II GZ 402/22

II GZ 402/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-11-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Cezary Pryca /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
608  Energetyka i atomistyka
658
Hasła tematyczne
Właściwość sądu
Sygn. powiązane
III SAB/Gd 5/22 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2022-04-05
II GZ 135/22 - Postanowienie NSA z 2022-05-25
Skarżony organ
Minister Gospodarki
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 59 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 kwietnia 2022 r. sygn. akt III SAB/Gd 5/22 w zakresie stwierdzenia niewłaściwości miejscowej i przekazania sprawy według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w sprawie ze skargi A. K. na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
I
A.K. (dalej także jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (dalej w skrócie "Prezes URE") - "w związku z niepodjęciem rozpoznania wniosku w celu weryfikacji Decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 20 października 2020 r. numer [...] w trybie nadzwyczajnym oraz do załatwienia sprawy zgodnie z żądaniem wskazanym we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego".
Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SAB/Gd 5/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził niewłaściwość miejscową Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku oraz przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 716 ze zm.; dalej jako: "ustawa – Prawo energetyczne") Prezes Urzędu Regulacji Energetyki jest centralnym organem administracji rządowej, który stosownie do treści § 1 ust. 3 Obwieszczenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 września 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu zarządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie nadania statutu Urzędowi Regulacji Energetyki (Dz. U. poz. 885) ma swoją siedzibę w mieście stołecznym Warszawa, zatem na obszarze województwa mazowieckiego. Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z § 3 ust. 2 tego obwieszczenia w skład Urzędu wchodzą również oddziały terenowe, w tym północny oddział terenowy z siedzibą w Gdańsku, którego zasięg terytorialny obejmuje obszar województw pomorskiego i warmińsko-mazurskiego. Jednak oddziały są jedynie jednostkami organizacyjnymi Urzędu Regulacji Energetyki, a kierujący nimi dyrektorzy nie są odrębnymi od Prezesa tego urzędu organami administracji. Według natomiast rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652 ze zm.; dalej jako: "rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r.") dla obszaru województwa mazowieckiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (§ 1 pkt 13 cyt. rozporządzenia).
II
Zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Gdańsku złożył skarżący, wnosząc o uchylenie postanowienia oraz przekazanie sprawy do WSA w Gdańsku do rozpoznania nowo skargi na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, Oddział Terenowy w Gdańsku. Ponadto skarżący wskazał:
1. wyjść poza granice skargi-zażalenia po to, aby z urzędu wziąć pod uwagę nieważność postępowania, którego skutkiem jest obecne postanowienie, z uwagi na fakt nierozpoznania przez WSA w Gdańsku skargi na "niezastosowanie się do obowiązku przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania" - złożonej w dniu 2 stycznia 2022r. Rozpoznanie w/w. wniosku o wymierzenie grzywny wpłynęłoby na rozpoznanie obecnej skargi na bezczynność oraz pozwoliło wykazać właściwość miejscową Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
2. jeżeli uzasadnienia nie sporządza się z urzędu a także w przypadku oddalenie zażalenia - wnoszę o sporządzenie i doręczenie w formie elektronicznej uzasadnienia całości orzeczenia.
3. w przypadku kiedy to wymaga, mianowicie obowiązku wniesienia opłaty od wniesionego zażalenia - wnoszę o "odroczenie od spełnienia obowiązku" wniesienia opłaty do czasu zamknięcia rozprawy i ogłoszenia wyroku oraz obciążenia kosztami: -jednej strony na zasadzie odpowiedzialności za wynik postępowania (art. 200, 201, 203 i 204 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), -jednej strony kosztami w całości lub w części w związku z jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem - zasada zawinienia (art. 208 p.p.s.a.). "Odroczenie od spełnienia obowiązku" - rozumiane poprzez wnioskowanie per analogiam mające charakter extra legem art. 229 § 2 p.p.s.a. (szczegółowe zasady odraczania) ze względu na niewspółmierne trudności tj. zwrotu kosztów postępowania.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowienie o stwierdzeniu niewłaściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku oraz przekazaniu sprawy do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wydał prawidłowo. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdził swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Bezsporne w niniejszej sprawie jest to, że przedmiotem skargi skarżący uczynił bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w zakresie rozpoznania jego wniosku, co potwierdza zarówno wniesiona przez skarżącego skarga, jak i poprzedzające ją ponaglenie skarżącego skierowane do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że właściwy miejscowo do rozpoznania skargi na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Sąd pierwszej instancji, prawidłowo wskazał, że zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy - Prawo energetyczne Prezes Urzędu Regulacji Energetyki jest centralnym organem administracji rządowej, który stosownie do treści § 1 ust. 3 Obwieszczenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 września 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu zarządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie nadania statutu Urzędowi Regulacji Energetyki ma swoją siedzibę w mieście stołecznym Warszawa, zatem na obszarze województwa mazowieckiego. Według natomiast § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. dla obszaru województwa mazowieckiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.