II GZ 334/08

II GZ 334/08 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2009-01-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-12-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Sulimierski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
V SA/Wa 2527/08 - Wyrok WSA w Warszawie z 2009-05-28
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 61 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Sulimierski po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 października 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 2527/08 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi R. A. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 14 października 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 2527/08 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez R. A. decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd stwierdził, że oprócz warunków wskazanych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), to jest niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przesłanką niezbędną do przyznania ochrony tymczasowej jest możliwość wykonania aktu, którego wniosek dotyczy. Co do zasady, z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących.
Sąd wskazał, że przedmiotem skargi jest decyzja przyznająca płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości. Decyzja ta nie nakłada zatem na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy.
W zażaleniu R. A. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. Stwierdził, że Sąd niezasadnie przyjął, iż decyzja przyznająca płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości pozbawiona jest przymiotu wykonalności. Skarżący stwierdził, że wskutek wykonania decyzji - w związku z różnicą pomiędzy kwotą wypłaconą z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, a wynikającą z decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. - jest on zobowiązany do zwrotu środków przyznanych w stopniu wyższym niż w zaskarżonej decyzji, to jest w kwocie 65 043,96 zł.
Skarżący podkreślił, że zobowiązanie do zwrotu środków przyznanych w stopniu wyższym niż w ostatecznej decyzji - jako zachowanie się podmiotu zobowiązanego do wykonania aktu w celu spowodowania stanu rzeczywistego zgodnego z treścią aktu - stanowi przedmiot wykonania aktu administracyjnego w formie decyzji. Akta sprawy zostały skierowane do [...] Oddziału Regionalnego celem ustalenia nadmiernie pobranych środków i zachodzi, zdaniem skarżącego, niebezpieczeństwo ściągnięcia wskazanej kwoty przed rozpatrzeniem skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Rozpatrując zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 174 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., dokonuje oceny, czy Sąd I instancji naruszył prawo przez uchybienie przepisom prawa materialnego w wyniku jego błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania lub też przez uchybienie przepisom postępowania, jeśli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. prawidłowo ocenił charakter zaskarżonej decyzji.
Zaskarżoną w sprawie decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2008 r., którą przyznano skarżącemu płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości. Pomniejszenie w stosunku do kwoty ustalonej w decyzji z dnia [...] kwietnia 2006 r. wiązało się z wynikami kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie skarżącego i stwierdzeniu, że powierzchnia zadeklarowana we wniosku o płatność jest większa od faktycznej.
Należy wskazać, że orzeczenie o obowiązku zwrotu przez skarżącego płatności otrzymanych na podstawie decyzji z dnia [...] kwietnia 2006 r. nastąpić miało w osobnym akcie (v. decyzja z dnia [...] kwietnia 2008 r., akta adm.). Zatem zaskarżona decyzja nie jest decyzją zobowiązującą do zwrotu uzyskanych płatności; kwota zwrotu nie została jeszcze ustalona. Tym samym Sąd I instancji słusznie uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczył aktu nieposiadającego charakteru zobowiązującego, który ustalałby nakaz powinnego zachowania jego adresata, i nie mógł zostać uwzględniony na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Argumenty przedstawione w zażaleniu a odnoszące się do działań Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie mogły stanowić podstawy uchylenia postanowienia, gdyż dotyczyły innego postępowania - mającego na celu ustalić nadmiernie pobrane środki, a nie przyznanie pomniejszonej płatności.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.