II GZ 325/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, uznając, że skarżąca posiada wystarczające oszczędności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, wskazując na posiadane przez nią oszczędności w kwocie kilkudziesięciu tysięcy złotych oraz posiadanie gospodarstwa rolnego. Skarżąca wniosła zażalenie, kwestionując wysokość posiadanych środków. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, podkreślając, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem i wymaga ścisłej interpretacji, a strona ma obowiązek udowodnić brak środków.
Sprawa dotyczyła zażalenia Cz. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., który odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie pełnomocnika. Sąd I instancji uzasadnił odmowę posiadaniem przez skarżącą oszczędności w kwocie kilkudziesięciu tysięcy złotych oraz posiadaniem gospodarstwa rolnego, co według sądu nie dawało podstaw do twierdzenia, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów postępowania. Skarżąca w zażaleniu kwestionowała wysokość posiadanych oszczędności. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę, zważył, że zażalenie nie jest zasadne. Sąd podkreślił, że art. 246 § 1 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek wykazania braku środków na pokrycie kosztów postępowania. Instytucja prawa pomocy, jako wyjątek od zasady ponoszenia kosztów, wymaga ścisłej interpretacji i powinna być stosowana tylko w sytuacjach obiektywnej niemożności zdobycia środków. Sąd zaznaczył, że kryterium oceny wniosku jest wyłącznie majątkowe, a strona ma obowiązek rzetelnie udowodnić swoją sytuację materialną. NSA zwrócił uwagę na rozbieżność między kwotą oszczędności podaną w formularzu PPF a kwestionowaną w zażaleniu, wskazując, że skarżąca nie wyjaśniła tej rozbieżności ani nie podała celu wydatkowania środków. Wobec powyższego, NSA uznał, że Sąd I instancji trafnie odmówił przyznania prawa pomocy i oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, posiadanie znaczących oszczędności stanowi podstawę do odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, gdyż strona powinna przeznaczyć część tych środków na pokrycie kosztów.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, wymagającą ścisłej interpretacji. Kryterium oceny wniosku jest majątkowe, a strona ma obowiązek udowodnić brak środków. Posiadanie oszczędności w kwocie [..] zł i [..] euro, wielokrotnie przewyższającej koszty postępowania, uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 246 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis ten przenosi na stronę obowiązek wykazania, że nie ma środków na poniesienie kosztów postępowania lub nie jest w stanie ponieść ich bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki zastosowania instytucji prawa pomocy winny być interpretowane w sposób ścisły.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Posiadanie przez skarżącą oszczędności w kwocie [..] zł oraz [..] euro, które wielokrotnie przewyższają koszty postępowania. Obowiązek strony do rzetelnego udowodnienia swojej sytuacji materialnej przy wniosku o prawo pomocy. Instytucja prawa pomocy jako wyjątek wymagający ścisłej interpretacji.
Odrzucone argumenty
Skarżąca nie wykazała w sposób wystarczający, dlaczego podała w formularzu PPF posiadanie oszczędności w kwocie [..] euro, ani nie wyjaśniła ich wydatkowania.
Godne uwagi sformułowania
Instytucja prawa pomocy ma na celu umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych. Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Jedynym kryterium oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy jest kryterium majątkowe. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy a rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii w dużej mierze zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.
Skład orzekający
Andrzej Kuba
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa pomocy, obowiązki strony wnioskującej, kryteria oceny wniosku przez sądy administracyjne."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji faktycznej i wysokości posiadanych przez stronę środków. Nie stanowi przełomu w orzecznictwie, lecz utrwala standardową linię interpretacyjną.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z prawem pomocy, która jest ważna dla prawników procesowych, ale nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII GZ 325/12 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2012-09-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2012-08-24 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Andrzej Kuba /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6550 Hasła tematyczne Prawo pomocy Sygn. powiązane V SA/Wa 556/12 - Wyrok WSA w Warszawie z 2012-12-14 Skarżony organ Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 246 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 25 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Cz. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 25 czerwca 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 556/12 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujacym ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi Cz. M. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w przyznaniu pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: oddalić zażalenie Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [..] lipca 2012 r., sygn. akt [..] Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił C. M. przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata albo radcy prawnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zasadnicze znaczenie dla podjętego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie ma fakt posiadania przez skarżącą oszczędności w kwocie [...] zł oraz [..] euro. W ocenie Sadu I instancji wysokość powyższej kwoty nie daje podstaw do twierdzenia, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Sąd podniósł, że jego zdaniem skoro wnioskodawczyni posiada środki pieniężne w wysokości [..] zł, a więc w kwocie wielokrotnie przewyższającej wymagane na obecnym etapie postępowania koszty postępowania, to uzasadnione jest twierdzenie, że ich część powinna przeznaczyć na zapłatę wpisów sądowych w łącznej wysokości [..] złotych oraz na honorarium profesjonalnego pełnomocnika. Sąd zauważył również, że skarżąca wskazała, iż posiada gospodarstwo rolne o powierzchni [..] hektarów przeliczeniowych. Z akt sprawy [..] wynika natomiast, że skarżąca posiada gospodarstwo rolne o powierzchni [..] hektarów. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła C. M.. W uzasadnieniu opisała swoją sytuację życiową i podała, że nie posiada oszczędności w kwocie [....] euro. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) wprost przenosi na stronę obowiązek wykazania, że nie ma środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Instytucja prawa pomocy ma na celu umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Strona występująca na drogę postępowania sądowego winna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania i wnosząc o zwolnienie z tego obowiązku uprawdopodobnić w sposób wiarygodny i rzetelny, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku. Jedynym kryterium oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy jest kryterium majątkowe. Sąd nie kieruje się w tym zakresie zasadami słuszności, lecz bada stan majątkowy i rodzinny wnioskodawcy. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy a rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii w dużej mierze zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że z wypełnionego przez C. M. urzędowego formularza PPF wynika, że posiada ona oszczędności w kwocie [..] zł oraz [..] euro. W zażaleniu na zaskarżone postanowienie skarżąca wskazała, że nie posiada pieniędzy w kwocie [..] euro. C. M. nie wyjaśniła jednak, dlaczego wypełniając formularz PPF podała, iż pieniądze we wskazanej kwocie posiada, ewentualnie jeśli w czasie składania wniosku posiadała, to na jaki cel je wydatkowała. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w realiach rozpoznawanej sprawy, mając na względzie treść przywołanego wyżej przepisu oraz informacje dotyczące sytuacji materialnej skarżącej w szczególności podaną przez nią kwotę zgromadzonych oszczędności Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy i odmówił przyznania wnioskodawczyni profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., oddalił zażalenie
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI