II GZ 451/21

II GZ 451/21 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2021-12-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-11-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Maria Jagielska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 1513/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2022-04-29
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 61 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 1513/21 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną do celów łowieckich postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 lipca 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 1513/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną do celów łowieckich.
Przedstawiając stan sprawy, Sąd I instancji podał, że M. N. w skardze na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2021 r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że wykonanie decyzji spowodowałoby niezasadne odebranie uprawnienia i ponowne jego przywracanie po korzystnym dla strony rozstrzygnięciu. Zaznaczył, że posiadanie uprawnienia jest dla niego ważne, bowiem pozwala na utrzymanie rodziny.
Sąd I instancji, odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdził, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Zdaniem Sądu I instancji, skarżący nie przywołał okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku powołał się jedynie na oczywiste konsekwencje decyzji cofającej pozwolenie na broń palną, co nie stanowi podstawy do wstrzymania jej wykonania.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. N., wnosząc o jego zmianę przez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że wydana w sprawie decyzja jest niesłuszna i błędna, zaś posiadane uprawnienia umożliwiają mu wykonywanie czynności łowieckich i uzyskiwanie dodatkowego dochodu. Podkreślił, że każde źródło dochodu ma dla niego znaczenie z uwagi na ciężką sytuację.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił występowania w rozpoznawanej sprawie tego rodzaju okoliczności. Uzasadniając dołączony do skargi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący powołał się jedynie na oczywiste skutki wykonania decyzji cofającej pozwolenie na broń.
Tymczasem uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania spoczywa na stronie skarżącej. W związku z tym, że skarżący w istocie nie uzasadnił swojego wniosku, Sąd I instancji został w ogóle pozbawiony możliwości oceny, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, podejmując rozstrzygnięcie, musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko co do zaistnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Tego rodzaju materiału zabrakło jednak zarówno we wniosku skarżącego, jak i w aktach administracyjnych sprawy.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego, należy stwierdzić, że dokonana dopiero w zażaleniu próba uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może zostać uznana za wystarczającą. W zażaleniu skarżący ograniczył się jedynie do twierdzeń ogólnych dotyczących jego sytuacji życiowej oraz tego, że posiadanie broni stanowi dla niego źródło dochodu. Te rozważania nie zostały poparte żadnymi dokumentami obrazującymi sytuację finansową skarżącego i ukazującymi rzeczywisty wpływ na tę sytuację wykonania decyzji cofającej pozwolenie na broń. W konsekwencji nie sposób uznać, że skarżący uprawdopodobnił wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W związku z nieuzasadnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd I instancji trafnie uznał, że skarżący nie wykazał, iż w jego przypadku zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zażalenie nie zasługiwało zatem na uwzględnienie.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.