II GZ 340/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA umorzył postępowanie zażaleniowe dotyczące wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o karze pieniężnej, ponieważ wyrok sądu pierwszej instancji zakończył postępowanie w sprawie.
Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Komisji Nadzoru Finansowego nakładającej karę pieniężną, argumentując trudną sytuację finansową. WSA odmówił wstrzymania, uznając brak uprawdopodobnienia przesłanek i niewystarczającą dokumentację finansową. Skarżący złożyli zażalenie na to postanowienie. Jednakże, w międzyczasie WSA wydał wyrok oddalający skargę, co spowodowało bezprzedmiotowość postępowania zażaleniowego. NSA, powołując się na przepisy PPSA, umorzył postępowanie zażaleniowe.
Skarżący T. O. i P. O. zaskarżyli decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 14 maja 2021 r. nakładającą na nich karę pieniężną za naruszenie obowiązków informacyjnych. W ramach skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na swoją trudną sytuację finansową, liczne zobowiązania i brak majątku. Sąd pierwszej instancji, postanowieniem z 15 września 2022 r., odmówił wstrzymania wykonania decyzji, stwierdzając, że skarżący nie uprawdopodobnili wystąpienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. WSA wskazał na brak wystarczającej dokumentacji finansowej, która pozwoliłaby na ocenę ich sytuacji, oraz na nieprecyzyjne i nieudokumentowane wyjaśnienia dotyczące pomocy ze strony rodziny. Skarżący złożyli zażalenie na to postanowienie, zarzucając błędną wykładnię art. 61 § 3 PPSA. Jednakże, w dniu 7 grudnia 2022 r., WSA wydał wyrok oddalający skargę skarżących na decyzję KNF. W związku z tym, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 § 1 i 2 PPSA, uznał postępowanie zażaleniowe za bezprzedmiotowe i postanowił je umorzyć. NSA podkreślił, że zakończenie postępowania przez sąd pierwszej instancji wydaniem wyroku powoduje utratę przez ten sąd uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w konsekwencji bezprzedmiotowość rozpoznawania zażalenia na postanowienie w tym przedmiocie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, postępowanie zażaleniowe staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.
Uzasadnienie
Zakończenie postępowania przez sąd pierwszej instancji wydaniem wyroku powoduje, że sąd ten traci uprawnienie do udzielenia ochrony tymczasowej, a w konsekwencji rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności staje się bezprzedmiotowe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 161 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
p.p.s.a. art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis powiązany z art. 161 § 1 pkt 3, dotyczący umorzenia postępowania.
p.p.s.a. art. 197 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis powiązany z art. 161 § 1 pkt 3, dotyczący umorzenia postępowania.
p.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis powiązany z art. 161 § 1 pkt 3, dotyczący umorzenia postępowania.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przesłanka udzielenia ochrony tymczasowej (wstrzymania wykonania aktu administracyjnego).
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a. przez błędną wykładnię i dowolne uznanie, że nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji (argumentacja skarżących w zażaleniu).
Godne uwagi sformułowania
Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem I instancji wydaniem wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie zażalenie podlega umorzeniu.
