II GZ 42/26

II GZ 42/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Joanna Kabat-Rembelska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 listopada 2025 r. sygn. akt II SA/Sz 800/25 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi S.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] września 2025 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
S.Z. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z [..] września 2025 r.,nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że brak wstrzymania wykonania decyzji grozi powstaniem niepowetowanej straty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, postanowieniem z 26 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Sz 800/25, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: "p.p.s.a."), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący nie wykazał żadnych wyjątkowych skutków wykonania zaskarżonej decyzji, które powodowałyby dla niego ponadstandardowe trudności lub skutki niemożliwe do odwrócenia. Uzyskanie ochrony tymczasowej wymaga uprawdopodobnienia przez skarżącego, że na skutek cofnięcia uprawnień jego sytuacja ulegnie tak istotnemu pogorszeniu, że powstaną następstwa wykraczające poza zwykłe konsekwencje utraty uprawnień do kierowania pojazdami, uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości. Sądowi pierwszej instancji zarzucił naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. wobec przyjęcia, że wskutek braku wstrzymania decyzji skarżącemu nie zostanie mu wyrządzona znaczna szkoda oraz nie spowoduje to po jego stronie trudnych do odwrócenia skutków, podczas gdy prawidłowa analiza sprawy prowadzi do wniosków odmiennych.
Wobec powyższego, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest niezasadne.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona ani przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Należy zauważyć, że skoro sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek należytego uzasadnienia tego żądania. Dla wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania skutków trudnych do odwrócenia nie jest wystarczające samo powołanie się na możliwość ich wystąpienia.
W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych, należycie skonkretyzowanych okoliczności, pozwalających na przyjęcie, iż w realiach sprawy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia te powinny być poparte odwołaniem do materiałów źródłowych oraz danych w sposób dostateczny obrazujących sytuację strony. Brak takiego odniesienia uniemożliwia sądowi weryfikację ich wiarygodności, a w konsekwencji uwzględnienie żądania.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumenty przedstawione w zażaleniu nie pozwalają na przyjęcie, że w sprawie zostały uprawdopodobnione przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujące możliwość wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący odwołuje się do okoliczności związanych z utratą dokumentów w wyniku kradzieży, prowadzonego postępowania karnego, a także do dolegliwości natury osobistej i zawodowej, które w jego ocenie, wynikają z braku tych dokumentów. Natomiast w zażaleniu nie wykazano, że wykonanie decyzji o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami na okres od [...] maja 2025 r. do [...] maja 2028 r. prowadziło do powstania niepowetowanej szkody lub skutków trudnych do odwrócenia. Wskazywane następstwa odnoszą się do sytuacji życiowej strony, nie zaś do następstw prawnych lub faktycznych pozostających w bezpośrednim i realnym związku przyczynowym z wykonaniem zaskarżonej decyzji.
Należy także podkreślić, że decyzja o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami została wydana w następstwie orzeczenia wobec skarżącego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Skarżący został uznany za winnego popełnienia czynu polegającego na tym, że [...] maja 2025 r. kierował samochodem, na drodze publicznej, mimo aktywnych zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczonych prawomocnie wyrokami Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z: 11 stycznia 2025 r., sygn. akt VI W 1130/24 (obejmujący okres od [...] stycznia 2025 r. do [...] lipca 2025 r.) i 11 stycznia 2025 r., sygn. akt V W 1159/24 (obejmujący okres od [...] stycznia 2025 r. do [...] lipca 2025 r.).
Naczelny Sąd Administracyjny, rozważając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, miał także na uwadze, że Starosta Policki, na podstawie art. 108 § 1 k.p.a., nadał decyzji cofającej skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami rygor natychmiastowej wykonalności, co uzasadniał potrzebą ochrony zdrowia i życia innych uczestników ruchu drogowego.
W świetle przedstawionych okoliczności należało uznać, że nie tylko niewskazanie przez skarżącego spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., ale także potrzeba ochrona wartości, które legły u podstaw nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, uzasadniały odmowę udzielenia ochrony tymczasowej.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.