II GZ 366/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie zażaleniowe dotyczące wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji cofającej pozwolenie na broń, ponieważ sprawa stała się bezprzedmiotowa po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji.
Skarżący J. K. złożył zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania decyzji cofającej pozwolenie na broń myśliwską. Po wniesieniu zażalenia, WSA wydał wyrok oddalający skargę, a następnie skarżący wniósł skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny, stosując art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie zażaleniowe jako bezprzedmiotowe, wskazując, że kompetencja do wstrzymania wykonania decyzji przeszła na NSA po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał zażalenie J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie, które odmówiło wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji cofającej pozwolenie na broń palną myśliwską. Skarżący zarzucił WSA naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a., twierdząc, że brak wstrzymania wykonania decyzji grozi znaczną szkodą. Jednakże, po złożeniu zażalenia, WSA wydał wyrok oddalający skargę J. K., a następnie skarżący wniósł skargę kasacyjną. NSA, powołując się na art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (umorzenie postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe) oraz art. 193 p.p.s.a. (stosowanie przepisów WSA do postępowania przed NSA), uznał, że rozpoznawanie zażalenia na postanowienie o wstrzymaniu wykonania stało się bezprzedmiotowe po wydaniu przez WSA wyroku kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Kompetencja do wstrzymania wykonania decyzji w takiej sytuacji przechodzi na NSA, ale wymaga złożenia odrębnego wniosku. W związku z tym, NSA umorzył postępowanie zażaleniowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie takie staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.
Uzasadnienie
Po wydaniu przez sąd pierwszej instancji wyroku kończącego postępowanie, kompetencja do wstrzymania wykonania decyzji przechodzi na sąd drugiej instancji (NSA), a rozpoznawanie zażalenia na wcześniejsze postanowienie w tym przedmiocie staje się bezprzedmiotowe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 161 § § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis stanowiący podstawę do umorzenia postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 61 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez sąd po przekazaniu skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
p.p.s.a. art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis wskazujący na odpowiednie stosowanie przepisów postępowania przed WSA do postępowania przed NSA, jeśli nie ma szczególnych przepisów.
p.p.s.a. art. 197 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepisy dotyczące postępowania przed NSA, w tym umorzenia postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe wskutek wydania wyroku przez sąd pierwszej instancji.
Godne uwagi sformułowania
postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe istotą ochrony tymczasowej [...] jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie wszczęte zażaleniem podlega umorzeniu
Skład orzekający
Andrzej Skoczylas
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania zażaleniowego w przypadku, gdy sprawa stała się bezprzedmiotowa po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdy zażalenie na postanowienie o wstrzymaniu wykonania jest rozpoznawane po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnej związanej z bezprzedmiotowością postępowania zażaleniowego, co jest ważne dla praktyków, ale nie zawiera przełomowych interpretacji ani nietypowych faktów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII GZ 366/24 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2024-09-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-08-01 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Andrzej Skoczylas /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń Hasła tematyczne Umorzenie postępowania Sygn. powiązane VI SA/Wa 5309/23 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-01-19 Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Umorzono postępowanie zażaleniowe Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 61 § 3, art. 161 § 1 pkt 3, art. 193 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 19 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 5309/23 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 30 czerwca 2023 r. nr EA-b-901/789/23 w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 listopada 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 5309/23, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), odmówił J. K. wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia 30 czerwca 2023 r., w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. K., zaskarżając orzeczenie w całości oraz wnosząc o uwzględnienie zażalenia i zmianę zaskarżonego postanowienia, poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które powodowałyby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w sytuacji gdy brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji grozi spowodowaniem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego. Po wniesieniu zażalenia, a przed jego przekazaniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego przeprowadzono rozprawę, na której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 stycznia 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 5309/23, oddalił skargę skarżącego. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący, co skutkowało przeniesieniem rozpoznania sprawy pod właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2024 r. Przewodnicząca Wydziału VI WSA w Warszawie przekazała akta wraz ze skargą kasacyjną oraz zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym /.../. Z kolei art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji wskutek wydania wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku (por. np. postanowienia NSA z: 3 października 2018 r., sygn. akt II GZ 325/18; 26 listopada 2021 r., sygn. akt II GZ 414/21; te i kolejne powoływane orzeczenia dostępne na stronie internetowej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie wszczęte zażaleniem podlega umorzeniu (por. postanowienia NSA z: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17, 13 listopada 2019 r., sygn. akt II GZ 261/19, 30 stycznia 2024 r., sygn. akt II GZ 499/23). W przypadku bowiem zasadności takiego zażalenia sąd pierwszej instancji nie miałby podstawy do ponownego rozpatrzenia wniosku strony skarżącej (por. postanowienie NSA z 23 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FZ 461/19). Jednocześnie, mając na względzie możliwość ponownego złożenia wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., NSA na obecnym etapie postępowania nie przesądza, czy stanowisko WSA, który odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jest prawidłowe. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI