II GZ 390/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie spółki na postanowienie WSA odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu, uznając, że błąd w obiegu korespondencji wewnątrz spółki nie stanowił braku winy w uchybieniu terminu.
Spółka zaskarżyła postanowienie WSA, które odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy. Spółka argumentowała, że uchybienie terminu wynikało z pomyłki w obiegu korespondencji spowodowanej wieloma sprawami i doręczonymi postanowieniami. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, stwierdzając, że błędy organizacyjne w spółce nie są okolicznością niezależną od strony i nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie A. B. Sp. z o.o. Sp.k. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie dotyczącej określenia wysokości opłaty zapasowej. Sąd I instancji uznał, że spółka nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, wskazując, że nieodpowiednia organizacja pracy w spółce i błędy w obiegu korespondencji są kwestiami wewnętrznymi i nie mogą stanowić podstawy do przywrócenia terminu. Spółka w zażaleniu zarzuciła naruszenie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, argumentując, że sąd nie uwzględnił okoliczności wskazujących na brak winy. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, podzielając stanowisko sądu I instancji. Sąd podkreślił, że przywrócenie terminu wymaga wykazania obiektywnej przeszkody, od strony niezależnej i niezawinionej. Błędy w obiegu korespondencji wewnątrz spółki, nawet wynikające z wielości spraw, nie spełniają tych kryteriów, gdyż są związane z organizacją pracy strony. W związku z tym, brak było podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, błędy w wewnętrznym obiegu korespondencji nie stanowią okoliczności niezależnej od strony i nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przywrócenie terminu wymaga wykazania obiektywnej przeszkody niezależnej od strony. Nieodpowiednia organizacja pracy w spółce i błędy w obiegu korespondencji są kwestiami wewnętrznymi i nie spełniają tych kryteriów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 86 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Warunkiem przywrócenia terminu jest uchybienie mu bez winy strony.
p.p.s.a. art. 87 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia.
p.p.s.a. art. 87 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Odrzucone argumenty
Argumentacja spółki, że błędy w wewnętrznym obiegu korespondencji stanowią podstawę do przywrócenia terminu.
Godne uwagi sformułowania
nieodpowiednia organizacja pracy w spółce – obieg korespondencji jest kwestią wewnętrzną skarżącej nieprawidłowości w jej przebiegu - nawet incydentalne - nie mogą stanowić okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu okoliczności skutkujące uchybieniem terminu powinny mieć charakter obiektywny i niezależny od strony czysto ludzkiego błędu i ludzkiej pomyłki
Skład orzekający
Gabriela Jyż
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zwłaszcza w kontekście błędów organizacyjnych strony."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji spółki i jej wewnętrznych procedur obiegu korespondencji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej przywrócenia terminu, choć pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów dotyczących winy strony.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII GZ 390/22 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2022-10-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-09-09 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Gabriela Jyż /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6049 Inne o symbolu podstawowym 604 Hasła tematyczne Przywrócenie terminu Skarżony organ Minister Środowiska Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 11 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. B. Sp. z o.o. Sp.k. w D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2022 r., sygn. akt V SPP/Wa 346/21 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze skargi A. B. Sp. z o.o. Sp.k. w D. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 4 marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty zapasowej postanawia: oddalić zażalenie Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 29 czerwca 2022 r., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze skargi A. B. Sp. z o.o. Sp.k. w D. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 4 marca 2021 r., w przedmiocie określenia wysokości opłaty zapasowej. Sąd I instancji wskazał, że postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 kwietnia 2022 r. o odmowie przyznania skarżącej spółce prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych zostało doręczone stronie w dniu 16 maja 2022 r. Termin na złożenie sprzeciwu upływał w dniu 23 maja 2022 r. Strona w dniu 27 maja 2022 r. wniosła sprzeciw wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, wskazując na wielość spraw i postępowań, które spowodowało omyłkowe złożenie tylko jednego sprzeciw podczas gdy w dniu 16 maja 2022 r. otrzymała dwa postanowienia referendarza sądowego i kolejne dwa w dniu 19 maja 2022 r. Sąd I instancji wskazując na art. 86 § 1 i art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, gdyż nieodpowiednia organizacja pracy w spółce – obieg korespondencji jest kwestią wewnętrzną skarżącej, a nieprawidłowości w jej przebiegu - nawet incydentalne - nie mogą stanowić okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. A. B. Sp. z o.o. Sp.k. w D., zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 86 § 3 p.p.s.a. poprzez nie uwzględnienie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu i nie uwzględnienie wskazanych w nim okoliczności wskazujących na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu i tym samym nie przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu (sam sprzeciw został przedłożony wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu). Podnosząc ten zarzut strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw albowiem podniesiona w nim argumentacja nie podważa prawidłowości oceny wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, jakiej dokonał Sąd I instancji. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 i 2 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Odnosząc się do przesłanek przywrócenia terminu, określonych w art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a., wskazania wymaga, że strona wnosząca o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać (uprawdopodobnić), że w czasie biegu terminu do dokonania tej czynności zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jej działaniem i było od niej całkowicie niezależne (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 798/14). Mając powyższe na uwadze podzielić należy stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że skarżąca nie wykazał obiektywnych przyczyn braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia z dnia 22 kwietnia 2022 r. o odmowie przyznania skarżącej spółce prawa pomocy. Jak bowiem słusznie wskazał Sąd I instancji i co wynika z przytoczonego stanowiska judykatury, okolicznością warunkującą przywrócenie uchybionego terminu jest aby uchybienie to nastąpiło bez winy strony mającej dokonać określonej czynności procesowej w określonym czasie. Jak już wspomniano i co również zasadnie akcentował Sąd I instancji, okoliczności skutkujące uchybieniem terminu powinny mieć charakter obiektywny i niezależny od strony. Za taką okoliczność nie może zostać uznana wielość spraw zawisłych przed sądem administracyjny, w których strona ubiegała się o przyznanie prawa pomocy i związana z tym wielość postanowień doręczonych stronie w tymże przedmiocie. Jak sama strona wskazała, uchybienie terminu w niniejszej sprawie wynikało z "czysto ludzkiego błędu i ludzkiej pomyłki", a więc pomyłki w zakresie obiegu korespondencji wewnątrz struktur spółki. Nie była to zatem okoliczność całkowicie niezależna od strony i nie wywołana jej działaniami. Wobec tego brak było podstaw do stwierdzenia, że niewniesienie sprzeciwu w terminie nie wynikało z winy strony. W konsekwencji brak było podstaw do zastosowania w sprawie powołanego art. 86 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI