II SA/Ke 979/19

II SA/Ke 979/19 - Postanowienie WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2019-12-31
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2019-11-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Dorota Chobian /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6162 Scalanie i wymiana gruntów
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II OZ 445/20 - Postanowienie NSA z 2020-07-14
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 58 par. 1 pkt 3, art. 47 par. 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2019 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 200 (dwieście) złotych.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z 26 listopada 2019 r., doręczonym 9 grudnia 2019 r. B. W. – pełnomocnik skarżącego M. W., została wezwana w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi do:
a) złożenia dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu M. W. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i wykazanie, że spełnia wymogi z art. 35 § 1 p.p.s.a.,
b) podania numeru PESEL M.W.,
c) złożenia 8 odpisów skargi.
W wykonaniu powyższego wezwania w zakreślonym terminie adwokat P. B. złożył pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącego M. W. oraz pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego jego matce B. W., a także osiem kserokopii skargi i podał numer PESEL skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei art. 47 § 1 p.p.s.a. stanowi, że do pisma strony należy dołączyć ich odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W myśl § 2 odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.
W tym miejscu podkreślenia wymaga, że istotą uwierzytelnienia jest własnoręczny podpis osoby, która przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. W orzecznictwie sądów administracyjnych panuje pogląd, że odpisy pism nie muszą być podpisane przez stronę, wymagają jednak bezwzględnego poświadczenia ich zgodności z oryginałem. Wymóg ten powoduje bowiem, że osoba poświadczająca odpis przyjmuje odpowiedzialność za jego zgodność z oryginałem (postanowienia NSA z 29 grudnia 2011 r. sygn. akt I OSK 2351/11 i z 28 lutego 2011 roku sygn. akt II FZ 677/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto, wedle poglądu zaprezentowanego w postanowieniu z 29 października 2015 r. sygn. akt I FZ 327/15 skoro art. 47 § 2 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że w odniesieniu do fotokopii (kserokopii) za odpis może być uznana wyłącznie taka fotokopia (kserokopia), która jest uwierzytelniona, należy a contrario uznać, że fotokopia (kserokopia) nieuwierzytelniona jest nie tyle nieuwierzytelnionym odpisem, co nie jest odpisem w ogóle (ustawodawca zdecydował się w tym zakresie na zawężenie pojęcia "odpisu"). Przeciwny wniosek pozbawiałby art. 47 § 2 p.p.s.a. ratio legis (gdyby odpisami mogły być nieuwierzytelnione fotokopie lub wydruki poczty elektronicznej, wskazanie na taki wymóg w art. 47 § 2 p.p.s.a. pozbawione byłoby znaczenia prawnego, a interpretacja przepisu prowadząca do takich konkluzji byłaby niezgodna z zasadą racjonalności ustawodawcy).
W niniejszej sprawie zostało złożone osiem egzemplarzy kserokopii skargi, które nie zawierały ani własnoręcznego poświadczenia skarżącego za zgodność z oryginałem, ani takiego poświadczenia złożonych przez pełnomocników procesowych skarżącego. Niewątpliwie zatem, w odniesieniu do wniesionej skargi, skarżący nie wypełnił wymogu formalnego, o jakim jest mowa w art. 47 § 1 w zw. z § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, skoro złożone na wezwanie Są765du, jako odpisy skargi jej komputerowe wydruki nie zostały ani własnoręcznie podpisane ani też uwierzytelnione, złożona skarga podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od pisma odrzuconego należało orzec na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.