Skład orzekający
Małgorzata Rysz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania zażaleniowego w sytuacji, gdy sąd pierwszej instancji wydał wyrok kończący postępowanie w sprawie, a także kwestie związane z dokumentowaniem sytuacji finansowej na potrzeby wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie wyrok sądu I instancji nastąpił po wydaniu postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji i złożeniu zażalenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy specyficznej sytuacji umorzenia postępowania. Choć pokazuje ważną zasadę procesową, nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII GZ 340/23 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2023-12-14 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-08-18 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Małgorzata Rysz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6379 Inne o symbolu podstawowym 637 Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane VI SA/Wa 2011/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2022-12-07 Skarżony organ Komisja Nadzoru Finansowego Treść wyniku Umorzono postępowanie zażaleniowe Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 1634 ., art. 61 par. 3, art. 161 par. 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 par. 1 i 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia 1) T. O., 2) P. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 2011/21 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi 1) T. O., 2) P. O. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 14 maja 2021 r. nr DPS-DPSZPO.456.13.2020.AM w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej zwany "WSA" lub "Sądem pierwszej instancji"), postanowieniem z 15 września 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2011/21, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. O. i P. O. (dalej zwanymi "skarżącymi") na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z 14 maja 2021 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych. Sąd pierwszej instancji wskazał, że w skardze do WSA skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strony podniosły, że obaj skarżący są osobami posiadającymi liczne zobowiązania przekraczające w skali miesięcznej otrzymywane przez nich dochody z tytułu świadczenia pracy. Dodatkowo, obaj skarżący nie posiadają żadnego majątku o znacznej wartości. Wskazali, że egzekucja pogłębi jeszcze bardziej ich zadłużenia i uniemożliwi im pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków służących zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. WSA w Warszawie uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnili wystąpienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie dołączyli dokumentacji, która pozwalałaby na dokonanie prawidłowej oceny ich aktualnej sytuacji finansowej, a tym samym nie wykazali istnienia okoliczności istotnych z punktu widzenia art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej zwanej "p.p.s.a."). Sąd pierwszej instancji zaznaczył także, że dokumenty złożone do Sądu w związku z wnioskami o przyznanie prawa pomocy, rozpatrywanymi w maju i w lipcu 2022 r. - w przypadku T. O. - ograniczają się do umowy o ustanowieniu rozdzielności majątkowej zawartej pomiędzy skarżącym a jego małżonką, zeznań podatkowych za rok 2020 i 2021 oraz zaświadczenia o wysokości przeciętnego wynagrodzenia w ramach zatrudnienia w M. S.A. w W. na stanowisku dyrektora generalnego w wysokości 600,16 zł netto. Zawarte w piśmie z 9 marca 2022 r. i w sprzeciwie wyjaśnienia w zakresie pomocy udzielanej przez "rodzinę" są nieprecyzyjne, nieudokumentowane i sprzeczne z treścią oświadczenia złożonego we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponadto, skarżący nie przedstawił żadnego wyciągu z rachunku bankowego. Analogiczna sytuacja występuje w przypadku skarżącego P. O., który w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przedstawił umowę o ustanowieniu rozdzielności majątkowej zawartą pomiędzy skarżącym a jego małżonką, zeznanie podatkowe za rok 2021, zaświadczenie o wysokości przeciętnego wynagrodzenia w ramach zatrudnienia w M. S.A. w W. na stanowisku dyrektora ds. logistyki w wysokości 600,16 zł netto oraz wezwań do zapłaty z 17 stycznia 2021 r. i z 28 lutego 2022 r. wraz z informacjami o zakupie wierzytelności z 7 grudnia 2021 r. i z 14 grudnia 2021 r. Zawarte w piśmie z 9 marca 2022 r. i w sprzeciwie wyjaśnienia w zakresie pomocy udzielanej przez "rodzinę" są nieprecyzyjne, nieudokumentowane i sprzeczne z treścią oświadczenia złożonego we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Również ten skarżący nie przedstawił żadnego wyciągu z rachunku bankowego. Zdaniem WSA, mając na uwadze przedmiot zaskarżonej decyzji skarżący powinni wykazać wysokość osiąganych dochodów, jak też wysokość posiadanych środków pieniężnych a także przedłożyć stosowne dokumenty potwierdzające te dane. Skarżący złożyli zażalenie na powyższe postanowienie, w którym zaskarżyli je w całości i wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie w całości wykonania decyzji Komisji Nadzoru Finansowego z 15 września 2022 r. w przedmiocie nałożenia na nich kar pieniężnych, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Ponadto, wnieśli o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i dowolne uznanie, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji Komisji Nadzoru Finansowego z 15 września 2022 r. w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych na skarżących. W dniu 7 grudnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał w sprawie wyrok, którym oddalił skargę P. i T. O. na ww. decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z 14 maja 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem I instancji wydaniem wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku. Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie zażalenie podlega umorzeniu (por. postanowienia NSA z dnia: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 §1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. ----------------------- Sygn. akt II GZ 340/23 1
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI