006-10-19 II GZ 55/07 - Postanowienie NSA z 2007-09-25 Skarżony organ Urząd Patentowy RP Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 1282/04 w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek postanawia: oddalić zażalenie Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1282/04 odmówił E. M. przyznania prawa pomocy. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 21 lutego 2006 r. W dniu 1 marca 2006 r. E. M. wniósł do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 marca 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1282/04 odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia wskazując, że nieuprawdopodobnił on braku swojej winy w niedochowaniu terminu do wniesienia zażalenia. E. M. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2006 r. domagając się jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że zakres kontroli zaskarżonego postanowienia ograniczony jest do jego oceny zgodności z prawem. Sąd rozpatrując niniejsze zażalenie mógł jedynie zbadać – czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 184, 185 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). W niniejszej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2006 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 lutego 2006 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru k. akt. 139), a zatem termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upłynął w dniu 28 lutego 2006 r., zaś skarżący wniósł do Sądu zażalenie w dniu 1 marca 2006 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie (z wnioskiem o przywrócenie terminu) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jest przesłanką zasadności wniosku o przywrócenie terminu i polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zgodnie z orzecznictwem prezentowanym przez Naczelny Sąd Administracyjny o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 2 lutego 2006 r. Przywrócenie terminu może nastąpić wtedy gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Okoliczności wskazane przez skarżącego, w szczególności niemożność przyjazdu osoby mającej wysłać korespondencję sądową skarżącego, nie było przeszkodą, której skarżący nie mógłby pokonać przy dołożeniu należytej staranności. Skarżący nie uprawdopodobnił także, że nie mógł dokonać tej czynności sam. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sad Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI